{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5376039"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5376039","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ: ΜΙΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ»","abstract":"Η παρούσα εργασία διερευνά τη σχέση μεταξύ ψηφιακής εικόνας και αυτογνωσίας στο πλαίσιο της σχολικής θρησκευτικής αγωγής στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, με έμφαση στον τρόπο με τον οποίο η σύγχρονη ψηφιακή κουλτούρα και η διάχυτη παρουσία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης επηρεάζουν τη συγκρότηση της ταυτότητας των εφήβων. Αφετηρία της μελέτης αποτελεί η παραδοχή ότι η ψηφιακή εικόνα δεν λειτουργεί απλώς ως μέσο αναπαράστασης, αλλά ως καθοριστικός μηχανισμός διαμόρφωσης του εαυτού, εισάγοντας νέες μορφές αυτοαντίληψης και κοινωνικής προβολής. Σε θεωρητικό επίπεδο, εξετάζεται η έννοια της ψηφιακής εικόνας και η επιρροή της στη νεανική ταυτότητα, η αυτογνωσία ως κεντρικός παιδαγωγικός και υπαρξιακός στόχος, καθώς και η θεολογική πρόσληψη της εικόνας στην ορθόδοξη παράδοση, με έμφαση στη δυναμική του «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» ως προοπτικής μεταμόρφωσης του ανθρώπινου προσώπου. Παράλληλα, αναδεικνύεται ο παιδαγωγικός ρόλος του μαθήματος των Θρησκευτικών ως χώρου κριτικής επεξεργασίας της εμπειρίας και καλλιέργειας υπαρξιακού στοχασμού. Σε εφαρμοσμένο επίπεδο, προτείνεται διδακτικό σενάριο για την Α΄ Λυκείου, βασισμένο σε διερευνητικές και μαθητοκεντρικές προσεγγίσεις, το οποίο αξιοποιεί την εμπειρία των μαθητών από τον ψηφιακό κόσμο ως αφετηρία παιδαγωγικής επεξεργασίας. Τα πορίσματα της εργασίας καταδεικνύουν ότι η ψηφιακή εικόνα δύναται να λειτουργήσει ως παιδαγωγικό όριο και ταυτόχρονα ως κατώφλι μετάβασης από την επιφανειακή αυτοπαρουσίαση προς μια βαθύτερη διαδικασία αυτογνωσίας, συμβάλλοντας στη συνειδητή και υπεύθυνη συγκρότηση της προσωπικής ταυτότητας.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία διερευνά τη σχέση μεταξύ ψηφιακής εικόνας και αυτογνωσίας στο πλαίσιο της σχολικής θρησκευτικής αγωγής στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, με έμφαση στον τρόπο με τον οποίο η σύγχρονη ψηφιακή κουλτούρα και η διάχυτη παρουσία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης επηρεάζουν τη συγκρότηση της ταυτότητας των εφήβων. Αφετηρία της μελέτης αποτελεί η παραδοχή ότι η ψηφιακή εικόνα δεν λειτουργεί απλώς ως μέσο αναπαράστασης, αλλά ως καθοριστικός μηχανισμός διαμόρφωσης του εαυτού, εισάγοντας νέες μορφές αυτοαντίληψης και κοινωνικής προβολής. Σε θεωρητικό επίπεδο, εξετάζεται η έννοια της ψηφιακής εικόνας και η επιρροή της στη νεανική ταυτότητα, η αυτογνωσία ως κεντρικός παιδαγωγικός και υπαρξιακός στόχος, καθώς και η θεολογική πρόσληψη της εικόνας στην ορθόδοξη παράδοση, με έμφαση στη δυναμική του «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» ως προοπτικής μεταμόρφωσης του ανθρώπινου προσώπου. Παράλληλα, αναδεικνύεται ο παιδαγωγικός ρόλος του μαθήματος των Θρησκευτικών ως χώρου κριτικής επεξεργασίας της εμπειρίας και καλλιέργειας υπαρξιακού στοχασμού. Σε εφαρμοσμένο επίπεδο, προτείνεται διδακτικό σενάριο για την Α΄ Λυκείου, βασισμένο σε διερευνητικές και μαθητοκεντρικές προσεγγίσεις, το οποίο αξιοποιεί την εμπειρία των μαθητών από τον ψηφιακό κόσμο ως αφετηρία παιδαγωγικής επεξεργασίας. Τα πορίσματα της εργασίας καταδεικνύουν ότι η ψηφιακή εικόνα δύναται να λειτουργήσει ως παιδαγωγικό όριο και ταυτόχρονα ως κατώφλι μετάβασης από την επιφανειακή αυτοπαρουσίαση προς μια βαθύτερη διαδικασία αυτογνωσίας, συμβάλλοντας στη συνειδητή και υπεύθυνη συγκρότηση της προσωπικής ταυτότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ","ANASTASIOU AIKATERINI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:24Z","subjects":["Θρησκεία","Religion"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5376039"],"render_values":[{"text":"uoadl:5376039","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5376039","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ","ANASTASIOU AIKATERINI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θρησκεία","Religion"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5376039","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5376039"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία διερευνά τη σχέση μεταξύ ψηφιακής εικόνας και αυτογνωσίας στο πλαίσιο της σχολικής θρησκευτικής αγωγής στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, με έμφαση στον τρόπο με τον οποίο η σύγχρονη ψηφιακή κουλτούρα και η διάχυτη παρουσία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης επηρεάζουν τη συγκρότηση της ταυτότητας των εφήβων. Αφετηρία της μελέτης αποτελεί η παραδοχή ότι η ψηφιακή εικόνα δεν λειτουργεί απλώς ως μέσο αναπαράστασης, αλλά ως καθοριστικός μηχανισμός διαμόρφωσης του εαυτού, εισάγοντας νέες μορφές αυτοαντίληψης και κοινωνικής προβολής. Σε θεωρητικό επίπεδο, εξετάζεται η έννοια της ψηφιακής εικόνας και η επιρροή της στη νεανική ταυτότητα, η αυτογνωσία ως κεντρικός παιδαγωγικός και υπαρξιακός στόχος, καθώς και η θεολογική πρόσληψη της εικόνας στην ορθόδοξη παράδοση, με έμφαση στη δυναμική του «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» ως προοπτικής μεταμόρφωσης του ανθρώπινου προσώπου. Παράλληλα, αναδεικνύεται ο παιδαγωγικός ρόλος του μαθήματος των Θρησκευτικών ως χώρου κριτικής επεξεργασίας της εμπειρίας και καλλιέργειας υπαρξιακού στοχασμού. Σε εφαρμοσμένο επίπεδο, προτείνεται διδακτικό σενάριο για την Α΄ Λυκείου, βασισμένο σε διερευνητικές και μαθητοκεντρικές προσεγγίσεις, το οποίο αξιοποιεί την εμπειρία των μαθητών από τον ψηφιακό κόσμο ως αφετηρία παιδαγωγικής επεξεργασίας. Τα πορίσματα της εργασίας καταδεικνύουν ότι η ψηφιακή εικόνα δύναται να λειτουργήσει ως παιδαγωγικό όριο και ταυτόχρονα ως κατώφλι μετάβασης από την επιφανειακή αυτοπαρουσίαση προς μια βαθύτερη διαδικασία αυτογνωσίας, συμβάλλοντας στη συνειδητή και υπεύθυνη συγκρότηση της προσωπικής ταυτότητας.","This thesis explores the relationship between the digital image and self-awareness within the framework of Religious Education in Secondary Education, focusing on how contemporary digital culture and the pervasive presence of social media influence the construction of adolescent identity. The study is based on the premise that the digital image does not merely function as a means of representation, but as a decisive mechanism of self-formation, introducing new forms of self-perception and social projection. On a theoretical level, it examines the concept of the digital image and its influence on youth identity, self-awareness as a central pedagogical and existential goal, as well as the theological reception of the image in the Orthodox tradition, emphasizing the dynamics of being &quot;in the image and likeness&quot; (imago Dei) as a perspective for the transformation of the human person. At the same time, the pedagogical role of Religious Education is highlighted as a space for the critical processing of experience and the cultivation of existential reflection. On an applied level, a teaching scenario for the 1st grade of Lyceum (10th grade) is proposed, based on inquiry-based and student-centered approaches, which utilizes students&apos; experiences in the digital world as a starting point for pedagogical engagement. The findings of the study demonstrate that the digital image can function as a pedagogical boundary and, simultaneously, as a threshold for transitioning from superficial self-presentation toward a deeper process of self-awareness, contributing to the conscious and responsible construction of personal identity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ: ΜΙΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ","ANASTASIOU AIKATERINI"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία διερευνά τη σχέση μεταξύ ψηφιακής εικόνας και αυτογνωσίας στο πλαίσιο της σχολικής θρησκευτικής αγωγής στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, με έμφαση στον τρόπο με τον οποίο η σύγχρονη ψηφιακή κουλτούρα και η διάχυτη παρουσία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης επηρεάζουν τη συγκρότηση της ταυτότητας των εφήβων. Αφετηρία της μελέτης αποτελεί η παραδοχή ότι η ψηφιακή εικόνα δεν λειτουργεί απλώς ως μέσο αναπαράστασης, αλλά ως καθοριστικός μηχανισμός διαμόρφωσης του εαυτού, εισάγοντας νέες μορφές αυτοαντίληψης και κοινωνικής προβολής. Σε θεωρητικό επίπεδο, εξετάζεται η έννοια της ψηφιακής εικόνας και η επιρροή της στη νεανική ταυτότητα, η αυτογνωσία ως κεντρικός παιδαγωγικός και υπαρξιακός στόχος, καθώς και η θεολογική πρόσληψη της εικόνας στην ορθόδοξη παράδοση, με έμφαση στη δυναμική του «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» ως προοπτικής μεταμόρφωσης του ανθρώπινου προσώπου. Παράλληλα, αναδεικνύεται ο παιδαγωγικός ρόλος του μαθήματος των Θρησκευτικών ως χώρου κριτικής επεξεργασίας της εμπειρίας και καλλιέργειας υπαρξιακού στοχασμού. Σε εφαρμοσμένο επίπεδο, προτείνεται διδακτικό σενάριο για την Α΄ Λυκείου, βασισμένο σε διερευνητικές και μαθητοκεντρικές προσεγγίσεις, το οποίο αξιοποιεί την εμπειρία των μαθητών από τον ψηφιακό κόσμο ως αφετηρία παιδαγωγικής επεξεργασίας. Τα πορίσματα της εργασίας καταδεικνύουν ότι η ψηφιακή εικόνα δύναται να λειτουργήσει ως παιδαγωγικό όριο και ταυτόχρονα ως κατώφλι μετάβασης από την επιφανειακή αυτοπαρουσίαση προς μια βαθύτερη διαδικασία αυτογνωσίας, συμβάλλοντας στη συνειδητή και υπεύθυνη συγκρότηση της προσωπικής ταυτότητας.","This thesis explores the relationship between the digital image and self-awareness within the framework of Religious Education in Secondary Education, focusing on how contemporary digital culture and the pervasive presence of social media influence the construction of adolescent identity. The study is based on the premise that the digital image does not merely function as a means of representation, but as a decisive mechanism of self-formation, introducing new forms of self-perception and social projection. On a theoretical level, it examines the concept of the digital image and its influence on youth identity, self-awareness as a central pedagogical and existential goal, as well as the theological reception of the image in the Orthodox tradition, emphasizing the dynamics of being &quot;in the image and likeness&quot; (imago Dei) as a perspective for the transformation of the human person. At the same time, the pedagogical role of Religious Education is highlighted as a space for the critical processing of experience and the cultivation of existential reflection. On an applied level, a teaching scenario for the 1st grade of Lyceum (10th grade) is proposed, based on inquiry-based and student-centered approaches, which utilizes students&apos; experiences in the digital world as a starting point for pedagogical engagement. The findings of the study demonstrate that the digital image can function as a pedagogical boundary and, simultaneously, as a threshold for transitioning from superficial self-presentation toward a deeper process of self-awareness, contributing to the conscious and responsible construction of personal identity."],"dc:identifier":["uoadl:5376039","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5376039"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θρησκεία","Religion"],"dc:title":["«ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ: ΜΙΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:24Z"}