{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374144"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374144","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Στρατηγική Επικοινωνία των Ενόπλων Δυνάμεων σε Περίοδο Κρίσεων: Βέλτιστες Πρακτικές, Προκλήσεις και ο Ρόλος του Εκπροσώπου Τύπου του ΓΕΕΘΑ","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη στρατηγική επικοινωνία στις Ένοπλες Δυνάμεις, με επίκεντρο τον ρόλο του Εκπροσώπου Τύπου και τη διασύνδεσή του με το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ). Σκοπός είναι να διερευνηθεί πώς οι θεσμικές ρυθμίσεις, οι διαδικασίες δημόσιας πληροφόρησης και οι πρακτικές συνεργασίας με κυβερνητικούς και διεθνείς φορείς επηρεάζουν την αξιοπιστία, τη νομιμοποίηση και την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα, ιδίως σε περιόδους κρίσης. Η μεθοδολογία βασίστηκε σε συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση ειδικότερα, αναλύθηκαν τα θεωρητικά μοντέλα στρατηγικής επικοινωνίας των Leonard (2002), Gilboa (2008) και Seib (2011) και εξετάστηκε η σύγχρονη προσέγγιση της επικοινωνίας ως μηχανισμού ισχύος και θεσμικής λογοδοσίας (Hallahan et al., 2007; Coombs & Holladay, 2012). Επιπλέον, υπήρξε ανάλυση επίσημων εγγράφων και δογμάτων (NATO, ΕΕ, ΥΠΕΘΑ/ΓΕΕΘΑ, DoD), συμπληρωμένη από συγκριτική αποτίμηση διεθνών παραδειγμάτων (Αφγανιστάν, Ουκρανία, Ισραήλ) και βέλτιστων πρακτικών δημοσίων υποθέσεων (Public Affairs). Τα ευρήματα δείχνουν ότι, ο Εκπρόσωπος Τύπου λειτουργεί ως κρίσιμος διαμεσολαβητής μεταξύ επιχειρησιακής πραγματικότητας και δημόσιου λόγου, με απαιτήσεις αλήθειας, διαφάνειας και ορθής διαβάθμισης της πληροφορίας. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι στην ελληνική περίπτωση -αν και υφίσταται θεσμικό πλαίσιο, όπως η ΠΔ 4-15/2018 και ο Ν.5018/2023)- εντούτοις, η έλλειψη ενός ενιαίου, θεσμοθετημένου πλαισίου και διακλαδικής επιτελικής υποστήριξης δημιουργεί ασυνέχειες, καθυστερήσεις και κενά αφήγησης, ιδίως στο ψηφιακό περιβάλλον. Ταυτόχρονα, η έρευνα κατέδειξε ότι η αποτελεσματική διαχείριση κρίσεων -σύμφωνα με θεωρίες, όπως η Situational Crisis Communication Theory (Coombs, 2007)- προϋποθέτει προληπτικό σχεδιασμό, ταχεία επαλήθευση, εκπαιδευμένες ομάδες ταχείας αντίδρασης και μετρήσιμους δείκτες αποτελεσματικότητας. Τέλος, τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η συνεργασία με κυβερνητικά όργανα και διεθνείς συμμάχους είναι απαραίτητη, αλλά απαιτεί προσαρμογή στην ελληνική πολιτισμική και θεσμική ιδιαιτερότητα. Καταληκτικά, προτείνεται η θεσμική ενδυνάμωση του ρόλου του Εκπροσώπου Τύπου μέσω της σύστασης διακλαδικού Γραφείου/Κέντρου Στρατηγικής Επικοινωνίας, της ενσωμάτωσης της επικοινωνίας στον κύκλο επιχειρησιακής σχεδίασης, της συνεχούς εξειδικευμένης εκπαίδευσης (PAO/StratCom), της τεχνολογικής αναβάθμισης (social listening, analytics, counter-disinformation) και της καθιέρωσης δεικτών αξιολόγησης. Η εφαρμογή των προτάσεων αναμένεται να ενισχύσει σημαντικά τη διαφάνεια, την κοινωνική εμπιστοσύνη, τη δημοκρατική λογοδοσία και την αποτρεπτική ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη στρατηγική επικοινωνία στις Ένοπλες Δυνάμεις, με επίκεντρο τον ρόλο του Εκπροσώπου Τύπου και τη διασύνδεσή του με το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ). Σκοπός είναι να διερευνηθεί πώς οι θεσμικές ρυθμίσεις, οι διαδικασίες δημόσιας πληροφόρησης και οι πρακτικές συνεργασίας με κυβερνητικούς και διεθνείς φορείς επηρεάζουν την αξιοπιστία, τη νομιμοποίηση και την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα, ιδίως σε περιόδους κρίσης. Η μεθοδολογία βασίστηκε σε συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση ειδικότερα, αναλύθηκαν τα θεωρητικά μοντέλα στρατηγικής επικοινωνίας των Leonard (2002), Gilboa (2008) και Seib (2011) και εξετάστηκε η σύγχρονη προσέγγιση της επικοινωνίας ως μηχανισμού ισχύος και θεσμικής λογοδοσίας (Hallahan et al., 2007; Coombs & Holladay, 2012). Επιπλέον, υπήρξε ανάλυση επίσημων εγγράφων και δογμάτων (NATO, ΕΕ, ΥΠΕΘΑ/ΓΕΕΘΑ, DoD), συμπληρωμένη από συγκριτική αποτίμηση διεθνών παραδειγμάτων (Αφγανιστάν, Ουκρανία, Ισραήλ) και βέλτιστων πρακτικών δημοσίων υποθέσεων (Public Affairs). Τα ευρήματα δείχνουν ότι, ο Εκπρόσωπος Τύπου λειτουργεί ως κρίσιμος διαμεσολαβητής μεταξύ επιχειρησιακής πραγματικότητας και δημόσιου λόγου, με απαιτήσεις αλήθειας, διαφάνειας και ορθής διαβάθμισης της πληροφορίας. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι στην ελληνική περίπτωση -αν και υφίσταται θεσμικό πλαίσιο, όπως η ΠΔ 4-15/2018 και ο Ν.5018/2023)- εντούτοις, η έλλειψη ενός ενιαίου, θεσμοθετημένου πλαισίου και διακλαδικής επιτελικής υποστήριξης δημιουργεί ασυνέχειες, καθυστερήσεις και κενά αφήγησης, ιδίως στο ψηφιακό περιβάλλον. Ταυτόχρονα, η έρευνα κατέδειξε ότι η αποτελεσματική διαχείριση κρίσεων -σύμφωνα με θεωρίες, όπως η Situational Crisis Communication Theory (Coombs, 2007)- προϋποθέτει προληπτικό σχεδιασμό, ταχεία επαλήθευση, εκπαιδευμένες ομάδες ταχείας αντίδρασης και μετρήσιμους δείκτες αποτελεσματικότητας. Τέλος, τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η συνεργασία με κυβερνητικά όργανα και διεθνείς συμμάχους είναι απαραίτητη, αλλά απαιτεί προσαρμογή στην ελληνική πολιτισμική και θεσμική ιδιαιτερότητα. Καταληκτικά, προτείνεται η θεσμική ενδυνάμωση του ρόλου του Εκπροσώπου Τύπου μέσω της σύστασης διακλαδικού Γραφείου/Κέντρου Στρατηγικής Επικοινωνίας, της ενσωμάτωσης της επικοινωνίας στον κύκλο επιχειρησιακής σχεδίασης, της συνεχούς εξειδικευμένης εκπαίδευσης (PAO/StratCom), της τεχνολογικής αναβάθμισης (social listening, analytics, counter-disinformation) και της καθιέρωσης δεικτών αξιολόγησης. Η εφαρμογή των προτάσεων αναμένεται να ενισχύσει σημαντικά τη διαφάνεια, την κοινωνική εμπιστοσύνη, τη δημοκρατική λογοδοσία και την αποτρεπτική ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζοπούλου Σύλβια-Μαρία","Chatzopoulou Sylvia-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:19Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374144"],"render_values":[{"text":"uoadl:5374144","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374144","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζοπούλου Σύλβια-Μαρία","Chatzopoulou Sylvia-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374144","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374144"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη στρατηγική επικοινωνία στις Ένοπλες Δυνάμεις, με επίκεντρο τον ρόλο του Εκπροσώπου Τύπου και τη διασύνδεσή του με το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ). Σκοπός είναι να διερευνηθεί πώς οι θεσμικές ρυθμίσεις, οι διαδικασίες δημόσιας πληροφόρησης και οι πρακτικές συνεργασίας με κυβερνητικούς και διεθνείς φορείς επηρεάζουν την αξιοπιστία, τη νομιμοποίηση και την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα, ιδίως σε περιόδους κρίσης. Η μεθοδολογία βασίστηκε σε συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση ειδικότερα, αναλύθηκαν τα θεωρητικά μοντέλα στρατηγικής επικοινωνίας των Leonard (2002), Gilboa (2008) και Seib (2011) και εξετάστηκε η σύγχρονη προσέγγιση της επικοινωνίας ως μηχανισμού ισχύος και θεσμικής λογοδοσίας (Hallahan et al., 2007; Coombs & Holladay, 2012). Επιπλέον, υπήρξε ανάλυση επίσημων εγγράφων και δογμάτων (NATO, ΕΕ, ΥΠΕΘΑ/ΓΕΕΘΑ, DoD), συμπληρωμένη από συγκριτική αποτίμηση διεθνών παραδειγμάτων (Αφγανιστάν, Ουκρανία, Ισραήλ) και βέλτιστων πρακτικών δημοσίων υποθέσεων (Public Affairs). Τα ευρήματα δείχνουν ότι, ο Εκπρόσωπος Τύπου λειτουργεί ως κρίσιμος διαμεσολαβητής μεταξύ επιχειρησιακής πραγματικότητας και δημόσιου λόγου, με απαιτήσεις αλήθειας, διαφάνειας και ορθής διαβάθμισης της πληροφορίας. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι στην ελληνική περίπτωση -αν και υφίσταται θεσμικό πλαίσιο, όπως η ΠΔ 4-15/2018 και ο Ν.5018/2023)- εντούτοις, η έλλειψη ενός ενιαίου, θεσμοθετημένου πλαισίου και διακλαδικής επιτελικής υποστήριξης δημιουργεί ασυνέχειες, καθυστερήσεις και κενά αφήγησης, ιδίως στο ψηφιακό περιβάλλον. Ταυτόχρονα, η έρευνα κατέδειξε ότι η αποτελεσματική διαχείριση κρίσεων -σύμφωνα με θεωρίες, όπως η Situational Crisis Communication Theory (Coombs, 2007)- προϋποθέτει προληπτικό σχεδιασμό, ταχεία επαλήθευση, εκπαιδευμένες ομάδες ταχείας αντίδρασης και μετρήσιμους δείκτες αποτελεσματικότητας. Τέλος, τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η συνεργασία με κυβερνητικά όργανα και διεθνείς συμμάχους είναι απαραίτητη, αλλά απαιτεί προσαρμογή στην ελληνική πολιτισμική και θεσμική ιδιαιτερότητα. Καταληκτικά, προτείνεται η θεσμική ενδυνάμωση του ρόλου του Εκπροσώπου Τύπου μέσω της σύστασης διακλαδικού Γραφείου/Κέντρου Στρατηγικής Επικοινωνίας, της ενσωμάτωσης της επικοινωνίας στον κύκλο επιχειρησιακής σχεδίασης, της συνεχούς εξειδικευμένης εκπαίδευσης (PAO/StratCom), της τεχνολογικής αναβάθμισης (social listening, analytics, counter-disinformation) και της καθιέρωσης δεικτών αξιολόγησης. Η εφαρμογή των προτάσεων αναμένεται να ενισχύσει σημαντικά τη διαφάνεια, την κοινωνική εμπιστοσύνη, τη δημοκρατική λογοδοσία και την αποτρεπτική ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.","This master’s thesis examines strategic communication within the Armed Forces, focusing on the role of the Press/Spokesperson and their interconnection with the Hellenic National Defence General Staff (HNDGS). The aim is to investigate how institutional regulations, public information procedures and cooperation practices with governmental and international partners influence credibility, legitimacy, and operational effectiveness, particularly under crisis conditions. The methodology is based on a systematic literature review and document analysis specifically, the theoretical models of strategic communication developed by Leonard (2002), Gilboa (2008) and Seib (2011) were analyzed, along with the contemporary understanding of communication as a mechanism of power and institutional accountability (Hallahan et al., 2007; Coombs & Holladay, 2012). Furthermore, official documents and doctrines (NATO, EU, HNDGS, DoD) were examined, complemented by a comparative assessment of international cases (Afghanistan, Ukraine, Israel) and best practices in public affairs. Findings indicate that the Spokesperson acts as a critical mediator between operational reality and public discourse, balancing truth, transparency and the appropriate classification of information. It was also found that in the Greek context -despite the existence of a regulatory framework such as the Permanent Directive 4-15/2018 and Law 5018/2023- the lack of an integrated, institutionalized framework and inter-branch staff coordination creates inconsistencies, delays and narrative gaps, particularly in the digital environment. Moreover, the analysis showed that effective crisis management -consistent with theories, such as the Situational Crisis Communication Theory (Coombs, 2007)- requires proactive planning, rapid verification, trained rapid-response teams and measurable performance indicators. Finally, results suggest that cooperation with governmental bodies and international allies is essential but must be adapted to the Greek institutional and cultural context. In conclusion, the study proposes strengthening the Spokesperson’s institutional role through the establishment of a Joint Strategic Communication Office/Center, the integration of communication into the operational planning cycle, continuous specialized training (PAO/StratCom), technological enhancement (social listening, analytics, counter-disinformation), and the introduction of evaluation indicators. Implementing these recommendations is expected to significantly enhance transparency, social trust, democratic accountability and the Armed Forces’ deterrence posture."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Στρατηγική Επικοινωνία των Ενόπλων Δυνάμεων σε Περίοδο Κρίσεων: Βέλτιστες Πρακτικές, Προκλήσεις και ο Ρόλος του Εκπροσώπου Τύπου του ΓΕΕΘΑ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζοπούλου Σύλβια-Μαρία","Chatzopoulou Sylvia-Maria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη στρατηγική επικοινωνία στις Ένοπλες Δυνάμεις, με επίκεντρο τον ρόλο του Εκπροσώπου Τύπου και τη διασύνδεσή του με το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ). Σκοπός είναι να διερευνηθεί πώς οι θεσμικές ρυθμίσεις, οι διαδικασίες δημόσιας πληροφόρησης και οι πρακτικές συνεργασίας με κυβερνητικούς και διεθνείς φορείς επηρεάζουν την αξιοπιστία, τη νομιμοποίηση και την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα, ιδίως σε περιόδους κρίσης. Η μεθοδολογία βασίστηκε σε συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση ειδικότερα, αναλύθηκαν τα θεωρητικά μοντέλα στρατηγικής επικοινωνίας των Leonard (2002), Gilboa (2008) και Seib (2011) και εξετάστηκε η σύγχρονη προσέγγιση της επικοινωνίας ως μηχανισμού ισχύος και θεσμικής λογοδοσίας (Hallahan et al., 2007; Coombs & Holladay, 2012). Επιπλέον, υπήρξε ανάλυση επίσημων εγγράφων και δογμάτων (NATO, ΕΕ, ΥΠΕΘΑ/ΓΕΕΘΑ, DoD), συμπληρωμένη από συγκριτική αποτίμηση διεθνών παραδειγμάτων (Αφγανιστάν, Ουκρανία, Ισραήλ) και βέλτιστων πρακτικών δημοσίων υποθέσεων (Public Affairs). Τα ευρήματα δείχνουν ότι, ο Εκπρόσωπος Τύπου λειτουργεί ως κρίσιμος διαμεσολαβητής μεταξύ επιχειρησιακής πραγματικότητας και δημόσιου λόγου, με απαιτήσεις αλήθειας, διαφάνειας και ορθής διαβάθμισης της πληροφορίας. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι στην ελληνική περίπτωση -αν και υφίσταται θεσμικό πλαίσιο, όπως η ΠΔ 4-15/2018 και ο Ν.5018/2023)- εντούτοις, η έλλειψη ενός ενιαίου, θεσμοθετημένου πλαισίου και διακλαδικής επιτελικής υποστήριξης δημιουργεί ασυνέχειες, καθυστερήσεις και κενά αφήγησης, ιδίως στο ψηφιακό περιβάλλον. Ταυτόχρονα, η έρευνα κατέδειξε ότι η αποτελεσματική διαχείριση κρίσεων -σύμφωνα με θεωρίες, όπως η Situational Crisis Communication Theory (Coombs, 2007)- προϋποθέτει προληπτικό σχεδιασμό, ταχεία επαλήθευση, εκπαιδευμένες ομάδες ταχείας αντίδρασης και μετρήσιμους δείκτες αποτελεσματικότητας. Τέλος, τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η συνεργασία με κυβερνητικά όργανα και διεθνείς συμμάχους είναι απαραίτητη, αλλά απαιτεί προσαρμογή στην ελληνική πολιτισμική και θεσμική ιδιαιτερότητα. Καταληκτικά, προτείνεται η θεσμική ενδυνάμωση του ρόλου του Εκπροσώπου Τύπου μέσω της σύστασης διακλαδικού Γραφείου/Κέντρου Στρατηγικής Επικοινωνίας, της ενσωμάτωσης της επικοινωνίας στον κύκλο επιχειρησιακής σχεδίασης, της συνεχούς εξειδικευμένης εκπαίδευσης (PAO/StratCom), της τεχνολογικής αναβάθμισης (social listening, analytics, counter-disinformation) και της καθιέρωσης δεικτών αξιολόγησης. Η εφαρμογή των προτάσεων αναμένεται να ενισχύσει σημαντικά τη διαφάνεια, την κοινωνική εμπιστοσύνη, τη δημοκρατική λογοδοσία και την αποτρεπτική ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.","This master’s thesis examines strategic communication within the Armed Forces, focusing on the role of the Press/Spokesperson and their interconnection with the Hellenic National Defence General Staff (HNDGS). The aim is to investigate how institutional regulations, public information procedures and cooperation practices with governmental and international partners influence credibility, legitimacy, and operational effectiveness, particularly under crisis conditions. The methodology is based on a systematic literature review and document analysis specifically, the theoretical models of strategic communication developed by Leonard (2002), Gilboa (2008) and Seib (2011) were analyzed, along with the contemporary understanding of communication as a mechanism of power and institutional accountability (Hallahan et al., 2007; Coombs & Holladay, 2012). Furthermore, official documents and doctrines (NATO, EU, HNDGS, DoD) were examined, complemented by a comparative assessment of international cases (Afghanistan, Ukraine, Israel) and best practices in public affairs. Findings indicate that the Spokesperson acts as a critical mediator between operational reality and public discourse, balancing truth, transparency and the appropriate classification of information. It was also found that in the Greek context -despite the existence of a regulatory framework such as the Permanent Directive 4-15/2018 and Law 5018/2023- the lack of an integrated, institutionalized framework and inter-branch staff coordination creates inconsistencies, delays and narrative gaps, particularly in the digital environment. Moreover, the analysis showed that effective crisis management -consistent with theories, such as the Situational Crisis Communication Theory (Coombs, 2007)- requires proactive planning, rapid verification, trained rapid-response teams and measurable performance indicators. Finally, results suggest that cooperation with governmental bodies and international allies is essential but must be adapted to the Greek institutional and cultural context. In conclusion, the study proposes strengthening the Spokesperson’s institutional role through the establishment of a Joint Strategic Communication Office/Center, the integration of communication into the operational planning cycle, continuous specialized training (PAO/StratCom), technological enhancement (social listening, analytics, counter-disinformation), and the introduction of evaluation indicators. Implementing these recommendations is expected to significantly enhance transparency, social trust, democratic accountability and the Armed Forces’ deterrence posture."],"dc:identifier":["uoadl:5374144","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374144"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Η Στρατηγική Επικοινωνία των Ενόπλων Δυνάμεων σε Περίοδο Κρίσεων: Βέλτιστες Πρακτικές, Προκλήσεις και ο Ρόλος του Εκπροσώπου Τύπου του ΓΕΕΘΑ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:19Z"}