{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5375490"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5375490","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εμμένουσα τραυματική αστάθεια του αγκώνα και κατασκευές σταθεροποίησης της άρθρωσης, εμβιομηχανικά και κλινικά δεδομένα","abstract":"H άρθρωση του αγκώνα είναι σύμπλεγμα αρθρώσεων που χαρακτηρίζεται ως τροχοειδής- γίγγλυμη διάρθρωση. Αποτελείται από την άρθρωση του άπω πέρατος του βραχιονίου με την ωλένη, γίγγλυμη άρθρωση καθώς και από την άρθρωση του άπω πέρατος του βραχιονίου με την κερκίδα, τροχοειδής άρθρωση, ενώ καταληκτικά μέρος της αποτελεί και η εγγύς κερκιδωλενική άρθρωση. Αρχικά σκοπός της παρούσης εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση των δεδομέων που αφορούν τόσο την εμβιομηχανική ανάλυση της κίνησης του αγκώνα αλλά και την εμμένουσα τραυματική αστάθεια της άρθρωσης. Τονίζεται πως όσον αφορά την αστάθεια του αγκώνος αυτή διακρίνεται ανάλογα με την σχετική κίνηση της ωλένης ως προς το βραχίονιο. Αναγνωρίζεται λοιπόν η οπίσθια έξω αστάθεια του αγκώνος (PLRI), η οπίσθια έσω αστάθεια (PMRI) και η καθεαυτή οπίσθια μετατόπιση της ωλένης ως προς το βραχιόνιο (transolecranon fracrutre instability) η οποία και είναι η πιο σπάνια. Παράλληλα σκοπός είναι η διερεύνηση της εμβιομηχανικής των κατασκευών σταθεροποίησης της άρθρωσης και παρουσίαση κλινικών δεδομένων για αυτές. Είναι συχνή η εμμένουσα ή/και χρόνια αστάθεια του αγκώνα έπειτα από τραυματισμούς που αφορούν τους σταθεροποιητές της άρθρωσης. Για να επιτευχθεί λοιπόν η αποκατάσταση της λειτουργικότητας της άρθρωσης, εκτός από την χειρουργική αποκατάσταση των τραυματισμένων δομών γίνεται επικουρική χρήση κατασκευών σταθεροποίησης της άρθρωσης. Οι κατασκευές αυτές αντιρροπούν τη δράση δυνάμεων που τείνουν να φέρουν την άρθρωση σε κατάσταση αστάθειας και εξαρθρήματος. Διακρίνονται σε εξωτερικά εφαρμόσιμες συσκευές και σε εσωτερικά εμφυτεύσιμες-εφαρμοζόμενες. Η μελέτη διερευνεί και συγκρίνει την εμβιομηχανική των πιο συχνά χρησιμοποιούμενων συσκευών όπως η στατική διαρθρική εξωτερική οστεοσύνθεση (Static External Fixator-SEF), η διαρθρική αρθρωτή εξωτερική οστεοσύνθεση με δυνατότητα κίνησης (Hinged External Fixator-HEF), ο λειτουργικός νάρθηκας αγκώνα (Hinged Elbow Orthosis-HEO) και ο εσωτερικός σταθεροποιητής (Internal Joint Stabilizer- IJS).","abstract_html":"H άρθρωση του αγκώνα είναι σύμπλεγμα αρθρώσεων που χαρακτηρίζεται ως τροχοειδής- γίγγλυμη διάρθρωση. Αποτελείται από την άρθρωση του άπω πέρατος του βραχιονίου με την ωλένη, γίγγλυμη άρθρωση καθώς και από την άρθρωση του άπω πέρατος του βραχιονίου με την κερκίδα, τροχοειδής άρθρωση, ενώ καταληκτικά μέρος της αποτελεί και η εγγύς κερκιδωλενική άρθρωση. Αρχικά σκοπός της παρούσης εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση των δεδομέων που αφορούν τόσο την εμβιομηχανική ανάλυση της κίνησης του αγκώνα αλλά και την εμμένουσα τραυματική αστάθεια της άρθρωσης. Τονίζεται πως όσον αφορά την αστάθεια του αγκώνος αυτή διακρίνεται ανάλογα με την σχετική κίνηση της ωλένης ως προς το βραχίονιο. Αναγνωρίζεται λοιπόν η οπίσθια έξω αστάθεια του αγκώνος (PLRI), η οπίσθια έσω αστάθεια (PMRI) και η καθεαυτή οπίσθια μετατόπιση της ωλένης ως προς το βραχιόνιο (transolecranon fracrutre instability) η οποία και είναι η πιο σπάνια. Παράλληλα σκοπός είναι η διερεύνηση της εμβιομηχανικής των κατασκευών σταθεροποίησης της άρθρωσης και παρουσίαση κλινικών δεδομένων για αυτές. Είναι συχνή η εμμένουσα ή/και χρόνια αστάθεια του αγκώνα έπειτα από τραυματισμούς που αφορούν τους σταθεροποιητές της άρθρωσης. Για να επιτευχθεί λοιπόν η αποκατάσταση της λειτουργικότητας της άρθρωσης, εκτός από την χειρουργική αποκατάσταση των τραυματισμένων δομών γίνεται επικουρική χρήση κατασκευών σταθεροποίησης της άρθρωσης. Οι κατασκευές αυτές αντιρροπούν τη δράση δυνάμεων που τείνουν να φέρουν την άρθρωση σε κατάσταση αστάθειας και εξαρθρήματος. Διακρίνονται σε εξωτερικά εφαρμόσιμες συσκευές και σε εσωτερικά εμφυτεύσιμες-εφαρμοζόμενες. Η μελέτη διερευνεί και συγκρίνει την εμβιομηχανική των πιο συχνά χρησιμοποιούμενων συσκευών όπως η στατική διαρθρική εξωτερική οστεοσύνθεση (Static External Fixator-SEF), η διαρθρική αρθρωτή εξωτερική οστεοσύνθεση με δυνατότητα κίνησης (Hinged External Fixator-HEF), ο λειτουργικός νάρθηκας αγκώνα (Hinged Elbow Orthosis-HEO) και ο εσωτερικός σταθεροποιητής (Internal Joint Stabilizer- IJS).","abstract_has_math":false,"creators":["Χριστακάκης Πέτρος-Χριστόφορος","Christakakis Petros-Christoforos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5375490"],"render_values":[{"text":"uoadl:5375490","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375490","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χριστακάκης Πέτρος-Χριστόφορος","Christakakis Petros-Christoforos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5375490","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375490"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H άρθρωση του αγκώνα είναι σύμπλεγμα αρθρώσεων που χαρακτηρίζεται ως τροχοειδής- γίγγλυμη διάρθρωση. Αποτελείται από την άρθρωση του άπω πέρατος του βραχιονίου με την ωλένη, γίγγλυμη άρθρωση καθώς και από την άρθρωση του άπω πέρατος του βραχιονίου με την κερκίδα, τροχοειδής άρθρωση, ενώ καταληκτικά μέρος της αποτελεί και η εγγύς κερκιδωλενική άρθρωση. Αρχικά σκοπός της παρούσης εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση των δεδομέων που αφορούν τόσο την εμβιομηχανική ανάλυση της κίνησης του αγκώνα αλλά και την εμμένουσα τραυματική αστάθεια της άρθρωσης. Τονίζεται πως όσον αφορά την αστάθεια του αγκώνος αυτή διακρίνεται ανάλογα με την σχετική κίνηση της ωλένης ως προς το βραχίονιο. Αναγνωρίζεται λοιπόν η οπίσθια έξω αστάθεια του αγκώνος (PLRI), η οπίσθια έσω αστάθεια (PMRI) και η καθεαυτή οπίσθια μετατόπιση της ωλένης ως προς το βραχιόνιο (transolecranon fracrutre instability) η οποία και είναι η πιο σπάνια. Παράλληλα σκοπός είναι η διερεύνηση της εμβιομηχανικής των κατασκευών σταθεροποίησης της άρθρωσης και παρουσίαση κλινικών δεδομένων για αυτές. Είναι συχνή η εμμένουσα ή/και χρόνια αστάθεια του αγκώνα έπειτα από τραυματισμούς που αφορούν τους σταθεροποιητές της άρθρωσης. Για να επιτευχθεί λοιπόν η αποκατάσταση της λειτουργικότητας της άρθρωσης, εκτός από την χειρουργική αποκατάσταση των τραυματισμένων δομών γίνεται επικουρική χρήση κατασκευών σταθεροποίησης της άρθρωσης. Οι κατασκευές αυτές αντιρροπούν τη δράση δυνάμεων που τείνουν να φέρουν την άρθρωση σε κατάσταση αστάθειας και εξαρθρήματος. Διακρίνονται σε εξωτερικά εφαρμόσιμες συσκευές και σε εσωτερικά εμφυτεύσιμες-εφαρμοζόμενες. Η μελέτη διερευνεί και συγκρίνει την εμβιομηχανική των πιο συχνά χρησιμοποιούμενων συσκευών όπως η στατική διαρθρική εξωτερική οστεοσύνθεση (Static External Fixator-SEF), η διαρθρική αρθρωτή εξωτερική οστεοσύνθεση με δυνατότητα κίνησης (Hinged External Fixator-HEF), ο λειτουργικός νάρθηκας αγκώνα (Hinged Elbow Orthosis-HEO) και ο εσωτερικός σταθεροποιητής (Internal Joint Stabilizer- IJS).","Elbow joint is a trochleogingylomoid complex joint. It consists of the ulnohumeral joint, a ginglymoid joint; and the radiocapitellar joint, a trochoid joint; whilst the proximal radioulnar joint is considered as part of the elbow. Primarily, goal of this study is a thorough literature review on elbow joint biomechanics and recurrent traumatic elbow instability. It is worth mentioning that elbow instability is categorized by the relative movement of the ulna in relation to distal humerus. The following categories of elbow instability can be distinguished; posterior lateral rotatory instability (PLRI), posterior medial rotatory instability (PMRI) and lastly, a rare entity, direct posterior translation of the ulna in relation to distal humerus (transolecranon fracture instability). Meanwhile, penultimate goal of this study is to review the biomechanic properties of elbow stability constructs and present clinical data and results. Chronic or persistent elbow instability is the result of acute or past trauma on elbow stabilizers. To achieve elbow congruency and optimal joint function, auxiliary joint stability constructs are utilized in addition to surgical reconstruction; such constructs counterbalance the effect of destabilizing forces. We discern these constructs into external and internal ones. This study reviews and compares biomechanic properties of commonly used devices such as static external fixator (SEF), hinged external fixator (HEF), hinged elbow orthosis (HEO) and internal joint stabilizer (IJS)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εμμένουσα τραυματική αστάθεια του αγκώνα και κατασκευές σταθεροποίησης της άρθρωσης, εμβιομηχανικά και κλινικά δεδομένα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χριστακάκης Πέτρος-Χριστόφορος","Christakakis Petros-Christoforos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["H άρθρωση του αγκώνα είναι σύμπλεγμα αρθρώσεων που χαρακτηρίζεται ως τροχοειδής- γίγγλυμη διάρθρωση. Αποτελείται από την άρθρωση του άπω πέρατος του βραχιονίου με την ωλένη, γίγγλυμη άρθρωση καθώς και από την άρθρωση του άπω πέρατος του βραχιονίου με την κερκίδα, τροχοειδής άρθρωση, ενώ καταληκτικά μέρος της αποτελεί και η εγγύς κερκιδωλενική άρθρωση. Αρχικά σκοπός της παρούσης εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση των δεδομέων που αφορούν τόσο την εμβιομηχανική ανάλυση της κίνησης του αγκώνα αλλά και την εμμένουσα τραυματική αστάθεια της άρθρωσης. Τονίζεται πως όσον αφορά την αστάθεια του αγκώνος αυτή διακρίνεται ανάλογα με την σχετική κίνηση της ωλένης ως προς το βραχίονιο. Αναγνωρίζεται λοιπόν η οπίσθια έξω αστάθεια του αγκώνος (PLRI), η οπίσθια έσω αστάθεια (PMRI) και η καθεαυτή οπίσθια μετατόπιση της ωλένης ως προς το βραχιόνιο (transolecranon fracrutre instability) η οποία και είναι η πιο σπάνια. Παράλληλα σκοπός είναι η διερεύνηση της εμβιομηχανικής των κατασκευών σταθεροποίησης της άρθρωσης και παρουσίαση κλινικών δεδομένων για αυτές. Είναι συχνή η εμμένουσα ή/και χρόνια αστάθεια του αγκώνα έπειτα από τραυματισμούς που αφορούν τους σταθεροποιητές της άρθρωσης. Για να επιτευχθεί λοιπόν η αποκατάσταση της λειτουργικότητας της άρθρωσης, εκτός από την χειρουργική αποκατάσταση των τραυματισμένων δομών γίνεται επικουρική χρήση κατασκευών σταθεροποίησης της άρθρωσης. Οι κατασκευές αυτές αντιρροπούν τη δράση δυνάμεων που τείνουν να φέρουν την άρθρωση σε κατάσταση αστάθειας και εξαρθρήματος. Διακρίνονται σε εξωτερικά εφαρμόσιμες συσκευές και σε εσωτερικά εμφυτεύσιμες-εφαρμοζόμενες. Η μελέτη διερευνεί και συγκρίνει την εμβιομηχανική των πιο συχνά χρησιμοποιούμενων συσκευών όπως η στατική διαρθρική εξωτερική οστεοσύνθεση (Static External Fixator-SEF), η διαρθρική αρθρωτή εξωτερική οστεοσύνθεση με δυνατότητα κίνησης (Hinged External Fixator-HEF), ο λειτουργικός νάρθηκας αγκώνα (Hinged Elbow Orthosis-HEO) και ο εσωτερικός σταθεροποιητής (Internal Joint Stabilizer- IJS).","Elbow joint is a trochleogingylomoid complex joint. It consists of the ulnohumeral joint, a ginglymoid joint; and the radiocapitellar joint, a trochoid joint; whilst the proximal radioulnar joint is considered as part of the elbow. Primarily, goal of this study is a thorough literature review on elbow joint biomechanics and recurrent traumatic elbow instability. It is worth mentioning that elbow instability is categorized by the relative movement of the ulna in relation to distal humerus. The following categories of elbow instability can be distinguished; posterior lateral rotatory instability (PLRI), posterior medial rotatory instability (PMRI) and lastly, a rare entity, direct posterior translation of the ulna in relation to distal humerus (transolecranon fracture instability). Meanwhile, penultimate goal of this study is to review the biomechanic properties of elbow stability constructs and present clinical data and results. Chronic or persistent elbow instability is the result of acute or past trauma on elbow stabilizers. To achieve elbow congruency and optimal joint function, auxiliary joint stability constructs are utilized in addition to surgical reconstruction; such constructs counterbalance the effect of destabilizing forces. We discern these constructs into external and internal ones. This study reviews and compares biomechanic properties of commonly used devices such as static external fixator (SEF), hinged external fixator (HEF), hinged elbow orthosis (HEO) and internal joint stabilizer (IJS)."],"dc:identifier":["uoadl:5375490","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375490"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εμμένουσα τραυματική αστάθεια του αγκώνα και κατασκευές σταθεροποίησης της άρθρωσης, εμβιομηχανικά και κλινικά δεδομένα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:23Z"}