{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5375235"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5375235","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καρκίνος του μαστού και πλαστική αποκατάσταση","abstract":"Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί τη συχνότερη κακοήθεια στις γυναίκες και ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα δημόσιας υγείας παγκοσμίως. Η μαστεκτομή είναι συχνά απαραίτητη για την ογκολογική ασφάλεια αλλά συνοδεύεται από σημαντικές σωματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις, γεγονός που καθιστά την αποκατάσταση μαστού ουσιώδες μέρος της θεραπευτικής προσέγγισης. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τις σύγχρονες τεχνικές πλαστικής αποκατάστασης στον καρκίνο του μαστού , τις ενδείξεις, τους περιορισμούς, καθώς και την επίδρασή τους στην ποιότητα ζωής. Αρχικά παρουσιάζεται συνοπτικά η ανατομία του μαστού, η οποία αποτελεί βασικό υπόβαθρο για την κατανόηση της παθοφυσιολογίας και του χειρουργικού σχεδιασμού. Αναλύονται η επιδημιολογία και η βιολογία του καρκίνου του μαστού, ο οποίος δεν αποτελεί ενιαία νοσολογική οντότητα, αλλά ένα φάσμα νεοπλασμάτων με διαφορετικά ιστολογικά και μοριακά χαρακτηριστικά. Ακολούθως, εξετάζονται οι χειρουργικές επιλογές αντιμετώπισης, με αναφορά στους τύπους μαστεκτομής και στις τεχνικές διατήρησης δέρματος και θηλής, οι οποίες εφαρμόζονται πλέον ευρέως. Παρουσιάζονται αναλυτικά οι μέθοδοι αποκατάστασης μαστού, οι οποίες διακρίνονται σε αλλοπλαστικές και αυτόλογες, καθώς και οι πιθανές επιπλοκές και δυσκολίες. Η αποκατάσταση με ενθέματα αποτελεί την πιο συχνά εφαρμοζόμενη μέθοδο λόγω της μικρότερης χειρουργικής επιβάρυνσης και της ευρείας διαθεσιμότητάς της. Η προθωρακική αποκατάσταση προσφέρει μειωμένο μετεγχειρητικό πόνο και καλύτερα λειτουργικά αποτελέσματα. Η αυτόλογη αποκατάσταση με χρήση κρημνών προσφέρει πιο φυσικό αποτέλεσμα και μακροχρόνια σταθερότητα, αποφεύγοντας τη χρήση ξένου σώματος. Ωστόσο, πρόκειται για πιο απαιτητικές επεμβάσεις, με αυξημένη διάρκεια χειρουργείου και πιθανή νοσηρότητα στη δότρια περιοχή. Επιπλέον, αναφέρονται νεότερες μέθοδοι όπως οι ογκοπλαστικές και υβριδικές τεχνικές . Τέλος, δίδεται έμφαση στις ψυχοκοινωνικές διαστάσεις της αποκατάστασης μαστού, καθώς έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλει ουσιαστικά στη βελτίωση της ψυχικής υγείας και της ποιότητας ζωής των ασθενών. Συμπερασματικά, η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου αποκατάστασης πρέπει να είναι εξατομικευμένη και να βασίζεται σε ογκολογικά, ανατομικά και ψυχοκοινωνικά κριτήρια.","abstract_html":"Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί τη συχνότερη κακοήθεια στις γυναίκες και ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα δημόσιας υγείας παγκοσμίως. Η μαστεκτομή είναι συχνά απαραίτητη για την ογκολογική ασφάλεια αλλά συνοδεύεται από σημαντικές σωματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις, γεγονός που καθιστά την αποκατάσταση μαστού ουσιώδες μέρος της θεραπευτικής προσέγγισης. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τις σύγχρονες τεχνικές πλαστικής αποκατάστασης στον καρκίνο του μαστού , τις ενδείξεις, τους περιορισμούς, καθώς και την επίδρασή τους στην ποιότητα ζωής. Αρχικά παρουσιάζεται συνοπτικά η ανατομία του μαστού, η οποία αποτελεί βασικό υπόβαθρο για την κατανόηση της παθοφυσιολογίας και του χειρουργικού σχεδιασμού. Αναλύονται η επιδημιολογία και η βιολογία του καρκίνου του μαστού, ο οποίος δεν αποτελεί ενιαία νοσολογική οντότητα, αλλά ένα φάσμα νεοπλασμάτων με διαφορετικά ιστολογικά και μοριακά χαρακτηριστικά. Ακολούθως, εξετάζονται οι χειρουργικές επιλογές αντιμετώπισης, με αναφορά στους τύπους μαστεκτομής και στις τεχνικές διατήρησης δέρματος και θηλής, οι οποίες εφαρμόζονται πλέον ευρέως. Παρουσιάζονται αναλυτικά οι μέθοδοι αποκατάστασης μαστού, οι οποίες διακρίνονται σε αλλοπλαστικές και αυτόλογες, καθώς και οι πιθανές επιπλοκές και δυσκολίες. Η αποκατάσταση με ενθέματα αποτελεί την πιο συχνά εφαρμοζόμενη μέθοδο λόγω της μικρότερης χειρουργικής επιβάρυνσης και της ευρείας διαθεσιμότητάς της. Η προθωρακική αποκατάσταση προσφέρει μειωμένο μετεγχειρητικό πόνο και καλύτερα λειτουργικά αποτελέσματα. Η αυτόλογη αποκατάσταση με χρήση κρημνών προσφέρει πιο φυσικό αποτέλεσμα και μακροχρόνια σταθερότητα, αποφεύγοντας τη χρήση ξένου σώματος. Ωστόσο, πρόκειται για πιο απαιτητικές επεμβάσεις, με αυξημένη διάρκεια χειρουργείου και πιθανή νοσηρότητα στη δότρια περιοχή. Επιπλέον, αναφέρονται νεότερες μέθοδοι όπως οι ογκοπλαστικές και υβριδικές τεχνικές . Τέλος, δίδεται έμφαση στις ψυχοκοινωνικές διαστάσεις της αποκατάστασης μαστού, καθώς έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλει ουσιαστικά στη βελτίωση της ψυχικής υγείας και της ποιότητας ζωής των ασθενών. Συμπερασματικά, η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου αποκατάστασης πρέπει να είναι εξατομικευμένη και να βασίζεται σε ογκολογικά, ανατομικά και ψυχοκοινωνικά κριτήρια.","abstract_has_math":false,"creators":["Σωτηριανάκου Αθηνά","Sotirianakou Athina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5375235"],"render_values":[{"text":"uoadl:5375235","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375235","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σωτηριανάκου Αθηνά","Sotirianakou Athina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5375235","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375235"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί τη συχνότερη κακοήθεια στις γυναίκες και ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα δημόσιας υγείας παγκοσμίως. Η μαστεκτομή είναι συχνά απαραίτητη για την ογκολογική ασφάλεια αλλά συνοδεύεται από σημαντικές σωματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις, γεγονός που καθιστά την αποκατάσταση μαστού ουσιώδες μέρος της θεραπευτικής προσέγγισης. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τις σύγχρονες τεχνικές πλαστικής αποκατάστασης στον καρκίνο του μαστού , τις ενδείξεις, τους περιορισμούς, καθώς και την επίδρασή τους στην ποιότητα ζωής. Αρχικά παρουσιάζεται συνοπτικά η ανατομία του μαστού, η οποία αποτελεί βασικό υπόβαθρο για την κατανόηση της παθοφυσιολογίας και του χειρουργικού σχεδιασμού. Αναλύονται η επιδημιολογία και η βιολογία του καρκίνου του μαστού, ο οποίος δεν αποτελεί ενιαία νοσολογική οντότητα, αλλά ένα φάσμα νεοπλασμάτων με διαφορετικά ιστολογικά και μοριακά χαρακτηριστικά. Ακολούθως, εξετάζονται οι χειρουργικές επιλογές αντιμετώπισης, με αναφορά στους τύπους μαστεκτομής και στις τεχνικές διατήρησης δέρματος και θηλής, οι οποίες εφαρμόζονται πλέον ευρέως. Παρουσιάζονται αναλυτικά οι μέθοδοι αποκατάστασης μαστού, οι οποίες διακρίνονται σε αλλοπλαστικές και αυτόλογες, καθώς και οι πιθανές επιπλοκές και δυσκολίες. Η αποκατάσταση με ενθέματα αποτελεί την πιο συχνά εφαρμοζόμενη μέθοδο λόγω της μικρότερης χειρουργικής επιβάρυνσης και της ευρείας διαθεσιμότητάς της. Η προθωρακική αποκατάσταση προσφέρει μειωμένο μετεγχειρητικό πόνο και καλύτερα λειτουργικά αποτελέσματα. Η αυτόλογη αποκατάσταση με χρήση κρημνών προσφέρει πιο φυσικό αποτέλεσμα και μακροχρόνια σταθερότητα, αποφεύγοντας τη χρήση ξένου σώματος. Ωστόσο, πρόκειται για πιο απαιτητικές επεμβάσεις, με αυξημένη διάρκεια χειρουργείου και πιθανή νοσηρότητα στη δότρια περιοχή. Επιπλέον, αναφέρονται νεότερες μέθοδοι όπως οι ογκοπλαστικές και υβριδικές τεχνικές . Τέλος, δίδεται έμφαση στις ψυχοκοινωνικές διαστάσεις της αποκατάστασης μαστού, καθώς έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλει ουσιαστικά στη βελτίωση της ψυχικής υγείας και της ποιότητας ζωής των ασθενών. Συμπερασματικά, η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου αποκατάστασης πρέπει να είναι εξατομικευμένη και να βασίζεται σε ογκολογικά, ανατομικά και ψυχοκοινωνικά κριτήρια.","Breast cancer is the most common malignancy in women and one of the most significant public health problems worldwide. Mastectomy is often necessary to ensure oncologic safety, but it is accompanied by substantial physical and psychological consequences, making breast reconstruction an essential part of the therapeutic approach. The aim of the present study is to review the literature on contemporary plastic reconstructive techniques in breast cancer, their indications, limitations, and their impact on quality of life. First, the anatomy of the breast is presented briefly, as it constitutes the fundamental background for understanding pathophysiology and surgical planning. The epidemiology and biology of breast cancer are analyzed, as it does not represent a single disease entity but rather a spectrum of neoplasms with different histological and molecular characteristics. Subsequently, the surgical treatment options are examined, with reference to the types of mastectomy and to skin-sparing and nipple-sparing techniques, which are now widely applied. The methods of breast reconstruction are presented in detail and are classified into alloplastic and autologous approaches, along with the potential complications and challenges. Implant-based reconstruction is the most commonly used method because of its lower surgical burden and wide availability. Prepectoral reconstruction offers reduced postoperative pain and better functional outcomes. Autologous reconstruction using flaps provides a more natural result and long-term stability, while avoiding the use of a foreign body. However, these are more demanding procedures, with increased operative time and possible donor-site morbidity. In addition, newer methods such as oncoplastic and hybrid techniques are also discussed. Finally, emphasis is placed on the psychosocial dimensions of breast reconstruction, as it has been shown to contribute substantially to the improvement of patients’ mental health and quality of life. In conclusion, the choice of the appropriate reconstructive method should be individualized and based on oncologic, anatomical, and psychosocial criteria."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καρκίνος του μαστού και πλαστική αποκατάσταση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σωτηριανάκου Αθηνά","Sotirianakou Athina"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί τη συχνότερη κακοήθεια στις γυναίκες και ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα δημόσιας υγείας παγκοσμίως. Η μαστεκτομή είναι συχνά απαραίτητη για την ογκολογική ασφάλεια αλλά συνοδεύεται από σημαντικές σωματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις, γεγονός που καθιστά την αποκατάσταση μαστού ουσιώδες μέρος της θεραπευτικής προσέγγισης. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τις σύγχρονες τεχνικές πλαστικής αποκατάστασης στον καρκίνο του μαστού , τις ενδείξεις, τους περιορισμούς, καθώς και την επίδρασή τους στην ποιότητα ζωής. Αρχικά παρουσιάζεται συνοπτικά η ανατομία του μαστού, η οποία αποτελεί βασικό υπόβαθρο για την κατανόηση της παθοφυσιολογίας και του χειρουργικού σχεδιασμού. Αναλύονται η επιδημιολογία και η βιολογία του καρκίνου του μαστού, ο οποίος δεν αποτελεί ενιαία νοσολογική οντότητα, αλλά ένα φάσμα νεοπλασμάτων με διαφορετικά ιστολογικά και μοριακά χαρακτηριστικά. Ακολούθως, εξετάζονται οι χειρουργικές επιλογές αντιμετώπισης, με αναφορά στους τύπους μαστεκτομής και στις τεχνικές διατήρησης δέρματος και θηλής, οι οποίες εφαρμόζονται πλέον ευρέως. Παρουσιάζονται αναλυτικά οι μέθοδοι αποκατάστασης μαστού, οι οποίες διακρίνονται σε αλλοπλαστικές και αυτόλογες, καθώς και οι πιθανές επιπλοκές και δυσκολίες. Η αποκατάσταση με ενθέματα αποτελεί την πιο συχνά εφαρμοζόμενη μέθοδο λόγω της μικρότερης χειρουργικής επιβάρυνσης και της ευρείας διαθεσιμότητάς της. Η προθωρακική αποκατάσταση προσφέρει μειωμένο μετεγχειρητικό πόνο και καλύτερα λειτουργικά αποτελέσματα. Η αυτόλογη αποκατάσταση με χρήση κρημνών προσφέρει πιο φυσικό αποτέλεσμα και μακροχρόνια σταθερότητα, αποφεύγοντας τη χρήση ξένου σώματος. Ωστόσο, πρόκειται για πιο απαιτητικές επεμβάσεις, με αυξημένη διάρκεια χειρουργείου και πιθανή νοσηρότητα στη δότρια περιοχή. Επιπλέον, αναφέρονται νεότερες μέθοδοι όπως οι ογκοπλαστικές και υβριδικές τεχνικές . Τέλος, δίδεται έμφαση στις ψυχοκοινωνικές διαστάσεις της αποκατάστασης μαστού, καθώς έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλει ουσιαστικά στη βελτίωση της ψυχικής υγείας και της ποιότητας ζωής των ασθενών. Συμπερασματικά, η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου αποκατάστασης πρέπει να είναι εξατομικευμένη και να βασίζεται σε ογκολογικά, ανατομικά και ψυχοκοινωνικά κριτήρια.","Breast cancer is the most common malignancy in women and one of the most significant public health problems worldwide. Mastectomy is often necessary to ensure oncologic safety, but it is accompanied by substantial physical and psychological consequences, making breast reconstruction an essential part of the therapeutic approach. The aim of the present study is to review the literature on contemporary plastic reconstructive techniques in breast cancer, their indications, limitations, and their impact on quality of life. First, the anatomy of the breast is presented briefly, as it constitutes the fundamental background for understanding pathophysiology and surgical planning. The epidemiology and biology of breast cancer are analyzed, as it does not represent a single disease entity but rather a spectrum of neoplasms with different histological and molecular characteristics. Subsequently, the surgical treatment options are examined, with reference to the types of mastectomy and to skin-sparing and nipple-sparing techniques, which are now widely applied. The methods of breast reconstruction are presented in detail and are classified into alloplastic and autologous approaches, along with the potential complications and challenges. Implant-based reconstruction is the most commonly used method because of its lower surgical burden and wide availability. Prepectoral reconstruction offers reduced postoperative pain and better functional outcomes. Autologous reconstruction using flaps provides a more natural result and long-term stability, while avoiding the use of a foreign body. However, these are more demanding procedures, with increased operative time and possible donor-site morbidity. In addition, newer methods such as oncoplastic and hybrid techniques are also discussed. Finally, emphasis is placed on the psychosocial dimensions of breast reconstruction, as it has been shown to contribute substantially to the improvement of patients’ mental health and quality of life. In conclusion, the choice of the appropriate reconstructive method should be individualized and based on oncologic, anatomical, and psychosocial criteria."],"dc:identifier":["uoadl:5375235","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375235"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Καρκίνος του μαστού και πλαστική αποκατάσταση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:21Z"}