{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5375923"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5375923","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Από την υστερία στις λειτουργικές νευρολογικές διαταραχές: Το διαγνωστικό πρόβλημα της νευρολογίας που επιβίωσε της αλλαγής του επιστημονικού παραδείγματος","abstract":"Το νόσημα της Υστερίας απασχόλησε την ανθρωπότητα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα και η νοσολογία της αντικατοπτρίζει τις θεωρητικές και επιστημολογικές αναζητήσεις του χώρου της Ιατρικής και της Νευρολογίας ανά τους αιώνες. Από τη θεωρία της μήτρας ή υστέρας στην Ελλάδα της αρχαιότητας, στην ανισορροπία των χυμών και την έννοια της «συμπάθειας» του Μεσαίωνα, η επιστημονική επανάσταση του 19ου αιώνα τοποθέτησε οριστικά την υποκείμενη παθολογία της Υστερίας στο νευρικό σύστημα, μετά την εδραίωση του ανατομοκλινικού μοντέλου. Το έργο πολλών σπουδαίων κλινικών ιατρών της Νευρολογίας, προεξάρχοντος του J. M. Charcot , διαλεύκανε και ταξινόμησε μια σειρά νοσημάτων τότε, θέτοντας το πλαίσιο της ειδικότητας της Νευρολογίας. Το νόσημα της Υστερίας αποτέλεσε σημείο ενδιαφέροντος λόγω της ιδιαίτερης κλινικής του εικόνας και του ανεξιχνίαστου υποβάθρου του. Οι υποθέσεις και οι περιγραφές που έγιναν εκείνα τα συναρπαστικά σε επίπεδο επιστημολογίας χρόνια, επιβεβαιώθηκαν σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό μεταγενέστερα με την εξέλιξη της τεχνολογίας και των διαγνωστικών μέσων. Ωστόσο, η επιστημονική τεκμηρίωση του νοσήματος της Υστερίας, σήμερα γνωστού με τον πολιτικά και επιστημονικά ορθότερο όρο της Λειτουργικής Νευρολογικής Διαταραχής, παραμένει το «πετραδάκι στο παπούτσι» της σύγχρονης Νευρολογίας. Τα τελευταία δεδομένα από σύγχρονα διαγνωστικά μέσα δεν έχουν ακόμα δώσει απάντηση σε μια σειρά ερωτημάτων σχετικών με τη νόσο. Εν τούτοις, η επιστημονική εξέλιξη δεν έχει περατωθεί και τα ερωτήματα είναι μελλοντικά εφικτό να απαντηθούν ή οι υπάρχουσες απαντήσεις στα ερωτήματα να αλλάξουν. Η επαναπροσέγγιση του νοσήματος της Υστερίας μέσω της σύγκρισης των ιστορικών στοιχείων με τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις κρίνεται εξαιρετικά επίκαιρη. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η καταγραφή των διαφορετικών προσεγγίσεων στο νόσημα της Υστερίας κατά τη διάρκεια της αλλαγής του επιστημονικού παραδείγματος στη Νευρολογία τον 19ο και 20ο αιώνα, η επιστημολογική τους ανάλυση και η συγκριτική τους μελέτη με τις σύγχρονες επικρατούσες θεωρίες που προκύπτουν από τα επιστημονικά δεδομένα που αποκτήθηκαν με την τεχνολογική εξέλιξη των 20ου και 21ου αιώνων. Τα αποτελέσματα της εργασίας περιλαμβάνουν την ανάδειξη της αβιβλιογράφητης έως τώρα πρώτης μελέτης Έλληνα ιατρού για την Υστερία, του Ιωάννη Δρίτσα. Αναδεικνύουν τις εύστοχες κλινικές υποθέσεις των Charcot και Sollier στο τέλος του 19ου αιώνα που επιβεβαιώνονται από τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα. Υπογραμμίζουν, τέλος, τον παράγοντα της κοινωνικής θέσης της γυναίκας στην επιστημολογική πορεία των θεωριών μέσα στα χρόνια, και τον καταλυτικό ρόλο των μεγάλων κοινωνικών αλλαγών του 19ου αιώνα στην εξιχνίαση των αιτιών του νοσήματος. Η οριστική διαλεύκανση του μυστηρίου των Λειτουργικών Νευρολογικών Διαταραχών κρύβεται στο μεταίχμιο Νευρολογίας – Ψυχιατρικής και εξαρτάται από την απάντηση του διαχρονικού ερωτήματος της ανθρώπινης συνείδησης.","abstract_html":"Το νόσημα της Υστερίας απασχόλησε την ανθρωπότητα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα και η νοσολογία της αντικατοπτρίζει τις θεωρητικές και επιστημολογικές αναζητήσεις του χώρου της Ιατρικής και της Νευρολογίας ανά τους αιώνες. Από τη θεωρία της μήτρας ή υστέρας στην Ελλάδα της αρχαιότητας, στην ανισορροπία των χυμών και την έννοια της «συμπάθειας» του Μεσαίωνα, η επιστημονική επανάσταση του 19ου αιώνα τοποθέτησε οριστικά την υποκείμενη παθολογία της Υστερίας στο νευρικό σύστημα, μετά την εδραίωση του ανατομοκλινικού μοντέλου. Το έργο πολλών σπουδαίων κλινικών ιατρών της Νευρολογίας, προεξάρχοντος του J. M. Charcot , διαλεύκανε και ταξινόμησε μια σειρά νοσημάτων τότε, θέτοντας το πλαίσιο της ειδικότητας της Νευρολογίας. Το νόσημα της Υστερίας αποτέλεσε σημείο ενδιαφέροντος λόγω της ιδιαίτερης κλινικής του εικόνας και του ανεξιχνίαστου υποβάθρου του. Οι υποθέσεις και οι περιγραφές που έγιναν εκείνα τα συναρπαστικά σε επίπεδο επιστημολογίας χρόνια, επιβεβαιώθηκαν σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό μεταγενέστερα με την εξέλιξη της τεχνολογίας και των διαγνωστικών μέσων. Ωστόσο, η επιστημονική τεκμηρίωση του νοσήματος της Υστερίας, σήμερα γνωστού με τον πολιτικά και επιστημονικά ορθότερο όρο της Λειτουργικής Νευρολογικής Διαταραχής, παραμένει το «πετραδάκι στο παπούτσι» της σύγχρονης Νευρολογίας. Τα τελευταία δεδομένα από σύγχρονα διαγνωστικά μέσα δεν έχουν ακόμα δώσει απάντηση σε μια σειρά ερωτημάτων σχετικών με τη νόσο. Εν τούτοις, η επιστημονική εξέλιξη δεν έχει περατωθεί και τα ερωτήματα είναι μελλοντικά εφικτό να απαντηθούν ή οι υπάρχουσες απαντήσεις στα ερωτήματα να αλλάξουν. Η επαναπροσέγγιση του νοσήματος της Υστερίας μέσω της σύγκρισης των ιστορικών στοιχείων με τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις κρίνεται εξαιρετικά επίκαιρη. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η καταγραφή των διαφορετικών προσεγγίσεων στο νόσημα της Υστερίας κατά τη διάρκεια της αλλαγής του επιστημονικού παραδείγματος στη Νευρολογία τον 19ο και 20ο αιώνα, η επιστημολογική τους ανάλυση και η συγκριτική τους μελέτη με τις σύγχρονες επικρατούσες θεωρίες που προκύπτουν από τα επιστημονικά δεδομένα που αποκτήθηκαν με την τεχνολογική εξέλιξη των 20ου και 21ου αιώνων. Τα αποτελέσματα της εργασίας περιλαμβάνουν την ανάδειξη της αβιβλιογράφητης έως τώρα πρώτης μελέτης Έλληνα ιατρού για την Υστερία, του Ιωάννη Δρίτσα. Αναδεικνύουν τις εύστοχες κλινικές υποθέσεις των Charcot και Sollier στο τέλος του 19ου αιώνα που επιβεβαιώνονται από τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα. Υπογραμμίζουν, τέλος, τον παράγοντα της κοινωνικής θέσης της γυναίκας στην επιστημολογική πορεία των θεωριών μέσα στα χρόνια, και τον καταλυτικό ρόλο των μεγάλων κοινωνικών αλλαγών του 19ου αιώνα στην εξιχνίαση των αιτιών του νοσήματος. Η οριστική διαλεύκανση του μυστηρίου των Λειτουργικών Νευρολογικών Διαταραχών κρύβεται στο μεταίχμιο Νευρολογίας – Ψυχιατρικής και εξαρτάται από την απάντηση του διαχρονικού ερωτήματος της ανθρώπινης συνείδησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδόπουλος Βασίλειος","Papadopoulos Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5375923"],"render_values":[{"text":"uoadl:5375923","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375923","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδόπουλος Βασίλειος","Papadopoulos Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5375923","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375923"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το νόσημα της Υστερίας απασχόλησε την ανθρωπότητα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα και η νοσολογία της αντικατοπτρίζει τις θεωρητικές και επιστημολογικές αναζητήσεις του χώρου της Ιατρικής και της Νευρολογίας ανά τους αιώνες. Από τη θεωρία της μήτρας ή υστέρας στην Ελλάδα της αρχαιότητας, στην ανισορροπία των χυμών και την έννοια της «συμπάθειας» του Μεσαίωνα, η επιστημονική επανάσταση του 19ου αιώνα τοποθέτησε οριστικά την υποκείμενη παθολογία της Υστερίας στο νευρικό σύστημα, μετά την εδραίωση του ανατομοκλινικού μοντέλου. Το έργο πολλών σπουδαίων κλινικών ιατρών της Νευρολογίας, προεξάρχοντος του J. M. Charcot , διαλεύκανε και ταξινόμησε μια σειρά νοσημάτων τότε, θέτοντας το πλαίσιο της ειδικότητας της Νευρολογίας. Το νόσημα της Υστερίας αποτέλεσε σημείο ενδιαφέροντος λόγω της ιδιαίτερης κλινικής του εικόνας και του ανεξιχνίαστου υποβάθρου του. Οι υποθέσεις και οι περιγραφές που έγιναν εκείνα τα συναρπαστικά σε επίπεδο επιστημολογίας χρόνια, επιβεβαιώθηκαν σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό μεταγενέστερα με την εξέλιξη της τεχνολογίας και των διαγνωστικών μέσων. Ωστόσο, η επιστημονική τεκμηρίωση του νοσήματος της Υστερίας, σήμερα γνωστού με τον πολιτικά και επιστημονικά ορθότερο όρο της Λειτουργικής Νευρολογικής Διαταραχής, παραμένει το «πετραδάκι στο παπούτσι» της σύγχρονης Νευρολογίας. Τα τελευταία δεδομένα από σύγχρονα διαγνωστικά μέσα δεν έχουν ακόμα δώσει απάντηση σε μια σειρά ερωτημάτων σχετικών με τη νόσο. Εν τούτοις, η επιστημονική εξέλιξη δεν έχει περατωθεί και τα ερωτήματα είναι μελλοντικά εφικτό να απαντηθούν ή οι υπάρχουσες απαντήσεις στα ερωτήματα να αλλάξουν. Η επαναπροσέγγιση του νοσήματος της Υστερίας μέσω της σύγκρισης των ιστορικών στοιχείων με τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις κρίνεται εξαιρετικά επίκαιρη. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η καταγραφή των διαφορετικών προσεγγίσεων στο νόσημα της Υστερίας κατά τη διάρκεια της αλλαγής του επιστημονικού παραδείγματος στη Νευρολογία τον 19ο και 20ο αιώνα, η επιστημολογική τους ανάλυση και η συγκριτική τους μελέτη με τις σύγχρονες επικρατούσες θεωρίες που προκύπτουν από τα επιστημονικά δεδομένα που αποκτήθηκαν με την τεχνολογική εξέλιξη των 20ου και 21ου αιώνων. Τα αποτελέσματα της εργασίας περιλαμβάνουν την ανάδειξη της αβιβλιογράφητης έως τώρα πρώτης μελέτης Έλληνα ιατρού για την Υστερία, του Ιωάννη Δρίτσα. Αναδεικνύουν τις εύστοχες κλινικές υποθέσεις των Charcot και Sollier στο τέλος του 19ου αιώνα που επιβεβαιώνονται από τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα. Υπογραμμίζουν, τέλος, τον παράγοντα της κοινωνικής θέσης της γυναίκας στην επιστημολογική πορεία των θεωριών μέσα στα χρόνια, και τον καταλυτικό ρόλο των μεγάλων κοινωνικών αλλαγών του 19ου αιώνα στην εξιχνίαση των αιτιών του νοσήματος. Η οριστική διαλεύκανση του μυστηρίου των Λειτουργικών Νευρολογικών Διαταραχών κρύβεται στο μεταίχμιο Νευρολογίας – Ψυχιατρικής και εξαρτάται από την απάντηση του διαχρονικού ερωτήματος της ανθρώπινης συνείδησης.","The condition of Hysteria has occupied humanity from antiquity to the present day, and its nosology reflects the theoretical and epistemological pursuits within the fields of Medicine and Neurology throughout the centuries. Moving from the theory of the &quot;wandering womb&quot; (hystera) in Ancient Greece to the imbalance of humors and the concept of &quot;sympathy&quot; in the Middle Ages, the scientific revolution of the 19th century definitively situated the underlying pathology of Hysteria within the nervous system, following the establishment of the anatomo-clinical model. The work of many prominent neurologists, most notably J. M. Charcot, elucidated and classified a series of diseases at that time, laying the framework for Neurology as a medical specialty. Hysteria became a focal point of interest due to its unique clinical presentation and its enigmatic background. The hypotheses and descriptions formulated during those epistemologically fascinating years have been confirmed, to a greater or lesser extent, by subsequent technological advancements and diagnostic tools. However, the scientific documentation of Hysteria—now known by the more politically and scientifically accurate term Functional Neurological Disorder (FND)—remains the &quot;pebble in the shoe&quot; of modern Neurology. Recent data from contemporary diagnostic means have yet to provide answers to a series of questions regarding the disease. Nevertheless, scientific evolution is ongoing, and it is possible that these questions will be answered in the future, or that existing answers may be revised. A reappraisal of Hysteria, by comparing historical data with the latest technological developments, is considered highly timely. The purpose of this study was to record the different approaches to Hysteria during the shift of the scientific paradigm in Neurology in the turn of the 20th century, to provide an epistemological analysis of them, and to conduct a comparative study with current prevailing theories emerging from scientific data acquired through the technological progress of the 20th and 21st centuries. The results of this study include the highlight of the previously unrecorded first study on Hysteria by a Greek physician, Ioannis Dritsas. They bring to light the insightful clinical hypotheses of Charcot and Sollier at the end of the 19th century, which are confirmed by contemporary scientific data. Finally, they underscore the factor of women’s social status in the epistemological trajectory of these theories over the years, as well as the catalytic role of the major social changes of the 19th century in deciphering the causes of the disease. The definitive resolution of the mystery of Functional Neurological Disorders lies at the intersection of Neurology and Psychiatry and depends on the answer to the perennial question of human consciousness."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Από την υστερία στις λειτουργικές νευρολογικές διαταραχές: Το διαγνωστικό πρόβλημα της νευρολογίας που επιβίωσε της αλλαγής του επιστημονικού παραδείγματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδόπουλος Βασίλειος","Papadopoulos Vasileios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Το νόσημα της Υστερίας απασχόλησε την ανθρωπότητα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα και η νοσολογία της αντικατοπτρίζει τις θεωρητικές και επιστημολογικές αναζητήσεις του χώρου της Ιατρικής και της Νευρολογίας ανά τους αιώνες. Από τη θεωρία της μήτρας ή υστέρας στην Ελλάδα της αρχαιότητας, στην ανισορροπία των χυμών και την έννοια της «συμπάθειας» του Μεσαίωνα, η επιστημονική επανάσταση του 19ου αιώνα τοποθέτησε οριστικά την υποκείμενη παθολογία της Υστερίας στο νευρικό σύστημα, μετά την εδραίωση του ανατομοκλινικού μοντέλου. Το έργο πολλών σπουδαίων κλινικών ιατρών της Νευρολογίας, προεξάρχοντος του J. M. Charcot , διαλεύκανε και ταξινόμησε μια σειρά νοσημάτων τότε, θέτοντας το πλαίσιο της ειδικότητας της Νευρολογίας. Το νόσημα της Υστερίας αποτέλεσε σημείο ενδιαφέροντος λόγω της ιδιαίτερης κλινικής του εικόνας και του ανεξιχνίαστου υποβάθρου του. Οι υποθέσεις και οι περιγραφές που έγιναν εκείνα τα συναρπαστικά σε επίπεδο επιστημολογίας χρόνια, επιβεβαιώθηκαν σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό μεταγενέστερα με την εξέλιξη της τεχνολογίας και των διαγνωστικών μέσων. Ωστόσο, η επιστημονική τεκμηρίωση του νοσήματος της Υστερίας, σήμερα γνωστού με τον πολιτικά και επιστημονικά ορθότερο όρο της Λειτουργικής Νευρολογικής Διαταραχής, παραμένει το «πετραδάκι στο παπούτσι» της σύγχρονης Νευρολογίας. Τα τελευταία δεδομένα από σύγχρονα διαγνωστικά μέσα δεν έχουν ακόμα δώσει απάντηση σε μια σειρά ερωτημάτων σχετικών με τη νόσο. Εν τούτοις, η επιστημονική εξέλιξη δεν έχει περατωθεί και τα ερωτήματα είναι μελλοντικά εφικτό να απαντηθούν ή οι υπάρχουσες απαντήσεις στα ερωτήματα να αλλάξουν. Η επαναπροσέγγιση του νοσήματος της Υστερίας μέσω της σύγκρισης των ιστορικών στοιχείων με τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις κρίνεται εξαιρετικά επίκαιρη. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η καταγραφή των διαφορετικών προσεγγίσεων στο νόσημα της Υστερίας κατά τη διάρκεια της αλλαγής του επιστημονικού παραδείγματος στη Νευρολογία τον 19ο και 20ο αιώνα, η επιστημολογική τους ανάλυση και η συγκριτική τους μελέτη με τις σύγχρονες επικρατούσες θεωρίες που προκύπτουν από τα επιστημονικά δεδομένα που αποκτήθηκαν με την τεχνολογική εξέλιξη των 20ου και 21ου αιώνων. Τα αποτελέσματα της εργασίας περιλαμβάνουν την ανάδειξη της αβιβλιογράφητης έως τώρα πρώτης μελέτης Έλληνα ιατρού για την Υστερία, του Ιωάννη Δρίτσα. Αναδεικνύουν τις εύστοχες κλινικές υποθέσεις των Charcot και Sollier στο τέλος του 19ου αιώνα που επιβεβαιώνονται από τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα. Υπογραμμίζουν, τέλος, τον παράγοντα της κοινωνικής θέσης της γυναίκας στην επιστημολογική πορεία των θεωριών μέσα στα χρόνια, και τον καταλυτικό ρόλο των μεγάλων κοινωνικών αλλαγών του 19ου αιώνα στην εξιχνίαση των αιτιών του νοσήματος. Η οριστική διαλεύκανση του μυστηρίου των Λειτουργικών Νευρολογικών Διαταραχών κρύβεται στο μεταίχμιο Νευρολογίας – Ψυχιατρικής και εξαρτάται από την απάντηση του διαχρονικού ερωτήματος της ανθρώπινης συνείδησης.","The condition of Hysteria has occupied humanity from antiquity to the present day, and its nosology reflects the theoretical and epistemological pursuits within the fields of Medicine and Neurology throughout the centuries. Moving from the theory of the &quot;wandering womb&quot; (hystera) in Ancient Greece to the imbalance of humors and the concept of &quot;sympathy&quot; in the Middle Ages, the scientific revolution of the 19th century definitively situated the underlying pathology of Hysteria within the nervous system, following the establishment of the anatomo-clinical model. The work of many prominent neurologists, most notably J. M. Charcot, elucidated and classified a series of diseases at that time, laying the framework for Neurology as a medical specialty. Hysteria became a focal point of interest due to its unique clinical presentation and its enigmatic background. The hypotheses and descriptions formulated during those epistemologically fascinating years have been confirmed, to a greater or lesser extent, by subsequent technological advancements and diagnostic tools. However, the scientific documentation of Hysteria—now known by the more politically and scientifically accurate term Functional Neurological Disorder (FND)—remains the &quot;pebble in the shoe&quot; of modern Neurology. Recent data from contemporary diagnostic means have yet to provide answers to a series of questions regarding the disease. Nevertheless, scientific evolution is ongoing, and it is possible that these questions will be answered in the future, or that existing answers may be revised. A reappraisal of Hysteria, by comparing historical data with the latest technological developments, is considered highly timely. The purpose of this study was to record the different approaches to Hysteria during the shift of the scientific paradigm in Neurology in the turn of the 20th century, to provide an epistemological analysis of them, and to conduct a comparative study with current prevailing theories emerging from scientific data acquired through the technological progress of the 20th and 21st centuries. The results of this study include the highlight of the previously unrecorded first study on Hysteria by a Greek physician, Ioannis Dritsas. They bring to light the insightful clinical hypotheses of Charcot and Sollier at the end of the 19th century, which are confirmed by contemporary scientific data. Finally, they underscore the factor of women’s social status in the epistemological trajectory of these theories over the years, as well as the catalytic role of the major social changes of the 19th century in deciphering the causes of the disease. The definitive resolution of the mystery of Functional Neurological Disorders lies at the intersection of Neurology and Psychiatry and depends on the answer to the perennial question of human consciousness."],"dc:identifier":["uoadl:5375923","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375923"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Από την υστερία στις λειτουργικές νευρολογικές διαταραχές: Το διαγνωστικό πρόβλημα της νευρολογίας που επιβίωσε της αλλαγής του επιστημονικού παραδείγματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:23Z"}