{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5375009"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5375009","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Met inhibitors στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα / Met inhibitors in non–small cell lung cancer","abstract":"Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα (NSCLC) παραμένει μία από τις κυριότερες αιτίες θνησιμότητας παγκοσμίως. Οι μεταλλάξεις MET exon 14 skipping, η ενίσχυση του γονιδίου MET και η υπερέκφραση της πρωτεΐνης MET, που ανιχνεύονται σε περίπου 2–4% των ασθενών, συνιστούν σημαντικούς μοριακούς στόχους για στοχευμένη θεραπεία. Η ανάπτυξη εκλεκτικών αναστολέων τυροσινικής κινάσης MET (MET TKIs) έχει μεταβάλει ουσιαστικά τη θεραπευτική προσέγγιση αυτής της μοριακά καθορισμένης υποομάδας ασθενών. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση, σύμφωνα με τις οδηγίες PRISMA 2020, συνέλεξε και ανέλυσε πέντε (5) κλινικές δοκιμές φάσης II (2020–2025) που αξιολόγησαν τους εκλεκτικούς αναστολείς MET tepotinib (VISION, VISION Japan cohort) και capmatinib (GEOMETRY mono-1), τον αναστολέα crizotinib (Co-MET), καθώς και το cabozantinib σε ασθενείς με επίκτητη αντίσταση (CAPTURE). Οι εκλεκτικοί MET αναστολείς (capmatinib, tepotinib) επιτυγχάνουν υψηλά ποσοστά αντικειμενικής ανταπόκρισης σε treatment-naïve ασθενείς, με κλινικά σημαντική επιβίωση χωρίς εξέλιξη νόσου και διατηρήσιμη διάρκεια ανταπόκρισης. Αντιθέτως, το crizotinib παρουσίασε χαμηλότερη αποτελεσματικότητα, ενώ το cabozantinib εμφάνισε περιορισμένη αλλά αξιοποιήσιμη δραστικότητα σε προθεραπευμένους ασθενείς με επίκτητη αντίσταση. Το προφίλ ασφάλειας των εκλεκτικών MET αναστολέων χαρακτηρίζεται από αποδεκτή ανεκτικότητα, με την πλειονότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών να είναι βαθμού 1–2 και διαχειρίσιμη μέσω κατάλληλης προσαρμογής της θεραπείας. Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη χρήση των MET inhibitors ως αποτελεσματικών και κλινικά ανεκτών θεραπευτικών επιλογών πρώτης γραμμής για ασθενείς με MET exon 14 skipping NSCLC, σε συμφωνία με τις κατευθυντήριες οδηγίες NCCN και ESMO. Παρά την αναπόφευκτη εμφάνιση επίκτητης αντίστασης, νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις όπως antibody–drug conjugates, bispecific antibodies και συνδυαστικές στρατηγικές αναμένεται να διευρύνουν περαιτέρω το θεραπευτικό πεδίο, ενώ η ολοκληρωμένη μοριακή χαρτογράφηση παραμένει κρίσιμη για την ορθή επιλογή ασθενών.","abstract_html":"Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα (NSCLC) παραμένει μία από τις κυριότερες αιτίες θνησιμότητας παγκοσμίως. Οι μεταλλάξεις MET exon 14 skipping, η ενίσχυση του γονιδίου MET και η υπερέκφραση της πρωτεΐνης MET, που ανιχνεύονται σε περίπου 2–4% των ασθενών, συνιστούν σημαντικούς μοριακούς στόχους για στοχευμένη θεραπεία. Η ανάπτυξη εκλεκτικών αναστολέων τυροσινικής κινάσης MET (MET TKIs) έχει μεταβάλει ουσιαστικά τη θεραπευτική προσέγγιση αυτής της μοριακά καθορισμένης υποομάδας ασθενών. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση, σύμφωνα με τις οδηγίες PRISMA 2020, συνέλεξε και ανέλυσε πέντε (5) κλινικές δοκιμές φάσης II (2020–2025) που αξιολόγησαν τους εκλεκτικούς αναστολείς MET tepotinib (VISION, VISION Japan cohort) και capmatinib (GEOMETRY mono-1), τον αναστολέα crizotinib (Co-MET), καθώς και το cabozantinib σε ασθενείς με επίκτητη αντίσταση (CAPTURE). Οι εκλεκτικοί MET αναστολείς (capmatinib, tepotinib) επιτυγχάνουν υψηλά ποσοστά αντικειμενικής ανταπόκρισης σε treatment-naïve ασθενείς, με κλινικά σημαντική επιβίωση χωρίς εξέλιξη νόσου και διατηρήσιμη διάρκεια ανταπόκρισης. Αντιθέτως, το crizotinib παρουσίασε χαμηλότερη αποτελεσματικότητα, ενώ το cabozantinib εμφάνισε περιορισμένη αλλά αξιοποιήσιμη δραστικότητα σε προθεραπευμένους ασθενείς με επίκτητη αντίσταση. Το προφίλ ασφάλειας των εκλεκτικών MET αναστολέων χαρακτηρίζεται από αποδεκτή ανεκτικότητα, με την πλειονότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών να είναι βαθμού 1–2 και διαχειρίσιμη μέσω κατάλληλης προσαρμογής της θεραπείας. Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη χρήση των MET inhibitors ως αποτελεσματικών και κλινικά ανεκτών θεραπευτικών επιλογών πρώτης γραμμής για ασθενείς με MET exon 14 skipping NSCLC, σε συμφωνία με τις κατευθυντήριες οδηγίες NCCN και ESMO. Παρά την αναπόφευκτη εμφάνιση επίκτητης αντίστασης, νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις όπως antibody–drug conjugates, bispecific antibodies και συνδυαστικές στρατηγικές αναμένεται να διευρύνουν περαιτέρω το θεραπευτικό πεδίο, ενώ η ολοκληρωμένη μοριακή χαρτογράφηση παραμένει κρίσιμη για την ορθή επιλογή ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζαφείρη Γεωργία","Zafeiri Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5375009"],"render_values":[{"text":"uoadl:5375009","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375009","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζαφείρη Γεωργία","Zafeiri Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5375009","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375009"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα (NSCLC) παραμένει μία από τις κυριότερες αιτίες θνησιμότητας παγκοσμίως. Οι μεταλλάξεις MET exon 14 skipping, η ενίσχυση του γονιδίου MET και η υπερέκφραση της πρωτεΐνης MET, που ανιχνεύονται σε περίπου 2–4% των ασθενών, συνιστούν σημαντικούς μοριακούς στόχους για στοχευμένη θεραπεία. Η ανάπτυξη εκλεκτικών αναστολέων τυροσινικής κινάσης MET (MET TKIs) έχει μεταβάλει ουσιαστικά τη θεραπευτική προσέγγιση αυτής της μοριακά καθορισμένης υποομάδας ασθενών. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση, σύμφωνα με τις οδηγίες PRISMA 2020, συνέλεξε και ανέλυσε πέντε (5) κλινικές δοκιμές φάσης II (2020–2025) που αξιολόγησαν τους εκλεκτικούς αναστολείς MET tepotinib (VISION, VISION Japan cohort) και capmatinib (GEOMETRY mono-1), τον αναστολέα crizotinib (Co-MET), καθώς και το cabozantinib σε ασθενείς με επίκτητη αντίσταση (CAPTURE). Οι εκλεκτικοί MET αναστολείς (capmatinib, tepotinib) επιτυγχάνουν υψηλά ποσοστά αντικειμενικής ανταπόκρισης σε treatment-naïve ασθενείς, με κλινικά σημαντική επιβίωση χωρίς εξέλιξη νόσου και διατηρήσιμη διάρκεια ανταπόκρισης. Αντιθέτως, το crizotinib παρουσίασε χαμηλότερη αποτελεσματικότητα, ενώ το cabozantinib εμφάνισε περιορισμένη αλλά αξιοποιήσιμη δραστικότητα σε προθεραπευμένους ασθενείς με επίκτητη αντίσταση. Το προφίλ ασφάλειας των εκλεκτικών MET αναστολέων χαρακτηρίζεται από αποδεκτή ανεκτικότητα, με την πλειονότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών να είναι βαθμού 1–2 και διαχειρίσιμη μέσω κατάλληλης προσαρμογής της θεραπείας. Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη χρήση των MET inhibitors ως αποτελεσματικών και κλινικά ανεκτών θεραπευτικών επιλογών πρώτης γραμμής για ασθενείς με MET exon 14 skipping NSCLC, σε συμφωνία με τις κατευθυντήριες οδηγίες NCCN και ESMO. Παρά την αναπόφευκτη εμφάνιση επίκτητης αντίστασης, νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις όπως antibody–drug conjugates, bispecific antibodies και συνδυαστικές στρατηγικές αναμένεται να διευρύνουν περαιτέρω το θεραπευτικό πεδίο, ενώ η ολοκληρωμένη μοριακή χαρτογράφηση παραμένει κρίσιμη για την ορθή επιλογή ασθενών.","Non-small cell lung cancer (NSCLC) remains one of the leading causes of cancer- related mortality worldwide. MET exon 14 skipping mutations, MET gene amplification, and MET protein overexpression—detected in approximately 2–4% of patients—represent important molecular targets for targeted therapy. The development of selective MET tyrosine kinase inhibitors (MET TKIs) has substantially transformed the therapeutic approach for this molecularly defined subgroup of patients. The present systematic review, conducted in accordance with the PRISMA 2020 guidelines, collected and analyzed five (5) phase II clinical trials (2020–2025) evaluating the selective MET inhibitors tepotinib (VISION, VISION Japan cohort) and capmatinib (GEOMETRY mono-1), the multi-targeted inhibitor crizotinib (Co-MET), as well as cabozantinib in patients with acquired resistance (CAPTURE). Selective MET inhibitors (capmatinib, tepotinib) demonstrated high objective response rates in treatment-naïve patients, along with clinically meaningful progression-free survival and durable responses. In contrast, crizotinib exhibited lower efficacy, while cabozantinib showed limited but potentially beneficial activity in previously treated patients with acquired resistance. The safety profile of selective MET inhibitors is characterized by acceptable tolerability, with the majority of adverse events being grade 1–2 and manageable through appropriate dose adjustments. These findings support the use of MET inhibitors as effective and clinically tolerable first-line treatment options for patients with MET exon 14 skipping NSCLC, in line with current NCCN and ESMO guideline recommendations. Despite the inevitable development of acquired resistance, emerging therapeutic strategies—including antibody–drug conjugates, bispecific antibodies, and combination approaches—are expected to further expand the therapeutic landscape, while comprehensive molecular profiling remains essential for optimal patient selection."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Met inhibitors στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα / Met inhibitors in non–small cell lung cancer"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζαφείρη Γεωργία","Zafeiri Georgia"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα (NSCLC) παραμένει μία από τις κυριότερες αιτίες θνησιμότητας παγκοσμίως. Οι μεταλλάξεις MET exon 14 skipping, η ενίσχυση του γονιδίου MET και η υπερέκφραση της πρωτεΐνης MET, που ανιχνεύονται σε περίπου 2–4% των ασθενών, συνιστούν σημαντικούς μοριακούς στόχους για στοχευμένη θεραπεία. Η ανάπτυξη εκλεκτικών αναστολέων τυροσινικής κινάσης MET (MET TKIs) έχει μεταβάλει ουσιαστικά τη θεραπευτική προσέγγιση αυτής της μοριακά καθορισμένης υποομάδας ασθενών. Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση, σύμφωνα με τις οδηγίες PRISMA 2020, συνέλεξε και ανέλυσε πέντε (5) κλινικές δοκιμές φάσης II (2020–2025) που αξιολόγησαν τους εκλεκτικούς αναστολείς MET tepotinib (VISION, VISION Japan cohort) και capmatinib (GEOMETRY mono-1), τον αναστολέα crizotinib (Co-MET), καθώς και το cabozantinib σε ασθενείς με επίκτητη αντίσταση (CAPTURE). Οι εκλεκτικοί MET αναστολείς (capmatinib, tepotinib) επιτυγχάνουν υψηλά ποσοστά αντικειμενικής ανταπόκρισης σε treatment-naïve ασθενείς, με κλινικά σημαντική επιβίωση χωρίς εξέλιξη νόσου και διατηρήσιμη διάρκεια ανταπόκρισης. Αντιθέτως, το crizotinib παρουσίασε χαμηλότερη αποτελεσματικότητα, ενώ το cabozantinib εμφάνισε περιορισμένη αλλά αξιοποιήσιμη δραστικότητα σε προθεραπευμένους ασθενείς με επίκτητη αντίσταση. Το προφίλ ασφάλειας των εκλεκτικών MET αναστολέων χαρακτηρίζεται από αποδεκτή ανεκτικότητα, με την πλειονότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών να είναι βαθμού 1–2 και διαχειρίσιμη μέσω κατάλληλης προσαρμογής της θεραπείας. Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη χρήση των MET inhibitors ως αποτελεσματικών και κλινικά ανεκτών θεραπευτικών επιλογών πρώτης γραμμής για ασθενείς με MET exon 14 skipping NSCLC, σε συμφωνία με τις κατευθυντήριες οδηγίες NCCN και ESMO. Παρά την αναπόφευκτη εμφάνιση επίκτητης αντίστασης, νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις όπως antibody–drug conjugates, bispecific antibodies και συνδυαστικές στρατηγικές αναμένεται να διευρύνουν περαιτέρω το θεραπευτικό πεδίο, ενώ η ολοκληρωμένη μοριακή χαρτογράφηση παραμένει κρίσιμη για την ορθή επιλογή ασθενών.","Non-small cell lung cancer (NSCLC) remains one of the leading causes of cancer- related mortality worldwide. MET exon 14 skipping mutations, MET gene amplification, and MET protein overexpression—detected in approximately 2–4% of patients—represent important molecular targets for targeted therapy. The development of selective MET tyrosine kinase inhibitors (MET TKIs) has substantially transformed the therapeutic approach for this molecularly defined subgroup of patients. The present systematic review, conducted in accordance with the PRISMA 2020 guidelines, collected and analyzed five (5) phase II clinical trials (2020–2025) evaluating the selective MET inhibitors tepotinib (VISION, VISION Japan cohort) and capmatinib (GEOMETRY mono-1), the multi-targeted inhibitor crizotinib (Co-MET), as well as cabozantinib in patients with acquired resistance (CAPTURE). Selective MET inhibitors (capmatinib, tepotinib) demonstrated high objective response rates in treatment-naïve patients, along with clinically meaningful progression-free survival and durable responses. In contrast, crizotinib exhibited lower efficacy, while cabozantinib showed limited but potentially beneficial activity in previously treated patients with acquired resistance. The safety profile of selective MET inhibitors is characterized by acceptable tolerability, with the majority of adverse events being grade 1–2 and manageable through appropriate dose adjustments. These findings support the use of MET inhibitors as effective and clinically tolerable first-line treatment options for patients with MET exon 14 skipping NSCLC, in line with current NCCN and ESMO guideline recommendations. Despite the inevitable development of acquired resistance, emerging therapeutic strategies—including antibody–drug conjugates, bispecific antibodies, and combination approaches—are expected to further expand the therapeutic landscape, while comprehensive molecular profiling remains essential for optimal patient selection."],"dc:identifier":["uoadl:5375009","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375009"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Met inhibitors στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα / Met inhibitors in non–small cell lung cancer"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:21Z"}