{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374526"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374526","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Επίδραση της Κόπωσης και της Αερόβιας Ικανότητας σε Ταχυδυναμικές Παραμέτρους σε Δρομείς Κλασικού Αθλητισμού","abstract":"Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση της επίδρασης της κόπωσης και της αερόβιας ικανότητας στις παραμέτρους F-v σε δρομείς που ειδικεύονται σε αγωνίσματα αντοχής και σπριντ. Δώδεκα υγιείς άνδρες δρομείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: Αντοχής (END) και σπριντ (SPR). Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε μια σειρά δοκιμασιών, όπως σπριντ 60 m, κατακόρυφο προφίλ F-v και εργαστηριακή αερόβια δοκιμασία για τον προσδιορισμό της αερόβιας ικανότητάς τους. Οι βασικές δοκιμασίες περιλάμβαναν 10 × 60 m σπριντ με διαστήματα αποκατάστασης 30 s και 4 × 60 m σπριντ μετά από συνεχόμενο τρέξιμο στο 100% της vVO2max μέχρι να μην ήταν δυνατό να ακολουθηθεί ο απαιτούμενος ρυθμός, με μετρήσεις γαλακτικού σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα. Η κόπωση υπολογίστηκε χρησιμοποιώντας την εξίσωση Slope Decrement = [((slope over completed sprints)/(fastest time)) × 100] × (Completed Sprints -1). Οι στατιστικές αναλύσεις (MANOVA, Trend ANOVA και παλινδρόμηση) αποκάλυψαν σημαντικές διαφορές στην αερόβια απόδοση, με την ομάδα END να παρουσιάζει υψηλότερη VO2max (Δ = 14,86%, p < 0,001), vVO2max (Δ = 18,93%, p < 0,001) και ταχύτητα στο αναπνευστικό κατώφλι (Δ = 20,99%, p < 0,001). Ωστόσο, δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές στη vmax ή στο συνολικό προφίλ F-v μεταξύ των ομάδων. Ειδικές μετρήσεις δύναμης και ισχύος, όπως η F0 (Δ = 23,46%, p < 0,05) και η Pmax (Δ = 27,79%, p < 0,01) ήταν υψηλότερες στην ομάδα SPR. Στη δοκιμασία κόπωσης 10 × 60 m, η ομάδα SPR παρουσίασε σημαντικά μεγαλύτερη κόπωση (Δ = 42,2%, p < 0,001). Η ανάλυση παλινδρόμησης έδειξε σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ της κόπωσης και τόσο της vVO2max (R2 = 0,57, p = 0,004) όσο και του αναερόβιου αποθέματος ταχύτητας (R2 = 0,56). Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν διακριτές αερόβιες και αναερόβιες προσαρμογές στους δρομείς σπρίντερ και στους δρομείς αντοχής, ιδιαίτερα σε σχέση με την παραγωγή δύναμης και την απόκριση στην κόπωση.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση της επίδρασης της κόπωσης και της αερόβιας ικανότητας στις παραμέτρους F-v σε δρομείς που ειδικεύονται σε αγωνίσματα αντοχής και σπριντ. Δώδεκα υγιείς άνδρες δρομείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: Αντοχής (END) και σπριντ (SPR). Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε μια σειρά δοκιμασιών, όπως σπριντ 60 m, κατακόρυφο προφίλ F-v και εργαστηριακή αερόβια δοκιμασία για τον προσδιορισμό της αερόβιας ικανότητάς τους. Οι βασικές δοκιμασίες περιλάμβαναν 10 × 60 m σπριντ με διαστήματα αποκατάστασης 30 s και 4 × 60 m σπριντ μετά από συνεχόμενο τρέξιμο στο 100% της vVO2max μέχρι να μην ήταν δυνατό να ακολουθηθεί ο απαιτούμενος ρυθμός, με μετρήσεις γαλακτικού σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα. Η κόπωση υπολογίστηκε χρησιμοποιώντας την εξίσωση Slope Decrement = [((slope over completed sprints)/(fastest time)) × 100] × (Completed Sprints -1). Οι στατιστικές αναλύσεις (MANOVA, Trend ANOVA και παλινδρόμηση) αποκάλυψαν σημαντικές διαφορές στην αερόβια απόδοση, με την ομάδα END να παρουσιάζει υψηλότερη VO2max (Δ = 14,86%, p < 0,001), vVO2max (Δ = 18,93%, p < 0,001) και ταχύτητα στο αναπνευστικό κατώφλι (Δ = 20,99%, p < 0,001). Ωστόσο, δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές στη vmax ή στο συνολικό προφίλ F-v μεταξύ των ομάδων. Ειδικές μετρήσεις δύναμης και ισχύος, όπως η F0 (Δ = 23,46%, p < 0,05) και η Pmax (Δ = 27,79%, p < 0,01) ήταν υψηλότερες στην ομάδα SPR. Στη δοκιμασία κόπωσης 10 × 60 m, η ομάδα SPR παρουσίασε σημαντικά μεγαλύτερη κόπωση (Δ = 42,2%, p < 0,001). Η ανάλυση παλινδρόμησης έδειξε σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ της κόπωσης και τόσο της vVO2max (R2 = 0,57, p = 0,004) όσο και του αναερόβιου αποθέματος ταχύτητας (R2 = 0,56). Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν διακριτές αερόβιες και αναερόβιες προσαρμογές στους δρομείς σπρίντερ και στους δρομείς αντοχής, ιδιαίτερα σε σχέση με την παραγωγή δύναμης και την απόκριση στην κόπωση.","abstract_has_math":false,"creators":["ΜΠΕΛΕΧΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ-ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ","MPELECHRIS NIKOLAOS-PANAGIOTIS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:19Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374526"],"render_values":[{"text":"uoadl:5374526","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374526","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΜΠΕΛΕΧΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ-ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ","MPELECHRIS NIKOLAOS-PANAGIOTIS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374526","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374526"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση της επίδρασης της κόπωσης και της αερόβιας ικανότητας στις παραμέτρους F-v σε δρομείς που ειδικεύονται σε αγωνίσματα αντοχής και σπριντ. Δώδεκα υγιείς άνδρες δρομείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: Αντοχής (END) και σπριντ (SPR). Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε μια σειρά δοκιμασιών, όπως σπριντ 60 m, κατακόρυφο προφίλ F-v και εργαστηριακή αερόβια δοκιμασία για τον προσδιορισμό της αερόβιας ικανότητάς τους. Οι βασικές δοκιμασίες περιλάμβαναν 10 × 60 m σπριντ με διαστήματα αποκατάστασης 30 s και 4 × 60 m σπριντ μετά από συνεχόμενο τρέξιμο στο 100% της vVO2max μέχρι να μην ήταν δυνατό να ακολουθηθεί ο απαιτούμενος ρυθμός, με μετρήσεις γαλακτικού σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα. Η κόπωση υπολογίστηκε χρησιμοποιώντας την εξίσωση Slope Decrement = [((slope over completed sprints)/(fastest time)) × 100] × (Completed Sprints -1). Οι στατιστικές αναλύσεις (MANOVA, Trend ANOVA και παλινδρόμηση) αποκάλυψαν σημαντικές διαφορές στην αερόβια απόδοση, με την ομάδα END να παρουσιάζει υψηλότερη VO2max (Δ = 14,86%, p < 0,001), vVO2max (Δ = 18,93%, p < 0,001) και ταχύτητα στο αναπνευστικό κατώφλι (Δ = 20,99%, p < 0,001). Ωστόσο, δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές στη vmax ή στο συνολικό προφίλ F-v μεταξύ των ομάδων. Ειδικές μετρήσεις δύναμης και ισχύος, όπως η F0 (Δ = 23,46%, p < 0,05) και η Pmax (Δ = 27,79%, p < 0,01) ήταν υψηλότερες στην ομάδα SPR. Στη δοκιμασία κόπωσης 10 × 60 m, η ομάδα SPR παρουσίασε σημαντικά μεγαλύτερη κόπωση (Δ = 42,2%, p < 0,001). Η ανάλυση παλινδρόμησης έδειξε σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ της κόπωσης και τόσο της vVO2max (R2 = 0,57, p = 0,004) όσο και του αναερόβιου αποθέματος ταχύτητας (R2 = 0,56). Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν διακριτές αερόβιες και αναερόβιες προσαρμογές στους δρομείς σπρίντερ και στους δρομείς αντοχής, ιδιαίτερα σε σχέση με την παραγωγή δύναμης και την απόκριση στην κόπωση.","This study aims to investigate the impact of fatigue and aerobic capacity on F-v parameters in runners specializing in endurance and sprint events. Twelve healthy male runners were divided into two groups: Endurance (END) and Sprint (SPR). Participants underwent a series of tests, including 60 m sprints, a vertical F-v profile, and an aerobic laboratory test to determine their aerobic capacity. Key tests included 10 × 60 m sprints with 30 s recovery intervals and 4 × 60 m sprints following continuous running at 100% of vVO2max until the runner was not able to keep up to the designated pace, with lactate measurements taken at specified intervals. Fatigue was calculated using a specific slope decrement formula, which was Slope Decrement = [((slope over completed sprints)/(fastest time)) × 100] × (Completed Sprints -1). Statistical analyses (MANOVA, trend ANOVA, and regression) revealed significant differences in aerobic performance, with the END group showing higher VO2max (Δ = 14.86%, p < 0.001), vVO2max (Δ = 18.93%, p < 0.001), and Ventilatory Threshold Speed (Δ = 20.99%, p < 0.001). However, no significant differences were found in vmax or the overall F-v profiles between groups. Specific strength and power metrics such as F0 (Δ = 23.46%, p < 0.05) and Pmax (Δ = 27.79%, p < 0.01) were higher in the SPR group. In the 10 × 60 m fatigue test, the SPR group exhibited significantly greater fatigue (Δ = 42.2%, p < 0.001). Regression analysis showed significant correlations between fatigue and both vVO2max (R2 = 0.57, p = 0.004) and anaerobic speed reserve (R2 = 0.56). These findings highlight distinct aerobic and anaerobic adaptations in sprinters and endurance runners, particularly in relation to force production and fatigue response."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Επίδραση της Κόπωσης και της Αερόβιας Ικανότητας σε Ταχυδυναμικές Παραμέτρους σε Δρομείς Κλασικού Αθλητισμού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΜΠΕΛΕΧΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ-ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ","MPELECHRIS NIKOLAOS-PANAGIOTIS"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση της επίδρασης της κόπωσης και της αερόβιας ικανότητας στις παραμέτρους F-v σε δρομείς που ειδικεύονται σε αγωνίσματα αντοχής και σπριντ. Δώδεκα υγιείς άνδρες δρομείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: Αντοχής (END) και σπριντ (SPR). Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε μια σειρά δοκιμασιών, όπως σπριντ 60 m, κατακόρυφο προφίλ F-v και εργαστηριακή αερόβια δοκιμασία για τον προσδιορισμό της αερόβιας ικανότητάς τους. Οι βασικές δοκιμασίες περιλάμβαναν 10 × 60 m σπριντ με διαστήματα αποκατάστασης 30 s και 4 × 60 m σπριντ μετά από συνεχόμενο τρέξιμο στο 100% της vVO2max μέχρι να μην ήταν δυνατό να ακολουθηθεί ο απαιτούμενος ρυθμός, με μετρήσεις γαλακτικού σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα. Η κόπωση υπολογίστηκε χρησιμοποιώντας την εξίσωση Slope Decrement = [((slope over completed sprints)/(fastest time)) × 100] × (Completed Sprints -1). Οι στατιστικές αναλύσεις (MANOVA, Trend ANOVA και παλινδρόμηση) αποκάλυψαν σημαντικές διαφορές στην αερόβια απόδοση, με την ομάδα END να παρουσιάζει υψηλότερη VO2max (Δ = 14,86%, p < 0,001), vVO2max (Δ = 18,93%, p < 0,001) και ταχύτητα στο αναπνευστικό κατώφλι (Δ = 20,99%, p < 0,001). Ωστόσο, δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές στη vmax ή στο συνολικό προφίλ F-v μεταξύ των ομάδων. Ειδικές μετρήσεις δύναμης και ισχύος, όπως η F0 (Δ = 23,46%, p < 0,05) και η Pmax (Δ = 27,79%, p < 0,01) ήταν υψηλότερες στην ομάδα SPR. Στη δοκιμασία κόπωσης 10 × 60 m, η ομάδα SPR παρουσίασε σημαντικά μεγαλύτερη κόπωση (Δ = 42,2%, p < 0,001). Η ανάλυση παλινδρόμησης έδειξε σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ της κόπωσης και τόσο της vVO2max (R2 = 0,57, p = 0,004) όσο και του αναερόβιου αποθέματος ταχύτητας (R2 = 0,56). Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν διακριτές αερόβιες και αναερόβιες προσαρμογές στους δρομείς σπρίντερ και στους δρομείς αντοχής, ιδιαίτερα σε σχέση με την παραγωγή δύναμης και την απόκριση στην κόπωση.","This study aims to investigate the impact of fatigue and aerobic capacity on F-v parameters in runners specializing in endurance and sprint events. Twelve healthy male runners were divided into two groups: Endurance (END) and Sprint (SPR). Participants underwent a series of tests, including 60 m sprints, a vertical F-v profile, and an aerobic laboratory test to determine their aerobic capacity. Key tests included 10 × 60 m sprints with 30 s recovery intervals and 4 × 60 m sprints following continuous running at 100% of vVO2max until the runner was not able to keep up to the designated pace, with lactate measurements taken at specified intervals. Fatigue was calculated using a specific slope decrement formula, which was Slope Decrement = [((slope over completed sprints)/(fastest time)) × 100] × (Completed Sprints -1). Statistical analyses (MANOVA, trend ANOVA, and regression) revealed significant differences in aerobic performance, with the END group showing higher VO2max (Δ = 14.86%, p < 0.001), vVO2max (Δ = 18.93%, p < 0.001), and Ventilatory Threshold Speed (Δ = 20.99%, p < 0.001). However, no significant differences were found in vmax or the overall F-v profiles between groups. Specific strength and power metrics such as F0 (Δ = 23.46%, p < 0.05) and Pmax (Δ = 27.79%, p < 0.01) were higher in the SPR group. In the 10 × 60 m fatigue test, the SPR group exhibited significantly greater fatigue (Δ = 42.2%, p < 0.001). Regression analysis showed significant correlations between fatigue and both vVO2max (R2 = 0.57, p = 0.004) and anaerobic speed reserve (R2 = 0.56). These findings highlight distinct aerobic and anaerobic adaptations in sprinters and endurance runners, particularly in relation to force production and fatigue response."],"dc:identifier":["uoadl:5374526","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374526"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Η Επίδραση της Κόπωσης και της Αερόβιας Ικανότητας σε Ταχυδυναμικές Παραμέτρους σε Δρομείς Κλασικού Αθλητισμού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:19Z"}