{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374377"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374377","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενδείξεις και επιπλοκές της ολικής θυρεοειδεκτομής στην αντιμετώπιση των θυρεοειδικών παθήσεων: μια αναδρομική μελέτη / The indications and complications of total thyroidectomy in management of thyroid diseases: a retrospective study","abstract":"Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας αναδρομικής μελέτης είναι να καταγράψει, να αναλύσει και να αξιολογήσει τα δεδομένα που αφορούν τους ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε ολική θυρεοειδεκτομή, εστιάζοντας αφενός στις κύριες ενδείξεις που οδήγησαν στη λήψη της χειρουργικής απόφασης και αφετέρου στις μετεγχειρητικές επιπλοκές και τα ογκολογικά αποτελέσματα που καταγράφηκαν. Υλικό και Μέθοδος: Διενεργήθηκε αναδρομική μελέτη 312 ασθενών που υποβλήθηκαν σε ολική θυρεοειδεκτομή στην Α΄ Χειρουργική Κλινική του ΓΝΑ Σισμανόγλειο κατά το χρονικό διάστημα 2019–2024. Εξετάστηκαν οι ενδείξεις, τα ιστολογικά ευρήματα, οι επιπλοκές και η μετεγχειρητική πορεία των ασθενών. Αποτελέσματα: Το 71,1% των ασθενών ήταν γυναίκες, με μέση ηλικία 54,3 έτη. Οι καλοήθεις παθήσεις αποτέλεσαν το 80,1% των προεγχειρητικών ενδείξεων, ενώ το θηλώδες καρκίνωμα ήταν η συχνότερη κακοήθεια (17,3%). Η παθολογοανατομική μελέτη ανέδειξε ότι το 45% περίπου του πληθυσμού είχε θηλώδες καρκίνωμα ενώ μεταξύ των καλοήθων υπερίσχυσαν η οζώδης υπερπλασία (27,6%) και οι θυρεοειδίτιδες (αυτοάνοση/λεμφοκυτταρική, συνολικά ~18,9%). Η συχνότερη επιπλοκή ήταν η παροδική υπασβεστιαιμία (25,3%), ενώ η μόνιμη υπασβεστιαιμία περιορίστηκε στο 1,9%. Ακόμα, πάνω το 20% εμφάνισε στο παρασκεύασμα τυχαίο καρκίνωμα, κυρίως θηλώδες μικροεστιακό, αναδεικνύοντας την ανάγκη διενέργειας ολικής θυρεοειδεκτομής και για καλοήθεις παθήσεις. Η θνητότητα ήταν μηδενική. Συμπεράσματα: Η ολική θυρεοειδεκτομή αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική επέμβαση με χαμηλά ποσοστά μόνιμων επιπλοκών, όταν εκτελείται από εξειδικευμένες ομάδες. Η προσεκτική αναγνώριση των παραθυρεοειδών και η χρήση σύγχρονων τεχνικών μειώνουν σημαντικά τη νοσηρότητα και βελτιώνουν την έκβαση των ασθενών.","abstract_html":"Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας αναδρομικής μελέτης είναι να καταγράψει, να αναλύσει και να αξιολογήσει τα δεδομένα που αφορούν τους ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε ολική θυρεοειδεκτομή, εστιάζοντας αφενός στις κύριες ενδείξεις που οδήγησαν στη λήψη της χειρουργικής απόφασης και αφετέρου στις μετεγχειρητικές επιπλοκές και τα ογκολογικά αποτελέσματα που καταγράφηκαν. Υλικό και Μέθοδος: Διενεργήθηκε αναδρομική μελέτη 312 ασθενών που υποβλήθηκαν σε ολική θυρεοειδεκτομή στην Α΄ Χειρουργική Κλινική του ΓΝΑ Σισμανόγλειο κατά το χρονικό διάστημα 2019–2024. Εξετάστηκαν οι ενδείξεις, τα ιστολογικά ευρήματα, οι επιπλοκές και η μετεγχειρητική πορεία των ασθενών. Αποτελέσματα: Το 71,1% των ασθενών ήταν γυναίκες, με μέση ηλικία 54,3 έτη. Οι καλοήθεις παθήσεις αποτέλεσαν το 80,1% των προεγχειρητικών ενδείξεων, ενώ το θηλώδες καρκίνωμα ήταν η συχνότερη κακοήθεια (17,3%). Η παθολογοανατομική μελέτη ανέδειξε ότι το 45% περίπου του πληθυσμού είχε θηλώδες καρκίνωμα ενώ μεταξύ των καλοήθων υπερίσχυσαν η οζώδης υπερπλασία (27,6%) και οι θυρεοειδίτιδες (αυτοάνοση/λεμφοκυτταρική, συνολικά ~18,9%). Η συχνότερη επιπλοκή ήταν η παροδική υπασβεστιαιμία (25,3%), ενώ η μόνιμη υπασβεστιαιμία περιορίστηκε στο 1,9%. Ακόμα, πάνω το 20% εμφάνισε στο παρασκεύασμα τυχαίο καρκίνωμα, κυρίως θηλώδες μικροεστιακό, αναδεικνύοντας την ανάγκη διενέργειας ολικής θυρεοειδεκτομής και για καλοήθεις παθήσεις. Η θνητότητα ήταν μηδενική. Συμπεράσματα: Η ολική θυρεοειδεκτομή αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική επέμβαση με χαμηλά ποσοστά μόνιμων επιπλοκών, όταν εκτελείται από εξειδικευμένες ομάδες. Η προσεκτική αναγνώριση των παραθυρεοειδών και η χρήση σύγχρονων τεχνικών μειώνουν σημαντικά τη νοσηρότητα και βελτιώνουν την έκβαση των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Κακλαμάνης Γεώργιος","Kaklamanis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374377"],"render_values":[{"text":"uoadl:5374377","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374377","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κακλαμάνης Γεώργιος","Kaklamanis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374377","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374377"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας αναδρομικής μελέτης είναι να καταγράψει, να αναλύσει και να αξιολογήσει τα δεδομένα που αφορούν τους ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε ολική θυρεοειδεκτομή, εστιάζοντας αφενός στις κύριες ενδείξεις που οδήγησαν στη λήψη της χειρουργικής απόφασης και αφετέρου στις μετεγχειρητικές επιπλοκές και τα ογκολογικά αποτελέσματα που καταγράφηκαν. Υλικό και Μέθοδος: Διενεργήθηκε αναδρομική μελέτη 312 ασθενών που υποβλήθηκαν σε ολική θυρεοειδεκτομή στην Α΄ Χειρουργική Κλινική του ΓΝΑ Σισμανόγλειο κατά το χρονικό διάστημα 2019–2024. Εξετάστηκαν οι ενδείξεις, τα ιστολογικά ευρήματα, οι επιπλοκές και η μετεγχειρητική πορεία των ασθενών. Αποτελέσματα: Το 71,1% των ασθενών ήταν γυναίκες, με μέση ηλικία 54,3 έτη. Οι καλοήθεις παθήσεις αποτέλεσαν το 80,1% των προεγχειρητικών ενδείξεων, ενώ το θηλώδες καρκίνωμα ήταν η συχνότερη κακοήθεια (17,3%). Η παθολογοανατομική μελέτη ανέδειξε ότι το 45% περίπου του πληθυσμού είχε θηλώδες καρκίνωμα ενώ μεταξύ των καλοήθων υπερίσχυσαν η οζώδης υπερπλασία (27,6%) και οι θυρεοειδίτιδες (αυτοάνοση/λεμφοκυτταρική, συνολικά ~18,9%). Η συχνότερη επιπλοκή ήταν η παροδική υπασβεστιαιμία (25,3%), ενώ η μόνιμη υπασβεστιαιμία περιορίστηκε στο 1,9%. Ακόμα, πάνω το 20% εμφάνισε στο παρασκεύασμα τυχαίο καρκίνωμα, κυρίως θηλώδες μικροεστιακό, αναδεικνύοντας την ανάγκη διενέργειας ολικής θυρεοειδεκτομής και για καλοήθεις παθήσεις. Η θνητότητα ήταν μηδενική. Συμπεράσματα: Η ολική θυρεοειδεκτομή αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική επέμβαση με χαμηλά ποσοστά μόνιμων επιπλοκών, όταν εκτελείται από εξειδικευμένες ομάδες. Η προσεκτική αναγνώριση των παραθυρεοειδών και η χρήση σύγχρονων τεχνικών μειώνουν σημαντικά τη νοσηρότητα και βελτιώνουν την έκβαση των ασθενών.","Objective: The aim of this retrospective study is to record, analyze, and evaluate the data concerning patients who underwent total thyroidectomy, focusing both on the main indications that led to surgical decision-making and on the postoperative complications and oncological outcomes observed. Materials and Methods: A retrospective study was conducted on 312 patients who underwent total thyroidectomy at the 1st Surgical Department of Sismanogleio General Hospital during the period 2019–2024. The study examined the surgical indications, histopathological findings, postoperative complications, and clinical outcomes of the patients. Results: A total of 71.1% of the patients were women, with a mean age of 54.3 years. Benign conditions accounted for 80.1% of preoperative indications, while papillary carcinoma was the most common malignancy (17.3%). Histopathological analysis showed that approximately 45% of the cohort had papillary carcinoma, while among benign diseases, nodular hyperplasia (27.6%) and thyroiditis (autoimmune/lymphocytic, ~18.9%) predominated. The most frequent postoperative complication was transient hypocalcemia (25.3%), whereas permanent hypocalcemia occurred in only 1.9% of cases. Additionally, more than 20% of the surgical specimens revealed an incidental carcinoma, mainly micropapillary, highlighting the importance of total thyroidectomy even for seemingly benign conditions. No mortality was recorded. Conclusions: Total thyroidectomy is a safe and effective procedure with low rates of permanent complications when performed by specialized surgical teams. Careful identification of the parathyroid glands and the use of modern hemostatic and visualization techniques significantly reduce morbidity and improve patient outcomes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενδείξεις και επιπλοκές της ολικής θυρεοειδεκτομής στην αντιμετώπιση των θυρεοειδικών παθήσεων: μια αναδρομική μελέτη / The indications and complications of total thyroidectomy in management of thyroid diseases: a retrospective study"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κακλαμάνης Γεώργιος","Kaklamanis Georgios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας αναδρομικής μελέτης είναι να καταγράψει, να αναλύσει και να αξιολογήσει τα δεδομένα που αφορούν τους ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε ολική θυρεοειδεκτομή, εστιάζοντας αφενός στις κύριες ενδείξεις που οδήγησαν στη λήψη της χειρουργικής απόφασης και αφετέρου στις μετεγχειρητικές επιπλοκές και τα ογκολογικά αποτελέσματα που καταγράφηκαν. Υλικό και Μέθοδος: Διενεργήθηκε αναδρομική μελέτη 312 ασθενών που υποβλήθηκαν σε ολική θυρεοειδεκτομή στην Α΄ Χειρουργική Κλινική του ΓΝΑ Σισμανόγλειο κατά το χρονικό διάστημα 2019–2024. Εξετάστηκαν οι ενδείξεις, τα ιστολογικά ευρήματα, οι επιπλοκές και η μετεγχειρητική πορεία των ασθενών. Αποτελέσματα: Το 71,1% των ασθενών ήταν γυναίκες, με μέση ηλικία 54,3 έτη. Οι καλοήθεις παθήσεις αποτέλεσαν το 80,1% των προεγχειρητικών ενδείξεων, ενώ το θηλώδες καρκίνωμα ήταν η συχνότερη κακοήθεια (17,3%). Η παθολογοανατομική μελέτη ανέδειξε ότι το 45% περίπου του πληθυσμού είχε θηλώδες καρκίνωμα ενώ μεταξύ των καλοήθων υπερίσχυσαν η οζώδης υπερπλασία (27,6%) και οι θυρεοειδίτιδες (αυτοάνοση/λεμφοκυτταρική, συνολικά ~18,9%). Η συχνότερη επιπλοκή ήταν η παροδική υπασβεστιαιμία (25,3%), ενώ η μόνιμη υπασβεστιαιμία περιορίστηκε στο 1,9%. Ακόμα, πάνω το 20% εμφάνισε στο παρασκεύασμα τυχαίο καρκίνωμα, κυρίως θηλώδες μικροεστιακό, αναδεικνύοντας την ανάγκη διενέργειας ολικής θυρεοειδεκτομής και για καλοήθεις παθήσεις. Η θνητότητα ήταν μηδενική. Συμπεράσματα: Η ολική θυρεοειδεκτομή αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική επέμβαση με χαμηλά ποσοστά μόνιμων επιπλοκών, όταν εκτελείται από εξειδικευμένες ομάδες. Η προσεκτική αναγνώριση των παραθυρεοειδών και η χρήση σύγχρονων τεχνικών μειώνουν σημαντικά τη νοσηρότητα και βελτιώνουν την έκβαση των ασθενών.","Objective: The aim of this retrospective study is to record, analyze, and evaluate the data concerning patients who underwent total thyroidectomy, focusing both on the main indications that led to surgical decision-making and on the postoperative complications and oncological outcomes observed. Materials and Methods: A retrospective study was conducted on 312 patients who underwent total thyroidectomy at the 1st Surgical Department of Sismanogleio General Hospital during the period 2019–2024. The study examined the surgical indications, histopathological findings, postoperative complications, and clinical outcomes of the patients. Results: A total of 71.1% of the patients were women, with a mean age of 54.3 years. Benign conditions accounted for 80.1% of preoperative indications, while papillary carcinoma was the most common malignancy (17.3%). Histopathological analysis showed that approximately 45% of the cohort had papillary carcinoma, while among benign diseases, nodular hyperplasia (27.6%) and thyroiditis (autoimmune/lymphocytic, ~18.9%) predominated. The most frequent postoperative complication was transient hypocalcemia (25.3%), whereas permanent hypocalcemia occurred in only 1.9% of cases. Additionally, more than 20% of the surgical specimens revealed an incidental carcinoma, mainly micropapillary, highlighting the importance of total thyroidectomy even for seemingly benign conditions. No mortality was recorded. Conclusions: Total thyroidectomy is a safe and effective procedure with low rates of permanent complications when performed by specialized surgical teams. Careful identification of the parathyroid glands and the use of modern hemostatic and visualization techniques significantly reduce morbidity and improve patient outcomes."],"dc:identifier":["uoadl:5374377","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374377"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ενδείξεις και επιπλοκές της ολικής θυρεοειδεκτομής στην αντιμετώπιση των θυρεοειδικών παθήσεων: μια αναδρομική μελέτη / The indications and complications of total thyroidectomy in management of thyroid diseases: a retrospective study"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:19Z"}