{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374584"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374584","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της άσκησης στο νερό σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια- Μία συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Εισαγωγή: Η άσκηση μέσα στο νερό αποτελεί μία εναλλακτική μορφή φυσικής δραστηριότητας που συνδυάζει τα οφέλη της αερόβιας άσκησης και της ενδυνάμωσης, μειώνοντας ταυτόχρονα τις αρθρικές φορτίσεις λόγω της άνωσης. Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, η επίδραση της συγκεκριμένης άσκησης εξετάζεται τα τελευταία χρόνια, με σκοπό την ενίσχυση της αερόβιας ικανότητας, της μυϊκής δύναμης και της ποιότητας ζωής. Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση των φυσιολογικών επιδράσεων της άσκησης μέσα στο νερό σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, με έμφαση στα πρωτόκολλα άσκησης που εφαρμόζονται και στα αποτελέσματά τους σε βασικούς φυσιολογικούς δείκτες. Μεθοδολογία: Η στρατηγική αναζήτησης πραγματοποιήθηκε στις βάσεις PubMed, Scopus και Web of Science για άρθρα δημοσιευμένα από το 2000 και μετά. Συμπεριλήφθηκαν πειραματικές μελέτες που εξέταζαν την άσκηση μέσα στο νερό σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και παρουσίαζαν δεδομένα για φυσιολογικούς δείκτες όπως VO₂peak, καρδιακό ρυθμό, κλάσμα εξώθησης, καρδιακό δείκτη, μυϊκή δύναμη και αιματολογικούς δείκτες. Η ποιοτική αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε με το εργαλείο PEDro. Αποτελέσματα: Από 1136 άρθρα που ανακτήθηκαν αρχικά, 42 πληρούσαν τα κριτήρια αναζήτησης, και 8 από αυτά συμπεριλήφθηκαν στη συστηματική ανασκόπηση. Τα πρωτόκολλα περιελάμβαναν αεροβική άσκηση και βάδιση στο νερό , με ένταση 50–80% VO₂peak, συχνότητα 2–3 φορές την εβδομάδα, και διάρκεια 6–12 εβδομάδων. Στα αποτελέσματα παρατηρήθηκε αύξηση του VO₂peak κατά 10–20%, βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας, αύξηση της μυϊκής δύναμης, καθώς και μείωση δεικτών όπως η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη σε ασθενείς με συννοσηρότητες (π.χ. σακχαρώδη διαβήτη). Συμπεράσματα: Η άσκηση μέσα στο νερό είναι ασφαλής και αποτελεσματική για τους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, συμβάλλοντας στη βελτίωση κρίσιμων φυσιολογικών και λειτουργικών παραμέτρων. Παρά τη θετική τάση, τα πρωτόκολλα άσκησης εμφανίζουν ετερογένεια, γεγονός που υποδεικνύει την ανάγκη για μελλοντικές μελέτες που θα καθορίσουν το ιδανικό πρόγραμμα άσκησης για αυτή την κλινική ομάδα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η άσκηση μέσα στο νερό αποτελεί μία εναλλακτική μορφή φυσικής δραστηριότητας που συνδυάζει τα οφέλη της αερόβιας άσκησης και της ενδυνάμωσης, μειώνοντας ταυτόχρονα τις αρθρικές φορτίσεις λόγω της άνωσης. Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, η επίδραση της συγκεκριμένης άσκησης εξετάζεται τα τελευταία χρόνια, με σκοπό την ενίσχυση της αερόβιας ικανότητας, της μυϊκής δύναμης και της ποιότητας ζωής. Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση των φυσιολογικών επιδράσεων της άσκησης μέσα στο νερό σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, με έμφαση στα πρωτόκολλα άσκησης που εφαρμόζονται και στα αποτελέσματά τους σε βασικούς φυσιολογικούς δείκτες. Μεθοδολογία: Η στρατηγική αναζήτησης πραγματοποιήθηκε στις βάσεις PubMed, Scopus και Web of Science για άρθρα δημοσιευμένα από το 2000 και μετά. Συμπεριλήφθηκαν πειραματικές μελέτες που εξέταζαν την άσκηση μέσα στο νερό σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και παρουσίαζαν δεδομένα για φυσιολογικούς δείκτες όπως VO₂peak, καρδιακό ρυθμό, κλάσμα εξώθησης, καρδιακό δείκτη, μυϊκή δύναμη και αιματολογικούς δείκτες. Η ποιοτική αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε με το εργαλείο PEDro. Αποτελέσματα: Από 1136 άρθρα που ανακτήθηκαν αρχικά, 42 πληρούσαν τα κριτήρια αναζήτησης, και 8 από αυτά συμπεριλήφθηκαν στη συστηματική ανασκόπηση. Τα πρωτόκολλα περιελάμβαναν αεροβική άσκηση και βάδιση στο νερό , με ένταση 50–80% VO₂peak, συχνότητα 2–3 φορές την εβδομάδα, και διάρκεια 6–12 εβδομάδων. Στα αποτελέσματα παρατηρήθηκε αύξηση του VO₂peak κατά 10–20%, βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας, αύξηση της μυϊκής δύναμης, καθώς και μείωση δεικτών όπως η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη σε ασθενείς με συννοσηρότητες (π.χ. σακχαρώδη διαβήτη). Συμπεράσματα: Η άσκηση μέσα στο νερό είναι ασφαλής και αποτελεσματική για τους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, συμβάλλοντας στη βελτίωση κρίσιμων φυσιολογικών και λειτουργικών παραμέτρων. Παρά τη θετική τάση, τα πρωτόκολλα άσκησης εμφανίζουν ετερογένεια, γεγονός που υποδεικνύει την ανάγκη για μελλοντικές μελέτες που θα καθορίσουν το ιδανικό πρόγραμμα άσκησης για αυτή την κλινική ομάδα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κασαπάκη Δάφνη","Kasapaki Dafni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374584"],"render_values":[{"text":"uoadl:5374584","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374584","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κασαπάκη Δάφνη","Kasapaki Dafni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374584","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374584"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η άσκηση μέσα στο νερό αποτελεί μία εναλλακτική μορφή φυσικής δραστηριότητας που συνδυάζει τα οφέλη της αερόβιας άσκησης και της ενδυνάμωσης, μειώνοντας ταυτόχρονα τις αρθρικές φορτίσεις λόγω της άνωσης. Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, η επίδραση της συγκεκριμένης άσκησης εξετάζεται τα τελευταία χρόνια, με σκοπό την ενίσχυση της αερόβιας ικανότητας, της μυϊκής δύναμης και της ποιότητας ζωής. Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση των φυσιολογικών επιδράσεων της άσκησης μέσα στο νερό σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, με έμφαση στα πρωτόκολλα άσκησης που εφαρμόζονται και στα αποτελέσματά τους σε βασικούς φυσιολογικούς δείκτες. Μεθοδολογία: Η στρατηγική αναζήτησης πραγματοποιήθηκε στις βάσεις PubMed, Scopus και Web of Science για άρθρα δημοσιευμένα από το 2000 και μετά. Συμπεριλήφθηκαν πειραματικές μελέτες που εξέταζαν την άσκηση μέσα στο νερό σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και παρουσίαζαν δεδομένα για φυσιολογικούς δείκτες όπως VO₂peak, καρδιακό ρυθμό, κλάσμα εξώθησης, καρδιακό δείκτη, μυϊκή δύναμη και αιματολογικούς δείκτες. Η ποιοτική αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε με το εργαλείο PEDro. Αποτελέσματα: Από 1136 άρθρα που ανακτήθηκαν αρχικά, 42 πληρούσαν τα κριτήρια αναζήτησης, και 8 από αυτά συμπεριλήφθηκαν στη συστηματική ανασκόπηση. Τα πρωτόκολλα περιελάμβαναν αεροβική άσκηση και βάδιση στο νερό , με ένταση 50–80% VO₂peak, συχνότητα 2–3 φορές την εβδομάδα, και διάρκεια 6–12 εβδομάδων. Στα αποτελέσματα παρατηρήθηκε αύξηση του VO₂peak κατά 10–20%, βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας, αύξηση της μυϊκής δύναμης, καθώς και μείωση δεικτών όπως η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη σε ασθενείς με συννοσηρότητες (π.χ. σακχαρώδη διαβήτη). Συμπεράσματα: Η άσκηση μέσα στο νερό είναι ασφαλής και αποτελεσματική για τους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, συμβάλλοντας στη βελτίωση κρίσιμων φυσιολογικών και λειτουργικών παραμέτρων. Παρά τη θετική τάση, τα πρωτόκολλα άσκησης εμφανίζουν ετερογένεια, γεγονός που υποδεικνύει την ανάγκη για μελλοντικές μελέτες που θα καθορίσουν το ιδανικό πρόγραμμα άσκησης για αυτή την κλινική ομάδα.","Introduction: Exercise in water is an alternative form of physical activity that combines the benefits of aerobic training and strengthening while reducing joint loading due to buoyancy. In patients with heart failure, the effects of this kind of exercise have been increasingly studied, aiming to improve aerobic capacity, muscle strength, and quality of life. The aim of this systematic review is to investigate the physiological effects of in-water exercise in patients with heart failure, focusing on the exercise protocols applied and their outcomes on key physiological markers. Methodology: A search strategy was conducted in PubMed, Scopus, and Web of Science databases for articles published from 2000 onward. Experimental studies assessing exercise in water in heart failure patients and reporting on physiological indicators such as VO₂ peak, heart rate, ejection fraction, cardiac index, muscle strength, and hematological markers were included. Quality assessment was performed using the PEDro scale. Results: Of 1136 initially retrieved articles, 42 met the search criteria, and 8 were included in the systematic review. The exercise protocols included aqua aerobics and aqua walking with intensity ranging from 50–80% VO₂ peak, frequency 2–3 times per week, and duration 6–12 weeks. The results showed a 10–20% increase in VO₂ peak, improvement in functional capacity, increased muscle strength, and reduction in markers such as HbA1c in patients with comorbidities (e.g., type 2 diabetes). Conclusions: Exercise in water is a safe and effective intervention for patients with heart failure, contributing to improvements in critical physiological and functional parameters. Despite the positive trends, exercise protocols remain heterogeneous, highlighting the need for future studies to identify the optimal training program for this clinical population."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της άσκησης στο νερό σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια- Μία συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κασαπάκη Δάφνη","Kasapaki Dafni"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η άσκηση μέσα στο νερό αποτελεί μία εναλλακτική μορφή φυσικής δραστηριότητας που συνδυάζει τα οφέλη της αερόβιας άσκησης και της ενδυνάμωσης, μειώνοντας ταυτόχρονα τις αρθρικές φορτίσεις λόγω της άνωσης. Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, η επίδραση της συγκεκριμένης άσκησης εξετάζεται τα τελευταία χρόνια, με σκοπό την ενίσχυση της αερόβιας ικανότητας, της μυϊκής δύναμης και της ποιότητας ζωής. Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση των φυσιολογικών επιδράσεων της άσκησης μέσα στο νερό σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, με έμφαση στα πρωτόκολλα άσκησης που εφαρμόζονται και στα αποτελέσματά τους σε βασικούς φυσιολογικούς δείκτες. Μεθοδολογία: Η στρατηγική αναζήτησης πραγματοποιήθηκε στις βάσεις PubMed, Scopus και Web of Science για άρθρα δημοσιευμένα από το 2000 και μετά. Συμπεριλήφθηκαν πειραματικές μελέτες που εξέταζαν την άσκηση μέσα στο νερό σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και παρουσίαζαν δεδομένα για φυσιολογικούς δείκτες όπως VO₂peak, καρδιακό ρυθμό, κλάσμα εξώθησης, καρδιακό δείκτη, μυϊκή δύναμη και αιματολογικούς δείκτες. Η ποιοτική αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε με το εργαλείο PEDro. Αποτελέσματα: Από 1136 άρθρα που ανακτήθηκαν αρχικά, 42 πληρούσαν τα κριτήρια αναζήτησης, και 8 από αυτά συμπεριλήφθηκαν στη συστηματική ανασκόπηση. Τα πρωτόκολλα περιελάμβαναν αεροβική άσκηση και βάδιση στο νερό , με ένταση 50–80% VO₂peak, συχνότητα 2–3 φορές την εβδομάδα, και διάρκεια 6–12 εβδομάδων. Στα αποτελέσματα παρατηρήθηκε αύξηση του VO₂peak κατά 10–20%, βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας, αύξηση της μυϊκής δύναμης, καθώς και μείωση δεικτών όπως η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη σε ασθενείς με συννοσηρότητες (π.χ. σακχαρώδη διαβήτη). Συμπεράσματα: Η άσκηση μέσα στο νερό είναι ασφαλής και αποτελεσματική για τους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, συμβάλλοντας στη βελτίωση κρίσιμων φυσιολογικών και λειτουργικών παραμέτρων. Παρά τη θετική τάση, τα πρωτόκολλα άσκησης εμφανίζουν ετερογένεια, γεγονός που υποδεικνύει την ανάγκη για μελλοντικές μελέτες που θα καθορίσουν το ιδανικό πρόγραμμα άσκησης για αυτή την κλινική ομάδα.","Introduction: Exercise in water is an alternative form of physical activity that combines the benefits of aerobic training and strengthening while reducing joint loading due to buoyancy. In patients with heart failure, the effects of this kind of exercise have been increasingly studied, aiming to improve aerobic capacity, muscle strength, and quality of life. The aim of this systematic review is to investigate the physiological effects of in-water exercise in patients with heart failure, focusing on the exercise protocols applied and their outcomes on key physiological markers. Methodology: A search strategy was conducted in PubMed, Scopus, and Web of Science databases for articles published from 2000 onward. Experimental studies assessing exercise in water in heart failure patients and reporting on physiological indicators such as VO₂ peak, heart rate, ejection fraction, cardiac index, muscle strength, and hematological markers were included. Quality assessment was performed using the PEDro scale. Results: Of 1136 initially retrieved articles, 42 met the search criteria, and 8 were included in the systematic review. The exercise protocols included aqua aerobics and aqua walking with intensity ranging from 50–80% VO₂ peak, frequency 2–3 times per week, and duration 6–12 weeks. The results showed a 10–20% increase in VO₂ peak, improvement in functional capacity, increased muscle strength, and reduction in markers such as HbA1c in patients with comorbidities (e.g., type 2 diabetes). Conclusions: Exercise in water is a safe and effective intervention for patients with heart failure, contributing to improvements in critical physiological and functional parameters. Despite the positive trends, exercise protocols remain heterogeneous, highlighting the need for future studies to identify the optimal training program for this clinical population."],"dc:identifier":["uoadl:5374584","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374584"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της άσκησης στο νερό σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια- Μία συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:19Z"}