{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374737"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374737","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Between Labour Market Needs and Migration Diplomacy: The Case of the Western Balkans Regulation in Germany’s Migration Governance","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον Κανονισμό Δυτικών Βαλκανίων (WBR) ως μια θεσμοθετημένη οδό νόμιμης μετανάστευσης, η οποία εντάσσεται στο σημείο τομής μεταξύ των αναγκών της αγοράς εργασίας της Γερμανίας και της ευρύτερης μεταναστευτικής διπλωματίας της προς τα Δυτικά Βαλκάνια. Αρχικά εισαχθείς ως προσωρινό εργαλείο πολιτικής για την αγορά εργασίας, ο WBR έχει εξελιχθεί σε μόνιμο πυλώνα της μεταναστευτικής διακυβέρνησης της χώρας, ως θεσμοθετημένη οδός νόμιμης μετανάστευσης. Παρά την αυξανόμενη σημασία του, η διττή του λειτουργία παραμένει σχετικά υποδιερευνημένη στη συστηματική ακαδημαϊκή βιβλιογραφία: αφενός, ως μηχανισμός αντιμετώπισης των διαρθρωτικών ελλείψεων εργατικού δυναμικού σε τομείς χαμηλής και μεσαίας εξειδίκευσης της γερμανικής οικονομίας· αφετέρου, ως εργαλείο ρύθμισης και διαχείρισης των μεταναστευτικών σχέσεων με γειτονικά κράτη εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια πολιτικά ευαίσθητη περιφέρεια. Τοποθετώντας τον WBR στο ιστορικό, πολιτικό και θεσμικό του πλαίσιο, η εργασία επιδιώκει να αποσαφηνίσει τον τρόπο με τον οποίο οι πολιτικές νόμιμης εργασιακής μετανάστευσης εντάσσονται και λειτουργούν στο πλαίσιο ευρύτερων εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών επιδιώξεων. Μεθοδολογικά, η μελέτη υιοθετεί μια ποιοτική-ερμηνευτική ερευνητική προσέγγιση, βασισμένη στην ανάλυση τεκμηρίων, όπως νομικά κείμενα, έγγραφα πολιτικής, πρακτικά κοινοβουλευτικών συζητήσεων, κυβερνητικές ανακοινώσεις και στρατηγικά κείμενα θεσμικών φορέων, τα οποία συμπληρώνονται από δευτερογενή βιβλιογραφία. Η προσέγγιση αυτή επιτρέπει τη συστηματική διερεύνηση της κανονιστικής λογικής του WBR, των κυρίαρχων αφηγήσεων που συνοδεύουν την εφαρμογή του, καθώς και των πολιτικών στοχεύσεων που ενσωματώνονται στον σχεδιασμό του. Ιδιαίτερη έμφαση αποδίδεται στον ρόλο των υφιστάμενων μεταναστευτικών δικτύων, των προτύπων μαζικής μετανάστευσης και των δομών διασποράς που ανάγονται στη μετα-γιουγκοσλαβική περίοδο, τα οποία εξακολουθούν να διαμορφώνουν τη δυναμική της εργασιακής κινητικότητας μεταξύ των Δυτικών Βαλκανίων και της Γερμανίας. Η ανάλυση καταδεικνύει ότι, ενώ ο WBR έχει συμβάλει ουσιαστικά στη διευκόλυνση της πρόσβασης σε θεσμοθετημένες οδούς νόμιμης μετανάστευσης και στην ανακατεύθυνση μεταναστευτικών ροών προς ρυθμιζόμενες διαδρομές, η αποτελεσματικότητά του ως προς τη βιώσιμη αντιμετώπιση των ελλείψεων εργατικού δυναμικού παραμένει περιορισμένη. Αντιθέτως, ο Κανονισμός λειτουργεί πρωτίστως ως ένα ευέλικτο και πολιτικά λειτουργικό εργαλείο στο πλαίσιο της μεταναστευτικής διπλωματίας της Γερμανίας, επιτρέποντας στην κυβέρνηση να σηματοδοτεί τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών, ενώ ταυτόχρονα ανταποκρίνεται επιλεκτικά σε τομεακά προσδιορισμένες ανάγκες της αγοράς εργασίας. Τα ευρήματα υποδηλώνουν περαιτέρω ότι ο WBR αντανακλά μια ευρύτερη μετατόπιση προς μια πραγματιστική και γεωπολιτικά εδραιωμένη προσέγγιση της μεταναστευτικής διακυβέρνησης, στο πλαίσιο της οποίας τα εργαλεία εργασιακής μετανάστευσης ενσωματώνονται σε στρατηγικές εξωτερικής συνεργασίας, διαχείρισης συνόρων και εσωτερικής πολιτικής επικοινωνίας. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, μολονότι η δημογραφική γήρανση και οι ελλείψεις εργατικού δυναμικού στη Γερμανία θα συνεχίσουν να επηρεάζουν καθοριστικά τη διαμόρφωση της μελλοντικής μεταναστευτικής πολιτικής, η εξάρτηση από πλαίσια μετανάστευσης επικεντρωμένα στην εργασία, όπως ο WBR, ενέχει τον κίνδυνο αναπαραγωγής υφιστάμενων διαρθρωτικών ανισορροπιών, εάν δεν ενταχθεί σε συνεκτικές και μακροπρόθεσμες στρατηγικές ένταξης και ανάπτυξης. Αναδεικνύοντας τις εντάσεις μεταξύ της ζήτησης στην αγορά εργασίας, της μεταναστευτικής διπλωματίας και της περιφερειακής ανάπτυξης, η μελέτη συμβάλλει σε μια βαθύτερη κατανόηση της πολιτικής λογικής που διέπει τις σύγχρονες θεσμοθετημένες οδούς νόμιμης μετανάστευσης στη Γερμανία και, ευρύτερα, στο ευρωπαϊκό πλαίσιο.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον Κανονισμό Δυτικών Βαλκανίων (WBR) ως μια θεσμοθετημένη οδό νόμιμης μετανάστευσης, η οποία εντάσσεται στο σημείο τομής μεταξύ των αναγκών της αγοράς εργασίας της Γερμανίας και της ευρύτερης μεταναστευτικής διπλωματίας της προς τα Δυτικά Βαλκάνια. Αρχικά εισαχθείς ως προσωρινό εργαλείο πολιτικής για την αγορά εργασίας, ο WBR έχει εξελιχθεί σε μόνιμο πυλώνα της μεταναστευτικής διακυβέρνησης της χώρας, ως θεσμοθετημένη οδός νόμιμης μετανάστευσης. Παρά την αυξανόμενη σημασία του, η διττή του λειτουργία παραμένει σχετικά υποδιερευνημένη στη συστηματική ακαδημαϊκή βιβλιογραφία: αφενός, ως μηχανισμός αντιμετώπισης των διαρθρωτικών ελλείψεων εργατικού δυναμικού σε τομείς χαμηλής και μεσαίας εξειδίκευσης της γερμανικής οικονομίας· αφετέρου, ως εργαλείο ρύθμισης και διαχείρισης των μεταναστευτικών σχέσεων με γειτονικά κράτη εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια πολιτικά ευαίσθητη περιφέρεια. Τοποθετώντας τον WBR στο ιστορικό, πολιτικό και θεσμικό του πλαίσιο, η εργασία επιδιώκει να αποσαφηνίσει τον τρόπο με τον οποίο οι πολιτικές νόμιμης εργασιακής μετανάστευσης εντάσσονται και λειτουργούν στο πλαίσιο ευρύτερων εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών επιδιώξεων. Μεθοδολογικά, η μελέτη υιοθετεί μια ποιοτική-ερμηνευτική ερευνητική προσέγγιση, βασισμένη στην ανάλυση τεκμηρίων, όπως νομικά κείμενα, έγγραφα πολιτικής, πρακτικά κοινοβουλευτικών συζητήσεων, κυβερνητικές ανακοινώσεις και στρατηγικά κείμενα θεσμικών φορέων, τα οποία συμπληρώνονται από δευτερογενή βιβλιογραφία. Η προσέγγιση αυτή επιτρέπει τη συστηματική διερεύνηση της κανονιστικής λογικής του WBR, των κυρίαρχων αφηγήσεων που συνοδεύουν την εφαρμογή του, καθώς και των πολιτικών στοχεύσεων που ενσωματώνονται στον σχεδιασμό του. Ιδιαίτερη έμφαση αποδίδεται στον ρόλο των υφιστάμενων μεταναστευτικών δικτύων, των προτύπων μαζικής μετανάστευσης και των δομών διασποράς που ανάγονται στη μετα-γιουγκοσλαβική περίοδο, τα οποία εξακολουθούν να διαμορφώνουν τη δυναμική της εργασιακής κινητικότητας μεταξύ των Δυτικών Βαλκανίων και της Γερμανίας. Η ανάλυση καταδεικνύει ότι, ενώ ο WBR έχει συμβάλει ουσιαστικά στη διευκόλυνση της πρόσβασης σε θεσμοθετημένες οδούς νόμιμης μετανάστευσης και στην ανακατεύθυνση μεταναστευτικών ροών προς ρυθμιζόμενες διαδρομές, η αποτελεσματικότητά του ως προς τη βιώσιμη αντιμετώπιση των ελλείψεων εργατικού δυναμικού παραμένει περιορισμένη. Αντιθέτως, ο Κανονισμός λειτουργεί πρωτίστως ως ένα ευέλικτο και πολιτικά λειτουργικό εργαλείο στο πλαίσιο της μεταναστευτικής διπλωματίας της Γερμανίας, επιτρέποντας στην κυβέρνηση να σηματοδοτεί τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών, ενώ ταυτόχρονα ανταποκρίνεται επιλεκτικά σε τομεακά προσδιορισμένες ανάγκες της αγοράς εργασίας. Τα ευρήματα υποδηλώνουν περαιτέρω ότι ο WBR αντανακλά μια ευρύτερη μετατόπιση προς μια πραγματιστική και γεωπολιτικά εδραιωμένη προσέγγιση της μεταναστευτικής διακυβέρνησης, στο πλαίσιο της οποίας τα εργαλεία εργασιακής μετανάστευσης ενσωματώνονται σε στρατηγικές εξωτερικής συνεργασίας, διαχείρισης συνόρων και εσωτερικής πολιτικής επικοινωνίας. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, μολονότι η δημογραφική γήρανση και οι ελλείψεις εργατικού δυναμικού στη Γερμανία θα συνεχίσουν να επηρεάζουν καθοριστικά τη διαμόρφωση της μελλοντικής μεταναστευτικής πολιτικής, η εξάρτηση από πλαίσια μετανάστευσης επικεντρωμένα στην εργασία, όπως ο WBR, ενέχει τον κίνδυνο αναπαραγωγής υφιστάμενων διαρθρωτικών ανισορροπιών, εάν δεν ενταχθεί σε συνεκτικές και μακροπρόθεσμες στρατηγικές ένταξης και ανάπτυξης. Αναδεικνύοντας τις εντάσεις μεταξύ της ζήτησης στην αγορά εργασίας, της μεταναστευτικής διπλωματίας και της περιφερειακής ανάπτυξης, η μελέτη συμβάλλει σε μια βαθύτερη κατανόηση της πολιτικής λογικής που διέπει τις σύγχρονες θεσμοθετημένες οδούς νόμιμης μετανάστευσης στη Γερμανία και, ευρύτερα, στο ευρωπαϊκό πλαίσιο.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκέγκιου Μιλένα-Γιάνα","Gegios Milena-Jana"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:21Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374737"],"render_values":[{"text":"uoadl:5374737","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374737","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκέγκιου Μιλένα-Γιάνα","Gegios Milena-Jana"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374737","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374737"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον Κανονισμό Δυτικών Βαλκανίων (WBR) ως μια θεσμοθετημένη οδό νόμιμης μετανάστευσης, η οποία εντάσσεται στο σημείο τομής μεταξύ των αναγκών της αγοράς εργασίας της Γερμανίας και της ευρύτερης μεταναστευτικής διπλωματίας της προς τα Δυτικά Βαλκάνια. Αρχικά εισαχθείς ως προσωρινό εργαλείο πολιτικής για την αγορά εργασίας, ο WBR έχει εξελιχθεί σε μόνιμο πυλώνα της μεταναστευτικής διακυβέρνησης της χώρας, ως θεσμοθετημένη οδός νόμιμης μετανάστευσης. Παρά την αυξανόμενη σημασία του, η διττή του λειτουργία παραμένει σχετικά υποδιερευνημένη στη συστηματική ακαδημαϊκή βιβλιογραφία: αφενός, ως μηχανισμός αντιμετώπισης των διαρθρωτικών ελλείψεων εργατικού δυναμικού σε τομείς χαμηλής και μεσαίας εξειδίκευσης της γερμανικής οικονομίας· αφετέρου, ως εργαλείο ρύθμισης και διαχείρισης των μεταναστευτικών σχέσεων με γειτονικά κράτη εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια πολιτικά ευαίσθητη περιφέρεια. Τοποθετώντας τον WBR στο ιστορικό, πολιτικό και θεσμικό του πλαίσιο, η εργασία επιδιώκει να αποσαφηνίσει τον τρόπο με τον οποίο οι πολιτικές νόμιμης εργασιακής μετανάστευσης εντάσσονται και λειτουργούν στο πλαίσιο ευρύτερων εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών επιδιώξεων. Μεθοδολογικά, η μελέτη υιοθετεί μια ποιοτική-ερμηνευτική ερευνητική προσέγγιση, βασισμένη στην ανάλυση τεκμηρίων, όπως νομικά κείμενα, έγγραφα πολιτικής, πρακτικά κοινοβουλευτικών συζητήσεων, κυβερνητικές ανακοινώσεις και στρατηγικά κείμενα θεσμικών φορέων, τα οποία συμπληρώνονται από δευτερογενή βιβλιογραφία. Η προσέγγιση αυτή επιτρέπει τη συστηματική διερεύνηση της κανονιστικής λογικής του WBR, των κυρίαρχων αφηγήσεων που συνοδεύουν την εφαρμογή του, καθώς και των πολιτικών στοχεύσεων που ενσωματώνονται στον σχεδιασμό του. Ιδιαίτερη έμφαση αποδίδεται στον ρόλο των υφιστάμενων μεταναστευτικών δικτύων, των προτύπων μαζικής μετανάστευσης και των δομών διασποράς που ανάγονται στη μετα-γιουγκοσλαβική περίοδο, τα οποία εξακολουθούν να διαμορφώνουν τη δυναμική της εργασιακής κινητικότητας μεταξύ των Δυτικών Βαλκανίων και της Γερμανίας. Η ανάλυση καταδεικνύει ότι, ενώ ο WBR έχει συμβάλει ουσιαστικά στη διευκόλυνση της πρόσβασης σε θεσμοθετημένες οδούς νόμιμης μετανάστευσης και στην ανακατεύθυνση μεταναστευτικών ροών προς ρυθμιζόμενες διαδρομές, η αποτελεσματικότητά του ως προς τη βιώσιμη αντιμετώπιση των ελλείψεων εργατικού δυναμικού παραμένει περιορισμένη. Αντιθέτως, ο Κανονισμός λειτουργεί πρωτίστως ως ένα ευέλικτο και πολιτικά λειτουργικό εργαλείο στο πλαίσιο της μεταναστευτικής διπλωματίας της Γερμανίας, επιτρέποντας στην κυβέρνηση να σηματοδοτεί τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών, ενώ ταυτόχρονα ανταποκρίνεται επιλεκτικά σε τομεακά προσδιορισμένες ανάγκες της αγοράς εργασίας. Τα ευρήματα υποδηλώνουν περαιτέρω ότι ο WBR αντανακλά μια ευρύτερη μετατόπιση προς μια πραγματιστική και γεωπολιτικά εδραιωμένη προσέγγιση της μεταναστευτικής διακυβέρνησης, στο πλαίσιο της οποίας τα εργαλεία εργασιακής μετανάστευσης ενσωματώνονται σε στρατηγικές εξωτερικής συνεργασίας, διαχείρισης συνόρων και εσωτερικής πολιτικής επικοινωνίας. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, μολονότι η δημογραφική γήρανση και οι ελλείψεις εργατικού δυναμικού στη Γερμανία θα συνεχίσουν να επηρεάζουν καθοριστικά τη διαμόρφωση της μελλοντικής μεταναστευτικής πολιτικής, η εξάρτηση από πλαίσια μετανάστευσης επικεντρωμένα στην εργασία, όπως ο WBR, ενέχει τον κίνδυνο αναπαραγωγής υφιστάμενων διαρθρωτικών ανισορροπιών, εάν δεν ενταχθεί σε συνεκτικές και μακροπρόθεσμες στρατηγικές ένταξης και ανάπτυξης. Αναδεικνύοντας τις εντάσεις μεταξύ της ζήτησης στην αγορά εργασίας, της μεταναστευτικής διπλωματίας και της περιφερειακής ανάπτυξης, η μελέτη συμβάλλει σε μια βαθύτερη κατανόηση της πολιτικής λογικής που διέπει τις σύγχρονες θεσμοθετημένες οδούς νόμιμης μετανάστευσης στη Γερμανία και, ευρύτερα, στο ευρωπαϊκό πλαίσιο.","This thesis examines the Western Balkans Regulation (WBR) as a legal migration pathway situated at the intersection of Germany’s labour market needs and its broader migration diplomacy towards the Western Balkans. Introduced initially as a temporary labour market instrument, the WBR has evolved into a permanent component of German migration governance. Despite its growing relevance, its dual function has received limited systematic academic attention: on the one hand, addressing persistent labour shortages in low- and medium-skilled sectors of the German economy; on the other, serving as a tool to manage migration relations with neighbouring non-EU states in a politically sensitive region. By situating the WBR within its historical, political, and structural context, this thesis seeks to clarify how legal labour migration policies operate within broader domestic and external policy objectives. Methodologically, the study follows a qualitative-interpretative research approach and draws on document analysis of legal texts, policy papers, parliamentary debates, governmental communications, and institutional strategy documents, complemented by secondary literature. This approach allows for an examination of the regulatory logic of the WBR, the narratives surrounding its implementation, and the political objectives embedded within its design. Particular attention is paid to the role of existing migration networks, mass emigration patterns, and diaspora structures originating from the post-Yugoslav period, which continue to shape labour mobility between the Western Balkans and Germany. The analysis demonstrates that while the WBR has effectively facilitated access to legal migration channels and contributed to the rerouting of migration into regulated pathways, its contribution to sustainably reducing labour shortages remains limited. Instead, the Regulation functions primarily as a flexible and politically expedient instrument within Germany’s migration diplomacy, allowing the government to signal control over migration flows while responding selectively to sector-specific labour demand. The findings further suggest that the WBR reflects a broader shift towards pragmatic, geopolitically informed migration governance, in which labour migration instruments are embedded in strategies of external cooperation, border management, and domestic political communication. The thesis concludes that although demographic ageing and labour shortages in Germany will continue to shape future migration policy, reliance on labour-centred migration frameworks such as the WBR risks reproducing structural imbalances if not embedded in long-term strategies of integration and development. By highlighting the tensions between labour market demand, migration diplomacy, and regional development, this study contributes to a deeper understanding of the political logic underpinning contemporary legal migration pathways in Germany and the European context."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Between Labour Market Needs and Migration Diplomacy: The Case of the Western Balkans Regulation in Germany’s Migration Governance"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκέγκιου Μιλένα-Γιάνα","Gegios Milena-Jana"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον Κανονισμό Δυτικών Βαλκανίων (WBR) ως μια θεσμοθετημένη οδό νόμιμης μετανάστευσης, η οποία εντάσσεται στο σημείο τομής μεταξύ των αναγκών της αγοράς εργασίας της Γερμανίας και της ευρύτερης μεταναστευτικής διπλωματίας της προς τα Δυτικά Βαλκάνια. Αρχικά εισαχθείς ως προσωρινό εργαλείο πολιτικής για την αγορά εργασίας, ο WBR έχει εξελιχθεί σε μόνιμο πυλώνα της μεταναστευτικής διακυβέρνησης της χώρας, ως θεσμοθετημένη οδός νόμιμης μετανάστευσης. Παρά την αυξανόμενη σημασία του, η διττή του λειτουργία παραμένει σχετικά υποδιερευνημένη στη συστηματική ακαδημαϊκή βιβλιογραφία: αφενός, ως μηχανισμός αντιμετώπισης των διαρθρωτικών ελλείψεων εργατικού δυναμικού σε τομείς χαμηλής και μεσαίας εξειδίκευσης της γερμανικής οικονομίας· αφετέρου, ως εργαλείο ρύθμισης και διαχείρισης των μεταναστευτικών σχέσεων με γειτονικά κράτη εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια πολιτικά ευαίσθητη περιφέρεια. Τοποθετώντας τον WBR στο ιστορικό, πολιτικό και θεσμικό του πλαίσιο, η εργασία επιδιώκει να αποσαφηνίσει τον τρόπο με τον οποίο οι πολιτικές νόμιμης εργασιακής μετανάστευσης εντάσσονται και λειτουργούν στο πλαίσιο ευρύτερων εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών επιδιώξεων. Μεθοδολογικά, η μελέτη υιοθετεί μια ποιοτική-ερμηνευτική ερευνητική προσέγγιση, βασισμένη στην ανάλυση τεκμηρίων, όπως νομικά κείμενα, έγγραφα πολιτικής, πρακτικά κοινοβουλευτικών συζητήσεων, κυβερνητικές ανακοινώσεις και στρατηγικά κείμενα θεσμικών φορέων, τα οποία συμπληρώνονται από δευτερογενή βιβλιογραφία. Η προσέγγιση αυτή επιτρέπει τη συστηματική διερεύνηση της κανονιστικής λογικής του WBR, των κυρίαρχων αφηγήσεων που συνοδεύουν την εφαρμογή του, καθώς και των πολιτικών στοχεύσεων που ενσωματώνονται στον σχεδιασμό του. Ιδιαίτερη έμφαση αποδίδεται στον ρόλο των υφιστάμενων μεταναστευτικών δικτύων, των προτύπων μαζικής μετανάστευσης και των δομών διασποράς που ανάγονται στη μετα-γιουγκοσλαβική περίοδο, τα οποία εξακολουθούν να διαμορφώνουν τη δυναμική της εργασιακής κινητικότητας μεταξύ των Δυτικών Βαλκανίων και της Γερμανίας. Η ανάλυση καταδεικνύει ότι, ενώ ο WBR έχει συμβάλει ουσιαστικά στη διευκόλυνση της πρόσβασης σε θεσμοθετημένες οδούς νόμιμης μετανάστευσης και στην ανακατεύθυνση μεταναστευτικών ροών προς ρυθμιζόμενες διαδρομές, η αποτελεσματικότητά του ως προς τη βιώσιμη αντιμετώπιση των ελλείψεων εργατικού δυναμικού παραμένει περιορισμένη. Αντιθέτως, ο Κανονισμός λειτουργεί πρωτίστως ως ένα ευέλικτο και πολιτικά λειτουργικό εργαλείο στο πλαίσιο της μεταναστευτικής διπλωματίας της Γερμανίας, επιτρέποντας στην κυβέρνηση να σηματοδοτεί τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών, ενώ ταυτόχρονα ανταποκρίνεται επιλεκτικά σε τομεακά προσδιορισμένες ανάγκες της αγοράς εργασίας. Τα ευρήματα υποδηλώνουν περαιτέρω ότι ο WBR αντανακλά μια ευρύτερη μετατόπιση προς μια πραγματιστική και γεωπολιτικά εδραιωμένη προσέγγιση της μεταναστευτικής διακυβέρνησης, στο πλαίσιο της οποίας τα εργαλεία εργασιακής μετανάστευσης ενσωματώνονται σε στρατηγικές εξωτερικής συνεργασίας, διαχείρισης συνόρων και εσωτερικής πολιτικής επικοινωνίας. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, μολονότι η δημογραφική γήρανση και οι ελλείψεις εργατικού δυναμικού στη Γερμανία θα συνεχίσουν να επηρεάζουν καθοριστικά τη διαμόρφωση της μελλοντικής μεταναστευτικής πολιτικής, η εξάρτηση από πλαίσια μετανάστευσης επικεντρωμένα στην εργασία, όπως ο WBR, ενέχει τον κίνδυνο αναπαραγωγής υφιστάμενων διαρθρωτικών ανισορροπιών, εάν δεν ενταχθεί σε συνεκτικές και μακροπρόθεσμες στρατηγικές ένταξης και ανάπτυξης. Αναδεικνύοντας τις εντάσεις μεταξύ της ζήτησης στην αγορά εργασίας, της μεταναστευτικής διπλωματίας και της περιφερειακής ανάπτυξης, η μελέτη συμβάλλει σε μια βαθύτερη κατανόηση της πολιτικής λογικής που διέπει τις σύγχρονες θεσμοθετημένες οδούς νόμιμης μετανάστευσης στη Γερμανία και, ευρύτερα, στο ευρωπαϊκό πλαίσιο.","This thesis examines the Western Balkans Regulation (WBR) as a legal migration pathway situated at the intersection of Germany’s labour market needs and its broader migration diplomacy towards the Western Balkans. Introduced initially as a temporary labour market instrument, the WBR has evolved into a permanent component of German migration governance. Despite its growing relevance, its dual function has received limited systematic academic attention: on the one hand, addressing persistent labour shortages in low- and medium-skilled sectors of the German economy; on the other, serving as a tool to manage migration relations with neighbouring non-EU states in a politically sensitive region. By situating the WBR within its historical, political, and structural context, this thesis seeks to clarify how legal labour migration policies operate within broader domestic and external policy objectives. Methodologically, the study follows a qualitative-interpretative research approach and draws on document analysis of legal texts, policy papers, parliamentary debates, governmental communications, and institutional strategy documents, complemented by secondary literature. This approach allows for an examination of the regulatory logic of the WBR, the narratives surrounding its implementation, and the political objectives embedded within its design. Particular attention is paid to the role of existing migration networks, mass emigration patterns, and diaspora structures originating from the post-Yugoslav period, which continue to shape labour mobility between the Western Balkans and Germany. The analysis demonstrates that while the WBR has effectively facilitated access to legal migration channels and contributed to the rerouting of migration into regulated pathways, its contribution to sustainably reducing labour shortages remains limited. Instead, the Regulation functions primarily as a flexible and politically expedient instrument within Germany’s migration diplomacy, allowing the government to signal control over migration flows while responding selectively to sector-specific labour demand. The findings further suggest that the WBR reflects a broader shift towards pragmatic, geopolitically informed migration governance, in which labour migration instruments are embedded in strategies of external cooperation, border management, and domestic political communication. The thesis concludes that although demographic ageing and labour shortages in Germany will continue to shape future migration policy, reliance on labour-centred migration frameworks such as the WBR risks reproducing structural imbalances if not embedded in long-term strategies of integration and development. By highlighting the tensions between labour market demand, migration diplomacy, and regional development, this study contributes to a deeper understanding of the political logic underpinning contemporary legal migration pathways in Germany and the European context."],"dc:identifier":["uoadl:5374737","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374737"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Between Labour Market Needs and Migration Diplomacy: The Case of the Western Balkans Regulation in Germany’s Migration Governance"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:21Z"}