{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374292"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374292","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μακροχρόνια παρακολούθηση ασθενών μετά από σύγκλειση ωοειδούς τρήματος","abstract":"Εισαγωγή: Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της διακαθετηριακής σύγκλεισης ανοιχτού ωοειδούς τρήματος (PFO) για δευτερογενή πρόληψη σε ασθενείς με κρυπτογενές εγκεφαλικό επεισόδιο έχουν αποδειχθεί σε πολλαπλές τυχαιοποιημένες μελέτες. Οι πρόσφατα δημοσιευμένες ευρωπαϊκές κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν 21ήμερη χορήγηση διπλής αντιαιμοπεταλιακής αγωγής (DAPT) μετά από ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, ακολουθούμενη από εξατομικευμένη αγωγή με ασπιρίνη ή κλοπιδογρέλη, καθώς και DAPT για 3–6 μήνες μετά τη σύγκλειση του PFO για δευτερογενή πρόληψη, ακολουθούμενη από προσαρμοσμένη μονοθεραπεία με αντιαιμοπεταλιακό. Ωστόσο, η εφαρμογή αυτών των συστάσεων στην καθημερινή κλινική πρακτική είναι ποικίλη και τα δεδομένα σχετικά με τη διακοπή της αντιθρομβωτικής αγωγής είναι περιορισμένα. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη είχε σκοπό να διερευνήσει τις επικρατούσες τάσεις της διάρκειας και της εξατομίκευσης της αντιθρομβωτικής θεραπείας πριν και μετά τη διακαθετηριακή σύγκλειση PFO, καθώς και να αξιολογήσει την ασφάλεια της διακοπής της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής μήνες μετά τη διαδικασία σύγκλεισης. Υλικό και Μέθοδος: Αναδρομικά αναλύθηκαν 135 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διακαθετηριακή σύγκλειση PFO για δευτερογενή πρόληψη εγκεφαλικού σε τριτοβάθμιο κέντρο, από τον Ιούλιο 2017 έως τον Σεπτέμβριο 2024. Δεδομένα ήταν διαθέσιμα εν τέλει για 102 ασθενείς. Συγκεκριμένα, συλλέχθηκαν δημογραφικά στοιχεία, συννοσηρότητες και φαρμακευτική αγωγή από ηλεκτρονικά ιατρικά αρχεία. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο ήταν η υποτροπή ισχαιμικών εγκεφαλικών επεισοδίων. Δευτερογενή καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν αιμορραγικές επιπλοκές και εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής ή άλλων αρρυθμιών. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 46,7 ± 9,7 έτη, και το 56,6% ήταν άνδρες. Κοινές συννοσηρότητες ήταν η δυσλιπιδαιμία (50%), η υπέρταση (30,2%) και ο σακχαρώδης διαβήτης (10%), ενώ κολπική μαρμαρυγή και στεφανιαία νόσος παρουσιάστηκαν σε 2 μόνο ασθενείς. Πριν τη διαδικασία, το 72% των ασθενών έλαβε μονή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή και το 28% DAPT. Η συσκευή Amplatzer™ Talisman™ χρησιμοποιήθηκε στο 52% και η GORE® CARDIOFORM στο 48% των ασθενών, με μεγέθη 12–35 mm. Μετά τη σύγκλειση, 99 ασθενείς έλαβαν αντιαιμοπεταλιακή αγωγή, με 92% να λαμβάνουν DAPT για μέση διάρκεια 3 μηνών, ακολουθούμενη από μονοθεραπεία στο 61% των περιπτώσεων. Μόνο 5 ασθενείς έλαβαν NOACs. Κατά μία διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 1361 (605,5 – 1530,0) ημερών, δύο ασθενείς εμφάνισαν εγκεφαλικό επεισόδιο και 10 ασθενείς ανέπτυξαν παροξυσμική AF, κυρίως εντός των πρώτων τριών μηνών μετά τη διαδικασία σύγκλεισης. Δεν παρατηρήθηκαν μείζονες αιμορραγίες, ενώ μη σημαντικές αιμορραγίες εμφανίστηκαν στο 4,9% των ασθενών. Συμπεράσματα: Η διακαθετηριακή σύγκλειση του PFO είναι ασφαλής στην καθημερινή κλινική πρακτική. Χαμηλά ποσοστά υποτροπής εγκεφαλικών επεισοδίων, αρρυθμιών και αιμορραγικών επιπλοκών καταγράφηκαν υπό αγωγή με αντιθρομβωτικούς παράγοντες και η σταδιακή διακοπή της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής ήταν εφικτή στους περισσότερους ασθενείς χωρίς ανεπιθύμητα συμβάντα. Τα ευρήματα αυτά παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για τη σύγχρονη διαχείριση της αντιθρομβωτικής αγωγής μετά τη σύγκλειση PFO.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της διακαθετηριακής σύγκλεισης ανοιχτού ωοειδούς τρήματος (PFO) για δευτερογενή πρόληψη σε ασθενείς με κρυπτογενές εγκεφαλικό επεισόδιο έχουν αποδειχθεί σε πολλαπλές τυχαιοποιημένες μελέτες. Οι πρόσφατα δημοσιευμένες ευρωπαϊκές κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν 21ήμερη χορήγηση διπλής αντιαιμοπεταλιακής αγωγής (DAPT) μετά από ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, ακολουθούμενη από εξατομικευμένη αγωγή με ασπιρίνη ή κλοπιδογρέλη, καθώς και DAPT για 3–6 μήνες μετά τη σύγκλειση του PFO για δευτερογενή πρόληψη, ακολουθούμενη από προσαρμοσμένη μονοθεραπεία με αντιαιμοπεταλιακό. Ωστόσο, η εφαρμογή αυτών των συστάσεων στην καθημερινή κλινική πρακτική είναι ποικίλη και τα δεδομένα σχετικά με τη διακοπή της αντιθρομβωτικής αγωγής είναι περιορισμένα. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη είχε σκοπό να διερευνήσει τις επικρατούσες τάσεις της διάρκειας και της εξατομίκευσης της αντιθρομβωτικής θεραπείας πριν και μετά τη διακαθετηριακή σύγκλειση PFO, καθώς και να αξιολογήσει την ασφάλεια της διακοπής της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής μήνες μετά τη διαδικασία σύγκλεισης. Υλικό και Μέθοδος: Αναδρομικά αναλύθηκαν 135 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διακαθετηριακή σύγκλειση PFO για δευτερογενή πρόληψη εγκεφαλικού σε τριτοβάθμιο κέντρο, από τον Ιούλιο 2017 έως τον Σεπτέμβριο 2024. Δεδομένα ήταν διαθέσιμα εν τέλει για 102 ασθενείς. Συγκεκριμένα, συλλέχθηκαν δημογραφικά στοιχεία, συννοσηρότητες και φαρμακευτική αγωγή από ηλεκτρονικά ιατρικά αρχεία. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο ήταν η υποτροπή ισχαιμικών εγκεφαλικών επεισοδίων. Δευτερογενή καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν αιμορραγικές επιπλοκές και εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής ή άλλων αρρυθμιών. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 46,7 ± 9,7 έτη, και το 56,6% ήταν άνδρες. Κοινές συννοσηρότητες ήταν η δυσλιπιδαιμία (50%), η υπέρταση (30,2%) και ο σακχαρώδης διαβήτης (10%), ενώ κολπική μαρμαρυγή και στεφανιαία νόσος παρουσιάστηκαν σε 2 μόνο ασθενείς. Πριν τη διαδικασία, το 72% των ασθενών έλαβε μονή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή και το 28% DAPT. Η συσκευή Amplatzer™ Talisman™ χρησιμοποιήθηκε στο 52% και η GORE® CARDIOFORM στο 48% των ασθενών, με μεγέθη 12–35 mm. Μετά τη σύγκλειση, 99 ασθενείς έλαβαν αντιαιμοπεταλιακή αγωγή, με 92% να λαμβάνουν DAPT για μέση διάρκεια 3 μηνών, ακολουθούμενη από μονοθεραπεία στο 61% των περιπτώσεων. Μόνο 5 ασθενείς έλαβαν NOACs. Κατά μία διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 1361 (605,5 – 1530,0) ημερών, δύο ασθενείς εμφάνισαν εγκεφαλικό επεισόδιο και 10 ασθενείς ανέπτυξαν παροξυσμική AF, κυρίως εντός των πρώτων τριών μηνών μετά τη διαδικασία σύγκλεισης. Δεν παρατηρήθηκαν μείζονες αιμορραγίες, ενώ μη σημαντικές αιμορραγίες εμφανίστηκαν στο 4,9% των ασθενών. Συμπεράσματα: Η διακαθετηριακή σύγκλειση του PFO είναι ασφαλής στην καθημερινή κλινική πρακτική. Χαμηλά ποσοστά υποτροπής εγκεφαλικών επεισοδίων, αρρυθμιών και αιμορραγικών επιπλοκών καταγράφηκαν υπό αγωγή με αντιθρομβωτικούς παράγοντες και η σταδιακή διακοπή της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής ήταν εφικτή στους περισσότερους ασθενείς χωρίς ανεπιθύμητα συμβάντα. Τα ευρήματα αυτά παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για τη σύγχρονη διαχείριση της αντιθρομβωτικής αγωγής μετά τη σύγκλειση PFO.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπανικολάου Αμαλία","Papanikolaou Amalia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374292"],"render_values":[{"text":"uoadl:5374292","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374292","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπανικολάου Αμαλία","Papanikolaou Amalia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374292","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374292"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της διακαθετηριακής σύγκλεισης ανοιχτού ωοειδούς τρήματος (PFO) για δευτερογενή πρόληψη σε ασθενείς με κρυπτογενές εγκεφαλικό επεισόδιο έχουν αποδειχθεί σε πολλαπλές τυχαιοποιημένες μελέτες. Οι πρόσφατα δημοσιευμένες ευρωπαϊκές κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν 21ήμερη χορήγηση διπλής αντιαιμοπεταλιακής αγωγής (DAPT) μετά από ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, ακολουθούμενη από εξατομικευμένη αγωγή με ασπιρίνη ή κλοπιδογρέλη, καθώς και DAPT για 3–6 μήνες μετά τη σύγκλειση του PFO για δευτερογενή πρόληψη, ακολουθούμενη από προσαρμοσμένη μονοθεραπεία με αντιαιμοπεταλιακό. Ωστόσο, η εφαρμογή αυτών των συστάσεων στην καθημερινή κλινική πρακτική είναι ποικίλη και τα δεδομένα σχετικά με τη διακοπή της αντιθρομβωτικής αγωγής είναι περιορισμένα. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη είχε σκοπό να διερευνήσει τις επικρατούσες τάσεις της διάρκειας και της εξατομίκευσης της αντιθρομβωτικής θεραπείας πριν και μετά τη διακαθετηριακή σύγκλειση PFO, καθώς και να αξιολογήσει την ασφάλεια της διακοπής της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής μήνες μετά τη διαδικασία σύγκλεισης. Υλικό και Μέθοδος: Αναδρομικά αναλύθηκαν 135 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διακαθετηριακή σύγκλειση PFO για δευτερογενή πρόληψη εγκεφαλικού σε τριτοβάθμιο κέντρο, από τον Ιούλιο 2017 έως τον Σεπτέμβριο 2024. Δεδομένα ήταν διαθέσιμα εν τέλει για 102 ασθενείς. Συγκεκριμένα, συλλέχθηκαν δημογραφικά στοιχεία, συννοσηρότητες και φαρμακευτική αγωγή από ηλεκτρονικά ιατρικά αρχεία. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο ήταν η υποτροπή ισχαιμικών εγκεφαλικών επεισοδίων. Δευτερογενή καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν αιμορραγικές επιπλοκές και εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής ή άλλων αρρυθμιών. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 46,7 ± 9,7 έτη, και το 56,6% ήταν άνδρες. Κοινές συννοσηρότητες ήταν η δυσλιπιδαιμία (50%), η υπέρταση (30,2%) και ο σακχαρώδης διαβήτης (10%), ενώ κολπική μαρμαρυγή και στεφανιαία νόσος παρουσιάστηκαν σε 2 μόνο ασθενείς. Πριν τη διαδικασία, το 72% των ασθενών έλαβε μονή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή και το 28% DAPT. Η συσκευή Amplatzer™ Talisman™ χρησιμοποιήθηκε στο 52% και η GORE® CARDIOFORM στο 48% των ασθενών, με μεγέθη 12–35 mm. Μετά τη σύγκλειση, 99 ασθενείς έλαβαν αντιαιμοπεταλιακή αγωγή, με 92% να λαμβάνουν DAPT για μέση διάρκεια 3 μηνών, ακολουθούμενη από μονοθεραπεία στο 61% των περιπτώσεων. Μόνο 5 ασθενείς έλαβαν NOACs. Κατά μία διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 1361 (605,5 – 1530,0) ημερών, δύο ασθενείς εμφάνισαν εγκεφαλικό επεισόδιο και 10 ασθενείς ανέπτυξαν παροξυσμική AF, κυρίως εντός των πρώτων τριών μηνών μετά τη διαδικασία σύγκλεισης. Δεν παρατηρήθηκαν μείζονες αιμορραγίες, ενώ μη σημαντικές αιμορραγίες εμφανίστηκαν στο 4,9% των ασθενών. Συμπεράσματα: Η διακαθετηριακή σύγκλειση του PFO είναι ασφαλής στην καθημερινή κλινική πρακτική. Χαμηλά ποσοστά υποτροπής εγκεφαλικών επεισοδίων, αρρυθμιών και αιμορραγικών επιπλοκών καταγράφηκαν υπό αγωγή με αντιθρομβωτικούς παράγοντες και η σταδιακή διακοπή της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής ήταν εφικτή στους περισσότερους ασθενείς χωρίς ανεπιθύμητα συμβάντα. Τα ευρήματα αυτά παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για τη σύγχρονη διαχείριση της αντιθρομβωτικής αγωγής μετά τη σύγκλειση PFO.","Background: The safety and efficacy of transcatheter patent foramen ovale (PFO) closure for secondary prevention in patients with cryptogenic stroke have been demonstrated in multiple randomized controlled trials. The recently published European guidelines recommend a 21-day course of dual antiplatelet therapy (DAPT) following an ischemic stroke, followed by tailored therapy with aspirin or clopidogrel, and DAPT for 3–6 months after PFO closure, followed by individualized antiplatelet therapy. However, the extent to which these recommendations are implemented in contemporary practice remains unclear, and data regarding discontinuation of antithrombotic therapy are limited. Aim: This study aimed to investigate prevailing trends in the duration and customization of antithrombotic therapy before and after transcatheter PFO closure and to assess the safety of antiplatelet therapy discontinuation months after procedure. Material and Methods: We retrospectively analyzed 135 patients who underwent percutaneous PFO closure for secondary stroke prevention at a tertiary center between July 2017 and September 2024. Complete data was available for 102 patients. Baseline demographics, comorbidities, and pharmacological treatments were collected from electronic medical records. The primary endpoint was recurrent ischemic cerebrovascular events. Secondary endpoints included bleeding complications and the occurrence of atrial fibrillation (AF) or other arrhythmias. Results: The mean age of patients was 46.7 ± 9.7 years, and 56.6% were male. Common comorbidities included dyslipidemia (50%), hypertension (30.2%), and diabetes mellitus (10%), while AF and coronary artery disease were present only in one patient. Before the procedure, 72% of patients received single and 28% received dual antiplatelet therapy. The Amplatzer™ Talisman™ PFO Occluder was used in 52% and GORE® CARDIOFORM in 48% of the patients, with sizes ranging from 12 to 35 mm. After the PFO Closure, 99 patients received antiplatelet therapy, with 92% receiving DAPT for a mean duration of 3 months, followed by monotherapy in 61% of cases. Only 5 patients received NOACs. Over a median follow-up of 1361 (605.5 – 1530.0) days, two patients experienced cerebrovascular events (one ischemic stroke and one TIA), and nine patients developed new-onset paroxysmal AF, primarily within the first three months after the procedure. No major bleeding events were observed, and minor bleeding occurred in 4.9% of patients. Conclusions: Percutaneous PFO closure is safe in real-world clinical practice. Low rates of recurrent cerebrovascular events, arrhythmias, and bleeding complications are reported under antithrombotic agents and gradual discontinuation of antiplatelet therapy was feasible in most patients without adverse outcomes. These findings provide important insights into contemporary antithrombotic management following PFO closure."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μακροχρόνια παρακολούθηση ασθενών μετά από σύγκλειση ωοειδούς τρήματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπανικολάου Αμαλία","Papanikolaou Amalia"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της διακαθετηριακής σύγκλεισης ανοιχτού ωοειδούς τρήματος (PFO) για δευτερογενή πρόληψη σε ασθενείς με κρυπτογενές εγκεφαλικό επεισόδιο έχουν αποδειχθεί σε πολλαπλές τυχαιοποιημένες μελέτες. Οι πρόσφατα δημοσιευμένες ευρωπαϊκές κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν 21ήμερη χορήγηση διπλής αντιαιμοπεταλιακής αγωγής (DAPT) μετά από ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, ακολουθούμενη από εξατομικευμένη αγωγή με ασπιρίνη ή κλοπιδογρέλη, καθώς και DAPT για 3–6 μήνες μετά τη σύγκλειση του PFO για δευτερογενή πρόληψη, ακολουθούμενη από προσαρμοσμένη μονοθεραπεία με αντιαιμοπεταλιακό. Ωστόσο, η εφαρμογή αυτών των συστάσεων στην καθημερινή κλινική πρακτική είναι ποικίλη και τα δεδομένα σχετικά με τη διακοπή της αντιθρομβωτικής αγωγής είναι περιορισμένα. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη είχε σκοπό να διερευνήσει τις επικρατούσες τάσεις της διάρκειας και της εξατομίκευσης της αντιθρομβωτικής θεραπείας πριν και μετά τη διακαθετηριακή σύγκλειση PFO, καθώς και να αξιολογήσει την ασφάλεια της διακοπής της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής μήνες μετά τη διαδικασία σύγκλεισης. Υλικό και Μέθοδος: Αναδρομικά αναλύθηκαν 135 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διακαθετηριακή σύγκλειση PFO για δευτερογενή πρόληψη εγκεφαλικού σε τριτοβάθμιο κέντρο, από τον Ιούλιο 2017 έως τον Σεπτέμβριο 2024. Δεδομένα ήταν διαθέσιμα εν τέλει για 102 ασθενείς. Συγκεκριμένα, συλλέχθηκαν δημογραφικά στοιχεία, συννοσηρότητες και φαρμακευτική αγωγή από ηλεκτρονικά ιατρικά αρχεία. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο ήταν η υποτροπή ισχαιμικών εγκεφαλικών επεισοδίων. Δευτερογενή καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν αιμορραγικές επιπλοκές και εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής ή άλλων αρρυθμιών. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 46,7 ± 9,7 έτη, και το 56,6% ήταν άνδρες. Κοινές συννοσηρότητες ήταν η δυσλιπιδαιμία (50%), η υπέρταση (30,2%) και ο σακχαρώδης διαβήτης (10%), ενώ κολπική μαρμαρυγή και στεφανιαία νόσος παρουσιάστηκαν σε 2 μόνο ασθενείς. Πριν τη διαδικασία, το 72% των ασθενών έλαβε μονή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή και το 28% DAPT. Η συσκευή Amplatzer™ Talisman™ χρησιμοποιήθηκε στο 52% και η GORE® CARDIOFORM στο 48% των ασθενών, με μεγέθη 12–35 mm. Μετά τη σύγκλειση, 99 ασθενείς έλαβαν αντιαιμοπεταλιακή αγωγή, με 92% να λαμβάνουν DAPT για μέση διάρκεια 3 μηνών, ακολουθούμενη από μονοθεραπεία στο 61% των περιπτώσεων. Μόνο 5 ασθενείς έλαβαν NOACs. Κατά μία διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 1361 (605,5 – 1530,0) ημερών, δύο ασθενείς εμφάνισαν εγκεφαλικό επεισόδιο και 10 ασθενείς ανέπτυξαν παροξυσμική AF, κυρίως εντός των πρώτων τριών μηνών μετά τη διαδικασία σύγκλεισης. Δεν παρατηρήθηκαν μείζονες αιμορραγίες, ενώ μη σημαντικές αιμορραγίες εμφανίστηκαν στο 4,9% των ασθενών. Συμπεράσματα: Η διακαθετηριακή σύγκλειση του PFO είναι ασφαλής στην καθημερινή κλινική πρακτική. Χαμηλά ποσοστά υποτροπής εγκεφαλικών επεισοδίων, αρρυθμιών και αιμορραγικών επιπλοκών καταγράφηκαν υπό αγωγή με αντιθρομβωτικούς παράγοντες και η σταδιακή διακοπή της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής ήταν εφικτή στους περισσότερους ασθενείς χωρίς ανεπιθύμητα συμβάντα. Τα ευρήματα αυτά παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για τη σύγχρονη διαχείριση της αντιθρομβωτικής αγωγής μετά τη σύγκλειση PFO.","Background: The safety and efficacy of transcatheter patent foramen ovale (PFO) closure for secondary prevention in patients with cryptogenic stroke have been demonstrated in multiple randomized controlled trials. The recently published European guidelines recommend a 21-day course of dual antiplatelet therapy (DAPT) following an ischemic stroke, followed by tailored therapy with aspirin or clopidogrel, and DAPT for 3–6 months after PFO closure, followed by individualized antiplatelet therapy. However, the extent to which these recommendations are implemented in contemporary practice remains unclear, and data regarding discontinuation of antithrombotic therapy are limited. Aim: This study aimed to investigate prevailing trends in the duration and customization of antithrombotic therapy before and after transcatheter PFO closure and to assess the safety of antiplatelet therapy discontinuation months after procedure. Material and Methods: We retrospectively analyzed 135 patients who underwent percutaneous PFO closure for secondary stroke prevention at a tertiary center between July 2017 and September 2024. Complete data was available for 102 patients. Baseline demographics, comorbidities, and pharmacological treatments were collected from electronic medical records. The primary endpoint was recurrent ischemic cerebrovascular events. Secondary endpoints included bleeding complications and the occurrence of atrial fibrillation (AF) or other arrhythmias. Results: The mean age of patients was 46.7 ± 9.7 years, and 56.6% were male. Common comorbidities included dyslipidemia (50%), hypertension (30.2%), and diabetes mellitus (10%), while AF and coronary artery disease were present only in one patient. Before the procedure, 72% of patients received single and 28% received dual antiplatelet therapy. The Amplatzer™ Talisman™ PFO Occluder was used in 52% and GORE® CARDIOFORM in 48% of the patients, with sizes ranging from 12 to 35 mm. After the PFO Closure, 99 patients received antiplatelet therapy, with 92% receiving DAPT for a mean duration of 3 months, followed by monotherapy in 61% of cases. Only 5 patients received NOACs. Over a median follow-up of 1361 (605.5 – 1530.0) days, two patients experienced cerebrovascular events (one ischemic stroke and one TIA), and nine patients developed new-onset paroxysmal AF, primarily within the first three months after the procedure. No major bleeding events were observed, and minor bleeding occurred in 4.9% of patients. Conclusions: Percutaneous PFO closure is safe in real-world clinical practice. Low rates of recurrent cerebrovascular events, arrhythmias, and bleeding complications are reported under antithrombotic agents and gradual discontinuation of antiplatelet therapy was feasible in most patients without adverse outcomes. These findings provide important insights into contemporary antithrombotic management following PFO closure."],"dc:identifier":["uoadl:5374292","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374292"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μακροχρόνια παρακολούθηση ασθενών μετά από σύγκλειση ωοειδούς τρήματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:19Z"}