{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373149"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373149","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η συμβολή του Μεγάλου Βασιλείου στη διαμόρφωση του κανονικού δικαίου της Ορθόδοξης εκκλησίας","abstract":"Η μελέτη της προσωπικότητας και του έργου του Μεγάλου Βασιλείου κατέχει κεντρική θέση στην εκκλησιαστική ιστορία, καθώς δεν υπήρξε μόνο ένας από τους σπουδαιότερους θεολόγους και Πατέρες της Εκκλησίας, αλλά και ένας από τους θεμελιωτές της κανονικής παράδοσης. Ο 4ος αιώνας, περίοδος καθοριστικών εξελίξεων για την πορεία του Χριστιανισμού, ανέδειξε την ανάγκη τόσο για σαφή δογματικό λόγο, απέναντι στις αιρέσεις που απειλούσαν την ενότητα της πίστης, όσο και για συστηματοποίηση του κανονικού δικαίου, που θα εξασφάλιζε την εύρυθμη λειτουργία της Εκκλησίας. Σε αυτό το ιστορικό και θεολογικό πλαίσιο, η συμβολή του Μεγάλου Βασιλείου υπήρξε καθοριστική: συνδύασε την ακρίβεια της θεολογικής του σκέψης με την ποιμαντική ευαισθησία και τη διοικητική του διορατικότητα, προσφέροντας ένα έργο που παραμένει ζωντανό και επίκαιρο μέχρι σήμερα. Η παρούσα εργασία θέτει στο επίκεντρο ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα: ποια ήταν η συμβολή του Μεγάλου Βασιλείου στη διαμόρφωση της κανονικής παράδοσης; Με ποιους τρόπους το έργο του, αλλά και οι ιστορικές συνθήκες της εποχής του, επηρέασαν την εξέλιξη των ιερών κανόνων; Πώς η σκέψη του συνεχίζει να εμπνέει την Ορθόδοξη Εκκλησία και να καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται τα κανονικά ζητήματα έως τις μέρες μας; Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά προϋποθέτει όχι μόνο ιστορική και θεολογική ανάλυση, αλλά και εκκλησιολογική ερμηνεία, που φωτίζει τη διαχρονικότητα του έργου του Βασιλείου. Η μεθοδολογία της έρευνας στηρίζεται στη μελέτη πρωτογενών πηγών, όπως οι 92 Κανόνες και οι Κανονικές Επιστολές του Βασιλείου, αλλά και άλλων πατρολογικών κειμένων της εποχής. Παράλληλα, επιχειρείται σύγκριση με το έργο άλλων Πατέρων, ώστε να αναδειχθεί η ιδιοτυπία της συμβολής του, καθώς και διάλογος με τη σύγχρονη κανονική βιβλιογραφία, η οποία προσφέρει νέα εργαλεία ερμηνείας και επικαιροποίησης. Ως προς τη δομή, η εργασία χωρίζεται σε πέντε βασικά κεφάλαια. Στο πρώτο παρουσιάζεται το ιστορικό και εκκλησιολογικό πλαίσιο του 4ου αιώνα, με έμφαση στις θεολογικές και κοινωνικοπολιτικές προκλήσεις της εποχής. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξετάζεται η ζωή, η προσωπικότητα και η θεολογική σκέψη του Μεγάλου Βασιλείου, με έμφαση στον ποιμαντικό χαρακτήρα της δράσης του. Το τρίτο κεφάλαιο επικεντρώνεται στο κανονικό έργο του Βασιλείου, αναλύοντας τους 92 Κανόνες, τις Κανονικές Επιστολές και τη θεμελιώδη αρχή της διάκρισης μεταξύ ακρίβειας και οικονομίας. Στο τέταρτο κεφάλαιο μελετάται η επίδραση των κανόνων του Βασιλείου στην κανονική παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ενώ στο πέμπτο επιχειρείται μια κριτική αποτίμηση της επικαιρότητας του έργου του, αναδεικνύοντας τη συμβολή του στη σύγχρονη κανονική επιστήμη και ποιμαντική πράξη. Η εργασία ολοκληρώνεται με τον επίλογο, όπου συνοψίζονται τα συμπεράσματα και αναδεικνύεται η διαχρονική σημασία της συμβολής του Μεγάλου Βασιλείου στο δογματικό και κανονικό έργο της Εκκλησίας. Μέσα από την πορεία αυτή καθίσταται σαφές ότι ο Βασίλειος δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν της Εκκλησίας, αλλά συνεχίζει να αποτελεί σημείο αναφοράς για τη θεολογική σκέψη, την κανονική πράξη και το εκκλησιαστικό ήθος της Ορθοδοξίας.","abstract_html":"Η μελέτη της προσωπικότητας και του έργου του Μεγάλου Βασιλείου κατέχει κεντρική θέση στην εκκλησιαστική ιστορία, καθώς δεν υπήρξε μόνο ένας από τους σπουδαιότερους θεολόγους και Πατέρες της Εκκλησίας, αλλά και ένας από τους θεμελιωτές της κανονικής παράδοσης. Ο 4ος αιώνας, περίοδος καθοριστικών εξελίξεων για την πορεία του Χριστιανισμού, ανέδειξε την ανάγκη τόσο για σαφή δογματικό λόγο, απέναντι στις αιρέσεις που απειλούσαν την ενότητα της πίστης, όσο και για συστηματοποίηση του κανονικού δικαίου, που θα εξασφάλιζε την εύρυθμη λειτουργία της Εκκλησίας. Σε αυτό το ιστορικό και θεολογικό πλαίσιο, η συμβολή του Μεγάλου Βασιλείου υπήρξε καθοριστική: συνδύασε την ακρίβεια της θεολογικής του σκέψης με την ποιμαντική ευαισθησία και τη διοικητική του διορατικότητα, προσφέροντας ένα έργο που παραμένει ζωντανό και επίκαιρο μέχρι σήμερα. Η παρούσα εργασία θέτει στο επίκεντρο ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα: ποια ήταν η συμβολή του Μεγάλου Βασιλείου στη διαμόρφωση της κανονικής παράδοσης; Με ποιους τρόπους το έργο του, αλλά και οι ιστορικές συνθήκες της εποχής του, επηρέασαν την εξέλιξη των ιερών κανόνων; Πώς η σκέψη του συνεχίζει να εμπνέει την Ορθόδοξη Εκκλησία και να καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται τα κανονικά ζητήματα έως τις μέρες μας; Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά προϋποθέτει όχι μόνο ιστορική και θεολογική ανάλυση, αλλά και εκκλησιολογική ερμηνεία, που φωτίζει τη διαχρονικότητα του έργου του Βασιλείου. Η μεθοδολογία της έρευνας στηρίζεται στη μελέτη πρωτογενών πηγών, όπως οι 92 Κανόνες και οι Κανονικές Επιστολές του Βασιλείου, αλλά και άλλων πατρολογικών κειμένων της εποχής. Παράλληλα, επιχειρείται σύγκριση με το έργο άλλων Πατέρων, ώστε να αναδειχθεί η ιδιοτυπία της συμβολής του, καθώς και διάλογος με τη σύγχρονη κανονική βιβλιογραφία, η οποία προσφέρει νέα εργαλεία ερμηνείας και επικαιροποίησης. Ως προς τη δομή, η εργασία χωρίζεται σε πέντε βασικά κεφάλαια. Στο πρώτο παρουσιάζεται το ιστορικό και εκκλησιολογικό πλαίσιο του 4ου αιώνα, με έμφαση στις θεολογικές και κοινωνικοπολιτικές προκλήσεις της εποχής. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξετάζεται η ζωή, η προσωπικότητα και η θεολογική σκέψη του Μεγάλου Βασιλείου, με έμφαση στον ποιμαντικό χαρακτήρα της δράσης του. Το τρίτο κεφάλαιο επικεντρώνεται στο κανονικό έργο του Βασιλείου, αναλύοντας τους 92 Κανόνες, τις Κανονικές Επιστολές και τη θεμελιώδη αρχή της διάκρισης μεταξύ ακρίβειας και οικονομίας. Στο τέταρτο κεφάλαιο μελετάται η επίδραση των κανόνων του Βασιλείου στην κανονική παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ενώ στο πέμπτο επιχειρείται μια κριτική αποτίμηση της επικαιρότητας του έργου του, αναδεικνύοντας τη συμβολή του στη σύγχρονη κανονική επιστήμη και ποιμαντική πράξη. Η εργασία ολοκληρώνεται με τον επίλογο, όπου συνοψίζονται τα συμπεράσματα και αναδεικνύεται η διαχρονική σημασία της συμβολής του Μεγάλου Βασιλείου στο δογματικό και κανονικό έργο της Εκκλησίας. Μέσα από την πορεία αυτή καθίσταται σαφές ότι ο Βασίλειος δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν της Εκκλησίας, αλλά συνεχίζει να αποτελεί σημείο αναφοράς για τη θεολογική σκέψη, την κανονική πράξη και το εκκλησιαστικό ήθος της Ορθοδοξίας.","abstract_has_math":false,"creators":["HANNA JAMIL"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:15Z","subjects":["Θρησκεία","Religion"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373149"],"render_values":[{"text":"uoadl:5373149","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373149","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["HANNA JAMIL"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θρησκεία","Religion"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373149","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373149"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μελέτη της προσωπικότητας και του έργου του Μεγάλου Βασιλείου κατέχει κεντρική θέση στην εκκλησιαστική ιστορία, καθώς δεν υπήρξε μόνο ένας από τους σπουδαιότερους θεολόγους και Πατέρες της Εκκλησίας, αλλά και ένας από τους θεμελιωτές της κανονικής παράδοσης. Ο 4ος αιώνας, περίοδος καθοριστικών εξελίξεων για την πορεία του Χριστιανισμού, ανέδειξε την ανάγκη τόσο για σαφή δογματικό λόγο, απέναντι στις αιρέσεις που απειλούσαν την ενότητα της πίστης, όσο και για συστηματοποίηση του κανονικού δικαίου, που θα εξασφάλιζε την εύρυθμη λειτουργία της Εκκλησίας. Σε αυτό το ιστορικό και θεολογικό πλαίσιο, η συμβολή του Μεγάλου Βασιλείου υπήρξε καθοριστική: συνδύασε την ακρίβεια της θεολογικής του σκέψης με την ποιμαντική ευαισθησία και τη διοικητική του διορατικότητα, προσφέροντας ένα έργο που παραμένει ζωντανό και επίκαιρο μέχρι σήμερα. Η παρούσα εργασία θέτει στο επίκεντρο ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα: ποια ήταν η συμβολή του Μεγάλου Βασιλείου στη διαμόρφωση της κανονικής παράδοσης; Με ποιους τρόπους το έργο του, αλλά και οι ιστορικές συνθήκες της εποχής του, επηρέασαν την εξέλιξη των ιερών κανόνων; Πώς η σκέψη του συνεχίζει να εμπνέει την Ορθόδοξη Εκκλησία και να καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται τα κανονικά ζητήματα έως τις μέρες μας; Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά προϋποθέτει όχι μόνο ιστορική και θεολογική ανάλυση, αλλά και εκκλησιολογική ερμηνεία, που φωτίζει τη διαχρονικότητα του έργου του Βασιλείου. Η μεθοδολογία της έρευνας στηρίζεται στη μελέτη πρωτογενών πηγών, όπως οι 92 Κανόνες και οι Κανονικές Επιστολές του Βασιλείου, αλλά και άλλων πατρολογικών κειμένων της εποχής. Παράλληλα, επιχειρείται σύγκριση με το έργο άλλων Πατέρων, ώστε να αναδειχθεί η ιδιοτυπία της συμβολής του, καθώς και διάλογος με τη σύγχρονη κανονική βιβλιογραφία, η οποία προσφέρει νέα εργαλεία ερμηνείας και επικαιροποίησης. Ως προς τη δομή, η εργασία χωρίζεται σε πέντε βασικά κεφάλαια. Στο πρώτο παρουσιάζεται το ιστορικό και εκκλησιολογικό πλαίσιο του 4ου αιώνα, με έμφαση στις θεολογικές και κοινωνικοπολιτικές προκλήσεις της εποχής. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξετάζεται η ζωή, η προσωπικότητα και η θεολογική σκέψη του Μεγάλου Βασιλείου, με έμφαση στον ποιμαντικό χαρακτήρα της δράσης του. Το τρίτο κεφάλαιο επικεντρώνεται στο κανονικό έργο του Βασιλείου, αναλύοντας τους 92 Κανόνες, τις Κανονικές Επιστολές και τη θεμελιώδη αρχή της διάκρισης μεταξύ ακρίβειας και οικονομίας. Στο τέταρτο κεφάλαιο μελετάται η επίδραση των κανόνων του Βασιλείου στην κανονική παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ενώ στο πέμπτο επιχειρείται μια κριτική αποτίμηση της επικαιρότητας του έργου του, αναδεικνύοντας τη συμβολή του στη σύγχρονη κανονική επιστήμη και ποιμαντική πράξη. Η εργασία ολοκληρώνεται με τον επίλογο, όπου συνοψίζονται τα συμπεράσματα και αναδεικνύεται η διαχρονική σημασία της συμβολής του Μεγάλου Βασιλείου στο δογματικό και κανονικό έργο της Εκκλησίας. Μέσα από την πορεία αυτή καθίσταται σαφές ότι ο Βασίλειος δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν της Εκκλησίας, αλλά συνεχίζει να αποτελεί σημείο αναφοράς για τη θεολογική σκέψη, την κανονική πράξη και το εκκλησιαστικό ήθος της Ορθοδοξίας.","The study of the personality and work of Basil the Great occupies a central place in ecclesiastical history, as he was not only one of the greatest theologians and Fathers of the Church, but also one of the founders of the canonical tradition. The 4th century, a period of decisive developments for the course of Christianity, highlighted the need both for clear doctrinal expression, in response to the heresies that threatened the unity of the faith, and for the systematization of canon law, which would ensure the proper functioning of the Church. Within this historical and theological context, the contribution of Basil the Great was decisive: he combined the precision of his theological thought with pastoral sensitivity and administrative insight, offering a body of work that remains alive and relevant to this day. The present study focuses on certain critical questions: what was the contribution of Basil the Great to the formation of the canonical tradition? In what ways did his work, as well as the historical circumstances of his time, influence the development of the sacred canons? How does his thought continue to inspire the Orthodox Church and shape the manner in which canonical issues are addressed up to the present day? Answering these questions requires not only historical and theological analysis, but also an ecclesiological interpretation that illuminates the enduring relevance of Basil’s work. The methodology of this research is based on the study of primary sources, such as the 92 Canons and the Canonical Epistles of Basil, as well as other patristic texts of the same period. At the same time, a comparative approach is undertaken with the works of other Church Fathers, in order to highlight the distinctiveness of his contribution, alongside engagement with contemporary canonical scholarship, which provides new tools for interpretation and contextualization. As for its structure, the study is divided into five main chapters. The first presents the historical and ecclesiological context of the 4th century, with emphasis on the theological and socio-political challenges of the time. The second chapter examines the life, personality, and theological thought of Basil the Great, with particular focus on the pastoral character of his activity. The third chapter centers on his canonical work, analyzing the 92 Canons, the Canonical Epistles, and the fundamental principle of the distinction between strictness (akribeia) and economy (oikonomia). The fourth chapter explores the influence of Basil’s canons on the canonical tradition of the Orthodox Church, while the fifth offers a critical assessment of the contemporary relevance of his work, highlighting its contribution to modern canonical science and pastoral practice. The study concludes with an epilogue, where the main findings are summarized and the enduring significance of Basil the Great’s contribution to the doctrinal and canonical work of the Church is emphasized. Through this analysis, it becomes clear that Basil does not belong solely to the past of the Church, but continues to serve as a point of reference for theological thought, canonical practice, and the ecclesiastical ethos of Orthodoxy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η συμβολή του Μεγάλου Βασιλείου στη διαμόρφωση του κανονικού δικαίου της Ορθόδοξης εκκλησίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["HANNA JAMIL"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η μελέτη της προσωπικότητας και του έργου του Μεγάλου Βασιλείου κατέχει κεντρική θέση στην εκκλησιαστική ιστορία, καθώς δεν υπήρξε μόνο ένας από τους σπουδαιότερους θεολόγους και Πατέρες της Εκκλησίας, αλλά και ένας από τους θεμελιωτές της κανονικής παράδοσης. Ο 4ος αιώνας, περίοδος καθοριστικών εξελίξεων για την πορεία του Χριστιανισμού, ανέδειξε την ανάγκη τόσο για σαφή δογματικό λόγο, απέναντι στις αιρέσεις που απειλούσαν την ενότητα της πίστης, όσο και για συστηματοποίηση του κανονικού δικαίου, που θα εξασφάλιζε την εύρυθμη λειτουργία της Εκκλησίας. Σε αυτό το ιστορικό και θεολογικό πλαίσιο, η συμβολή του Μεγάλου Βασιλείου υπήρξε καθοριστική: συνδύασε την ακρίβεια της θεολογικής του σκέψης με την ποιμαντική ευαισθησία και τη διοικητική του διορατικότητα, προσφέροντας ένα έργο που παραμένει ζωντανό και επίκαιρο μέχρι σήμερα. Η παρούσα εργασία θέτει στο επίκεντρο ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα: ποια ήταν η συμβολή του Μεγάλου Βασιλείου στη διαμόρφωση της κανονικής παράδοσης; Με ποιους τρόπους το έργο του, αλλά και οι ιστορικές συνθήκες της εποχής του, επηρέασαν την εξέλιξη των ιερών κανόνων; Πώς η σκέψη του συνεχίζει να εμπνέει την Ορθόδοξη Εκκλησία και να καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται τα κανονικά ζητήματα έως τις μέρες μας; Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά προϋποθέτει όχι μόνο ιστορική και θεολογική ανάλυση, αλλά και εκκλησιολογική ερμηνεία, που φωτίζει τη διαχρονικότητα του έργου του Βασιλείου. Η μεθοδολογία της έρευνας στηρίζεται στη μελέτη πρωτογενών πηγών, όπως οι 92 Κανόνες και οι Κανονικές Επιστολές του Βασιλείου, αλλά και άλλων πατρολογικών κειμένων της εποχής. Παράλληλα, επιχειρείται σύγκριση με το έργο άλλων Πατέρων, ώστε να αναδειχθεί η ιδιοτυπία της συμβολής του, καθώς και διάλογος με τη σύγχρονη κανονική βιβλιογραφία, η οποία προσφέρει νέα εργαλεία ερμηνείας και επικαιροποίησης. Ως προς τη δομή, η εργασία χωρίζεται σε πέντε βασικά κεφάλαια. Στο πρώτο παρουσιάζεται το ιστορικό και εκκλησιολογικό πλαίσιο του 4ου αιώνα, με έμφαση στις θεολογικές και κοινωνικοπολιτικές προκλήσεις της εποχής. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξετάζεται η ζωή, η προσωπικότητα και η θεολογική σκέψη του Μεγάλου Βασιλείου, με έμφαση στον ποιμαντικό χαρακτήρα της δράσης του. Το τρίτο κεφάλαιο επικεντρώνεται στο κανονικό έργο του Βασιλείου, αναλύοντας τους 92 Κανόνες, τις Κανονικές Επιστολές και τη θεμελιώδη αρχή της διάκρισης μεταξύ ακρίβειας και οικονομίας. Στο τέταρτο κεφάλαιο μελετάται η επίδραση των κανόνων του Βασιλείου στην κανονική παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ενώ στο πέμπτο επιχειρείται μια κριτική αποτίμηση της επικαιρότητας του έργου του, αναδεικνύοντας τη συμβολή του στη σύγχρονη κανονική επιστήμη και ποιμαντική πράξη. Η εργασία ολοκληρώνεται με τον επίλογο, όπου συνοψίζονται τα συμπεράσματα και αναδεικνύεται η διαχρονική σημασία της συμβολής του Μεγάλου Βασιλείου στο δογματικό και κανονικό έργο της Εκκλησίας. Μέσα από την πορεία αυτή καθίσταται σαφές ότι ο Βασίλειος δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν της Εκκλησίας, αλλά συνεχίζει να αποτελεί σημείο αναφοράς για τη θεολογική σκέψη, την κανονική πράξη και το εκκλησιαστικό ήθος της Ορθοδοξίας.","The study of the personality and work of Basil the Great occupies a central place in ecclesiastical history, as he was not only one of the greatest theologians and Fathers of the Church, but also one of the founders of the canonical tradition. The 4th century, a period of decisive developments for the course of Christianity, highlighted the need both for clear doctrinal expression, in response to the heresies that threatened the unity of the faith, and for the systematization of canon law, which would ensure the proper functioning of the Church. Within this historical and theological context, the contribution of Basil the Great was decisive: he combined the precision of his theological thought with pastoral sensitivity and administrative insight, offering a body of work that remains alive and relevant to this day. The present study focuses on certain critical questions: what was the contribution of Basil the Great to the formation of the canonical tradition? In what ways did his work, as well as the historical circumstances of his time, influence the development of the sacred canons? How does his thought continue to inspire the Orthodox Church and shape the manner in which canonical issues are addressed up to the present day? Answering these questions requires not only historical and theological analysis, but also an ecclesiological interpretation that illuminates the enduring relevance of Basil’s work. The methodology of this research is based on the study of primary sources, such as the 92 Canons and the Canonical Epistles of Basil, as well as other patristic texts of the same period. At the same time, a comparative approach is undertaken with the works of other Church Fathers, in order to highlight the distinctiveness of his contribution, alongside engagement with contemporary canonical scholarship, which provides new tools for interpretation and contextualization. As for its structure, the study is divided into five main chapters. The first presents the historical and ecclesiological context of the 4th century, with emphasis on the theological and socio-political challenges of the time. The second chapter examines the life, personality, and theological thought of Basil the Great, with particular focus on the pastoral character of his activity. The third chapter centers on his canonical work, analyzing the 92 Canons, the Canonical Epistles, and the fundamental principle of the distinction between strictness (akribeia) and economy (oikonomia). The fourth chapter explores the influence of Basil’s canons on the canonical tradition of the Orthodox Church, while the fifth offers a critical assessment of the contemporary relevance of his work, highlighting its contribution to modern canonical science and pastoral practice. The study concludes with an epilogue, where the main findings are summarized and the enduring significance of Basil the Great’s contribution to the doctrinal and canonical work of the Church is emphasized. Through this analysis, it becomes clear that Basil does not belong solely to the past of the Church, but continues to serve as a point of reference for theological thought, canonical practice, and the ecclesiastical ethos of Orthodoxy."],"dc:identifier":["uoadl:5373149","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373149"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θρησκεία","Religion"],"dc:title":["Η συμβολή του Μεγάλου Βασιλείου στη διαμόρφωση του κανονικού δικαίου της Ορθόδοξης εκκλησίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:15Z"}