{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373420"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373420","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γνώσεις και στάσεις των επαγγελματιών υγείας προς την ανακουφιστική φροντίδα και δυσκολίες εφαρμογής της στην κλινική πρακτική","abstract":"Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση του προσδόκιμου ζωής και παράλληλα αύξηση των ασθενών με χρόνια απειλητική για τη ζωή ασθένεια. Συνεπώς, η ανάγκη για προσφορά ανακουφιστικής φροντίδας θα συνεχίσει να αυξάνεται τα επόμενα χρόνια. Οι ασθενείς με χρόνια απειλητική για τη ζωή ασθένεια, συχνά νοσηλεύονται στο νοσοκομείο, λόγω έξαρσης των συμπτωμάτων, κυρίως την περίοδο που διανύουν το τελικό στάδιο της νόσου. Η παροχή ανακουφιστικής φροντίδας στο χώρο του νοσοκομείου είναι σημαντική για την ολοκληρωμένη κάλυψη των αναγκών τους και είναι απαραίτητο οι επαγγελματίες υγείας να είναι κατάλληλα προετοιμασμένοι. Σήμερα η ανακουφιστική φροντίδα, δεν έχει ενσωματώσει στο σύστημα υγείας ομοιόμορφα σε όλες οι χώρες. Η αξιολόγηση της ετοιμότητας των επαγγελματιών υγείας είναι σημαντική για την καταγραφή των αναγκών στην εκπαίδευση και στην οργάνωση του συστήματος υγείας, με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση και κάλυψη των ασθενών με χρόνια απειλητική ασθένεια. Σκοπός: Η διερεύνηση των γνώσεων και των στάσεων στην ανακουφιστική φροντίδα των επαγγελματιών υγείας που εργάζονται σε Γενικό νοσοκομείο και φροντίζουν ασθενείς με προχωρημένη νόσο και πεθαίνουν, η διερεύνηση της στάσης τους προς την φροντίδα ασθενών που πεθαίνουν και η διερεύνηση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν στην εφαρμογή της. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη σε ένα τριτοβάθμιο γενικό νοσοκομείο της Αττικής, την περίοδο από 28 Ιουλίου έως 29 Σεπτεμβρίου το 2025. Το δείγμα ευκολίας, αποτέλεσαν Ιατροί, Ειδικευόμενοι ιατροί, Νοσηλευτές, Βοηθοί νοσηλευτών και Φυσικοθεραπευτές, που έχουν εργαστεί τουλάχιστον 3 μήνες στην Παθολογική, Ρευματολογική, Καρδιολογική, Νευρολογική και Νευροχειρουργική κλινική, κλινική Λοιμώξεων, Παθολογική COVID, Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για τη συλλογή δεδομένων είναι: α) Ερωτηματολόγιο συλλογής δημογραφικών και επαγγελματικών δεδομένων, το οποίο συμπεριλαμβάνει ερωτήσεις σχετικά με την κατανόηση του όρου «Ανακουφιστική Φροντίδα» και μία ανοιχτή ερώτηση, σχετικά με τις δυσκολίες των επαγγελματιών υγείας κατά τη φροντίδα ασθενών με χρόνια προχωρημένη νόσο που πεθαίνουν, β) Palliative Care Quiz For Nursing (PCQN), το οποίο αξιολογήσει τις γνώσεις και στάσεις των νοσηλευτών στην ανακουφιστικής φροντίδα, αποτελείται από 20 ερωτήσεις, οι οποίες χωρίζονται σε 3 κατηγορίες (Αρχές και φιλοσοφία της ανακουφιστικής φροντίδας, Διαχείριση του πόνου και άλλων συμπτωμάτων, Ψυχοκοινωνική και πνευματική φροντίδα) και οι απαντήσεις διακρίνονται σε «σωστό», «λάθος» και «δεν γνωρίζω», γ) Frommelt Attitude Toward the Care of the Dying Scale Form B (FATCOD-B), το οποίο αξιολογεί τη στάση στη φροντίδα ασθενών που πεθαίνουν, αποτελείται από 30 ερωτήσεις τύπου Likert, 5 βαθμίδων («διαφωνώ απόλυτα», «διαφωνώ», «δεν είμαι σίγουρος», «συμφωνώ» και «συμφωνώ απόλυτα») και δ) Palliative Care Difficulties Scale (PCDS), το οποίο αξιολογεί το βαθμό δυσκολίας στην εφαρμογή ανακουφιστικής φροντίδας και αποτελείται από 15 ερωτήσεις τύπου Likert 5 βαθμίδων («ποτέ», «σπάνια», «μερικές φορές», «συχνά» και «πολύ συχνά») και χωρίζονται σε 5 κατηγορίες (Ανακούφιση συμπτωμάτων, Επικοινωνία μεταξύ της διεπιστημονικής ομάδας, Επικοινωνία με τον ασθενή και την οικογένεια, Υποστήριξη από έναν ειδικό στην ανακουφιστική φροντίδα και Συντονισμός στην κοινότητα). Οι τιμές του επιπέδου σημαντικότητας (p-value) μικρότερες του 0,05 (5%) θεωρήθηκαν στατιστικά σημαντικές. Πραγματοποιήθηκε θεματική ανάλυση των απαντήσεων της ανοικτής ερώτησης, από δύο ερευνητές. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 83 επαγγελματίες υγείας, με συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης 45.35%. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες ήταν Νοσηλευτές (11 Νοσηλευτές ΠΕ 11 (13.3%) και 30 Νοσηλευτές ΤΕ (36.1%)) και οι περισσότεροι ήταν γυναίκες (77.1%). Η μέση ηλικία είναι 40.64 έτη. Οι περισσότεροι γνωρίζουν το όρο «Ανακουφιστική Φροντίδα» (95.2%), δεν έχουν λάβει σχετική εκπαίδευση (79.3%) και δεν έχουν παρακολουθήσει κάποιο σεμινάριο (83.1%). Στην πλειοψηφία έχουν φροντίσει στο χώρο εργασίας ασθενή με προχωρημένη χρόνια ασθένεια (89.2%) ή ασθενή με προχωρημένη ασθένεια που πεθαίνει (91.6%), ενώ λιγότεροι έχουν φροντίσει στο σπίτι ασθενή με χρόνια ασθένεια (33.7%). Το 91.3% αντιμετωπίζει προκλήσεις κατά τη φροντίδα ασθενών με προχωρημένη χρόνια ασθένεια ή ασθενών που πεθαίνουν με προχωρημένη νόσο. Ο μέσος όρος του επιπέδου γνώσης των επαγγελματιών υγείας ήταν χαμηλός (8.12 ± 2.53). Η κατηγορία με τις περισσότερες σωστές απαντήσεις ήταν στη Διαχείριση του πόνου και άλλων συμπτωμάτων (5.59 ±2.10) και η κατηγορία με τις λιγότερες σωστές απαντήσεις ήταν η Ψυχοκοινωνική και πνευματική φροντίδα (0.84 ±0.72). Η στάση των επαγγελματιών υγείας ήταν θετική, με μέσο όρο 102.37 ± 7.88. Ο μέσος όρος του βαθμού δυσκολίας στην εφαρμογή της ανακουφιστικής φροντίδας ήταν μέτριος προς υψηλός (52.81 ± 8.53). Η κατηγορίες με τον μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας είναι η Ανακούφιση των συμπτωμάτων (11.25 ± 2.59) και ο Συντονισμός με υπηρεσίες στην κοινότητα (11.21±2.58). Η κατηγορία με το μικρότερο βαθμό δυσκολίας είναι η είναι η επικοινωνία σε διεπιστημονικές ομάδες (9.68 ±2.44). Παρατηρήθηκε θετικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της γνώσης και της στάσης (p-value= 0.002), μη στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της γνώσης και της δυσκολίας εφαρμογής ανακουφιστικής φροντίδας (p-value=0.7) και μη στατιστικά σημαντικά συσχέτιση μεταξύ της γνώσης και της δυσκολίας εφαρμογής ανακουφιστικής φροντίδας (p-value=0.072). Τα περισσότερα από τα δημογραφικά και επαγγελματικά δεδομένα των συμμετεχόντων δεν επηρεάζουν στατιστικά σημαντικά με το επίπεδο γνώσης προς την ανακουφιστική φροντίδα. Ωστόσο, φύλο (p-value=0.05), το επάγγελμα (p-value=0.004) και το εκπαιδευτικό επίπεδο (p-value=0.009) συσχετίζονταν με την ολική τιμή της στάσης για τη φροντίδα ασθενών που πεθαίνουν. Επίσης, ο βαθμός δυσκολίας επηρεάζεται από το επάγγελμα (p-value=0.015). Από την θεματική ανάλυση των συμμετεχόντων στην ανοικτή ερώτηση προκύπτουν 6 θεματικές: α) Φροντίδα σε προχωρημένη νόσο – κοντά στο θάνατο, β) Ψυχολογική διάσταση της φροντίδας του ασθενή, γ) Επικοινωνία και Συνεργασία του ασθενή, δ) Συμμετοχή και στήριξη της οικογένειας/περιβάλλοντος/φροντιστών, ε) Δομές και Οργάνωση Φροντίδας και στ) Επαγγελματική επιβάρυνση επαγγελματιών υγείας. Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες υγείας έχουν θετική στάση προς τη φροντίδα των ασθενών με χρόνια απειλητική ασθένεια και στην προσφορά ανακουφιστικής φροντίδας. Ωστόσο, παρατηρείται χαμηλό επίπεδο γνώσεων και αρκετές δυσκολίες, οι οποίες εμποδίζουν στην αποτελεσματική εφαρμογή της ανακουφιστικής φροντίδας. Περισσότερες μεγαλύτερης στατιστικής ισχύος μελέτες, με μεγαλύτερα δείγματα από περισσότερα νοσοκομεία, απαιτούνται για τον προσδιορισμό των παραγόντων που επηρεάζουν το βαθμό δυσκολίας εφαρμογής της ανακουφιστικής φροντίδας από τους επαγγελματίες υγείας στο νοσοκομείο.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση του προσδόκιμου ζωής και παράλληλα αύξηση των ασθενών με χρόνια απειλητική για τη ζωή ασθένεια. Συνεπώς, η ανάγκη για προσφορά ανακουφιστικής φροντίδας θα συνεχίσει να αυξάνεται τα επόμενα χρόνια. Οι ασθενείς με χρόνια απειλητική για τη ζωή ασθένεια, συχνά νοσηλεύονται στο νοσοκομείο, λόγω έξαρσης των συμπτωμάτων, κυρίως την περίοδο που διανύουν το τελικό στάδιο της νόσου. Η παροχή ανακουφιστικής φροντίδας στο χώρο του νοσοκομείου είναι σημαντική για την ολοκληρωμένη κάλυψη των αναγκών τους και είναι απαραίτητο οι επαγγελματίες υγείας να είναι κατάλληλα προετοιμασμένοι. Σήμερα η ανακουφιστική φροντίδα, δεν έχει ενσωματώσει στο σύστημα υγείας ομοιόμορφα σε όλες οι χώρες. Η αξιολόγηση της ετοιμότητας των επαγγελματιών υγείας είναι σημαντική για την καταγραφή των αναγκών στην εκπαίδευση και στην οργάνωση του συστήματος υγείας, με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση και κάλυψη των ασθενών με χρόνια απειλητική ασθένεια. Σκοπός: Η διερεύνηση των γνώσεων και των στάσεων στην ανακουφιστική φροντίδα των επαγγελματιών υγείας που εργάζονται σε Γενικό νοσοκομείο και φροντίζουν ασθενείς με προχωρημένη νόσο και πεθαίνουν, η διερεύνηση της στάσης τους προς την φροντίδα ασθενών που πεθαίνουν και η διερεύνηση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν στην εφαρμογή της. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη σε ένα τριτοβάθμιο γενικό νοσοκομείο της Αττικής, την περίοδο από 28 Ιουλίου έως 29 Σεπτεμβρίου το 2025. Το δείγμα ευκολίας, αποτέλεσαν Ιατροί, Ειδικευόμενοι ιατροί, Νοσηλευτές, Βοηθοί νοσηλευτών και Φυσικοθεραπευτές, που έχουν εργαστεί τουλάχιστον 3 μήνες στην Παθολογική, Ρευματολογική, Καρδιολογική, Νευρολογική και Νευροχειρουργική κλινική, κλινική Λοιμώξεων, Παθολογική COVID, Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για τη συλλογή δεδομένων είναι: α) Ερωτηματολόγιο συλλογής δημογραφικών και επαγγελματικών δεδομένων, το οποίο συμπεριλαμβάνει ερωτήσεις σχετικά με την κατανόηση του όρου «Ανακουφιστική Φροντίδα» και μία ανοιχτή ερώτηση, σχετικά με τις δυσκολίες των επαγγελματιών υγείας κατά τη φροντίδα ασθενών με χρόνια προχωρημένη νόσο που πεθαίνουν, β) Palliative Care Quiz For Nursing (PCQN), το οποίο αξιολογήσει τις γνώσεις και στάσεις των νοσηλευτών στην ανακουφιστικής φροντίδα, αποτελείται από 20 ερωτήσεις, οι οποίες χωρίζονται σε 3 κατηγορίες (Αρχές και φιλοσοφία της ανακουφιστικής φροντίδας, Διαχείριση του πόνου και άλλων συμπτωμάτων, Ψυχοκοινωνική και πνευματική φροντίδα) και οι απαντήσεις διακρίνονται σε «σωστό», «λάθος» και «δεν γνωρίζω», γ) Frommelt Attitude Toward the Care of the Dying Scale Form B (FATCOD-B), το οποίο αξιολογεί τη στάση στη φροντίδα ασθενών που πεθαίνουν, αποτελείται από 30 ερωτήσεις τύπου Likert, 5 βαθμίδων («διαφωνώ απόλυτα», «διαφωνώ», «δεν είμαι σίγουρος», «συμφωνώ» και «συμφωνώ απόλυτα») και δ) Palliative Care Difficulties Scale (PCDS), το οποίο αξιολογεί το βαθμό δυσκολίας στην εφαρμογή ανακουφιστικής φροντίδας και αποτελείται από 15 ερωτήσεις τύπου Likert 5 βαθμίδων («ποτέ», «σπάνια», «μερικές φορές», «συχνά» και «πολύ συχνά») και χωρίζονται σε 5 κατηγορίες (Ανακούφιση συμπτωμάτων, Επικοινωνία μεταξύ της διεπιστημονικής ομάδας, Επικοινωνία με τον ασθενή και την οικογένεια, Υποστήριξη από έναν ειδικό στην ανακουφιστική φροντίδα και Συντονισμός στην κοινότητα). Οι τιμές του επιπέδου σημαντικότητας (p-value) μικρότερες του 0,05 (5%) θεωρήθηκαν στατιστικά σημαντικές. Πραγματοποιήθηκε θεματική ανάλυση των απαντήσεων της ανοικτής ερώτησης, από δύο ερευνητές. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 83 επαγγελματίες υγείας, με συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης 45.35%. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες ήταν Νοσηλευτές (11 Νοσηλευτές ΠΕ 11 (13.3%) και 30 Νοσηλευτές ΤΕ (36.1%)) και οι περισσότεροι ήταν γυναίκες (77.1%). Η μέση ηλικία είναι 40.64 έτη. Οι περισσότεροι γνωρίζουν το όρο «Ανακουφιστική Φροντίδα» (95.2%), δεν έχουν λάβει σχετική εκπαίδευση (79.3%) και δεν έχουν παρακολουθήσει κάποιο σεμινάριο (83.1%). Στην πλειοψηφία έχουν φροντίσει στο χώρο εργασίας ασθενή με προχωρημένη χρόνια ασθένεια (89.2%) ή ασθενή με προχωρημένη ασθένεια που πεθαίνει (91.6%), ενώ λιγότεροι έχουν φροντίσει στο σπίτι ασθενή με χρόνια ασθένεια (33.7%). Το 91.3% αντιμετωπίζει προκλήσεις κατά τη φροντίδα ασθενών με προχωρημένη χρόνια ασθένεια ή ασθενών που πεθαίνουν με προχωρημένη νόσο. Ο μέσος όρος του επιπέδου γνώσης των επαγγελματιών υγείας ήταν χαμηλός (8.12 ± 2.53). Η κατηγορία με τις περισσότερες σωστές απαντήσεις ήταν στη Διαχείριση του πόνου και άλλων συμπτωμάτων (5.59 ±2.10) και η κατηγορία με τις λιγότερες σωστές απαντήσεις ήταν η Ψυχοκοινωνική και πνευματική φροντίδα (0.84 ±0.72). Η στάση των επαγγελματιών υγείας ήταν θετική, με μέσο όρο 102.37 ± 7.88. Ο μέσος όρος του βαθμού δυσκολίας στην εφαρμογή της ανακουφιστικής φροντίδας ήταν μέτριος προς υψηλός (52.81 ± 8.53). Η κατηγορίες με τον μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας είναι η Ανακούφιση των συμπτωμάτων (11.25 ± 2.59) και ο Συντονισμός με υπηρεσίες στην κοινότητα (11.21±2.58). Η κατηγορία με το μικρότερο βαθμό δυσκολίας είναι η είναι η επικοινωνία σε διεπιστημονικές ομάδες (9.68 ±2.44). Παρατηρήθηκε θετικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της γνώσης και της στάσης (p-value= 0.002), μη στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της γνώσης και της δυσκολίας εφαρμογής ανακουφιστικής φροντίδας (p-value=0.7) και μη στατιστικά σημαντικά συσχέτιση μεταξύ της γνώσης και της δυσκολίας εφαρμογής ανακουφιστικής φροντίδας (p-value=0.072). Τα περισσότερα από τα δημογραφικά και επαγγελματικά δεδομένα των συμμετεχόντων δεν επηρεάζουν στατιστικά σημαντικά με το επίπεδο γνώσης προς την ανακουφιστική φροντίδα. Ωστόσο, φύλο (p-value=0.05), το επάγγελμα (p-value=0.004) και το εκπαιδευτικό επίπεδο (p-value=0.009) συσχετίζονταν με την ολική τιμή της στάσης για τη φροντίδα ασθενών που πεθαίνουν. Επίσης, ο βαθμός δυσκολίας επηρεάζεται από το επάγγελμα (p-value=0.015). Από την θεματική ανάλυση των συμμετεχόντων στην ανοικτή ερώτηση προκύπτουν 6 θεματικές: α) Φροντίδα σε προχωρημένη νόσο – κοντά στο θάνατο, β) Ψυχολογική διάσταση της φροντίδας του ασθενή, γ) Επικοινωνία και Συνεργασία του ασθενή, δ) Συμμετοχή και στήριξη της οικογένειας/περιβάλλοντος/φροντιστών, ε) Δομές και Οργάνωση Φροντίδας και στ) Επαγγελματική επιβάρυνση επαγγελματιών υγείας. Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες υγείας έχουν θετική στάση προς τη φροντίδα των ασθενών με χρόνια απειλητική ασθένεια και στην προσφορά ανακουφιστικής φροντίδας. Ωστόσο, παρατηρείται χαμηλό επίπεδο γνώσεων και αρκετές δυσκολίες, οι οποίες εμποδίζουν στην αποτελεσματική εφαρμογή της ανακουφιστικής φροντίδας. Περισσότερες μεγαλύτερης στατιστικής ισχύος μελέτες, με μεγαλύτερα δείγματα από περισσότερα νοσοκομεία, απαιτούνται για τον προσδιορισμό των παραγόντων που επηρεάζουν το βαθμό δυσκολίας εφαρμογής της ανακουφιστικής φροντίδας από τους επαγγελματίες υγείας στο νοσοκομείο.","abstract_has_math":false,"creators":["Σταυράκογλου Σοφία","Stavrakoglou Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373420"],"render_values":[{"text":"uoadl:5373420","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373420","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταυράκογλου Σοφία","Stavrakoglou Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373420","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373420"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση του προσδόκιμου ζωής και παράλληλα αύξηση των ασθενών με χρόνια απειλητική για τη ζωή ασθένεια. Συνεπώς, η ανάγκη για προσφορά ανακουφιστικής φροντίδας θα συνεχίσει να αυξάνεται τα επόμενα χρόνια. Οι ασθενείς με χρόνια απειλητική για τη ζωή ασθένεια, συχνά νοσηλεύονται στο νοσοκομείο, λόγω έξαρσης των συμπτωμάτων, κυρίως την περίοδο που διανύουν το τελικό στάδιο της νόσου. Η παροχή ανακουφιστικής φροντίδας στο χώρο του νοσοκομείου είναι σημαντική για την ολοκληρωμένη κάλυψη των αναγκών τους και είναι απαραίτητο οι επαγγελματίες υγείας να είναι κατάλληλα προετοιμασμένοι. Σήμερα η ανακουφιστική φροντίδα, δεν έχει ενσωματώσει στο σύστημα υγείας ομοιόμορφα σε όλες οι χώρες. Η αξιολόγηση της ετοιμότητας των επαγγελματιών υγείας είναι σημαντική για την καταγραφή των αναγκών στην εκπαίδευση και στην οργάνωση του συστήματος υγείας, με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση και κάλυψη των ασθενών με χρόνια απειλητική ασθένεια. Σκοπός: Η διερεύνηση των γνώσεων και των στάσεων στην ανακουφιστική φροντίδα των επαγγελματιών υγείας που εργάζονται σε Γενικό νοσοκομείο και φροντίζουν ασθενείς με προχωρημένη νόσο και πεθαίνουν, η διερεύνηση της στάσης τους προς την φροντίδα ασθενών που πεθαίνουν και η διερεύνηση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν στην εφαρμογή της. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη σε ένα τριτοβάθμιο γενικό νοσοκομείο της Αττικής, την περίοδο από 28 Ιουλίου έως 29 Σεπτεμβρίου το 2025. Το δείγμα ευκολίας, αποτέλεσαν Ιατροί, Ειδικευόμενοι ιατροί, Νοσηλευτές, Βοηθοί νοσηλευτών και Φυσικοθεραπευτές, που έχουν εργαστεί τουλάχιστον 3 μήνες στην Παθολογική, Ρευματολογική, Καρδιολογική, Νευρολογική και Νευροχειρουργική κλινική, κλινική Λοιμώξεων, Παθολογική COVID, Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για τη συλλογή δεδομένων είναι: α) Ερωτηματολόγιο συλλογής δημογραφικών και επαγγελματικών δεδομένων, το οποίο συμπεριλαμβάνει ερωτήσεις σχετικά με την κατανόηση του όρου «Ανακουφιστική Φροντίδα» και μία ανοιχτή ερώτηση, σχετικά με τις δυσκολίες των επαγγελματιών υγείας κατά τη φροντίδα ασθενών με χρόνια προχωρημένη νόσο που πεθαίνουν, β) Palliative Care Quiz For Nursing (PCQN), το οποίο αξιολογήσει τις γνώσεις και στάσεις των νοσηλευτών στην ανακουφιστικής φροντίδα, αποτελείται από 20 ερωτήσεις, οι οποίες χωρίζονται σε 3 κατηγορίες (Αρχές και φιλοσοφία της ανακουφιστικής φροντίδας, Διαχείριση του πόνου και άλλων συμπτωμάτων, Ψυχοκοινωνική και πνευματική φροντίδα) και οι απαντήσεις διακρίνονται σε «σωστό», «λάθος» και «δεν γνωρίζω», γ) Frommelt Attitude Toward the Care of the Dying Scale Form B (FATCOD-B), το οποίο αξιολογεί τη στάση στη φροντίδα ασθενών που πεθαίνουν, αποτελείται από 30 ερωτήσεις τύπου Likert, 5 βαθμίδων («διαφωνώ απόλυτα», «διαφωνώ», «δεν είμαι σίγουρος», «συμφωνώ» και «συμφωνώ απόλυτα») και δ) Palliative Care Difficulties Scale (PCDS), το οποίο αξιολογεί το βαθμό δυσκολίας στην εφαρμογή ανακουφιστικής φροντίδας και αποτελείται από 15 ερωτήσεις τύπου Likert 5 βαθμίδων («ποτέ», «σπάνια», «μερικές φορές», «συχνά» και «πολύ συχνά») και χωρίζονται σε 5 κατηγορίες (Ανακούφιση συμπτωμάτων, Επικοινωνία μεταξύ της διεπιστημονικής ομάδας, Επικοινωνία με τον ασθενή και την οικογένεια, Υποστήριξη από έναν ειδικό στην ανακουφιστική φροντίδα και Συντονισμός στην κοινότητα). Οι τιμές του επιπέδου σημαντικότητας (p-value) μικρότερες του 0,05 (5%) θεωρήθηκαν στατιστικά σημαντικές. Πραγματοποιήθηκε θεματική ανάλυση των απαντήσεων της ανοικτής ερώτησης, από δύο ερευνητές. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 83 επαγγελματίες υγείας, με συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης 45.35%. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες ήταν Νοσηλευτές (11 Νοσηλευτές ΠΕ 11 (13.3%) και 30 Νοσηλευτές ΤΕ (36.1%)) και οι περισσότεροι ήταν γυναίκες (77.1%). Η μέση ηλικία είναι 40.64 έτη. Οι περισσότεροι γνωρίζουν το όρο «Ανακουφιστική Φροντίδα» (95.2%), δεν έχουν λάβει σχετική εκπαίδευση (79.3%) και δεν έχουν παρακολουθήσει κάποιο σεμινάριο (83.1%). Στην πλειοψηφία έχουν φροντίσει στο χώρο εργασίας ασθενή με προχωρημένη χρόνια ασθένεια (89.2%) ή ασθενή με προχωρημένη ασθένεια που πεθαίνει (91.6%), ενώ λιγότεροι έχουν φροντίσει στο σπίτι ασθενή με χρόνια ασθένεια (33.7%). Το 91.3% αντιμετωπίζει προκλήσεις κατά τη φροντίδα ασθενών με προχωρημένη χρόνια ασθένεια ή ασθενών που πεθαίνουν με προχωρημένη νόσο. Ο μέσος όρος του επιπέδου γνώσης των επαγγελματιών υγείας ήταν χαμηλός (8.12 ± 2.53). Η κατηγορία με τις περισσότερες σωστές απαντήσεις ήταν στη Διαχείριση του πόνου και άλλων συμπτωμάτων (5.59 ±2.10) και η κατηγορία με τις λιγότερες σωστές απαντήσεις ήταν η Ψυχοκοινωνική και πνευματική φροντίδα (0.84 ±0.72). Η στάση των επαγγελματιών υγείας ήταν θετική, με μέσο όρο 102.37 ± 7.88. Ο μέσος όρος του βαθμού δυσκολίας στην εφαρμογή της ανακουφιστικής φροντίδας ήταν μέτριος προς υψηλός (52.81 ± 8.53). Η κατηγορίες με τον μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας είναι η Ανακούφιση των συμπτωμάτων (11.25 ± 2.59) και ο Συντονισμός με υπηρεσίες στην κοινότητα (11.21±2.58). Η κατηγορία με το μικρότερο βαθμό δυσκολίας είναι η είναι η επικοινωνία σε διεπιστημονικές ομάδες (9.68 ±2.44). Παρατηρήθηκε θετικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της γνώσης και της στάσης (p-value= 0.002), μη στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της γνώσης και της δυσκολίας εφαρμογής ανακουφιστικής φροντίδας (p-value=0.7) και μη στατιστικά σημαντικά συσχέτιση μεταξύ της γνώσης και της δυσκολίας εφαρμογής ανακουφιστικής φροντίδας (p-value=0.072). Τα περισσότερα από τα δημογραφικά και επαγγελματικά δεδομένα των συμμετεχόντων δεν επηρεάζουν στατιστικά σημαντικά με το επίπεδο γνώσης προς την ανακουφιστική φροντίδα. Ωστόσο, φύλο (p-value=0.05), το επάγγελμα (p-value=0.004) και το εκπαιδευτικό επίπεδο (p-value=0.009) συσχετίζονταν με την ολική τιμή της στάσης για τη φροντίδα ασθενών που πεθαίνουν. Επίσης, ο βαθμός δυσκολίας επηρεάζεται από το επάγγελμα (p-value=0.015). Από την θεματική ανάλυση των συμμετεχόντων στην ανοικτή ερώτηση προκύπτουν 6 θεματικές: α) Φροντίδα σε προχωρημένη νόσο – κοντά στο θάνατο, β) Ψυχολογική διάσταση της φροντίδας του ασθενή, γ) Επικοινωνία και Συνεργασία του ασθενή, δ) Συμμετοχή και στήριξη της οικογένειας/περιβάλλοντος/φροντιστών, ε) Δομές και Οργάνωση Φροντίδας και στ) Επαγγελματική επιβάρυνση επαγγελματιών υγείας. Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες υγείας έχουν θετική στάση προς τη φροντίδα των ασθενών με χρόνια απειλητική ασθένεια και στην προσφορά ανακουφιστικής φροντίδας. Ωστόσο, παρατηρείται χαμηλό επίπεδο γνώσεων και αρκετές δυσκολίες, οι οποίες εμποδίζουν στην αποτελεσματική εφαρμογή της ανακουφιστικής φροντίδας. Περισσότερες μεγαλύτερης στατιστικής ισχύος μελέτες, με μεγαλύτερα δείγματα από περισσότερα νοσοκομεία, απαιτούνται για τον προσδιορισμό των παραγόντων που επηρεάζουν το βαθμό δυσκολίας εφαρμογής της ανακουφιστικής φροντίδας από τους επαγγελματίες υγείας στο νοσοκομείο.","Introduction: In recent years, there has been an increase in life expectancy, accompanied by a rise in the number of patients with chronic, life-threatening illnesses. Consequently, the need for palliative care will continue to grow in the coming years. Patients with chronic life-threatening illnesses are often hospitalized due to exacerbations of symptoms, particularly during the terminal stage of the disease. Providing palliative care in the hospital setting is essential for comprehensively meeting their needs, and it is imperative that healthcare professionals be adequately prepared. At present, palliative care has not been integrated into healthcare systems uniformly across all countries. Assessing the readiness of healthcare professionals is important for identifying needs in education and healthcare system organization, with the aim of better serving and caring for patients with chronic life-threatening illnesses. Aim: To investigate the knowledge and attitudes toward palliative care among healthcare professionals working in a general hospital who care for patients with advanced illnesses and those who are dying, to investigate their attitudes toward caring for dying patients, and to investigate the difficulties they face in providing palliative care. Methodology: A cross-sectional study was conducted at a tertiary general hospital in Attica from July 28 to September 29, 2025. The convenience sample consisted of physicians, resident physicians, nurses, nursing assistants, and physiotherapists who had worked for at least 3 months in the Internal Medicine, Rheumatology, Cardiology, Neurology, and Neurosurgery departments, the Infectious Diseases Unit, the COVID-19 Internal Medicine Unit, the Intensive Care Unit (ICU), and the Emergency Department (ED). The tools used for data collection were: a) a questionnaire for collecting demographic and professional data, which includes questions regarding the understanding of the term “Palliative Care” and an open-ended question regarding the difficulties healthcare professionals face when caring for patients with advanced chronic illness who are dying; b) Palliative Care Quiz for Nursing (PCQN), which assesses nurses’ knowledge and attitudes toward palliative care, consists of 20 questions divided into 3 categories (Philosophy and principles of palliative care, Management of pain and other symptoms, Psychosocial aspect of care), and the answers are categorized as “correct,” “incorrect,” and “don’t know,” c) The Frommelt Attitude Toward the Care of the Dying Scale Form B (FATCOD-B), which assesses attitudes toward the care of dying patients, consists of 30 Likert-type questions on a 5-point scale (“strongly disagree,” “disagree,” “not sure,” “agree,” and “strongly agree”) and d) Palliative Care Difficulties Scale (PCDS), which assesses the degree of difficulty in providing palliative care and consists of 15 5-point Likert-type questions (“never,” “rarely,” “sometimes,” “often,” and “very often”) and is divided into 5 categories (Alleviating symptoms, Communication in multidisciplinary teams, Communication with the Patient and Family, Expert support and Community coordination). P-values less than 0.05 (5%) were considered statistically significant. A thematic analysis of the open-ended question was conducted by two researchers. Results: A total of 83 healthcare professionals completed the study, with an overall response rate of 45.35%. Most participants were nurses (11 Registered Nurses (13.3%) and 30 Licensed Practical Nurses (36.1%)), and most were women (77.1%). The average age is 40.64 years. Most are familiar with the term “palliative care” (95.2%), have not received relevant training (79.3%), and have not attended a seminar (83.1%). The majority have cared for a patient with advanced chronic illness in the workplace (89.2%) or a patient with advanced illness who is dying (91.6%), while fewer have cared for a patient with chronic illness at home (33.7%) 91.3% face challenges when caring for patients with advanced chronic illness or patients dying from advanced disease. The average level of knowledge among healthcare professionals was low (8.12 ± 2.53). The category with the most correct answers was Management of pain and other symptoms (5.59 ± 2.10), and the category with the fewest correct answers was Psychosocial aspect of care (0.84 ± 0.72). Healthcare professionals’ attitude was positive, with a mean score of 102.37 ± 7.88. The mean difficulty level in implementing palliative care was moderate to high (52.81 ± 8.53). The categories with the highest degree of difficulty were Alleviating symptoms (11.25 ± 2.59) and Community coordination (11.21 ± 2.58). The category with the lowest level of difficulty is Communication in multidisciplinary teams (9.68 ± 2.44). A positively significant correlation was observed between knowledge and attitude (p-value = 0.002), a non-statistically significant relationship between knowledge and the difficulty of implementing palliative care (p-value=0.7), and a weakly statistically significant relationship between knowledge and the difficulty of implementing palliative care (p-value=0.072). The demographic and professional data of the participants do not appear to be statistically significantly related to the level of knowledge regarding palliative care. However, a positive correlation was observed between attitude and gender (p-value=0.05), occupation (p-value=0.004), and educational level (p-value=0.009). Furthermore, the degree of difficulty appears to be influenced by occupation (p-value=0.015). The thematic analysis of participants’ responses to the open-ended question yielded 6 themes: a) Care in advanced disease – near death, b) Psychological dimension of patient care, c) Communication and Cooperation with the patient, d) Involvement and support of the family/environment/caregivers, e) Care Structures and Organization, and f) Professional burden on healthcare professionals. Conclusions: Healthcare professionals demonstrated a positive attitude toward the care of patients with chronic life-threatening illness and toward the provision of palliative care. However, a low level of knowledge and several difficulties were identified, which hinder the effective implementation of palliative care. Further studies with greater statistical power, larger samples, and participants drawn from more hospitals are needed in order to better identify the factors that influence the degree of difficulty in implementing palliative care by healthcare professionals in the hospital setting."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γνώσεις και στάσεις των επαγγελματιών υγείας προς την ανακουφιστική φροντίδα και δυσκολίες εφαρμογής της στην κλινική πρακτική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταυράκογλου Σοφία","Stavrakoglou Sofia"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση του προσδόκιμου ζωής και παράλληλα αύξηση των ασθενών με χρόνια απειλητική για τη ζωή ασθένεια. Συνεπώς, η ανάγκη για προσφορά ανακουφιστικής φροντίδας θα συνεχίσει να αυξάνεται τα επόμενα χρόνια. Οι ασθενείς με χρόνια απειλητική για τη ζωή ασθένεια, συχνά νοσηλεύονται στο νοσοκομείο, λόγω έξαρσης των συμπτωμάτων, κυρίως την περίοδο που διανύουν το τελικό στάδιο της νόσου. Η παροχή ανακουφιστικής φροντίδας στο χώρο του νοσοκομείου είναι σημαντική για την ολοκληρωμένη κάλυψη των αναγκών τους και είναι απαραίτητο οι επαγγελματίες υγείας να είναι κατάλληλα προετοιμασμένοι. Σήμερα η ανακουφιστική φροντίδα, δεν έχει ενσωματώσει στο σύστημα υγείας ομοιόμορφα σε όλες οι χώρες. Η αξιολόγηση της ετοιμότητας των επαγγελματιών υγείας είναι σημαντική για την καταγραφή των αναγκών στην εκπαίδευση και στην οργάνωση του συστήματος υγείας, με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση και κάλυψη των ασθενών με χρόνια απειλητική ασθένεια. Σκοπός: Η διερεύνηση των γνώσεων και των στάσεων στην ανακουφιστική φροντίδα των επαγγελματιών υγείας που εργάζονται σε Γενικό νοσοκομείο και φροντίζουν ασθενείς με προχωρημένη νόσο και πεθαίνουν, η διερεύνηση της στάσης τους προς την φροντίδα ασθενών που πεθαίνουν και η διερεύνηση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν στην εφαρμογή της. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη σε ένα τριτοβάθμιο γενικό νοσοκομείο της Αττικής, την περίοδο από 28 Ιουλίου έως 29 Σεπτεμβρίου το 2025. Το δείγμα ευκολίας, αποτέλεσαν Ιατροί, Ειδικευόμενοι ιατροί, Νοσηλευτές, Βοηθοί νοσηλευτών και Φυσικοθεραπευτές, που έχουν εργαστεί τουλάχιστον 3 μήνες στην Παθολογική, Ρευματολογική, Καρδιολογική, Νευρολογική και Νευροχειρουργική κλινική, κλινική Λοιμώξεων, Παθολογική COVID, Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για τη συλλογή δεδομένων είναι: α) Ερωτηματολόγιο συλλογής δημογραφικών και επαγγελματικών δεδομένων, το οποίο συμπεριλαμβάνει ερωτήσεις σχετικά με την κατανόηση του όρου «Ανακουφιστική Φροντίδα» και μία ανοιχτή ερώτηση, σχετικά με τις δυσκολίες των επαγγελματιών υγείας κατά τη φροντίδα ασθενών με χρόνια προχωρημένη νόσο που πεθαίνουν, β) Palliative Care Quiz For Nursing (PCQN), το οποίο αξιολογήσει τις γνώσεις και στάσεις των νοσηλευτών στην ανακουφιστικής φροντίδα, αποτελείται από 20 ερωτήσεις, οι οποίες χωρίζονται σε 3 κατηγορίες (Αρχές και φιλοσοφία της ανακουφιστικής φροντίδας, Διαχείριση του πόνου και άλλων συμπτωμάτων, Ψυχοκοινωνική και πνευματική φροντίδα) και οι απαντήσεις διακρίνονται σε «σωστό», «λάθος» και «δεν γνωρίζω», γ) Frommelt Attitude Toward the Care of the Dying Scale Form B (FATCOD-B), το οποίο αξιολογεί τη στάση στη φροντίδα ασθενών που πεθαίνουν, αποτελείται από 30 ερωτήσεις τύπου Likert, 5 βαθμίδων («διαφωνώ απόλυτα», «διαφωνώ», «δεν είμαι σίγουρος», «συμφωνώ» και «συμφωνώ απόλυτα») και δ) Palliative Care Difficulties Scale (PCDS), το οποίο αξιολογεί το βαθμό δυσκολίας στην εφαρμογή ανακουφιστικής φροντίδας και αποτελείται από 15 ερωτήσεις τύπου Likert 5 βαθμίδων («ποτέ», «σπάνια», «μερικές φορές», «συχνά» και «πολύ συχνά») και χωρίζονται σε 5 κατηγορίες (Ανακούφιση συμπτωμάτων, Επικοινωνία μεταξύ της διεπιστημονικής ομάδας, Επικοινωνία με τον ασθενή και την οικογένεια, Υποστήριξη από έναν ειδικό στην ανακουφιστική φροντίδα και Συντονισμός στην κοινότητα). Οι τιμές του επιπέδου σημαντικότητας (p-value) μικρότερες του 0,05 (5%) θεωρήθηκαν στατιστικά σημαντικές. Πραγματοποιήθηκε θεματική ανάλυση των απαντήσεων της ανοικτής ερώτησης, από δύο ερευνητές. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 83 επαγγελματίες υγείας, με συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης 45.35%. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες ήταν Νοσηλευτές (11 Νοσηλευτές ΠΕ 11 (13.3%) και 30 Νοσηλευτές ΤΕ (36.1%)) και οι περισσότεροι ήταν γυναίκες (77.1%). Η μέση ηλικία είναι 40.64 έτη. Οι περισσότεροι γνωρίζουν το όρο «Ανακουφιστική Φροντίδα» (95.2%), δεν έχουν λάβει σχετική εκπαίδευση (79.3%) και δεν έχουν παρακολουθήσει κάποιο σεμινάριο (83.1%). Στην πλειοψηφία έχουν φροντίσει στο χώρο εργασίας ασθενή με προχωρημένη χρόνια ασθένεια (89.2%) ή ασθενή με προχωρημένη ασθένεια που πεθαίνει (91.6%), ενώ λιγότεροι έχουν φροντίσει στο σπίτι ασθενή με χρόνια ασθένεια (33.7%). Το 91.3% αντιμετωπίζει προκλήσεις κατά τη φροντίδα ασθενών με προχωρημένη χρόνια ασθένεια ή ασθενών που πεθαίνουν με προχωρημένη νόσο. Ο μέσος όρος του επιπέδου γνώσης των επαγγελματιών υγείας ήταν χαμηλός (8.12 ± 2.53). Η κατηγορία με τις περισσότερες σωστές απαντήσεις ήταν στη Διαχείριση του πόνου και άλλων συμπτωμάτων (5.59 ±2.10) και η κατηγορία με τις λιγότερες σωστές απαντήσεις ήταν η Ψυχοκοινωνική και πνευματική φροντίδα (0.84 ±0.72). Η στάση των επαγγελματιών υγείας ήταν θετική, με μέσο όρο 102.37 ± 7.88. Ο μέσος όρος του βαθμού δυσκολίας στην εφαρμογή της ανακουφιστικής φροντίδας ήταν μέτριος προς υψηλός (52.81 ± 8.53). Η κατηγορίες με τον μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας είναι η Ανακούφιση των συμπτωμάτων (11.25 ± 2.59) και ο Συντονισμός με υπηρεσίες στην κοινότητα (11.21±2.58). Η κατηγορία με το μικρότερο βαθμό δυσκολίας είναι η είναι η επικοινωνία σε διεπιστημονικές ομάδες (9.68 ±2.44). Παρατηρήθηκε θετικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της γνώσης και της στάσης (p-value= 0.002), μη στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της γνώσης και της δυσκολίας εφαρμογής ανακουφιστικής φροντίδας (p-value=0.7) και μη στατιστικά σημαντικά συσχέτιση μεταξύ της γνώσης και της δυσκολίας εφαρμογής ανακουφιστικής φροντίδας (p-value=0.072). Τα περισσότερα από τα δημογραφικά και επαγγελματικά δεδομένα των συμμετεχόντων δεν επηρεάζουν στατιστικά σημαντικά με το επίπεδο γνώσης προς την ανακουφιστική φροντίδα. Ωστόσο, φύλο (p-value=0.05), το επάγγελμα (p-value=0.004) και το εκπαιδευτικό επίπεδο (p-value=0.009) συσχετίζονταν με την ολική τιμή της στάσης για τη φροντίδα ασθενών που πεθαίνουν. Επίσης, ο βαθμός δυσκολίας επηρεάζεται από το επάγγελμα (p-value=0.015). Από την θεματική ανάλυση των συμμετεχόντων στην ανοικτή ερώτηση προκύπτουν 6 θεματικές: α) Φροντίδα σε προχωρημένη νόσο – κοντά στο θάνατο, β) Ψυχολογική διάσταση της φροντίδας του ασθενή, γ) Επικοινωνία και Συνεργασία του ασθενή, δ) Συμμετοχή και στήριξη της οικογένειας/περιβάλλοντος/φροντιστών, ε) Δομές και Οργάνωση Φροντίδας και στ) Επαγγελματική επιβάρυνση επαγγελματιών υγείας. Συμπεράσματα: Οι επαγγελματίες υγείας έχουν θετική στάση προς τη φροντίδα των ασθενών με χρόνια απειλητική ασθένεια και στην προσφορά ανακουφιστικής φροντίδας. Ωστόσο, παρατηρείται χαμηλό επίπεδο γνώσεων και αρκετές δυσκολίες, οι οποίες εμποδίζουν στην αποτελεσματική εφαρμογή της ανακουφιστικής φροντίδας. Περισσότερες μεγαλύτερης στατιστικής ισχύος μελέτες, με μεγαλύτερα δείγματα από περισσότερα νοσοκομεία, απαιτούνται για τον προσδιορισμό των παραγόντων που επηρεάζουν το βαθμό δυσκολίας εφαρμογής της ανακουφιστικής φροντίδας από τους επαγγελματίες υγείας στο νοσοκομείο.","Introduction: In recent years, there has been an increase in life expectancy, accompanied by a rise in the number of patients with chronic, life-threatening illnesses. Consequently, the need for palliative care will continue to grow in the coming years. Patients with chronic life-threatening illnesses are often hospitalized due to exacerbations of symptoms, particularly during the terminal stage of the disease. Providing palliative care in the hospital setting is essential for comprehensively meeting their needs, and it is imperative that healthcare professionals be adequately prepared. At present, palliative care has not been integrated into healthcare systems uniformly across all countries. Assessing the readiness of healthcare professionals is important for identifying needs in education and healthcare system organization, with the aim of better serving and caring for patients with chronic life-threatening illnesses. Aim: To investigate the knowledge and attitudes toward palliative care among healthcare professionals working in a general hospital who care for patients with advanced illnesses and those who are dying, to investigate their attitudes toward caring for dying patients, and to investigate the difficulties they face in providing palliative care. Methodology: A cross-sectional study was conducted at a tertiary general hospital in Attica from July 28 to September 29, 2025. The convenience sample consisted of physicians, resident physicians, nurses, nursing assistants, and physiotherapists who had worked for at least 3 months in the Internal Medicine, Rheumatology, Cardiology, Neurology, and Neurosurgery departments, the Infectious Diseases Unit, the COVID-19 Internal Medicine Unit, the Intensive Care Unit (ICU), and the Emergency Department (ED). The tools used for data collection were: a) a questionnaire for collecting demographic and professional data, which includes questions regarding the understanding of the term “Palliative Care” and an open-ended question regarding the difficulties healthcare professionals face when caring for patients with advanced chronic illness who are dying; b) Palliative Care Quiz for Nursing (PCQN), which assesses nurses’ knowledge and attitudes toward palliative care, consists of 20 questions divided into 3 categories (Philosophy and principles of palliative care, Management of pain and other symptoms, Psychosocial aspect of care), and the answers are categorized as “correct,” “incorrect,” and “don’t know,” c) The Frommelt Attitude Toward the Care of the Dying Scale Form B (FATCOD-B), which assesses attitudes toward the care of dying patients, consists of 30 Likert-type questions on a 5-point scale (“strongly disagree,” “disagree,” “not sure,” “agree,” and “strongly agree”) and d) Palliative Care Difficulties Scale (PCDS), which assesses the degree of difficulty in providing palliative care and consists of 15 5-point Likert-type questions (“never,” “rarely,” “sometimes,” “often,” and “very often”) and is divided into 5 categories (Alleviating symptoms, Communication in multidisciplinary teams, Communication with the Patient and Family, Expert support and Community coordination). P-values less than 0.05 (5%) were considered statistically significant. A thematic analysis of the open-ended question was conducted by two researchers. Results: A total of 83 healthcare professionals completed the study, with an overall response rate of 45.35%. Most participants were nurses (11 Registered Nurses (13.3%) and 30 Licensed Practical Nurses (36.1%)), and most were women (77.1%). The average age is 40.64 years. Most are familiar with the term “palliative care” (95.2%), have not received relevant training (79.3%), and have not attended a seminar (83.1%). The majority have cared for a patient with advanced chronic illness in the workplace (89.2%) or a patient with advanced illness who is dying (91.6%), while fewer have cared for a patient with chronic illness at home (33.7%) 91.3% face challenges when caring for patients with advanced chronic illness or patients dying from advanced disease. The average level of knowledge among healthcare professionals was low (8.12 ± 2.53). The category with the most correct answers was Management of pain and other symptoms (5.59 ± 2.10), and the category with the fewest correct answers was Psychosocial aspect of care (0.84 ± 0.72). Healthcare professionals’ attitude was positive, with a mean score of 102.37 ± 7.88. The mean difficulty level in implementing palliative care was moderate to high (52.81 ± 8.53). The categories with the highest degree of difficulty were Alleviating symptoms (11.25 ± 2.59) and Community coordination (11.21 ± 2.58). The category with the lowest level of difficulty is Communication in multidisciplinary teams (9.68 ± 2.44). A positively significant correlation was observed between knowledge and attitude (p-value = 0.002), a non-statistically significant relationship between knowledge and the difficulty of implementing palliative care (p-value=0.7), and a weakly statistically significant relationship between knowledge and the difficulty of implementing palliative care (p-value=0.072). The demographic and professional data of the participants do not appear to be statistically significantly related to the level of knowledge regarding palliative care. However, a positive correlation was observed between attitude and gender (p-value=0.05), occupation (p-value=0.004), and educational level (p-value=0.009). Furthermore, the degree of difficulty appears to be influenced by occupation (p-value=0.015). The thematic analysis of participants’ responses to the open-ended question yielded 6 themes: a) Care in advanced disease – near death, b) Psychological dimension of patient care, c) Communication and Cooperation with the patient, d) Involvement and support of the family/environment/caregivers, e) Care Structures and Organization, and f) Professional burden on healthcare professionals. Conclusions: Healthcare professionals demonstrated a positive attitude toward the care of patients with chronic life-threatening illness and toward the provision of palliative care. However, a low level of knowledge and several difficulties were identified, which hinder the effective implementation of palliative care. Further studies with greater statistical power, larger samples, and participants drawn from more hospitals are needed in order to better identify the factors that influence the degree of difficulty in implementing palliative care by healthcare professionals in the hospital setting."],"dc:identifier":["uoadl:5373420","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373420"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Γνώσεις και στάσεις των επαγγελματιών υγείας προς την ανακουφιστική φροντίδα και δυσκολίες εφαρμογής της στην κλινική πρακτική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:15Z"}