{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5375583"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5375583","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος της υπερθερμίας στην αντιμετώπιση των οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων","abstract":"Η τοπική υπερθερμία φαίνεται ότι ενισχύει τον τοπικό έλεγχο των υψηλού κινδύνου οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων όταν συνδυάζεται με τις συγκεκριμένες μεθόδους αντιμετώπισης , όπως η νεοεπικουρική χημειο/ακτινοθεραπεία και το εκτεταμένο χειρουργείο. Μέθοδοι: Η συγκεκριμένη συστηματική ανασκόπηση βασίστηκε στις οδηγίες του PRISMA και συμπεριέλαβε μελέτες που αφορούσαν οπισθοπεριτοναϊκά σαρκώματα οποιουδήποτε υποτύπου σε ενήλικες ασθενείς ,δίνοντας έμφαση στην χρήση της τοπικής υπερθερμίας συνδυαστικά με νεοεπικουρική χημειοθεραπεία και χημειο/ακτινοθεραπεία. Οι μελέτες ήταν γραμμένες στην Αγγλική γλώσσα και δημοσιεύθηκαν το διάστημα 2000 έως 2024. Αποτελέσματα: Για την συστηματική ανασκόπηση ανακτήθηκαν συνολικά 8 μελέτες, εκ των οποίων οι 5 εκτίμησαν τον ρόλο της τοπικής υπερθερμίας σε συνδυαστικά με επικουρική χημειοθεραπεία μόνο, οι 2 εστίασαν στον συνδυασμό τοπικής υπερθερμίας και νεοεπικουρικής χημειο/ακτινοθεραπείας, ενώ μόνο μία μελέτησε τον ρόλο της HIPEC στην μείωση υποτροπής οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων στο περιτόναιο. Η αποτελεσματικότητα της τοπικής υπερθερμίας αποδεικνύεται από τα ποσοστά της επιβίωσης ελεύθερης τοπικής υποτροπής και ελεύθερης απομακρυσμένων μεταστάσεων , καθώς είναι σαφώς βελτιωμένα με τον συνδυασμό τοπικής υπερθερμίας με νεοεπικουρικές θεραπείες. Ελάχιστες μελέτες κατάφεραν να αναφέρουν βελτίωση στη συνολική επιβίωση από την προσθήκη τοπικής υπερθερμίας. Συμπεράσματα: Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί συνηγορούν υπέρ της προσθήκης της τοπικής υπερθερμίας στις σταθερές μεθόδους αντιμετώπισης των οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων. Ωστόσο, λόγω της σπανιότητας των περιστατικών και της ετερογένειας της νόσου, απαιτούνται επιπλέον κλινικές μελέτες ώστε να ενσωματωθεί η τοπική υπερθερμία και να θεσπιστεί ως τρόπος αντιμετώπισης των οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων.","abstract_html":"Η τοπική υπερθερμία φαίνεται ότι ενισχύει τον τοπικό έλεγχο των υψηλού κινδύνου οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων όταν συνδυάζεται με τις συγκεκριμένες μεθόδους αντιμετώπισης , όπως η νεοεπικουρική χημειο/ακτινοθεραπεία και το εκτεταμένο χειρουργείο. Μέθοδοι: Η συγκεκριμένη συστηματική ανασκόπηση βασίστηκε στις οδηγίες του PRISMA και συμπεριέλαβε μελέτες που αφορούσαν οπισθοπεριτοναϊκά σαρκώματα οποιουδήποτε υποτύπου σε ενήλικες ασθενείς ,δίνοντας έμφαση στην χρήση της τοπικής υπερθερμίας συνδυαστικά με νεοεπικουρική χημειοθεραπεία και χημειο/ακτινοθεραπεία. Οι μελέτες ήταν γραμμένες στην Αγγλική γλώσσα και δημοσιεύθηκαν το διάστημα 2000 έως 2024. Αποτελέσματα: Για την συστηματική ανασκόπηση ανακτήθηκαν συνολικά 8 μελέτες, εκ των οποίων οι 5 εκτίμησαν τον ρόλο της τοπικής υπερθερμίας σε συνδυαστικά με επικουρική χημειοθεραπεία μόνο, οι 2 εστίασαν στον συνδυασμό τοπικής υπερθερμίας και νεοεπικουρικής χημειο/ακτινοθεραπείας, ενώ μόνο μία μελέτησε τον ρόλο της HIPEC στην μείωση υποτροπής οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων στο περιτόναιο. Η αποτελεσματικότητα της τοπικής υπερθερμίας αποδεικνύεται από τα ποσοστά της επιβίωσης ελεύθερης τοπικής υποτροπής και ελεύθερης απομακρυσμένων μεταστάσεων , καθώς είναι σαφώς βελτιωμένα με τον συνδυασμό τοπικής υπερθερμίας με νεοεπικουρικές θεραπείες. Ελάχιστες μελέτες κατάφεραν να αναφέρουν βελτίωση στη συνολική επιβίωση από την προσθήκη τοπικής υπερθερμίας. Συμπεράσματα: Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί συνηγορούν υπέρ της προσθήκης της τοπικής υπερθερμίας στις σταθερές μεθόδους αντιμετώπισης των οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων. Ωστόσο, λόγω της σπανιότητας των περιστατικών και της ετερογένειας της νόσου, απαιτούνται επιπλέον κλινικές μελέτες ώστε να ενσωματωθεί η τοπική υπερθερμία και να θεσπιστεί ως τρόπος αντιμετώπισης των οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Απορέλλη Ουρανία","Aporelli Ourania"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5375583"],"render_values":[{"text":"uoadl:5375583","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375583","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Απορέλλη Ουρανία","Aporelli Ourania"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5375583","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375583"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η τοπική υπερθερμία φαίνεται ότι ενισχύει τον τοπικό έλεγχο των υψηλού κινδύνου οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων όταν συνδυάζεται με τις συγκεκριμένες μεθόδους αντιμετώπισης , όπως η νεοεπικουρική χημειο/ακτινοθεραπεία και το εκτεταμένο χειρουργείο. Μέθοδοι: Η συγκεκριμένη συστηματική ανασκόπηση βασίστηκε στις οδηγίες του PRISMA και συμπεριέλαβε μελέτες που αφορούσαν οπισθοπεριτοναϊκά σαρκώματα οποιουδήποτε υποτύπου σε ενήλικες ασθενείς ,δίνοντας έμφαση στην χρήση της τοπικής υπερθερμίας συνδυαστικά με νεοεπικουρική χημειοθεραπεία και χημειο/ακτινοθεραπεία. Οι μελέτες ήταν γραμμένες στην Αγγλική γλώσσα και δημοσιεύθηκαν το διάστημα 2000 έως 2024. Αποτελέσματα: Για την συστηματική ανασκόπηση ανακτήθηκαν συνολικά 8 μελέτες, εκ των οποίων οι 5 εκτίμησαν τον ρόλο της τοπικής υπερθερμίας σε συνδυαστικά με επικουρική χημειοθεραπεία μόνο, οι 2 εστίασαν στον συνδυασμό τοπικής υπερθερμίας και νεοεπικουρικής χημειο/ακτινοθεραπείας, ενώ μόνο μία μελέτησε τον ρόλο της HIPEC στην μείωση υποτροπής οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων στο περιτόναιο. Η αποτελεσματικότητα της τοπικής υπερθερμίας αποδεικνύεται από τα ποσοστά της επιβίωσης ελεύθερης τοπικής υποτροπής και ελεύθερης απομακρυσμένων μεταστάσεων , καθώς είναι σαφώς βελτιωμένα με τον συνδυασμό τοπικής υπερθερμίας με νεοεπικουρικές θεραπείες. Ελάχιστες μελέτες κατάφεραν να αναφέρουν βελτίωση στη συνολική επιβίωση από την προσθήκη τοπικής υπερθερμίας. Συμπεράσματα: Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί συνηγορούν υπέρ της προσθήκης της τοπικής υπερθερμίας στις σταθερές μεθόδους αντιμετώπισης των οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων. Ωστόσο, λόγω της σπανιότητας των περιστατικών και της ετερογένειας της νόσου, απαιτούνται επιπλέον κλινικές μελέτες ώστε να ενσωματωθεί η τοπική υπερθερμία και να θεσπιστεί ως τρόπος αντιμετώπισης των οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων.","Regional hyperthermia (RHT) appears to enhance local disease control by increasing local recurrence intervals in high-risk retroperitoneal sarcomas (RPS) when combined with standard treatments, like neoadjuvant chemotherapy or chemo/radiotherapy and extended surgery. Methods: In this systematic review, based on PRISMA guidelines, only reviews written in English and published between 2000-2024 regarding RPS of any histological type in adult patients were included. These reviews emphasized the use of hyperthermia combined with chemo/radiotherapy in a neoadjuvant setting. Results: 8 reviews were identified, while 5 of them evaluated the role of RHT combined with neoadjuvant chemotherapy only, whereas 2 of them focused on the combination of RHT with neoadjuvant chemo/radiotherapy, and only one studied the use of HIPEC in prevention of RPS peritoneal recurrence. The effectiveness of RHT combined with chemo/radiotherapy is proven by the percentages of local progression-free survival (LPFS) and distant metastasis – free survival (DMFS), which are improved and increased when RHT is added. Only few reviews reported better overall survival (OS) with RHT addition. Conclusion: The gathered data strengthen the beneficial role of RHT when combined with the standard management of RPS. However, due to the rarity and heterogeneity of the disease, further investigation with more clinical trials is required in order to incorporate RHT in the treatment of RPS."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος της υπερθερμίας στην αντιμετώπιση των οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Απορέλλη Ουρανία","Aporelli Ourania"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η τοπική υπερθερμία φαίνεται ότι ενισχύει τον τοπικό έλεγχο των υψηλού κινδύνου οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων όταν συνδυάζεται με τις συγκεκριμένες μεθόδους αντιμετώπισης , όπως η νεοεπικουρική χημειο/ακτινοθεραπεία και το εκτεταμένο χειρουργείο. Μέθοδοι: Η συγκεκριμένη συστηματική ανασκόπηση βασίστηκε στις οδηγίες του PRISMA και συμπεριέλαβε μελέτες που αφορούσαν οπισθοπεριτοναϊκά σαρκώματα οποιουδήποτε υποτύπου σε ενήλικες ασθενείς ,δίνοντας έμφαση στην χρήση της τοπικής υπερθερμίας συνδυαστικά με νεοεπικουρική χημειοθεραπεία και χημειο/ακτινοθεραπεία. Οι μελέτες ήταν γραμμένες στην Αγγλική γλώσσα και δημοσιεύθηκαν το διάστημα 2000 έως 2024. Αποτελέσματα: Για την συστηματική ανασκόπηση ανακτήθηκαν συνολικά 8 μελέτες, εκ των οποίων οι 5 εκτίμησαν τον ρόλο της τοπικής υπερθερμίας σε συνδυαστικά με επικουρική χημειοθεραπεία μόνο, οι 2 εστίασαν στον συνδυασμό τοπικής υπερθερμίας και νεοεπικουρικής χημειο/ακτινοθεραπείας, ενώ μόνο μία μελέτησε τον ρόλο της HIPEC στην μείωση υποτροπής οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων στο περιτόναιο. Η αποτελεσματικότητα της τοπικής υπερθερμίας αποδεικνύεται από τα ποσοστά της επιβίωσης ελεύθερης τοπικής υποτροπής και ελεύθερης απομακρυσμένων μεταστάσεων , καθώς είναι σαφώς βελτιωμένα με τον συνδυασμό τοπικής υπερθερμίας με νεοεπικουρικές θεραπείες. Ελάχιστες μελέτες κατάφεραν να αναφέρουν βελτίωση στη συνολική επιβίωση από την προσθήκη τοπικής υπερθερμίας. Συμπεράσματα: Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί συνηγορούν υπέρ της προσθήκης της τοπικής υπερθερμίας στις σταθερές μεθόδους αντιμετώπισης των οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων. Ωστόσο, λόγω της σπανιότητας των περιστατικών και της ετερογένειας της νόσου, απαιτούνται επιπλέον κλινικές μελέτες ώστε να ενσωματωθεί η τοπική υπερθερμία και να θεσπιστεί ως τρόπος αντιμετώπισης των οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων.","Regional hyperthermia (RHT) appears to enhance local disease control by increasing local recurrence intervals in high-risk retroperitoneal sarcomas (RPS) when combined with standard treatments, like neoadjuvant chemotherapy or chemo/radiotherapy and extended surgery. Methods: In this systematic review, based on PRISMA guidelines, only reviews written in English and published between 2000-2024 regarding RPS of any histological type in adult patients were included. These reviews emphasized the use of hyperthermia combined with chemo/radiotherapy in a neoadjuvant setting. Results: 8 reviews were identified, while 5 of them evaluated the role of RHT combined with neoadjuvant chemotherapy only, whereas 2 of them focused on the combination of RHT with neoadjuvant chemo/radiotherapy, and only one studied the use of HIPEC in prevention of RPS peritoneal recurrence. The effectiveness of RHT combined with chemo/radiotherapy is proven by the percentages of local progression-free survival (LPFS) and distant metastasis – free survival (DMFS), which are improved and increased when RHT is added. Only few reviews reported better overall survival (OS) with RHT addition. Conclusion: The gathered data strengthen the beneficial role of RHT when combined with the standard management of RPS. However, due to the rarity and heterogeneity of the disease, further investigation with more clinical trials is required in order to incorporate RHT in the treatment of RPS."],"dc:identifier":["uoadl:5375583","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375583"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος της υπερθερμίας στην αντιμετώπιση των οπισθοπεριτοναϊκών σαρκωμάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:23Z"}