{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374876"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374876","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Απόψεις, εμπειρίες και πρακτικές εκπαιδευτικών προσχολικής εκπαίδευσης για τη συμβολή του παιχνιδιού στην εκπαιδευτική και κοινωνική ένταξη μαθητών και μαθητριών που φοιτούν σε τμήματα ένταξης.","abstract":"Το παιχνίδι στην ενταξιακή προσχολική εκπαίδευση αναγνωρίζεται ως θεμελιώδες δικαίωμα κάθε παιδιού και αποτελεί κεντρικό πυλώνα της παιδαγωγικής πράξης στο νηπιαγωγείο. Η αξία του υπερβαίνει την απλή ψυχαγωγία, καθώς νοηματοδοτείται ως μια πολύπλοκη κοινωνική και πολιτισμική πρακτική μέσα από την οποία όλα τα παιδιά κατασκευάζουν ενεργά τη γνώση και την ταυτότητά τους, διαμορφώνουν τις σχέσεις τους, διαπραγματεύονται ρόλους, αναπτύσσουν κοινωνικές δεξιότητες και διαμορφώνουν την αίσθηση του «ανήκειν». Υπό αυτό το πρίσμα, το παιχνίδι δύναται να λειτουργήσει ως κρίσιμο πεδίο ενίσχυσης της εκπαιδευτικής και κοινωνικής ένταξης, ιδιαίτερα για μαθητές και μαθήτριες που φοιτούν σε Τμήματα Ένταξης. Η παρούσα ερευνητική εργασία διερευνά τις απόψεις, τις εμπειρίες και τις πρακτικές εκπαιδευτικών προσχολικής εκπαίδευσης σχετικά με τη συμβολή του παιχνιδιού στην εκπαιδευτική και κοινωνική ένταξη μαθητών και μαθητριών που φοιτούν σε Τμήματα Ένταξης. Ειδικότερα, η έρευνα εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο οι εκπαιδευτικοί νοηματοδοτούν την ένταξη και τη διαφορετικότητα, στο πώς αντιλαμβάνονται τον ρόλο του παιχνιδιού ως ενταξιακού μέσου, καθώς και στις παιδαγωγικές πρακτικές που υιοθετούν για την ενίσχυση της συμμετοχής όλων των παιδιών στο παιχνίδι και στη σχολική ζωή. Για τη διερεύνηση του θέματος επιλέχθηκε η ποιοτική ερευνητική προσέγγιση με ερευνητικό εργαλείο την ημιδομημένη συνέντευξη. Στην έρευνα συμμετείχαν δέκα (10) εκπαιδευτικοί προσχολικής εκπαίδευσης με ειδίκευση στην ‘Ειδική Αγωγή’ που υπηρετούν σε δημόσια νηπιαγωγεία και έχουν εμπειρία συνεργασίας με Τμήματα Ένταξης. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω θεματικής ανάλυσης, ακολουθώντας μικτή επαγωγική και απαγωγική διαδικασία κωδικοποίησης. Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι το παιχνίδι αναγνωρίζεται ως βασικός μηχανισμός κοινωνικοποίησης και ενίσχυσης της συμμετοχής, καθώς και ως πεδίο συνεργασίας με δυναμική συμβολή στη διαμόρφωση συμπεριληπτικού περιβάλλοντος. Ωστόσο, αναδεικνύεται ότι το παιχνίδι δεν είναι εγγενώς ενταξιακό, καθώς η ενταξιακή του διάσταση εξαρτάται από τις παιδαγωγικές επιλογές, τις στάσεις των εκπαιδευτικών και τον τρόπο οργάνωσης του μαθησιακού πλαισίου. Παρά τη θετική στάση των συνεντευξιαζόμενων απέναντι στην ένταξη, εντοπίζονται ασάφειες στη διάκριση ένταξης και ενσωμάτωσης και περιορισμοί στην εφαρμογή συστηματικών ενταξιακών πρακτικών. Η υποστήριξη των παιδιών που φοιτούν σε Τμήματα Ένταξης εμφανίζεται συχνά αποσπασματική και προσωποκεντρικά οργανωμένη, χωρίς επαρκή θεσμική και παιδαγωγική πλαισίωση. Παράλληλα, η οργάνωση του χώρου, των υλικών και των δραστηριοτήτων, καθώς και η συνεργασία νηπιαγωγών γενικής και ειδικής αγωγής, αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για τη διασφάλιση ουσιαστικών ευκαιριών συμμετοχής. Η απουσία συστηματικού σχεδιασμού και κοινής ενταξιακής κουλτούρας περιορίζει τη μετασχηματιστική αξιοποίηση του παιχνιδιού ως εργαλείου ένταξης. Λέξεις–κλειδιά: παιχνίδι, προσχολική εκπαίδευση, ένταξη, Τμήματα Ένταξης, διαφορετικότητα, συμμετοχή, ενταξιακή εκπαίδευση","abstract_html":"Το παιχνίδι στην ενταξιακή προσχολική εκπαίδευση αναγνωρίζεται ως θεμελιώδες δικαίωμα κάθε παιδιού και αποτελεί κεντρικό πυλώνα της παιδαγωγικής πράξης στο νηπιαγωγείο. Η αξία του υπερβαίνει την απλή ψυχαγωγία, καθώς νοηματοδοτείται ως μια πολύπλοκη κοινωνική και πολιτισμική πρακτική μέσα από την οποία όλα τα παιδιά κατασκευάζουν ενεργά τη γνώση και την ταυτότητά τους, διαμορφώνουν τις σχέσεις τους, διαπραγματεύονται ρόλους, αναπτύσσουν κοινωνικές δεξιότητες και διαμορφώνουν την αίσθηση του «ανήκειν». Υπό αυτό το πρίσμα, το παιχνίδι δύναται να λειτουργήσει ως κρίσιμο πεδίο ενίσχυσης της εκπαιδευτικής και κοινωνικής ένταξης, ιδιαίτερα για μαθητές και μαθήτριες που φοιτούν σε Τμήματα Ένταξης. Η παρούσα ερευνητική εργασία διερευνά τις απόψεις, τις εμπειρίες και τις πρακτικές εκπαιδευτικών προσχολικής εκπαίδευσης σχετικά με τη συμβολή του παιχνιδιού στην εκπαιδευτική και κοινωνική ένταξη μαθητών και μαθητριών που φοιτούν σε Τμήματα Ένταξης. Ειδικότερα, η έρευνα εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο οι εκπαιδευτικοί νοηματοδοτούν την ένταξη και τη διαφορετικότητα, στο πώς αντιλαμβάνονται τον ρόλο του παιχνιδιού ως ενταξιακού μέσου, καθώς και στις παιδαγωγικές πρακτικές που υιοθετούν για την ενίσχυση της συμμετοχής όλων των παιδιών στο παιχνίδι και στη σχολική ζωή. Για τη διερεύνηση του θέματος επιλέχθηκε η ποιοτική ερευνητική προσέγγιση με ερευνητικό εργαλείο την ημιδομημένη συνέντευξη. Στην έρευνα συμμετείχαν δέκα (10) εκπαιδευτικοί προσχολικής εκπαίδευσης με ειδίκευση στην ‘Ειδική Αγωγή’ που υπηρετούν σε δημόσια νηπιαγωγεία και έχουν εμπειρία συνεργασίας με Τμήματα Ένταξης. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω θεματικής ανάλυσης, ακολουθώντας μικτή επαγωγική και απαγωγική διαδικασία κωδικοποίησης. Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι το παιχνίδι αναγνωρίζεται ως βασικός μηχανισμός κοινωνικοποίησης και ενίσχυσης της συμμετοχής, καθώς και ως πεδίο συνεργασίας με δυναμική συμβολή στη διαμόρφωση συμπεριληπτικού περιβάλλοντος. Ωστόσο, αναδεικνύεται ότι το παιχνίδι δεν είναι εγγενώς ενταξιακό, καθώς η ενταξιακή του διάσταση εξαρτάται από τις παιδαγωγικές επιλογές, τις στάσεις των εκπαιδευτικών και τον τρόπο οργάνωσης του μαθησιακού πλαισίου. Παρά τη θετική στάση των συνεντευξιαζόμενων απέναντι στην ένταξη, εντοπίζονται ασάφειες στη διάκριση ένταξης και ενσωμάτωσης και περιορισμοί στην εφαρμογή συστηματικών ενταξιακών πρακτικών. Η υποστήριξη των παιδιών που φοιτούν σε Τμήματα Ένταξης εμφανίζεται συχνά αποσπασματική και προσωποκεντρικά οργανωμένη, χωρίς επαρκή θεσμική και παιδαγωγική πλαισίωση. Παράλληλα, η οργάνωση του χώρου, των υλικών και των δραστηριοτήτων, καθώς και η συνεργασία νηπιαγωγών γενικής και ειδικής αγωγής, αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για τη διασφάλιση ουσιαστικών ευκαιριών συμμετοχής. Η απουσία συστηματικού σχεδιασμού και κοινής ενταξιακής κουλτούρας περιορίζει τη μετασχηματιστική αξιοποίηση του παιχνιδιού ως εργαλείου ένταξης. Λέξεις–κλειδιά: παιχνίδι, προσχολική εκπαίδευση, ένταξη, Τμήματα Ένταξης, διαφορετικότητα, συμμετοχή, ενταξιακή εκπαίδευση","abstract_has_math":false,"creators":["ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑ","PAPASTAVROU VASILEIA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:21Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374876"],"render_values":[{"text":"uoadl:5374876","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374876","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑ","PAPASTAVROU VASILEIA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374876","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374876"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το παιχνίδι στην ενταξιακή προσχολική εκπαίδευση αναγνωρίζεται ως θεμελιώδες δικαίωμα κάθε παιδιού και αποτελεί κεντρικό πυλώνα της παιδαγωγικής πράξης στο νηπιαγωγείο. Η αξία του υπερβαίνει την απλή ψυχαγωγία, καθώς νοηματοδοτείται ως μια πολύπλοκη κοινωνική και πολιτισμική πρακτική μέσα από την οποία όλα τα παιδιά κατασκευάζουν ενεργά τη γνώση και την ταυτότητά τους, διαμορφώνουν τις σχέσεις τους, διαπραγματεύονται ρόλους, αναπτύσσουν κοινωνικές δεξιότητες και διαμορφώνουν την αίσθηση του «ανήκειν». Υπό αυτό το πρίσμα, το παιχνίδι δύναται να λειτουργήσει ως κρίσιμο πεδίο ενίσχυσης της εκπαιδευτικής και κοινωνικής ένταξης, ιδιαίτερα για μαθητές και μαθήτριες που φοιτούν σε Τμήματα Ένταξης. Η παρούσα ερευνητική εργασία διερευνά τις απόψεις, τις εμπειρίες και τις πρακτικές εκπαιδευτικών προσχολικής εκπαίδευσης σχετικά με τη συμβολή του παιχνιδιού στην εκπαιδευτική και κοινωνική ένταξη μαθητών και μαθητριών που φοιτούν σε Τμήματα Ένταξης. Ειδικότερα, η έρευνα εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο οι εκπαιδευτικοί νοηματοδοτούν την ένταξη και τη διαφορετικότητα, στο πώς αντιλαμβάνονται τον ρόλο του παιχνιδιού ως ενταξιακού μέσου, καθώς και στις παιδαγωγικές πρακτικές που υιοθετούν για την ενίσχυση της συμμετοχής όλων των παιδιών στο παιχνίδι και στη σχολική ζωή. Για τη διερεύνηση του θέματος επιλέχθηκε η ποιοτική ερευνητική προσέγγιση με ερευνητικό εργαλείο την ημιδομημένη συνέντευξη. Στην έρευνα συμμετείχαν δέκα (10) εκπαιδευτικοί προσχολικής εκπαίδευσης με ειδίκευση στην ‘Ειδική Αγωγή’ που υπηρετούν σε δημόσια νηπιαγωγεία και έχουν εμπειρία συνεργασίας με Τμήματα Ένταξης. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω θεματικής ανάλυσης, ακολουθώντας μικτή επαγωγική και απαγωγική διαδικασία κωδικοποίησης. Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι το παιχνίδι αναγνωρίζεται ως βασικός μηχανισμός κοινωνικοποίησης και ενίσχυσης της συμμετοχής, καθώς και ως πεδίο συνεργασίας με δυναμική συμβολή στη διαμόρφωση συμπεριληπτικού περιβάλλοντος. Ωστόσο, αναδεικνύεται ότι το παιχνίδι δεν είναι εγγενώς ενταξιακό, καθώς η ενταξιακή του διάσταση εξαρτάται από τις παιδαγωγικές επιλογές, τις στάσεις των εκπαιδευτικών και τον τρόπο οργάνωσης του μαθησιακού πλαισίου. Παρά τη θετική στάση των συνεντευξιαζόμενων απέναντι στην ένταξη, εντοπίζονται ασάφειες στη διάκριση ένταξης και ενσωμάτωσης και περιορισμοί στην εφαρμογή συστηματικών ενταξιακών πρακτικών. Η υποστήριξη των παιδιών που φοιτούν σε Τμήματα Ένταξης εμφανίζεται συχνά αποσπασματική και προσωποκεντρικά οργανωμένη, χωρίς επαρκή θεσμική και παιδαγωγική πλαισίωση. Παράλληλα, η οργάνωση του χώρου, των υλικών και των δραστηριοτήτων, καθώς και η συνεργασία νηπιαγωγών γενικής και ειδικής αγωγής, αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για τη διασφάλιση ουσιαστικών ευκαιριών συμμετοχής. Η απουσία συστηματικού σχεδιασμού και κοινής ενταξιακής κουλτούρας περιορίζει τη μετασχηματιστική αξιοποίηση του παιχνιδιού ως εργαλείου ένταξης. Λέξεις–κλειδιά: παιχνίδι, προσχολική εκπαίδευση, ένταξη, Τμήματα Ένταξης, διαφορετικότητα, συμμετοχή, ενταξιακή εκπαίδευση","Play in inclusive early childhood education is recognized as a fundamental right of every child and constitutes a central pillar of pedagogical practice in kindergarten settings. Its value extends beyond recreation, as it is conceptualized as a complex social and cultural practice through which children actively construct knowledge and identity, shape relationships, negotiate roles, develop social competencies, and cultivate a sense of belonging. Within this framework, play can function as a critical field for strengthening both educational and social inclusion, particularly for pupils attending Inclusion Support Units. The present study explores preschool teachers’ views, experiences, and practices regarding the contribution of play to the educational and social inclusion of pupils who attend Inclusion Support Units. Specifically, the study focuses on how teachers conceptualize inclusion and diversity, how they perceive play as an inclusive pedagogical medium, and the practices they adopt to enhance the participation of all children in play and school life. A qualitative research approach was employed, using semi-structured interviews as the primary data collection tool. The participants were ten (10) early childhood educators specializing in Special Education, currently working in public kindergartens and experienced in collaborating with Inclusion Support Units. Data were analyzed through thematic analysis, following a mixed inductive–deductive coding process. Findings indicate that play is recognized as a key mechanism for socialization and participation, as well as a field of collaboration with strong potential to foster inclusive environments. However, play is not inherently inclusive; its inclusive dimension depends on pedagogical choices, teachers’ attitudes, and the organization of the learning environment. Despite participants’ positive stance toward inclusion, conceptual ambiguities persist regarding the distinction between inclusion and integration, alongside limitations in implementing systematic inclusive practices. Support provided to children attending Inclusion Support Units often appears fragmented and individualized, lacking adequate institutional and pedagogical framing. Furthermore, the organization of space, materials, and play activities, as well as collaboration between general and special education teachers, emerge as critical factors in ensuring meaningful opportunities for participation. The absence of systematic planning and a shared inclusive culture constrains the transformative use of play as a tool for inclusion."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Απόψεις, εμπειρίες και πρακτικές εκπαιδευτικών προσχολικής εκπαίδευσης για τη συμβολή του παιχνιδιού στην εκπαιδευτική και κοινωνική ένταξη μαθητών και μαθητριών που φοιτούν σε τμήματα ένταξης."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑ","PAPASTAVROU VASILEIA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Το παιχνίδι στην ενταξιακή προσχολική εκπαίδευση αναγνωρίζεται ως θεμελιώδες δικαίωμα κάθε παιδιού και αποτελεί κεντρικό πυλώνα της παιδαγωγικής πράξης στο νηπιαγωγείο. Η αξία του υπερβαίνει την απλή ψυχαγωγία, καθώς νοηματοδοτείται ως μια πολύπλοκη κοινωνική και πολιτισμική πρακτική μέσα από την οποία όλα τα παιδιά κατασκευάζουν ενεργά τη γνώση και την ταυτότητά τους, διαμορφώνουν τις σχέσεις τους, διαπραγματεύονται ρόλους, αναπτύσσουν κοινωνικές δεξιότητες και διαμορφώνουν την αίσθηση του «ανήκειν». Υπό αυτό το πρίσμα, το παιχνίδι δύναται να λειτουργήσει ως κρίσιμο πεδίο ενίσχυσης της εκπαιδευτικής και κοινωνικής ένταξης, ιδιαίτερα για μαθητές και μαθήτριες που φοιτούν σε Τμήματα Ένταξης. Η παρούσα ερευνητική εργασία διερευνά τις απόψεις, τις εμπειρίες και τις πρακτικές εκπαιδευτικών προσχολικής εκπαίδευσης σχετικά με τη συμβολή του παιχνιδιού στην εκπαιδευτική και κοινωνική ένταξη μαθητών και μαθητριών που φοιτούν σε Τμήματα Ένταξης. Ειδικότερα, η έρευνα εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο οι εκπαιδευτικοί νοηματοδοτούν την ένταξη και τη διαφορετικότητα, στο πώς αντιλαμβάνονται τον ρόλο του παιχνιδιού ως ενταξιακού μέσου, καθώς και στις παιδαγωγικές πρακτικές που υιοθετούν για την ενίσχυση της συμμετοχής όλων των παιδιών στο παιχνίδι και στη σχολική ζωή. Για τη διερεύνηση του θέματος επιλέχθηκε η ποιοτική ερευνητική προσέγγιση με ερευνητικό εργαλείο την ημιδομημένη συνέντευξη. Στην έρευνα συμμετείχαν δέκα (10) εκπαιδευτικοί προσχολικής εκπαίδευσης με ειδίκευση στην ‘Ειδική Αγωγή’ που υπηρετούν σε δημόσια νηπιαγωγεία και έχουν εμπειρία συνεργασίας με Τμήματα Ένταξης. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω θεματικής ανάλυσης, ακολουθώντας μικτή επαγωγική και απαγωγική διαδικασία κωδικοποίησης. Τα ευρήματα αναδεικνύουν ότι το παιχνίδι αναγνωρίζεται ως βασικός μηχανισμός κοινωνικοποίησης και ενίσχυσης της συμμετοχής, καθώς και ως πεδίο συνεργασίας με δυναμική συμβολή στη διαμόρφωση συμπεριληπτικού περιβάλλοντος. Ωστόσο, αναδεικνύεται ότι το παιχνίδι δεν είναι εγγενώς ενταξιακό, καθώς η ενταξιακή του διάσταση εξαρτάται από τις παιδαγωγικές επιλογές, τις στάσεις των εκπαιδευτικών και τον τρόπο οργάνωσης του μαθησιακού πλαισίου. Παρά τη θετική στάση των συνεντευξιαζόμενων απέναντι στην ένταξη, εντοπίζονται ασάφειες στη διάκριση ένταξης και ενσωμάτωσης και περιορισμοί στην εφαρμογή συστηματικών ενταξιακών πρακτικών. Η υποστήριξη των παιδιών που φοιτούν σε Τμήματα Ένταξης εμφανίζεται συχνά αποσπασματική και προσωποκεντρικά οργανωμένη, χωρίς επαρκή θεσμική και παιδαγωγική πλαισίωση. Παράλληλα, η οργάνωση του χώρου, των υλικών και των δραστηριοτήτων, καθώς και η συνεργασία νηπιαγωγών γενικής και ειδικής αγωγής, αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για τη διασφάλιση ουσιαστικών ευκαιριών συμμετοχής. Η απουσία συστηματικού σχεδιασμού και κοινής ενταξιακής κουλτούρας περιορίζει τη μετασχηματιστική αξιοποίηση του παιχνιδιού ως εργαλείου ένταξης. Λέξεις–κλειδιά: παιχνίδι, προσχολική εκπαίδευση, ένταξη, Τμήματα Ένταξης, διαφορετικότητα, συμμετοχή, ενταξιακή εκπαίδευση","Play in inclusive early childhood education is recognized as a fundamental right of every child and constitutes a central pillar of pedagogical practice in kindergarten settings. Its value extends beyond recreation, as it is conceptualized as a complex social and cultural practice through which children actively construct knowledge and identity, shape relationships, negotiate roles, develop social competencies, and cultivate a sense of belonging. Within this framework, play can function as a critical field for strengthening both educational and social inclusion, particularly for pupils attending Inclusion Support Units. The present study explores preschool teachers’ views, experiences, and practices regarding the contribution of play to the educational and social inclusion of pupils who attend Inclusion Support Units. Specifically, the study focuses on how teachers conceptualize inclusion and diversity, how they perceive play as an inclusive pedagogical medium, and the practices they adopt to enhance the participation of all children in play and school life. A qualitative research approach was employed, using semi-structured interviews as the primary data collection tool. The participants were ten (10) early childhood educators specializing in Special Education, currently working in public kindergartens and experienced in collaborating with Inclusion Support Units. Data were analyzed through thematic analysis, following a mixed inductive–deductive coding process. Findings indicate that play is recognized as a key mechanism for socialization and participation, as well as a field of collaboration with strong potential to foster inclusive environments. However, play is not inherently inclusive; its inclusive dimension depends on pedagogical choices, teachers’ attitudes, and the organization of the learning environment. Despite participants’ positive stance toward inclusion, conceptual ambiguities persist regarding the distinction between inclusion and integration, alongside limitations in implementing systematic inclusive practices. Support provided to children attending Inclusion Support Units often appears fragmented and individualized, lacking adequate institutional and pedagogical framing. Furthermore, the organization of space, materials, and play activities, as well as collaboration between general and special education teachers, emerge as critical factors in ensuring meaningful opportunities for participation. The absence of systematic planning and a shared inclusive culture constrains the transformative use of play as a tool for inclusion."],"dc:identifier":["uoadl:5374876","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374876"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Απόψεις, εμπειρίες και πρακτικές εκπαιδευτικών προσχολικής εκπαίδευσης για τη συμβολή του παιχνιδιού στην εκπαιδευτική και κοινωνική ένταξη μαθητών και μαθητριών που φοιτούν σε τμήματα ένταξης."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:21Z"}