{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373777"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373777","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σχέση ανάμεσα στο γονικό στυλ, την αυτοεκτίμηση του παιδιού και την κοινωνική του αποδοχή","abstract":"Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία διερευνά τη σχέση μεταξύ του γονικού στυλ, της αυτοεκτίμησης του παιδιού και της κοινωνικής του αποδοχής κατά τη σχολική ηλικία. Η μελέτη εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο οι γονικές πρακτικές επηρεάζουν την εικόνα που διαμορφώνει το παιδί για τον εαυτό του, καθώς και την ένταξή του στο κοινωνικό περιβάλλον των συνομηλίκων. Η έρευνα βασίστηκε σε ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση και πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 127 μαθητών της Δ’, Ε’ και ΣΤ’ τάξης του Δημοτικού. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν τρία ερευνητικά εργαλεία: το Parental Authority Questionnaire (Buri, 1991) για τη μέτρηση του γονικού στυλ, η κλίμακα αυτοεκτίμησης Rosenberg (Rosenberg, 1965) για την αξιολόγηση της αυτοεκτίμησης και το Inventory of Parent and Peer Attachment (Armsden & Greenberg, 1987) για τη διερεύνηση της ποιότητας των σχέσεων με τους συνομηλίκους. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με τη χρήση στατιστικών μεθόδων, όπως ο συντελεστής συσχέτισης Spearman και η ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης. Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν ότι το δημοκρατικό γονικό στυλ, και ιδιαίτερα της μητέρας, σχετίζεται θετικά με υψηλότερα επίπεδα αυτοεκτίμησης και καλύτερη ποιότητα σχέσεων με τους φίλους. Αντίθετα, λιγότερο υποστηρικτικά γονικά στυλ φαίνεται να συνδέονται με χαμηλότερη αυτοεκτίμηση και δυσκολίες στις κοινωνικές σχέσεις, χωρίς όμως όλες οι σχέσεις να εμφανίζονται στατιστικά σημαντικές. Τα ευρήματα της μελέτης επιβεβαιώνουν τον σημαντικό ρόλο της οικογένειας στη διαμόρφωση της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης του παιδιού και αναδεικνύουν την αυτοεκτίμηση ως κρίσιμο παράγοντα που συνδέει το γονικό στυλ με την κοινωνική αποδοχή. Η εργασία συμβάλλει στην κατανόηση των παραγόντων που επηρεάζουν την προσαρμογή των παιδιών στο σχολικό περιβάλλον και παρέχει χρήσιμες κατευθύνσεις για την ανάπτυξη παρεμβάσεων σε επίπεδο οικογένειας και εκπαίδευσης.","abstract_html":"Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία διερευνά τη σχέση μεταξύ του γονικού στυλ, της αυτοεκτίμησης του παιδιού και της κοινωνικής του αποδοχής κατά τη σχολική ηλικία. Η μελέτη εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο οι γονικές πρακτικές επηρεάζουν την εικόνα που διαμορφώνει το παιδί για τον εαυτό του, καθώς και την ένταξή του στο κοινωνικό περιβάλλον των συνομηλίκων. Η έρευνα βασίστηκε σε ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση και πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 127 μαθητών της Δ’, Ε’ και ΣΤ’ τάξης του Δημοτικού. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν τρία ερευνητικά εργαλεία: το Parental Authority Questionnaire (Buri, 1991) για τη μέτρηση του γονικού στυλ, η κλίμακα αυτοεκτίμησης Rosenberg (Rosenberg, 1965) για την αξιολόγηση της αυτοεκτίμησης και το Inventory of Parent and Peer Attachment (Armsden & Greenberg, 1987) για τη διερεύνηση της ποιότητας των σχέσεων με τους συνομηλίκους. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με τη χρήση στατιστικών μεθόδων, όπως ο συντελεστής συσχέτισης Spearman και η ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης. Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν ότι το δημοκρατικό γονικό στυλ, και ιδιαίτερα της μητέρας, σχετίζεται θετικά με υψηλότερα επίπεδα αυτοεκτίμησης και καλύτερη ποιότητα σχέσεων με τους φίλους. Αντίθετα, λιγότερο υποστηρικτικά γονικά στυλ φαίνεται να συνδέονται με χαμηλότερη αυτοεκτίμηση και δυσκολίες στις κοινωνικές σχέσεις, χωρίς όμως όλες οι σχέσεις να εμφανίζονται στατιστικά σημαντικές. Τα ευρήματα της μελέτης επιβεβαιώνουν τον σημαντικό ρόλο της οικογένειας στη διαμόρφωση της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης του παιδιού και αναδεικνύουν την αυτοεκτίμηση ως κρίσιμο παράγοντα που συνδέει το γονικό στυλ με την κοινωνική αποδοχή. Η εργασία συμβάλλει στην κατανόηση των παραγόντων που επηρεάζουν την προσαρμογή των παιδιών στο σχολικό περιβάλλον και παρέχει χρήσιμες κατευθύνσεις για την ανάπτυξη παρεμβάσεων σε επίπεδο οικογένειας και εκπαίδευσης.","abstract_has_math":false,"creators":["ΡΕΒΙΝΘΗ ΜΑΡΙΑ","REVINTHI MARIA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:17Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373777"],"render_values":[{"text":"uoadl:5373777","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373777","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΡΕΒΙΝΘΗ ΜΑΡΙΑ","REVINTHI MARIA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373777","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373777"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία διερευνά τη σχέση μεταξύ του γονικού στυλ, της αυτοεκτίμησης του παιδιού και της κοινωνικής του αποδοχής κατά τη σχολική ηλικία. Η μελέτη εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο οι γονικές πρακτικές επηρεάζουν την εικόνα που διαμορφώνει το παιδί για τον εαυτό του, καθώς και την ένταξή του στο κοινωνικό περιβάλλον των συνομηλίκων. Η έρευνα βασίστηκε σε ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση και πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 127 μαθητών της Δ’, Ε’ και ΣΤ’ τάξης του Δημοτικού. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν τρία ερευνητικά εργαλεία: το Parental Authority Questionnaire (Buri, 1991) για τη μέτρηση του γονικού στυλ, η κλίμακα αυτοεκτίμησης Rosenberg (Rosenberg, 1965) για την αξιολόγηση της αυτοεκτίμησης και το Inventory of Parent and Peer Attachment (Armsden & Greenberg, 1987) για τη διερεύνηση της ποιότητας των σχέσεων με τους συνομηλίκους. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με τη χρήση στατιστικών μεθόδων, όπως ο συντελεστής συσχέτισης Spearman και η ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης. Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν ότι το δημοκρατικό γονικό στυλ, και ιδιαίτερα της μητέρας, σχετίζεται θετικά με υψηλότερα επίπεδα αυτοεκτίμησης και καλύτερη ποιότητα σχέσεων με τους φίλους. Αντίθετα, λιγότερο υποστηρικτικά γονικά στυλ φαίνεται να συνδέονται με χαμηλότερη αυτοεκτίμηση και δυσκολίες στις κοινωνικές σχέσεις, χωρίς όμως όλες οι σχέσεις να εμφανίζονται στατιστικά σημαντικές. Τα ευρήματα της μελέτης επιβεβαιώνουν τον σημαντικό ρόλο της οικογένειας στη διαμόρφωση της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης του παιδιού και αναδεικνύουν την αυτοεκτίμηση ως κρίσιμο παράγοντα που συνδέει το γονικό στυλ με την κοινωνική αποδοχή. Η εργασία συμβάλλει στην κατανόηση των παραγόντων που επηρεάζουν την προσαρμογή των παιδιών στο σχολικό περιβάλλον και παρέχει χρήσιμες κατευθύνσεις για την ανάπτυξη παρεμβάσεων σε επίπεδο οικογένειας και εκπαίδευσης.","The present postgraduate thesis investigates the relationship between parenting style, children’s self-esteem, and their social acceptance during middle childhood. The study focuses on how parental practices influence the child’s self-image, as well as their integration into the social environment of peers. The research followed a quantitative methodological approach and was conducted on a sample of 127 students attending the 4th, 5th, and 6th grades of primary school. Data were collected using three research instruments: the Parental Authority Questionnaire (Buri, 1991) for the assessment of parenting style, the Rosenberg Self-Esteem Scale (Rosenberg, 1965) for measuring self-esteem, and the Inventory of Parent and Peer Attachment (Armsden & Greenberg, 1987) for evaluating the quality of peer relationships. Data analysis was carried out using statistical methods, including Spearman’s correlation coefficient and linear regression analysis. The findings revealed that the authoritative parenting style, particularly that of the mother, is positively associated with higher levels of self-esteem and better quality relationships with peers. In contrast, less supportive parenting styles appear to be linked with lower self-esteem and difficulties in social relationships, although not all associations were found to be statistically significant. The results of the study confirm the significant role of the family in shaping children’s psychosocial development and highlight self-esteem as a crucial factor linking parenting style to social acceptance. The study contributes to a better understanding of the factors influencing children’s adjustment within the school environment and provides useful implications for interventions at both family and educational levels."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σχέση ανάμεσα στο γονικό στυλ, την αυτοεκτίμηση του παιδιού και την κοινωνική του αποδοχή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΡΕΒΙΝΘΗ ΜΑΡΙΑ","REVINTHI MARIA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία διερευνά τη σχέση μεταξύ του γονικού στυλ, της αυτοεκτίμησης του παιδιού και της κοινωνικής του αποδοχής κατά τη σχολική ηλικία. Η μελέτη εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο οι γονικές πρακτικές επηρεάζουν την εικόνα που διαμορφώνει το παιδί για τον εαυτό του, καθώς και την ένταξή του στο κοινωνικό περιβάλλον των συνομηλίκων. Η έρευνα βασίστηκε σε ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση και πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 127 μαθητών της Δ’, Ε’ και ΣΤ’ τάξης του Δημοτικού. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν τρία ερευνητικά εργαλεία: το Parental Authority Questionnaire (Buri, 1991) για τη μέτρηση του γονικού στυλ, η κλίμακα αυτοεκτίμησης Rosenberg (Rosenberg, 1965) για την αξιολόγηση της αυτοεκτίμησης και το Inventory of Parent and Peer Attachment (Armsden & Greenberg, 1987) για τη διερεύνηση της ποιότητας των σχέσεων με τους συνομηλίκους. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με τη χρήση στατιστικών μεθόδων, όπως ο συντελεστής συσχέτισης Spearman και η ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης. Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν ότι το δημοκρατικό γονικό στυλ, και ιδιαίτερα της μητέρας, σχετίζεται θετικά με υψηλότερα επίπεδα αυτοεκτίμησης και καλύτερη ποιότητα σχέσεων με τους φίλους. Αντίθετα, λιγότερο υποστηρικτικά γονικά στυλ φαίνεται να συνδέονται με χαμηλότερη αυτοεκτίμηση και δυσκολίες στις κοινωνικές σχέσεις, χωρίς όμως όλες οι σχέσεις να εμφανίζονται στατιστικά σημαντικές. Τα ευρήματα της μελέτης επιβεβαιώνουν τον σημαντικό ρόλο της οικογένειας στη διαμόρφωση της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης του παιδιού και αναδεικνύουν την αυτοεκτίμηση ως κρίσιμο παράγοντα που συνδέει το γονικό στυλ με την κοινωνική αποδοχή. Η εργασία συμβάλλει στην κατανόηση των παραγόντων που επηρεάζουν την προσαρμογή των παιδιών στο σχολικό περιβάλλον και παρέχει χρήσιμες κατευθύνσεις για την ανάπτυξη παρεμβάσεων σε επίπεδο οικογένειας και εκπαίδευσης.","The present postgraduate thesis investigates the relationship between parenting style, children’s self-esteem, and their social acceptance during middle childhood. The study focuses on how parental practices influence the child’s self-image, as well as their integration into the social environment of peers. The research followed a quantitative methodological approach and was conducted on a sample of 127 students attending the 4th, 5th, and 6th grades of primary school. Data were collected using three research instruments: the Parental Authority Questionnaire (Buri, 1991) for the assessment of parenting style, the Rosenberg Self-Esteem Scale (Rosenberg, 1965) for measuring self-esteem, and the Inventory of Parent and Peer Attachment (Armsden & Greenberg, 1987) for evaluating the quality of peer relationships. Data analysis was carried out using statistical methods, including Spearman’s correlation coefficient and linear regression analysis. The findings revealed that the authoritative parenting style, particularly that of the mother, is positively associated with higher levels of self-esteem and better quality relationships with peers. In contrast, less supportive parenting styles appear to be linked with lower self-esteem and difficulties in social relationships, although not all associations were found to be statistically significant. The results of the study confirm the significant role of the family in shaping children’s psychosocial development and highlight self-esteem as a crucial factor linking parenting style to social acceptance. The study contributes to a better understanding of the factors influencing children’s adjustment within the school environment and provides useful implications for interventions at both family and educational levels."],"dc:identifier":["uoadl:5373777","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373777"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Η σχέση ανάμεσα στο γονικό στυλ, την αυτοεκτίμηση του παιδιού και την κοινωνική του αποδοχή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:17Z"}