{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373493"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373493","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συναισθηματική Υπολογιστική στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση: Μια συστηματική επισκόπηση διεθνών ερευνών και διερεύνηση στάσεων Ελλήνων εκπαιδευτικών.","abstract":"Η αυξανόμενη χρήση ψηφιακών πλατφορμών μάθησης έχει ενισχύσει την ανάγκη για εργαλεία που δεν υποστηρίζουν μόνο τη γνωστική, αλλά και τη συναισθηματική διάσταση της μαθησιακής διαδικασίας. Παρότι διεθνώς η Συναισθηματική Υπολογιστική (Affective Computing) έχει αρχίσει να ενσωματώνεται σε εκπαιδευτικά συστήματα με στόχο την ανίχνευση και την προσαρμογή στις συναισθηματικές καταστάσεις των μαθητών, στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα το πεδίο αυτό παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεξερεύνητο και ανεκμετάλλευτο. Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τον τρόπο με τον οποίο η Συναισθηματική Υπολογιστική έχει προσεγγιστεί στη διεθνή εκπαιδευτική έρευνα τα τελευταία χρόνια, καθώς και τον βαθμό στον οποίο οι σχετικές προσεγγίσεις μπορούν να μεταφερθούν στο ελληνικό σχολικό περιβάλλον. Για τον σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε συστηματική βιβλιογραφική επισκόπηση πρόσφατων ερευνών, μέσω της οποίας χαρτογραφήθηκαν τα χρησιμοποιούμενα μοντέλα συναισθημάτων, οι τεχνολογικές λύσεις και τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα της αξιοποίησης της Συναισθηματικής Υπολογιστικής (ΣΥ). Η αξιοποίηση της Συναισθηματικής Υπολογιστικής στην εκπαίδευση εξετάζεται μέσα από σύγχρονα παιδαγωγικά πλαίσια ενσωμάτωσης της τεχνολογίας, όπως το TPACK (Technological Pedagogical Content Knowledge) και το SAMR (Substitution, Augmentation, Modification, Redefinition). Τα συγκεκριμένα μοντέλα υπογραμμίζουν τη σημασία της σύνθεσης τεχνολογικής, παιδαγωγικής και γνωστικής γνώσης εκ μέρους του εκπαιδευτικού, καθώς και την ανάγκη εξέλιξης από απλές εφαρμογές της τεχνολογίας προς πιο σύνθετες και μετασχηματιστικές μορφές διδασκαλίας και μάθησης. Στο πλαίσιο αυτό, η Συναισθηματική Υπολογιστική δεν αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως τεχνολογική καινοτομία, αλλά ως ένα παιδαγωγικό μέσο που μπορεί να υποστηρίξει ουσιαστικά τη μαθησιακή διαδικασία, όταν ενσωματώνεται με κατάλληλο και επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο. Παράλληλα, σχεδιάστηκε ένα ενδεικτικό σενάριο αξιοποίησης της ΣΥ για την ελληνική σχολική πραγματικότητα και, με βάση αυτό, συλλέχθηκαν μέσω ανώνυμου ερωτηματολογίου δεδομένα από εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σχετικά με τις αντιλήψεις, τις προσδοκίες και τις ανησυχίες τους απέναντι στη χρήση τεχνολογιών ΣΥ. Τα ευρήματα δείχνουν ότι, διεθνώς, η ενσωμάτωση συναισθηματικής πληροφορίας στα ψηφιακά μαθησιακά περιβάλλοντα συνδέεται συχνά με αυξημένη μαθησιακή εμπλοκή και βελτιωμένη προσαρμοστικότητα της διδασκαλίας, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύονται σοβαρά ζητήματα δεοντολογίας και αξιοπιστίας. Οι απόψεις των Ελλήνων εκπαιδευτικών επιβεβαιώνουν το ενδιαφέρον για τέτοιες καινοτομίες, αλλά και την ανάγκη για σαφές θεσμικό και παιδαγωγικό πλαίσιο πριν από την ευρύτερη υιοθέτησή τους. Συνολικά, η μελέτη υπογραμμίζει ότι η ΣΥ μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο υποστήριξης της μάθησης, εφόσον ενσωματωθεί με τρόπο που λαμβάνει υπόψη όχι μόνο τις τεχνολογικές δυνατότητες αλλά κυρίως τις εκπαιδευτικές, παιδαγωγικές και δεοντολογικές παραμέτρους.","abstract_html":"Η αυξανόμενη χρήση ψηφιακών πλατφορμών μάθησης έχει ενισχύσει την ανάγκη για εργαλεία που δεν υποστηρίζουν μόνο τη γνωστική, αλλά και τη συναισθηματική διάσταση της μαθησιακής διαδικασίας. Παρότι διεθνώς η Συναισθηματική Υπολογιστική (Affective Computing) έχει αρχίσει να ενσωματώνεται σε εκπαιδευτικά συστήματα με στόχο την ανίχνευση και την προσαρμογή στις συναισθηματικές καταστάσεις των μαθητών, στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα το πεδίο αυτό παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεξερεύνητο και ανεκμετάλλευτο. Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τον τρόπο με τον οποίο η Συναισθηματική Υπολογιστική έχει προσεγγιστεί στη διεθνή εκπαιδευτική έρευνα τα τελευταία χρόνια, καθώς και τον βαθμό στον οποίο οι σχετικές προσεγγίσεις μπορούν να μεταφερθούν στο ελληνικό σχολικό περιβάλλον. Για τον σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε συστηματική βιβλιογραφική επισκόπηση πρόσφατων ερευνών, μέσω της οποίας χαρτογραφήθηκαν τα χρησιμοποιούμενα μοντέλα συναισθημάτων, οι τεχνολογικές λύσεις και τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα της αξιοποίησης της Συναισθηματικής Υπολογιστικής (ΣΥ). Η αξιοποίηση της Συναισθηματικής Υπολογιστικής στην εκπαίδευση εξετάζεται μέσα από σύγχρονα παιδαγωγικά πλαίσια ενσωμάτωσης της τεχνολογίας, όπως το TPACK (Technological Pedagogical Content Knowledge) και το SAMR (Substitution, Augmentation, Modification, Redefinition). Τα συγκεκριμένα μοντέλα υπογραμμίζουν τη σημασία της σύνθεσης τεχνολογικής, παιδαγωγικής και γνωστικής γνώσης εκ μέρους του εκπαιδευτικού, καθώς και την ανάγκη εξέλιξης από απλές εφαρμογές της τεχνολογίας προς πιο σύνθετες και μετασχηματιστικές μορφές διδασκαλίας και μάθησης. Στο πλαίσιο αυτό, η Συναισθηματική Υπολογιστική δεν αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως τεχνολογική καινοτομία, αλλά ως ένα παιδαγωγικό μέσο που μπορεί να υποστηρίξει ουσιαστικά τη μαθησιακή διαδικασία, όταν ενσωματώνεται με κατάλληλο και επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο. Παράλληλα, σχεδιάστηκε ένα ενδεικτικό σενάριο αξιοποίησης της ΣΥ για την ελληνική σχολική πραγματικότητα και, με βάση αυτό, συλλέχθηκαν μέσω ανώνυμου ερωτηματολογίου δεδομένα από εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σχετικά με τις αντιλήψεις, τις προσδοκίες και τις ανησυχίες τους απέναντι στη χρήση τεχνολογιών ΣΥ. Τα ευρήματα δείχνουν ότι, διεθνώς, η ενσωμάτωση συναισθηματικής πληροφορίας στα ψηφιακά μαθησιακά περιβάλλοντα συνδέεται συχνά με αυξημένη μαθησιακή εμπλοκή και βελτιωμένη προσαρμοστικότητα της διδασκαλίας, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύονται σοβαρά ζητήματα δεοντολογίας και αξιοπιστίας. Οι απόψεις των Ελλήνων εκπαιδευτικών επιβεβαιώνουν το ενδιαφέρον για τέτοιες καινοτομίες, αλλά και την ανάγκη για σαφές θεσμικό και παιδαγωγικό πλαίσιο πριν από την ευρύτερη υιοθέτησή τους. Συνολικά, η μελέτη υπογραμμίζει ότι η ΣΥ μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο υποστήριξης της μάθησης, εφόσον ενσωματωθεί με τρόπο που λαμβάνει υπόψη όχι μόνο τις τεχνολογικές δυνατότητες αλλά κυρίως τις εκπαιδευτικές, παιδαγωγικές και δεοντολογικές παραμέτρους.","abstract_has_math":false,"creators":["ΣΤΑΜΑΤΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ","STAMATELOPOULOU GEORGIA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:15Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373493"],"render_values":[{"text":"uoadl:5373493","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373493","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΣΤΑΜΑΤΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ","STAMATELOPOULOU GEORGIA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373493","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373493"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αυξανόμενη χρήση ψηφιακών πλατφορμών μάθησης έχει ενισχύσει την ανάγκη για εργαλεία που δεν υποστηρίζουν μόνο τη γνωστική, αλλά και τη συναισθηματική διάσταση της μαθησιακής διαδικασίας. Παρότι διεθνώς η Συναισθηματική Υπολογιστική (Affective Computing) έχει αρχίσει να ενσωματώνεται σε εκπαιδευτικά συστήματα με στόχο την ανίχνευση και την προσαρμογή στις συναισθηματικές καταστάσεις των μαθητών, στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα το πεδίο αυτό παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεξερεύνητο και ανεκμετάλλευτο. Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τον τρόπο με τον οποίο η Συναισθηματική Υπολογιστική έχει προσεγγιστεί στη διεθνή εκπαιδευτική έρευνα τα τελευταία χρόνια, καθώς και τον βαθμό στον οποίο οι σχετικές προσεγγίσεις μπορούν να μεταφερθούν στο ελληνικό σχολικό περιβάλλον. Για τον σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε συστηματική βιβλιογραφική επισκόπηση πρόσφατων ερευνών, μέσω της οποίας χαρτογραφήθηκαν τα χρησιμοποιούμενα μοντέλα συναισθημάτων, οι τεχνολογικές λύσεις και τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα της αξιοποίησης της Συναισθηματικής Υπολογιστικής (ΣΥ). Η αξιοποίηση της Συναισθηματικής Υπολογιστικής στην εκπαίδευση εξετάζεται μέσα από σύγχρονα παιδαγωγικά πλαίσια ενσωμάτωσης της τεχνολογίας, όπως το TPACK (Technological Pedagogical Content Knowledge) και το SAMR (Substitution, Augmentation, Modification, Redefinition). Τα συγκεκριμένα μοντέλα υπογραμμίζουν τη σημασία της σύνθεσης τεχνολογικής, παιδαγωγικής και γνωστικής γνώσης εκ μέρους του εκπαιδευτικού, καθώς και την ανάγκη εξέλιξης από απλές εφαρμογές της τεχνολογίας προς πιο σύνθετες και μετασχηματιστικές μορφές διδασκαλίας και μάθησης. Στο πλαίσιο αυτό, η Συναισθηματική Υπολογιστική δεν αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως τεχνολογική καινοτομία, αλλά ως ένα παιδαγωγικό μέσο που μπορεί να υποστηρίξει ουσιαστικά τη μαθησιακή διαδικασία, όταν ενσωματώνεται με κατάλληλο και επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο. Παράλληλα, σχεδιάστηκε ένα ενδεικτικό σενάριο αξιοποίησης της ΣΥ για την ελληνική σχολική πραγματικότητα και, με βάση αυτό, συλλέχθηκαν μέσω ανώνυμου ερωτηματολογίου δεδομένα από εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σχετικά με τις αντιλήψεις, τις προσδοκίες και τις ανησυχίες τους απέναντι στη χρήση τεχνολογιών ΣΥ. Τα ευρήματα δείχνουν ότι, διεθνώς, η ενσωμάτωση συναισθηματικής πληροφορίας στα ψηφιακά μαθησιακά περιβάλλοντα συνδέεται συχνά με αυξημένη μαθησιακή εμπλοκή και βελτιωμένη προσαρμοστικότητα της διδασκαλίας, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύονται σοβαρά ζητήματα δεοντολογίας και αξιοπιστίας. Οι απόψεις των Ελλήνων εκπαιδευτικών επιβεβαιώνουν το ενδιαφέρον για τέτοιες καινοτομίες, αλλά και την ανάγκη για σαφές θεσμικό και παιδαγωγικό πλαίσιο πριν από την ευρύτερη υιοθέτησή τους. Συνολικά, η μελέτη υπογραμμίζει ότι η ΣΥ μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο υποστήριξης της μάθησης, εφόσον ενσωματωθεί με τρόπο που λαμβάνει υπόψη όχι μόνο τις τεχνολογικές δυνατότητες αλλά κυρίως τις εκπαιδευτικές, παιδαγωγικές και δεοντολογικές παραμέτρους.","The increasing use of digital learning platforms has intensified the need for tools that support not only the cognitive but also the emotional dimension of the learning process. Although Affective Computing (AC) has increasingly been integrated into educational systems to detect and adapt to students’ emotional states, this field remains largely unexplored within the Greek educational context. This master’s thesis examines how Affective Computing has been approached in international educational research in recent years and investigates the extent to which these approaches can be transferred to the Greek school context. To this end, a systematic review of recent studies was conducted, through which the emotion models employed, the technological solutions adopted, and the educational outcomes of AC in education were identified and analyzed. The use of Affective Computing in education is examined through contemporary pedagogical frameworks for technology integration, such as TPACK (Technological Pedagogical Content Knowledge) and SAMR (Substitution, Augmentation, Modification, Redefinition). These models highlight the importance of integrating technological, pedagogical, and content knowledge, as well as the transition from basic uses of technology to more complex and transformative learning practices. Within this context, Affective Computing is not viewed solely as a technological innovation, but as a pedagogical tool that can meaningfully support the learning process when it is integrated in an appropriate and theoretically grounded manner. In parallel, an indicative application scenario of Affective Computing for the Greek educational environment was designed, and based on this, data were collected through an anonymous questionnaire administered to primary and secondary school teachers regarding their perceptions, expectations, and concerns about the use of AC technologies in the classroom. The findings of the study indicate that, at the international level, the integration of emotional information into digital learning environments is associated with increased learner engagement and enhanced instructional adaptability, while also raising important issues related to ethics and system reliability. The views of Greek teachers indicate strong interest in such innovations, alongside the need for a clear institutional and pedagogical framework prior to their wider adoption. Overall, the findings highlight that Affective Computing can serve as a valuable tool for supporting learning, provided it is implemented in a way that takes into account not only technological capabilities but primarily educational, pedagogical, and ethical considerations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συναισθηματική Υπολογιστική στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση: Μια συστηματική επισκόπηση διεθνών ερευνών και διερεύνηση στάσεων Ελλήνων εκπαιδευτικών."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΣΤΑΜΑΤΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ","STAMATELOPOULOU GEORGIA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η αυξανόμενη χρήση ψηφιακών πλατφορμών μάθησης έχει ενισχύσει την ανάγκη για εργαλεία που δεν υποστηρίζουν μόνο τη γνωστική, αλλά και τη συναισθηματική διάσταση της μαθησιακής διαδικασίας. Παρότι διεθνώς η Συναισθηματική Υπολογιστική (Affective Computing) έχει αρχίσει να ενσωματώνεται σε εκπαιδευτικά συστήματα με στόχο την ανίχνευση και την προσαρμογή στις συναισθηματικές καταστάσεις των μαθητών, στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα το πεδίο αυτό παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεξερεύνητο και ανεκμετάλλευτο. Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τον τρόπο με τον οποίο η Συναισθηματική Υπολογιστική έχει προσεγγιστεί στη διεθνή εκπαιδευτική έρευνα τα τελευταία χρόνια, καθώς και τον βαθμό στον οποίο οι σχετικές προσεγγίσεις μπορούν να μεταφερθούν στο ελληνικό σχολικό περιβάλλον. Για τον σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε συστηματική βιβλιογραφική επισκόπηση πρόσφατων ερευνών, μέσω της οποίας χαρτογραφήθηκαν τα χρησιμοποιούμενα μοντέλα συναισθημάτων, οι τεχνολογικές λύσεις και τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα της αξιοποίησης της Συναισθηματικής Υπολογιστικής (ΣΥ). Η αξιοποίηση της Συναισθηματικής Υπολογιστικής στην εκπαίδευση εξετάζεται μέσα από σύγχρονα παιδαγωγικά πλαίσια ενσωμάτωσης της τεχνολογίας, όπως το TPACK (Technological Pedagogical Content Knowledge) και το SAMR (Substitution, Augmentation, Modification, Redefinition). Τα συγκεκριμένα μοντέλα υπογραμμίζουν τη σημασία της σύνθεσης τεχνολογικής, παιδαγωγικής και γνωστικής γνώσης εκ μέρους του εκπαιδευτικού, καθώς και την ανάγκη εξέλιξης από απλές εφαρμογές της τεχνολογίας προς πιο σύνθετες και μετασχηματιστικές μορφές διδασκαλίας και μάθησης. Στο πλαίσιο αυτό, η Συναισθηματική Υπολογιστική δεν αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως τεχνολογική καινοτομία, αλλά ως ένα παιδαγωγικό μέσο που μπορεί να υποστηρίξει ουσιαστικά τη μαθησιακή διαδικασία, όταν ενσωματώνεται με κατάλληλο και επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο. Παράλληλα, σχεδιάστηκε ένα ενδεικτικό σενάριο αξιοποίησης της ΣΥ για την ελληνική σχολική πραγματικότητα και, με βάση αυτό, συλλέχθηκαν μέσω ανώνυμου ερωτηματολογίου δεδομένα από εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σχετικά με τις αντιλήψεις, τις προσδοκίες και τις ανησυχίες τους απέναντι στη χρήση τεχνολογιών ΣΥ. Τα ευρήματα δείχνουν ότι, διεθνώς, η ενσωμάτωση συναισθηματικής πληροφορίας στα ψηφιακά μαθησιακά περιβάλλοντα συνδέεται συχνά με αυξημένη μαθησιακή εμπλοκή και βελτιωμένη προσαρμοστικότητα της διδασκαλίας, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύονται σοβαρά ζητήματα δεοντολογίας και αξιοπιστίας. Οι απόψεις των Ελλήνων εκπαιδευτικών επιβεβαιώνουν το ενδιαφέρον για τέτοιες καινοτομίες, αλλά και την ανάγκη για σαφές θεσμικό και παιδαγωγικό πλαίσιο πριν από την ευρύτερη υιοθέτησή τους. Συνολικά, η μελέτη υπογραμμίζει ότι η ΣΥ μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο υποστήριξης της μάθησης, εφόσον ενσωματωθεί με τρόπο που λαμβάνει υπόψη όχι μόνο τις τεχνολογικές δυνατότητες αλλά κυρίως τις εκπαιδευτικές, παιδαγωγικές και δεοντολογικές παραμέτρους.","The increasing use of digital learning platforms has intensified the need for tools that support not only the cognitive but also the emotional dimension of the learning process. Although Affective Computing (AC) has increasingly been integrated into educational systems to detect and adapt to students’ emotional states, this field remains largely unexplored within the Greek educational context. This master’s thesis examines how Affective Computing has been approached in international educational research in recent years and investigates the extent to which these approaches can be transferred to the Greek school context. To this end, a systematic review of recent studies was conducted, through which the emotion models employed, the technological solutions adopted, and the educational outcomes of AC in education were identified and analyzed. The use of Affective Computing in education is examined through contemporary pedagogical frameworks for technology integration, such as TPACK (Technological Pedagogical Content Knowledge) and SAMR (Substitution, Augmentation, Modification, Redefinition). These models highlight the importance of integrating technological, pedagogical, and content knowledge, as well as the transition from basic uses of technology to more complex and transformative learning practices. Within this context, Affective Computing is not viewed solely as a technological innovation, but as a pedagogical tool that can meaningfully support the learning process when it is integrated in an appropriate and theoretically grounded manner. In parallel, an indicative application scenario of Affective Computing for the Greek educational environment was designed, and based on this, data were collected through an anonymous questionnaire administered to primary and secondary school teachers regarding their perceptions, expectations, and concerns about the use of AC technologies in the classroom. The findings of the study indicate that, at the international level, the integration of emotional information into digital learning environments is associated with increased learner engagement and enhanced instructional adaptability, while also raising important issues related to ethics and system reliability. The views of Greek teachers indicate strong interest in such innovations, alongside the need for a clear institutional and pedagogical framework prior to their wider adoption. Overall, the findings highlight that Affective Computing can serve as a valuable tool for supporting learning, provided it is implemented in a way that takes into account not only technological capabilities but primarily educational, pedagogical, and ethical considerations."],"dc:identifier":["uoadl:5373493","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373493"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Συναισθηματική Υπολογιστική στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση: Μια συστηματική επισκόπηση διεθνών ερευνών και διερεύνηση στάσεων Ελλήνων εκπαιδευτικών."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:15Z"}