{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373359"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373359","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συστηματική ανασκόπηση: Ο ρόλος των AKT αναστολέων στον μεταστατικό καρκίνο του μαστού / Role of AKT inhibitors in metastatic breast cancer: A systematic review","abstract":"Σκοπός: Η απορρύθμιση του μονοπατιού σηματοδότησης PI3K/AKT/mTOR αποτελεί συχνό μοριακό γεγονός στον καρκίνο του μαστού και έχει συσχετιστεί με την εξέλιξη της νόσου και την ανάπτυξη θεραπευτικής αντίστασης. Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας των AKT αναστολέων στον μεταστατικό ή προχωρημένο καρκίνο του μαστού, με έμφαση στα capivasertib και ipatasertib σε συνδυασμό με πρότυπες θεραπείες. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και ClinicalTrials.gov σύμφωνα με τις οδηγίες PRISMA. Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες φάσης II–III που αξιολόγησαν AKT αναστολείς σε ασθενείς με μεταστατικό ή προχωρημένο καρκίνο του μαστού. Τα δεδομένα αφορούσαν την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS), τη συνολική επιβίωση (OS), το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR) και την ασφάλεια, τόσο στον συνολικό πληθυσμό όσο και σε αναλύσεις υποομάδων βάσει βιοδεικτών. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε με το εργαλείο Cochrane Risk of Bias 2.0. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν έξι τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες με συνολικά 1.832 ασθενείς. Το capivasertib παρουσίασε σταθερές και κλινικά σημαντικές βελτιώσεις στην PFS, ιδίως σε συνδυασμό με ενδοκρινική θεραπεία στον μεταστατικό ή προχωρημένο HR+/HER2− καρκίνο του μαστού και σε όγκους με μεταβολές στα PI3K, AKT και/ή PTEN. Σε επιλεγμένες μελέτες παρατηρήθηκε όφελος στη συνολική επιβίωση, ενώ τα δεδομένα από μεγαλύτερες μελέτες φάσης III παραμένουν ανώριμα. Αντίθετα, το ipatasertib, παρά τα ενθαρρυντικά ευρήματα σε πρώιμες μελέτες, δεν κατέδειξε κλινικό όφελος σε μελέτες φάσης III με επιλογή ασθενών βάσει βιοδεικτών. Και τα δύο φάρμακα συσχετίστηκαν με διαχειρίσιμη, σχετιζόμενη με τον μηχανισμό δράσης τοξικότητα, με διακριτά προφίλ ασφάλειας. Συμπεράσματα: Η αναστολή του AKT αποτελεί βιολογικά τεκμηριωμένη θεραπευτική στρατηγική στον μεταστατικό καρκίνο του μαστού, ωστόσο το κλινικό όφελος εξαρτάται από το φάρμακο, τον υπότυπο της νόσου, το θεραπευτικό πλαίσιο και την επιλογή ασθενών βάσει βιοδεικτών. Το capivasertib εμφανίζει έως σήμερα τη σταθερότερη κλινική δραστικότητα, ενώ ο ρόλος του ipatasertib παραμένει ασαφής. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να εστιάσουν στη βελτίωση των προγνωστικών βιοδεικτών, στη βελτιστοποίηση συνδυαστικών θεραπευτικών στρατηγικών και στην εξισορρόπηση αποτελεσματικότητας και ανεκτικότητας, ώστε να καθοριστεί ο ακριβής ρόλος των AKT αναστολέων στην κλινική πράξη.","abstract_html":"Σκοπός: Η απορρύθμιση του μονοπατιού σηματοδότησης PI3K/AKT/mTOR αποτελεί συχνό μοριακό γεγονός στον καρκίνο του μαστού και έχει συσχετιστεί με την εξέλιξη της νόσου και την ανάπτυξη θεραπευτικής αντίστασης. Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας των AKT αναστολέων στον μεταστατικό ή προχωρημένο καρκίνο του μαστού, με έμφαση στα capivasertib και ipatasertib σε συνδυασμό με πρότυπες θεραπείες. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και ClinicalTrials.gov σύμφωνα με τις οδηγίες PRISMA. Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες φάσης II–III που αξιολόγησαν AKT αναστολείς σε ασθενείς με μεταστατικό ή προχωρημένο καρκίνο του μαστού. Τα δεδομένα αφορούσαν την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS), τη συνολική επιβίωση (OS), το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR) και την ασφάλεια, τόσο στον συνολικό πληθυσμό όσο και σε αναλύσεις υποομάδων βάσει βιοδεικτών. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε με το εργαλείο Cochrane Risk of Bias 2.0. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν έξι τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες με συνολικά 1.832 ασθενείς. Το capivasertib παρουσίασε σταθερές και κλινικά σημαντικές βελτιώσεις στην PFS, ιδίως σε συνδυασμό με ενδοκρινική θεραπεία στον μεταστατικό ή προχωρημένο HR+/HER2− καρκίνο του μαστού και σε όγκους με μεταβολές στα PI3K, AKT και/ή PTEN. Σε επιλεγμένες μελέτες παρατηρήθηκε όφελος στη συνολική επιβίωση, ενώ τα δεδομένα από μεγαλύτερες μελέτες φάσης III παραμένουν ανώριμα. Αντίθετα, το ipatasertib, παρά τα ενθαρρυντικά ευρήματα σε πρώιμες μελέτες, δεν κατέδειξε κλινικό όφελος σε μελέτες φάσης III με επιλογή ασθενών βάσει βιοδεικτών. Και τα δύο φάρμακα συσχετίστηκαν με διαχειρίσιμη, σχετιζόμενη με τον μηχανισμό δράσης τοξικότητα, με διακριτά προφίλ ασφάλειας. Συμπεράσματα: Η αναστολή του AKT αποτελεί βιολογικά τεκμηριωμένη θεραπευτική στρατηγική στον μεταστατικό καρκίνο του μαστού, ωστόσο το κλινικό όφελος εξαρτάται από το φάρμακο, τον υπότυπο της νόσου, το θεραπευτικό πλαίσιο και την επιλογή ασθενών βάσει βιοδεικτών. Το capivasertib εμφανίζει έως σήμερα τη σταθερότερη κλινική δραστικότητα, ενώ ο ρόλος του ipatasertib παραμένει ασαφής. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να εστιάσουν στη βελτίωση των προγνωστικών βιοδεικτών, στη βελτιστοποίηση συνδυαστικών θεραπευτικών στρατηγικών και στην εξισορρόπηση αποτελεσματικότητας και ανεκτικότητας, ώστε να καθοριστεί ο ακριβής ρόλος των AKT αναστολέων στην κλινική πράξη.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαντογιαννάκου Ιωάννα","Mantogiannakou Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373359"],"render_values":[{"text":"uoadl:5373359","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373359","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαντογιαννάκου Ιωάννα","Mantogiannakou Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373359","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373359"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η απορρύθμιση του μονοπατιού σηματοδότησης PI3K/AKT/mTOR αποτελεί συχνό μοριακό γεγονός στον καρκίνο του μαστού και έχει συσχετιστεί με την εξέλιξη της νόσου και την ανάπτυξη θεραπευτικής αντίστασης. Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας των AKT αναστολέων στον μεταστατικό ή προχωρημένο καρκίνο του μαστού, με έμφαση στα capivasertib και ipatasertib σε συνδυασμό με πρότυπες θεραπείες. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και ClinicalTrials.gov σύμφωνα με τις οδηγίες PRISMA. Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες φάσης II–III που αξιολόγησαν AKT αναστολείς σε ασθενείς με μεταστατικό ή προχωρημένο καρκίνο του μαστού. Τα δεδομένα αφορούσαν την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS), τη συνολική επιβίωση (OS), το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR) και την ασφάλεια, τόσο στον συνολικό πληθυσμό όσο και σε αναλύσεις υποομάδων βάσει βιοδεικτών. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε με το εργαλείο Cochrane Risk of Bias 2.0. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν έξι τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες με συνολικά 1.832 ασθενείς. Το capivasertib παρουσίασε σταθερές και κλινικά σημαντικές βελτιώσεις στην PFS, ιδίως σε συνδυασμό με ενδοκρινική θεραπεία στον μεταστατικό ή προχωρημένο HR+/HER2− καρκίνο του μαστού και σε όγκους με μεταβολές στα PI3K, AKT και/ή PTEN. Σε επιλεγμένες μελέτες παρατηρήθηκε όφελος στη συνολική επιβίωση, ενώ τα δεδομένα από μεγαλύτερες μελέτες φάσης III παραμένουν ανώριμα. Αντίθετα, το ipatasertib, παρά τα ενθαρρυντικά ευρήματα σε πρώιμες μελέτες, δεν κατέδειξε κλινικό όφελος σε μελέτες φάσης III με επιλογή ασθενών βάσει βιοδεικτών. Και τα δύο φάρμακα συσχετίστηκαν με διαχειρίσιμη, σχετιζόμενη με τον μηχανισμό δράσης τοξικότητα, με διακριτά προφίλ ασφάλειας. Συμπεράσματα: Η αναστολή του AKT αποτελεί βιολογικά τεκμηριωμένη θεραπευτική στρατηγική στον μεταστατικό καρκίνο του μαστού, ωστόσο το κλινικό όφελος εξαρτάται από το φάρμακο, τον υπότυπο της νόσου, το θεραπευτικό πλαίσιο και την επιλογή ασθενών βάσει βιοδεικτών. Το capivasertib εμφανίζει έως σήμερα τη σταθερότερη κλινική δραστικότητα, ενώ ο ρόλος του ipatasertib παραμένει ασαφής. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να εστιάσουν στη βελτίωση των προγνωστικών βιοδεικτών, στη βελτιστοποίηση συνδυαστικών θεραπευτικών στρατηγικών και στην εξισορρόπηση αποτελεσματικότητας και ανεκτικότητας, ώστε να καθοριστεί ο ακριβής ρόλος των AKT αναστολέων στην κλινική πράξη.","Objective: Dysregulation of the PI3K/AKT/mTOR signaling pathway is a frequent molecular event in breast cancer and has been implicated in disease progression and therapeutic resistance. This systematic review aimed to evaluate the efficacy and safety of AKT inhibitors in patients with metastatic or advanced breast cancer, with particular emphasis on capivasertib and ipatasertib in combination with standard therapies. Methods: A systematic literature search was conducted in PubMed, Scopus, and ClinicalTrials.gov in accordance with PRISMA guidelines. Phase II–III randomized controlled trials (RCTs) evaluating AKT inhibitors in patients with metastatic or advanced breast cancer were included. Data extraction focused on progression-free survival (PFS), overall survival (OS), objective response rate (ORR), and safety outcomes in both overall population and biomarker-defined subgroup analyses. Risk of bias was assessed using the Cochrane Risk of Bias 2.0 tool. Results: Six randomized clinical trials encompassing 1,832 patients were included. Capivasertib demonstrated consistent and clinically meaningful improvements in PFS across multiple studies, particularly when combined with endocrine therapy in metastatic or advanced hormone receptor (HR)-positive/HER2-negative disease and in tumors harboring alterations in PI3K, AKT, or PTEN. OS benefit was observed in selected trials, while survival data from larger phase III studies remain immature. In contrast, ipatasertib showed promising activity in early-phase studies but failed to demonstrate clinical benefit in biomarker-selected phase III trials. Both agents were associated with manageable, target-related toxicities, with differing safety profiles. Conclusions: AKT inhibition represents a biologically rational therapeutic strategy in metastatic breast cancer; however, clinical benefit appears highly dependent on the specific agent, disease subtype, therapeutic context, and biomarker selection. Capivasertib shows the most consistent activity to date, whereas the role of ipatasertib remains uncertain. Future research should focus on refining predictive biomarkers, optimizing combination strategies, and balancing efficacy with tolerability to define the optimal role of AKT inhibitors in clinical practice."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συστηματική ανασκόπηση: Ο ρόλος των AKT αναστολέων στον μεταστατικό καρκίνο του μαστού / Role of AKT inhibitors in metastatic breast cancer: A systematic review"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαντογιαννάκου Ιωάννα","Mantogiannakou Ioanna"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Σκοπός: Η απορρύθμιση του μονοπατιού σηματοδότησης PI3K/AKT/mTOR αποτελεί συχνό μοριακό γεγονός στον καρκίνο του μαστού και έχει συσχετιστεί με την εξέλιξη της νόσου και την ανάπτυξη θεραπευτικής αντίστασης. Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας των AKT αναστολέων στον μεταστατικό ή προχωρημένο καρκίνο του μαστού, με έμφαση στα capivasertib και ipatasertib σε συνδυασμό με πρότυπες θεραπείες. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και ClinicalTrials.gov σύμφωνα με τις οδηγίες PRISMA. Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες φάσης II–III που αξιολόγησαν AKT αναστολείς σε ασθενείς με μεταστατικό ή προχωρημένο καρκίνο του μαστού. Τα δεδομένα αφορούσαν την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS), τη συνολική επιβίωση (OS), το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR) και την ασφάλεια, τόσο στον συνολικό πληθυσμό όσο και σε αναλύσεις υποομάδων βάσει βιοδεικτών. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε με το εργαλείο Cochrane Risk of Bias 2.0. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν έξι τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες με συνολικά 1.832 ασθενείς. Το capivasertib παρουσίασε σταθερές και κλινικά σημαντικές βελτιώσεις στην PFS, ιδίως σε συνδυασμό με ενδοκρινική θεραπεία στον μεταστατικό ή προχωρημένο HR+/HER2− καρκίνο του μαστού και σε όγκους με μεταβολές στα PI3K, AKT και/ή PTEN. Σε επιλεγμένες μελέτες παρατηρήθηκε όφελος στη συνολική επιβίωση, ενώ τα δεδομένα από μεγαλύτερες μελέτες φάσης III παραμένουν ανώριμα. Αντίθετα, το ipatasertib, παρά τα ενθαρρυντικά ευρήματα σε πρώιμες μελέτες, δεν κατέδειξε κλινικό όφελος σε μελέτες φάσης III με επιλογή ασθενών βάσει βιοδεικτών. Και τα δύο φάρμακα συσχετίστηκαν με διαχειρίσιμη, σχετιζόμενη με τον μηχανισμό δράσης τοξικότητα, με διακριτά προφίλ ασφάλειας. Συμπεράσματα: Η αναστολή του AKT αποτελεί βιολογικά τεκμηριωμένη θεραπευτική στρατηγική στον μεταστατικό καρκίνο του μαστού, ωστόσο το κλινικό όφελος εξαρτάται από το φάρμακο, τον υπότυπο της νόσου, το θεραπευτικό πλαίσιο και την επιλογή ασθενών βάσει βιοδεικτών. Το capivasertib εμφανίζει έως σήμερα τη σταθερότερη κλινική δραστικότητα, ενώ ο ρόλος του ipatasertib παραμένει ασαφής. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να εστιάσουν στη βελτίωση των προγνωστικών βιοδεικτών, στη βελτιστοποίηση συνδυαστικών θεραπευτικών στρατηγικών και στην εξισορρόπηση αποτελεσματικότητας και ανεκτικότητας, ώστε να καθοριστεί ο ακριβής ρόλος των AKT αναστολέων στην κλινική πράξη.","Objective: Dysregulation of the PI3K/AKT/mTOR signaling pathway is a frequent molecular event in breast cancer and has been implicated in disease progression and therapeutic resistance. This systematic review aimed to evaluate the efficacy and safety of AKT inhibitors in patients with metastatic or advanced breast cancer, with particular emphasis on capivasertib and ipatasertib in combination with standard therapies. Methods: A systematic literature search was conducted in PubMed, Scopus, and ClinicalTrials.gov in accordance with PRISMA guidelines. Phase II–III randomized controlled trials (RCTs) evaluating AKT inhibitors in patients with metastatic or advanced breast cancer were included. Data extraction focused on progression-free survival (PFS), overall survival (OS), objective response rate (ORR), and safety outcomes in both overall population and biomarker-defined subgroup analyses. Risk of bias was assessed using the Cochrane Risk of Bias 2.0 tool. Results: Six randomized clinical trials encompassing 1,832 patients were included. Capivasertib demonstrated consistent and clinically meaningful improvements in PFS across multiple studies, particularly when combined with endocrine therapy in metastatic or advanced hormone receptor (HR)-positive/HER2-negative disease and in tumors harboring alterations in PI3K, AKT, or PTEN. OS benefit was observed in selected trials, while survival data from larger phase III studies remain immature. In contrast, ipatasertib showed promising activity in early-phase studies but failed to demonstrate clinical benefit in biomarker-selected phase III trials. Both agents were associated with manageable, target-related toxicities, with differing safety profiles. Conclusions: AKT inhibition represents a biologically rational therapeutic strategy in metastatic breast cancer; however, clinical benefit appears highly dependent on the specific agent, disease subtype, therapeutic context, and biomarker selection. Capivasertib shows the most consistent activity to date, whereas the role of ipatasertib remains uncertain. Future research should focus on refining predictive biomarkers, optimizing combination strategies, and balancing efficacy with tolerability to define the optimal role of AKT inhibitors in clinical practice."],"dc:identifier":["uoadl:5373359","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373359"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συστηματική ανασκόπηση: Ο ρόλος των AKT αναστολέων στον μεταστατικό καρκίνο του μαστού / Role of AKT inhibitors in metastatic breast cancer: A systematic review"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:15Z"}