{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5375793"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5375793","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση της προσθήκης του θειϊκού μαγνησίου σε διάλυμα ροπιβακαΐνης και λιδοκαΐνης για υπερηχογραφικά υποβοηθούμενο μασχαλιαίο περιφερικό αποκλεισμό. Κλινική μελέτη","abstract":"Εισαγωγή: Οι ορθοπεδικές χειρουργικές επεμβάσεις των άνω άκρων συνδέονται με σοβαρό μετεγχειρητικό πόνο που απαιτεί πολυπαραγοντική αναλγησία. Η χρήση των υπερήχων κατέστησε τους περιφερικούς νευρικούς αποκλεισμούς πιο ασφαλείς και αποτελεσματικούς, με αποτέλεσμα η τοποπεριοχική αναισθησία να αποτελεί την κατεξοχήν προτιμώμενη μέθοδο αναισθησίας για χειρουργικές επεμβάσεις άκρας χείρας. Τα επικουρικά φάρμακα συνδυάζονται με τα τοπικά αναισθητικά στους περιφερικούς νευρικούς αποκλεισμούς με στόχο την παράταση της αναισθησίας – αναλγησίας. Κανένας συνδυασμός δεν έχει πάρει επίσημη έγκριση και η έρευνα συνεχίζεται. Στην παρούσα μελέτη αξιολογήθηκε η επίδραση της προσθήκης του θειϊκού μαγνησίου σε διάλυμα ροπιβακαΐνης-λιδοκαΐνης, για υπερηχογραφικά υποβοηθούμενο μασχαλιαίο περιφερικό αποκλεισμό βραχιονίου πλέγματος σε επεμβάσεις τραύματος άκρας χείρας, στη διάρκεια του αισθητικού και κινητικού αποκλεισμού, στη διάρκεια της αναλγησίας, στην βαθμολογία του πόνου το πρώτο 24ωρο, καθώς και στις ανάγκες για επικουρικά αναλγητικά φάρμακα κατά το ίδιο διάστημα . Μεθοδολογία: Στην παρούσα διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 40 ασθενείς, ηλικίας 18-70 ετών, ASA I-II που υποβλήθηκαν σε επεμβάσεις τραύματος άκρας χείρας με μασχαλιαίο περιφερικό αποκλεισμό του βραχιονίου πλέγματος. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε 2 ομάδες. Την ομάδα (RLM) που έλαβε 33ml διαλύματος: 21ml ροπιβακαΐνης 0,75% (157,5mg), 9ml λιδοκαΐνης 2% (180mg) και 3ml MgSO4 25% (750mg). Την ομάδα (RLN) που έλαβε 21ml ροπιβακαΐνης 0,75%, 9ml λιδοκαΐνης 2% και 3ml φυσιολογικό ορό. Πριν τη διενέργεια του περιφερικού αποκλεισμού όλοι οι ασθενείς έλαβαν ενδοφλεβίως διάλυμα που περιείχε 1gr παρακεταμόλης, 40mg ομεπραζόλης και 8mg δεξαμεθαζόνης και 4 mg ονδανσεντρόνης στα πλαίσια της πολυπαραγοντικής αναλγησίας και της πρόληψης της μετεγχειρητικής ναυτίας - εμέτου. Επίσης, χορηγήθηκε σε όλους τους ασθενείς για αγχόλυση 0,05mg/kg μιδαζολάμη ενδοφλεβίως. Εκτιμήθηκαν συγκριτικά μεταξύ των 2 ομάδων οι χρόνοι έναρξης και διάρκειας του αισθητικού και κινητικού αποκλεισμού, η διάρκεια της αναλγησίας, η 24ωρη καταγραφή κατανάλωσης αναλγητικών φαρμάκων καθώς και η μέτρηση του πόνου (κλίμακα NRS) τις πρώτες 6, 12 και 24 ώρες μετεγχειρητικά. Άλλες μετρήσεις περιλάμβαναν τη μετεγχειρητική καταστολή, την ικανοποίηση των ασθενών και τις πιθανές παρενέργειες των μελετώμενων φαρμάκων. Αποτελέσματα: Αναλύθηκαν τα δεδομένα 35 ασθενών για τις προαναφερθείσες παραμέτρους. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά όσον αφορά την έναρξη του αισθητικού και κινητικού αποκλεισμού μεταξύ των 2 ομάδων. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη διάρκεια του αισθητικού αποκλεισμού που ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα RLN (752,8±161,5), έναντι (613±203,3) της ομάδας RLM (p=0,034) και στη διάρκεια του κινητικού αποκλεισμού που ήταν επίσης μεγαλύτερη στην ομάδα RLN (617,4±175) συγκριτικά με την ομάδα του μαγνησίου (459,2±167,7) (p=0,016). Αντίστοιχα, η διαφορά στη διάρκεια μετεγχειρητικής αναλγησίας όπως αυτή εκτιμήθηκε από το χρόνο που απαιτήθηκε για την πρώτη επίκληση για παυσίπονο άγγιξε τα όρια της στατιστικής σημαντικότητας (p=0.089). Δεν βρέθηκε διαφορά στην ανάγκη για κατανάλωση αναλγητικών μετεγχειρητικά και οι βαθμολογίες του πόνου NRS δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων σε καμιά χρονική στιγμή μετεγχειρητικά. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικά ανεπιθύμητα συμβάντα σε ασθενείς καμίας από τις δύο ομάδες. Δεν παρατηρήθηκε κανένα περιστατικό καταστολής μετεγχειρητικά και ο βαθμός ικανοποίησης από την αναισθησία ήταν άριστος και στις δύο ομάδες. Συμπέρασμα: Η παρούσα μελέτη έδειξε ότι ο συνδυασμός λιδοκαΐνης – ροπιβακαΐνης είναι πιο αποτελεσματικός στη διάρκεια του κινητικού και αισθητικού αποκλεισμού κατά τον υπερηχογραφικά υποβοηθούμενο μασχαλιαίο περιφερικό αποκλεισμό του βραχιονίου πλέγματος σε επεμβάσεις τραύματος άκρας χείρας, σε σχέση με την προσθήκη θειϊκού μαγνησίου στον συνδυασμό αυτόν, χωρίς όμως να επηρεάζεται σημαντικά η διάρκεια της αναλγησίας ή ο βαθμός πόνου μετεγχειρητικά. Δε σημειώθηκε καμία σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια με την προσθήκη του μαγνησίου ως συνοδό φάρμακο στο μίγμα των τοπικών αναισθητικών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι ορθοπεδικές χειρουργικές επεμβάσεις των άνω άκρων συνδέονται με σοβαρό μετεγχειρητικό πόνο που απαιτεί πολυπαραγοντική αναλγησία. Η χρήση των υπερήχων κατέστησε τους περιφερικούς νευρικούς αποκλεισμούς πιο ασφαλείς και αποτελεσματικούς, με αποτέλεσμα η τοποπεριοχική αναισθησία να αποτελεί την κατεξοχήν προτιμώμενη μέθοδο αναισθησίας για χειρουργικές επεμβάσεις άκρας χείρας. Τα επικουρικά φάρμακα συνδυάζονται με τα τοπικά αναισθητικά στους περιφερικούς νευρικούς αποκλεισμούς με στόχο την παράταση της αναισθησίας – αναλγησίας. Κανένας συνδυασμός δεν έχει πάρει επίσημη έγκριση και η έρευνα συνεχίζεται. Στην παρούσα μελέτη αξιολογήθηκε η επίδραση της προσθήκης του θειϊκού μαγνησίου σε διάλυμα ροπιβακαΐνης-λιδοκαΐνης, για υπερηχογραφικά υποβοηθούμενο μασχαλιαίο περιφερικό αποκλεισμό βραχιονίου πλέγματος σε επεμβάσεις τραύματος άκρας χείρας, στη διάρκεια του αισθητικού και κινητικού αποκλεισμού, στη διάρκεια της αναλγησίας, στην βαθμολογία του πόνου το πρώτο 24ωρο, καθώς και στις ανάγκες για επικουρικά αναλγητικά φάρμακα κατά το ίδιο διάστημα . Μεθοδολογία: Στην παρούσα διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 40 ασθενείς, ηλικίας 18-70 ετών, ASA I-II που υποβλήθηκαν σε επεμβάσεις τραύματος άκρας χείρας με μασχαλιαίο περιφερικό αποκλεισμό του βραχιονίου πλέγματος. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε 2 ομάδες. Την ομάδα (RLM) που έλαβε 33ml διαλύματος: 21ml ροπιβακαΐνης 0,75% (157,5mg), 9ml λιδοκαΐνης 2% (180mg) και 3ml MgSO4 25% (750mg). Την ομάδα (RLN) που έλαβε 21ml ροπιβακαΐνης 0,75%, 9ml λιδοκαΐνης 2% και 3ml φυσιολογικό ορό. Πριν τη διενέργεια του περιφερικού αποκλεισμού όλοι οι ασθενείς έλαβαν ενδοφλεβίως διάλυμα που περιείχε 1gr παρακεταμόλης, 40mg ομεπραζόλης και 8mg δεξαμεθαζόνης και 4 mg ονδανσεντρόνης στα πλαίσια της πολυπαραγοντικής αναλγησίας και της πρόληψης της μετεγχειρητικής ναυτίας - εμέτου. Επίσης, χορηγήθηκε σε όλους τους ασθενείς για αγχόλυση 0,05mg/kg μιδαζολάμη ενδοφλεβίως. Εκτιμήθηκαν συγκριτικά μεταξύ των 2 ομάδων οι χρόνοι έναρξης και διάρκειας του αισθητικού και κινητικού αποκλεισμού, η διάρκεια της αναλγησίας, η 24ωρη καταγραφή κατανάλωσης αναλγητικών φαρμάκων καθώς και η μέτρηση του πόνου (κλίμακα NRS) τις πρώτες 6, 12 και 24 ώρες μετεγχειρητικά. Άλλες μετρήσεις περιλάμβαναν τη μετεγχειρητική καταστολή, την ικανοποίηση των ασθενών και τις πιθανές παρενέργειες των μελετώμενων φαρμάκων. Αποτελέσματα: Αναλύθηκαν τα δεδομένα 35 ασθενών για τις προαναφερθείσες παραμέτρους. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά όσον αφορά την έναρξη του αισθητικού και κινητικού αποκλεισμού μεταξύ των 2 ομάδων. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη διάρκεια του αισθητικού αποκλεισμού που ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα RLN (752,8±161,5), έναντι (613±203,3) της ομάδας RLM (p=0,034) και στη διάρκεια του κινητικού αποκλεισμού που ήταν επίσης μεγαλύτερη στην ομάδα RLN (617,4±175) συγκριτικά με την ομάδα του μαγνησίου (459,2±167,7) (p=0,016). Αντίστοιχα, η διαφορά στη διάρκεια μετεγχειρητικής αναλγησίας όπως αυτή εκτιμήθηκε από το χρόνο που απαιτήθηκε για την πρώτη επίκληση για παυσίπονο άγγιξε τα όρια της στατιστικής σημαντικότητας (p=0.089). Δεν βρέθηκε διαφορά στην ανάγκη για κατανάλωση αναλγητικών μετεγχειρητικά και οι βαθμολογίες του πόνου NRS δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων σε καμιά χρονική στιγμή μετεγχειρητικά. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικά ανεπιθύμητα συμβάντα σε ασθενείς καμίας από τις δύο ομάδες. Δεν παρατηρήθηκε κανένα περιστατικό καταστολής μετεγχειρητικά και ο βαθμός ικανοποίησης από την αναισθησία ήταν άριστος και στις δύο ομάδες. Συμπέρασμα: Η παρούσα μελέτη έδειξε ότι ο συνδυασμός λιδοκαΐνης – ροπιβακαΐνης είναι πιο αποτελεσματικός στη διάρκεια του κινητικού και αισθητικού αποκλεισμού κατά τον υπερηχογραφικά υποβοηθούμενο μασχαλιαίο περιφερικό αποκλεισμό του βραχιονίου πλέγματος σε επεμβάσεις τραύματος άκρας χείρας, σε σχέση με την προσθήκη θειϊκού μαγνησίου στον συνδυασμό αυτόν, χωρίς όμως να επηρεάζεται σημαντικά η διάρκεια της αναλγησίας ή ο βαθμός πόνου μετεγχειρητικά. Δε σημειώθηκε καμία σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια με την προσθήκη του μαγνησίου ως συνοδό φάρμακο στο μίγμα των τοπικών αναισθητικών.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργακοπούλου Βασιλική","Georgakopoulou Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5375793"],"render_values":[{"text":"uoadl:5375793","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375793","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργακοπούλου Βασιλική","Georgakopoulou Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5375793","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375793"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι ορθοπεδικές χειρουργικές επεμβάσεις των άνω άκρων συνδέονται με σοβαρό μετεγχειρητικό πόνο που απαιτεί πολυπαραγοντική αναλγησία. Η χρήση των υπερήχων κατέστησε τους περιφερικούς νευρικούς αποκλεισμούς πιο ασφαλείς και αποτελεσματικούς, με αποτέλεσμα η τοποπεριοχική αναισθησία να αποτελεί την κατεξοχήν προτιμώμενη μέθοδο αναισθησίας για χειρουργικές επεμβάσεις άκρας χείρας. Τα επικουρικά φάρμακα συνδυάζονται με τα τοπικά αναισθητικά στους περιφερικούς νευρικούς αποκλεισμούς με στόχο την παράταση της αναισθησίας – αναλγησίας. Κανένας συνδυασμός δεν έχει πάρει επίσημη έγκριση και η έρευνα συνεχίζεται. Στην παρούσα μελέτη αξιολογήθηκε η επίδραση της προσθήκης του θειϊκού μαγνησίου σε διάλυμα ροπιβακαΐνης-λιδοκαΐνης, για υπερηχογραφικά υποβοηθούμενο μασχαλιαίο περιφερικό αποκλεισμό βραχιονίου πλέγματος σε επεμβάσεις τραύματος άκρας χείρας, στη διάρκεια του αισθητικού και κινητικού αποκλεισμού, στη διάρκεια της αναλγησίας, στην βαθμολογία του πόνου το πρώτο 24ωρο, καθώς και στις ανάγκες για επικουρικά αναλγητικά φάρμακα κατά το ίδιο διάστημα . Μεθοδολογία: Στην παρούσα διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 40 ασθενείς, ηλικίας 18-70 ετών, ASA I-II που υποβλήθηκαν σε επεμβάσεις τραύματος άκρας χείρας με μασχαλιαίο περιφερικό αποκλεισμό του βραχιονίου πλέγματος. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε 2 ομάδες. Την ομάδα (RLM) που έλαβε 33ml διαλύματος: 21ml ροπιβακαΐνης 0,75% (157,5mg), 9ml λιδοκαΐνης 2% (180mg) και 3ml MgSO4 25% (750mg). Την ομάδα (RLN) που έλαβε 21ml ροπιβακαΐνης 0,75%, 9ml λιδοκαΐνης 2% και 3ml φυσιολογικό ορό. Πριν τη διενέργεια του περιφερικού αποκλεισμού όλοι οι ασθενείς έλαβαν ενδοφλεβίως διάλυμα που περιείχε 1gr παρακεταμόλης, 40mg ομεπραζόλης και 8mg δεξαμεθαζόνης και 4 mg ονδανσεντρόνης στα πλαίσια της πολυπαραγοντικής αναλγησίας και της πρόληψης της μετεγχειρητικής ναυτίας - εμέτου. Επίσης, χορηγήθηκε σε όλους τους ασθενείς για αγχόλυση 0,05mg/kg μιδαζολάμη ενδοφλεβίως. Εκτιμήθηκαν συγκριτικά μεταξύ των 2 ομάδων οι χρόνοι έναρξης και διάρκειας του αισθητικού και κινητικού αποκλεισμού, η διάρκεια της αναλγησίας, η 24ωρη καταγραφή κατανάλωσης αναλγητικών φαρμάκων καθώς και η μέτρηση του πόνου (κλίμακα NRS) τις πρώτες 6, 12 και 24 ώρες μετεγχειρητικά. Άλλες μετρήσεις περιλάμβαναν τη μετεγχειρητική καταστολή, την ικανοποίηση των ασθενών και τις πιθανές παρενέργειες των μελετώμενων φαρμάκων. Αποτελέσματα: Αναλύθηκαν τα δεδομένα 35 ασθενών για τις προαναφερθείσες παραμέτρους. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά όσον αφορά την έναρξη του αισθητικού και κινητικού αποκλεισμού μεταξύ των 2 ομάδων. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη διάρκεια του αισθητικού αποκλεισμού που ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα RLN (752,8±161,5), έναντι (613±203,3) της ομάδας RLM (p=0,034) και στη διάρκεια του κινητικού αποκλεισμού που ήταν επίσης μεγαλύτερη στην ομάδα RLN (617,4±175) συγκριτικά με την ομάδα του μαγνησίου (459,2±167,7) (p=0,016). Αντίστοιχα, η διαφορά στη διάρκεια μετεγχειρητικής αναλγησίας όπως αυτή εκτιμήθηκε από το χρόνο που απαιτήθηκε για την πρώτη επίκληση για παυσίπονο άγγιξε τα όρια της στατιστικής σημαντικότητας (p=0.089). Δεν βρέθηκε διαφορά στην ανάγκη για κατανάλωση αναλγητικών μετεγχειρητικά και οι βαθμολογίες του πόνου NRS δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων σε καμιά χρονική στιγμή μετεγχειρητικά. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικά ανεπιθύμητα συμβάντα σε ασθενείς καμίας από τις δύο ομάδες. Δεν παρατηρήθηκε κανένα περιστατικό καταστολής μετεγχειρητικά και ο βαθμός ικανοποίησης από την αναισθησία ήταν άριστος και στις δύο ομάδες. Συμπέρασμα: Η παρούσα μελέτη έδειξε ότι ο συνδυασμός λιδοκαΐνης – ροπιβακαΐνης είναι πιο αποτελεσματικός στη διάρκεια του κινητικού και αισθητικού αποκλεισμού κατά τον υπερηχογραφικά υποβοηθούμενο μασχαλιαίο περιφερικό αποκλεισμό του βραχιονίου πλέγματος σε επεμβάσεις τραύματος άκρας χείρας, σε σχέση με την προσθήκη θειϊκού μαγνησίου στον συνδυασμό αυτόν, χωρίς όμως να επηρεάζεται σημαντικά η διάρκεια της αναλγησίας ή ο βαθμός πόνου μετεγχειρητικά. Δε σημειώθηκε καμία σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια με την προσθήκη του μαγνησίου ως συνοδό φάρμακο στο μίγμα των τοπικών αναισθητικών.","Introduction: Upper limb orthopedic procedures are associated with severe postoperative pain requiring multimodal analgesia. Ultrasound guidance has improved the safety and efficacy of peripheral nerve blocks, rendering regional anesthesia the preferred technique for hand surgery. Adjuvants are often added to local anesthetics to prolong block duration, although none have received formal approval. This study evaluated the effect of adding magnesium sulfate to a ropivacaine–lidocaine mixture for ultrasound-guided axillary brachial plexus block in hand trauma surgery, focusing on block characteristics, duration of analgesia, and postoperative pain scores. Methods: In this double-blind, randomized trial, 40 patients (18–70 years, ASA I–II) undergoing hand trauma surgery with axillary brachial plexus block were enrolled. Patients were randomized to receive either 33mL of 0.75% ropivacaine (21mL, 157.5mg) plus 2% lidocaine (9mL, 180mg) with magnesium sulfate 25% (3mL, 750mg) [Group RLM], or the same mixture of local anesthetics with 3mL normal saline [Group RLN]. All patients received pre-block intravenous paracetamol (1g), omeprazole (40mg), dexamethasone (8mg), and ondansetron (4mg) as part of multimodal analgesia and prophylaxis for nausea and vomiting, along with midazolam (0.05mg/kg IV) for anxiolysis. Primary endpoints included onset and duration of sensory and motor block, duration of analgesia, postoperative analgesic requirements, and NRS pain scores at 6, 12, and 24 hours. Secondary outcomes included sedation, patient satisfaction, and adverse events. Results: Data from 35 patients were analyzed. Block onset times were comparable between groups. Block duration was significantly longer in Group RLN, both for sensory block (752.8 ± 161.5 vs. 613 ± 203.3 min, p = 0.034) and motor block (617.4 ± 175 vs. 459.2 ± 167.7 min, p = 0.016). Accordingly, the difference in the time for first analgesic request approached statistical significance in favor of group RLN without reaching it (p=0.089). However, postoperative pain scores and total analgesic consumption were not significantly different. No major adverse events, sedation, or complications were observed, and patient satisfaction was excellent in both groups. Conclusion: The combination of lidocaine and ropivacaine produced longer sensory and motor block duration than the same mixture with magnesium sulfate in ultrasound-guided axillary brachial plexus block for hand trauma surgery. Magnesium sulfate did not significantly influence analgesia duration or postoperative pain intensity but was not associated with serious adverse effects when used as an adjuvant."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση της προσθήκης του θειϊκού μαγνησίου σε διάλυμα ροπιβακαΐνης και λιδοκαΐνης για υπερηχογραφικά υποβοηθούμενο μασχαλιαίο περιφερικό αποκλεισμό. Κλινική μελέτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργακοπούλου Βασιλική","Georgakopoulou Vasiliki"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι ορθοπεδικές χειρουργικές επεμβάσεις των άνω άκρων συνδέονται με σοβαρό μετεγχειρητικό πόνο που απαιτεί πολυπαραγοντική αναλγησία. Η χρήση των υπερήχων κατέστησε τους περιφερικούς νευρικούς αποκλεισμούς πιο ασφαλείς και αποτελεσματικούς, με αποτέλεσμα η τοποπεριοχική αναισθησία να αποτελεί την κατεξοχήν προτιμώμενη μέθοδο αναισθησίας για χειρουργικές επεμβάσεις άκρας χείρας. Τα επικουρικά φάρμακα συνδυάζονται με τα τοπικά αναισθητικά στους περιφερικούς νευρικούς αποκλεισμούς με στόχο την παράταση της αναισθησίας – αναλγησίας. Κανένας συνδυασμός δεν έχει πάρει επίσημη έγκριση και η έρευνα συνεχίζεται. Στην παρούσα μελέτη αξιολογήθηκε η επίδραση της προσθήκης του θειϊκού μαγνησίου σε διάλυμα ροπιβακαΐνης-λιδοκαΐνης, για υπερηχογραφικά υποβοηθούμενο μασχαλιαίο περιφερικό αποκλεισμό βραχιονίου πλέγματος σε επεμβάσεις τραύματος άκρας χείρας, στη διάρκεια του αισθητικού και κινητικού αποκλεισμού, στη διάρκεια της αναλγησίας, στην βαθμολογία του πόνου το πρώτο 24ωρο, καθώς και στις ανάγκες για επικουρικά αναλγητικά φάρμακα κατά το ίδιο διάστημα . Μεθοδολογία: Στην παρούσα διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 40 ασθενείς, ηλικίας 18-70 ετών, ASA I-II που υποβλήθηκαν σε επεμβάσεις τραύματος άκρας χείρας με μασχαλιαίο περιφερικό αποκλεισμό του βραχιονίου πλέγματος. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε 2 ομάδες. Την ομάδα (RLM) που έλαβε 33ml διαλύματος: 21ml ροπιβακαΐνης 0,75% (157,5mg), 9ml λιδοκαΐνης 2% (180mg) και 3ml MgSO4 25% (750mg). Την ομάδα (RLN) που έλαβε 21ml ροπιβακαΐνης 0,75%, 9ml λιδοκαΐνης 2% και 3ml φυσιολογικό ορό. Πριν τη διενέργεια του περιφερικού αποκλεισμού όλοι οι ασθενείς έλαβαν ενδοφλεβίως διάλυμα που περιείχε 1gr παρακεταμόλης, 40mg ομεπραζόλης και 8mg δεξαμεθαζόνης και 4 mg ονδανσεντρόνης στα πλαίσια της πολυπαραγοντικής αναλγησίας και της πρόληψης της μετεγχειρητικής ναυτίας - εμέτου. Επίσης, χορηγήθηκε σε όλους τους ασθενείς για αγχόλυση 0,05mg/kg μιδαζολάμη ενδοφλεβίως. Εκτιμήθηκαν συγκριτικά μεταξύ των 2 ομάδων οι χρόνοι έναρξης και διάρκειας του αισθητικού και κινητικού αποκλεισμού, η διάρκεια της αναλγησίας, η 24ωρη καταγραφή κατανάλωσης αναλγητικών φαρμάκων καθώς και η μέτρηση του πόνου (κλίμακα NRS) τις πρώτες 6, 12 και 24 ώρες μετεγχειρητικά. Άλλες μετρήσεις περιλάμβαναν τη μετεγχειρητική καταστολή, την ικανοποίηση των ασθενών και τις πιθανές παρενέργειες των μελετώμενων φαρμάκων. Αποτελέσματα: Αναλύθηκαν τα δεδομένα 35 ασθενών για τις προαναφερθείσες παραμέτρους. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά όσον αφορά την έναρξη του αισθητικού και κινητικού αποκλεισμού μεταξύ των 2 ομάδων. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη διάρκεια του αισθητικού αποκλεισμού που ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα RLN (752,8±161,5), έναντι (613±203,3) της ομάδας RLM (p=0,034) και στη διάρκεια του κινητικού αποκλεισμού που ήταν επίσης μεγαλύτερη στην ομάδα RLN (617,4±175) συγκριτικά με την ομάδα του μαγνησίου (459,2±167,7) (p=0,016). Αντίστοιχα, η διαφορά στη διάρκεια μετεγχειρητικής αναλγησίας όπως αυτή εκτιμήθηκε από το χρόνο που απαιτήθηκε για την πρώτη επίκληση για παυσίπονο άγγιξε τα όρια της στατιστικής σημαντικότητας (p=0.089). Δεν βρέθηκε διαφορά στην ανάγκη για κατανάλωση αναλγητικών μετεγχειρητικά και οι βαθμολογίες του πόνου NRS δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων σε καμιά χρονική στιγμή μετεγχειρητικά. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικά ανεπιθύμητα συμβάντα σε ασθενείς καμίας από τις δύο ομάδες. Δεν παρατηρήθηκε κανένα περιστατικό καταστολής μετεγχειρητικά και ο βαθμός ικανοποίησης από την αναισθησία ήταν άριστος και στις δύο ομάδες. Συμπέρασμα: Η παρούσα μελέτη έδειξε ότι ο συνδυασμός λιδοκαΐνης – ροπιβακαΐνης είναι πιο αποτελεσματικός στη διάρκεια του κινητικού και αισθητικού αποκλεισμού κατά τον υπερηχογραφικά υποβοηθούμενο μασχαλιαίο περιφερικό αποκλεισμό του βραχιονίου πλέγματος σε επεμβάσεις τραύματος άκρας χείρας, σε σχέση με την προσθήκη θειϊκού μαγνησίου στον συνδυασμό αυτόν, χωρίς όμως να επηρεάζεται σημαντικά η διάρκεια της αναλγησίας ή ο βαθμός πόνου μετεγχειρητικά. Δε σημειώθηκε καμία σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια με την προσθήκη του μαγνησίου ως συνοδό φάρμακο στο μίγμα των τοπικών αναισθητικών.","Introduction: Upper limb orthopedic procedures are associated with severe postoperative pain requiring multimodal analgesia. Ultrasound guidance has improved the safety and efficacy of peripheral nerve blocks, rendering regional anesthesia the preferred technique for hand surgery. Adjuvants are often added to local anesthetics to prolong block duration, although none have received formal approval. This study evaluated the effect of adding magnesium sulfate to a ropivacaine–lidocaine mixture for ultrasound-guided axillary brachial plexus block in hand trauma surgery, focusing on block characteristics, duration of analgesia, and postoperative pain scores. Methods: In this double-blind, randomized trial, 40 patients (18–70 years, ASA I–II) undergoing hand trauma surgery with axillary brachial plexus block were enrolled. Patients were randomized to receive either 33mL of 0.75% ropivacaine (21mL, 157.5mg) plus 2% lidocaine (9mL, 180mg) with magnesium sulfate 25% (3mL, 750mg) [Group RLM], or the same mixture of local anesthetics with 3mL normal saline [Group RLN]. All patients received pre-block intravenous paracetamol (1g), omeprazole (40mg), dexamethasone (8mg), and ondansetron (4mg) as part of multimodal analgesia and prophylaxis for nausea and vomiting, along with midazolam (0.05mg/kg IV) for anxiolysis. Primary endpoints included onset and duration of sensory and motor block, duration of analgesia, postoperative analgesic requirements, and NRS pain scores at 6, 12, and 24 hours. Secondary outcomes included sedation, patient satisfaction, and adverse events. Results: Data from 35 patients were analyzed. Block onset times were comparable between groups. Block duration was significantly longer in Group RLN, both for sensory block (752.8 ± 161.5 vs. 613 ± 203.3 min, p = 0.034) and motor block (617.4 ± 175 vs. 459.2 ± 167.7 min, p = 0.016). Accordingly, the difference in the time for first analgesic request approached statistical significance in favor of group RLN without reaching it (p=0.089). However, postoperative pain scores and total analgesic consumption were not significantly different. No major adverse events, sedation, or complications were observed, and patient satisfaction was excellent in both groups. Conclusion: The combination of lidocaine and ropivacaine produced longer sensory and motor block duration than the same mixture with magnesium sulfate in ultrasound-guided axillary brachial plexus block for hand trauma surgery. Magnesium sulfate did not significantly influence analgesia duration or postoperative pain intensity but was not associated with serious adverse effects when used as an adjuvant."],"dc:identifier":["uoadl:5375793","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375793"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκτίμηση της προσθήκης του θειϊκού μαγνησίου σε διάλυμα ροπιβακαΐνης και λιδοκαΐνης για υπερηχογραφικά υποβοηθούμενο μασχαλιαίο περιφερικό αποκλεισμό. Κλινική μελέτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:23Z"}