{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374954"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374954","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Natural products from the olive tree with anti-inflammatory activity","abstract":"Η χρόνια φλεγμονή αναγνωρίζεται ως κεντρικός μηχανισμός στην παθογένεση των κυριότερων μη μεταδοτικών νοσημάτων, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ο καρκίνος, το μεταβολικό σύνδρομο και οι νευροεκφυλιστικές διαταραχές. Η παρούσα εργασία διερευνά τις αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες των βιοδραστικών ενώσεων που προέρχονται από την ελιά (Olea europaea), με έμφαση στις φαινολικές ενώσεις όπως η ολευρωπεΐνη, η υδροξυτυροσόλη, η τυροσόλη, η ολεοκανθάλη και η ολεοκαΐνη. Πραγματοποιήθηκε δομημένη ανασκόπηση της βιβλιογραφίας στη βάση PubMed (2014–2024), με αυστηρά κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού, ώστε να επιλεγούν εργασίες που εξετάζουν τη συστηματική αντιφλεγμονώδη δράση σε in vitro, in vivo και κλινικές μελέτες. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι φαινολικές ενώσεις της ελιάς ασκούν πλειοτροπική δράση: εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες, ενεργοποιούν την αντιοξειδωτική οδό του Nrf2, αναστέλλουν τα μονοπάτια σηματοδότησης NF-κB και MAPK, καταστέλλουν τις προ-φλεγμονώδεις κυτταροκίνες και μειώνουν τη σύνθεση των εικοσανοειδών. Η ισχυρότερη τεκμηρίωση αφορά την καρδιαγγειακή προστασία, όπου η συμπληρωματική χορήγηση βελτιώνει τη λειτουργία του ενδοθηλίου, μειώνει την αρτηριακή πίεση και περιορίζει τη συστηματική φλεγμονή. Πρόσθετα προκλινικά δεδομένα δείχνουν αντικαρκινική δράση, βελτίωση της ινσουλινοευαισθησίας και νευροπροστατευτικά αποτελέσματα. Ωστόσο, η χαμηλή βιοδιαθεσιμότητα και η έλλειψη τυποποιημένων σκευασμάτων παραμένουν κρίσιμα εμπόδια για την κλινική τους χρήση. Η μελλοντική έρευνα πρέπει να επικεντρωθεί στη βελτιστοποίηση της φαρμακοκινητικής, στη διεξαγωγή μεγάλων τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών και στην τυποποίηση των εκχυλισμάτων. Η εργασία αυτή παρέχει μια ολοκληρωμένη, τεκμηριωμένη σύνθεση που στηρίζει τη χρήση των φαινολών της ελιάς ως υποσχόμενων υποψηφίων για διατροφικά συμπληρώματα και φαρμακευτικές εφαρμογές κατά της χρόνιας συστηματικής φλεγμονής.","abstract_html":"Η χρόνια φλεγμονή αναγνωρίζεται ως κεντρικός μηχανισμός στην παθογένεση των κυριότερων μη μεταδοτικών νοσημάτων, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ο καρκίνος, το μεταβολικό σύνδρομο και οι νευροεκφυλιστικές διαταραχές. Η παρούσα εργασία διερευνά τις αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες των βιοδραστικών ενώσεων που προέρχονται από την ελιά (Olea europaea), με έμφαση στις φαινολικές ενώσεις όπως η ολευρωπεΐνη, η υδροξυτυροσόλη, η τυροσόλη, η ολεοκανθάλη και η ολεοκαΐνη. Πραγματοποιήθηκε δομημένη ανασκόπηση της βιβλιογραφίας στη βάση PubMed (2014–2024), με αυστηρά κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού, ώστε να επιλεγούν εργασίες που εξετάζουν τη συστηματική αντιφλεγμονώδη δράση σε in vitro, in vivo και κλινικές μελέτες. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι φαινολικές ενώσεις της ελιάς ασκούν πλειοτροπική δράση: εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες, ενεργοποιούν την αντιοξειδωτική οδό του Nrf2, αναστέλλουν τα μονοπάτια σηματοδότησης NF-κB και MAPK, καταστέλλουν τις προ-φλεγμονώδεις κυτταροκίνες και μειώνουν τη σύνθεση των εικοσανοειδών. Η ισχυρότερη τεκμηρίωση αφορά την καρδιαγγειακή προστασία, όπου η συμπληρωματική χορήγηση βελτιώνει τη λειτουργία του ενδοθηλίου, μειώνει την αρτηριακή πίεση και περιορίζει τη συστηματική φλεγμονή. Πρόσθετα προκλινικά δεδομένα δείχνουν αντικαρκινική δράση, βελτίωση της ινσουλινοευαισθησίας και νευροπροστατευτικά αποτελέσματα. Ωστόσο, η χαμηλή βιοδιαθεσιμότητα και η έλλειψη τυποποιημένων σκευασμάτων παραμένουν κρίσιμα εμπόδια για την κλινική τους χρήση. Η μελλοντική έρευνα πρέπει να επικεντρωθεί στη βελτιστοποίηση της φαρμακοκινητικής, στη διεξαγωγή μεγάλων τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών και στην τυποποίηση των εκχυλισμάτων. Η εργασία αυτή παρέχει μια ολοκληρωμένη, τεκμηριωμένη σύνθεση που στηρίζει τη χρήση των φαινολών της ελιάς ως υποσχόμενων υποψηφίων για διατροφικά συμπληρώματα και φαρμακευτικές εφαρμογές κατά της χρόνιας συστηματικής φλεγμονής.","abstract_has_math":false,"creators":["Γραμματικοπούλου Τατιάνα","Grammatikopoulou Tatiana"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374954"],"render_values":[{"text":"uoadl:5374954","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374954","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γραμματικοπούλου Τατιάνα","Grammatikopoulou Tatiana"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374954","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374954"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η χρόνια φλεγμονή αναγνωρίζεται ως κεντρικός μηχανισμός στην παθογένεση των κυριότερων μη μεταδοτικών νοσημάτων, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ο καρκίνος, το μεταβολικό σύνδρομο και οι νευροεκφυλιστικές διαταραχές. Η παρούσα εργασία διερευνά τις αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες των βιοδραστικών ενώσεων που προέρχονται από την ελιά (Olea europaea), με έμφαση στις φαινολικές ενώσεις όπως η ολευρωπεΐνη, η υδροξυτυροσόλη, η τυροσόλη, η ολεοκανθάλη και η ολεοκαΐνη. Πραγματοποιήθηκε δομημένη ανασκόπηση της βιβλιογραφίας στη βάση PubMed (2014–2024), με αυστηρά κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού, ώστε να επιλεγούν εργασίες που εξετάζουν τη συστηματική αντιφλεγμονώδη δράση σε in vitro, in vivo και κλινικές μελέτες. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι φαινολικές ενώσεις της ελιάς ασκούν πλειοτροπική δράση: εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες, ενεργοποιούν την αντιοξειδωτική οδό του Nrf2, αναστέλλουν τα μονοπάτια σηματοδότησης NF-κB και MAPK, καταστέλλουν τις προ-φλεγμονώδεις κυτταροκίνες και μειώνουν τη σύνθεση των εικοσανοειδών. Η ισχυρότερη τεκμηρίωση αφορά την καρδιαγγειακή προστασία, όπου η συμπληρωματική χορήγηση βελτιώνει τη λειτουργία του ενδοθηλίου, μειώνει την αρτηριακή πίεση και περιορίζει τη συστηματική φλεγμονή. Πρόσθετα προκλινικά δεδομένα δείχνουν αντικαρκινική δράση, βελτίωση της ινσουλινοευαισθησίας και νευροπροστατευτικά αποτελέσματα. Ωστόσο, η χαμηλή βιοδιαθεσιμότητα και η έλλειψη τυποποιημένων σκευασμάτων παραμένουν κρίσιμα εμπόδια για την κλινική τους χρήση. Η μελλοντική έρευνα πρέπει να επικεντρωθεί στη βελτιστοποίηση της φαρμακοκινητικής, στη διεξαγωγή μεγάλων τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών και στην τυποποίηση των εκχυλισμάτων. Η εργασία αυτή παρέχει μια ολοκληρωμένη, τεκμηριωμένη σύνθεση που στηρίζει τη χρήση των φαινολών της ελιάς ως υποσχόμενων υποψηφίων για διατροφικά συμπληρώματα και φαρμακευτικές εφαρμογές κατά της χρόνιας συστηματικής φλεγμονής.","Chronic inflammation has become one of the primary processes of the pathogenesis of significant non-communicable diseases, such as cardiovascular diseases, cancer, metabolic syndrome, and neurodegenerative disorders. This thesis examines the issue of the anti-inflammatory effect of bioactive compounds in olive oil of Olea europaea by considering the phenolics, oleuropein, hydroxytyrosol, tyrosol, oleocanthal, and oleacein. A systematic literature review was performed in PubMed (2014-2024) with strict inclusion and exclusion criteria used to establish those studies that investigate systemic anti-inflammatory activity in the in vitro, in vivo, and clinical settings. The findings prove that the effects of olive phenolics are pleiotropic: they inhibit reactive oxygen species and activate the Nrf2-dependent antioxidant mechanism, prevent the NF-κB and MAPK signaling, inhibit pro-inflammatory cytokines, and decrease the production of eicosanoids. The strongest evidence has been found in the cardiovascular protection area, where supplementation enhances endothelial performance, reduces blood pressure, and decreases systemic inflammation. Other preclinical results suggest an anti-proliferative and pro-apoptotic effect on cancer models, enhanced insulin sensitivity in metabolic syndrome and neuroprotection by regulating amyloid and microglial activity. Nevertheless, poor bioavailability and non-standardized formulations are the problematic issues that pose critical barriers in clinical translation. To affirm efficacy and safety, future studies should be centered on pharmacokinetic optimization, big randomized controlled clinical trials, and standardization of formulations. Through this thesis, the synthesis of evidence-based information in support of olive phenolics as a prospective nutraceutical and pharmaceutical product has been made, to address chronic systemic inflammation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Natural products from the olive tree with anti-inflammatory activity"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γραμματικοπούλου Τατιάνα","Grammatikopoulou Tatiana"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η χρόνια φλεγμονή αναγνωρίζεται ως κεντρικός μηχανισμός στην παθογένεση των κυριότερων μη μεταδοτικών νοσημάτων, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ο καρκίνος, το μεταβολικό σύνδρομο και οι νευροεκφυλιστικές διαταραχές. Η παρούσα εργασία διερευνά τις αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες των βιοδραστικών ενώσεων που προέρχονται από την ελιά (Olea europaea), με έμφαση στις φαινολικές ενώσεις όπως η ολευρωπεΐνη, η υδροξυτυροσόλη, η τυροσόλη, η ολεοκανθάλη και η ολεοκαΐνη. Πραγματοποιήθηκε δομημένη ανασκόπηση της βιβλιογραφίας στη βάση PubMed (2014–2024), με αυστηρά κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού, ώστε να επιλεγούν εργασίες που εξετάζουν τη συστηματική αντιφλεγμονώδη δράση σε in vitro, in vivo και κλινικές μελέτες. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι φαινολικές ενώσεις της ελιάς ασκούν πλειοτροπική δράση: εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες, ενεργοποιούν την αντιοξειδωτική οδό του Nrf2, αναστέλλουν τα μονοπάτια σηματοδότησης NF-κB και MAPK, καταστέλλουν τις προ-φλεγμονώδεις κυτταροκίνες και μειώνουν τη σύνθεση των εικοσανοειδών. Η ισχυρότερη τεκμηρίωση αφορά την καρδιαγγειακή προστασία, όπου η συμπληρωματική χορήγηση βελτιώνει τη λειτουργία του ενδοθηλίου, μειώνει την αρτηριακή πίεση και περιορίζει τη συστηματική φλεγμονή. Πρόσθετα προκλινικά δεδομένα δείχνουν αντικαρκινική δράση, βελτίωση της ινσουλινοευαισθησίας και νευροπροστατευτικά αποτελέσματα. Ωστόσο, η χαμηλή βιοδιαθεσιμότητα και η έλλειψη τυποποιημένων σκευασμάτων παραμένουν κρίσιμα εμπόδια για την κλινική τους χρήση. Η μελλοντική έρευνα πρέπει να επικεντρωθεί στη βελτιστοποίηση της φαρμακοκινητικής, στη διεξαγωγή μεγάλων τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών και στην τυποποίηση των εκχυλισμάτων. Η εργασία αυτή παρέχει μια ολοκληρωμένη, τεκμηριωμένη σύνθεση που στηρίζει τη χρήση των φαινολών της ελιάς ως υποσχόμενων υποψηφίων για διατροφικά συμπληρώματα και φαρμακευτικές εφαρμογές κατά της χρόνιας συστηματικής φλεγμονής.","Chronic inflammation has become one of the primary processes of the pathogenesis of significant non-communicable diseases, such as cardiovascular diseases, cancer, metabolic syndrome, and neurodegenerative disorders. This thesis examines the issue of the anti-inflammatory effect of bioactive compounds in olive oil of Olea europaea by considering the phenolics, oleuropein, hydroxytyrosol, tyrosol, oleocanthal, and oleacein. A systematic literature review was performed in PubMed (2014-2024) with strict inclusion and exclusion criteria used to establish those studies that investigate systemic anti-inflammatory activity in the in vitro, in vivo, and clinical settings. The findings prove that the effects of olive phenolics are pleiotropic: they inhibit reactive oxygen species and activate the Nrf2-dependent antioxidant mechanism, prevent the NF-κB and MAPK signaling, inhibit pro-inflammatory cytokines, and decrease the production of eicosanoids. The strongest evidence has been found in the cardiovascular protection area, where supplementation enhances endothelial performance, reduces blood pressure, and decreases systemic inflammation. Other preclinical results suggest an anti-proliferative and pro-apoptotic effect on cancer models, enhanced insulin sensitivity in metabolic syndrome and neuroprotection by regulating amyloid and microglial activity. Nevertheless, poor bioavailability and non-standardized formulations are the problematic issues that pose critical barriers in clinical translation. To affirm efficacy and safety, future studies should be centered on pharmacokinetic optimization, big randomized controlled clinical trials, and standardization of formulations. Through this thesis, the synthesis of evidence-based information in support of olive phenolics as a prospective nutraceutical and pharmaceutical product has been made, to address chronic systemic inflammation."],"dc:identifier":["uoadl:5374954","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374954"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Natural products from the olive tree with anti-inflammatory activity"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:21Z"}