{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373016"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373016","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ζωή βιωμένη σε κομμάτια: Η διάχυση ταυτότητας στους οριακούς ασθενείς την εποχή της ρευστής νεωτερικότητας","abstract":"Η σύγχρονη κλινική πρακτική έρχεται να βρει απαντήσεις συζητώντας με νέες παθολογικές εκδηλώσεις του ψυχικού οργάνου, οι οποίες συνήθως φαίνεται να στρέφονται γύρω από την αίσθηση ταυτότητας του ατόμου. Η συγκρότηση του υποκειμένου, ο ναρκισσισμός, η ταυτότητα αποτελούν πλέον την κεντρική προβληματική περισσότερο από την ανάλυση ασυνείδητων απωθημένων επιθυμιών και συγκρούσεων. Το σύγχρονο υποκείμενο φαίνεται να κινείται περισσότερο στο επίπεδο της κάλυψης καταναλωτικών αναγκών σε αντιστοιχία με την εκδηλούμενη ψυχοπαθολογία. Ασθενείς της οριακής ψυχοπαθολογίας κινούνται από αντικείμενο σε αντικείμενο, από τόπο σε τόπο προς κάλυψη επιτακτικών αναγκών αποκομμένοι από τη δυσφορία της αναμονής. Όπως οι οριακοί ασθενείς έτσι και ο σύγχρονος κόσμος κινείται ταχύτατα, διασκορπισμένος κινούμενος από ανάγκες, χωρίς επιθυμία. Η ρευστή νεωτερικότητα, όπως την αποκάλεσε ο Bauman, δημιουργεί ανθρώπους χωρίς δεσμούς, με κατακερματισμένες ψυχές, οι οποίοι αντίστοιχα φτιάχνουν ένα κολλάζ της προσωπικής τους ιστορίας, της ταυτότητάς τους. Αυτά τα θραύσματα καλείται ο σύγχρονος κλινικός να εμπεριέξει και να συνθέσει. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του συνδρόμου της διάχυσης ταυτότητας και η ανάδειξη της παραλληλίας μεταξύ του κοινωνικού γίγνεσθαι και των ψυχικών διεργασιών που εμφανίζονται στην κλινική πράξη. Η ψυχαναλυτική πράξη βρισκόταν ήδη από τον Freud σε διάλογο με την ανθρωπολογία, τη λογοτεχνία, το θέατρο και λοιπούς τομείς της ανθρώπινης ύπαρξης. Ίσως και σήμερα η συζήτηση κοινωνιολογίας και ψυχανάλυσης να είχε κάτι να προσφέρει.","abstract_html":"Η σύγχρονη κλινική πρακτική έρχεται να βρει απαντήσεις συζητώντας με νέες παθολογικές εκδηλώσεις του ψυχικού οργάνου, οι οποίες συνήθως φαίνεται να στρέφονται γύρω από την αίσθηση ταυτότητας του ατόμου. Η συγκρότηση του υποκειμένου, ο ναρκισσισμός, η ταυτότητα αποτελούν πλέον την κεντρική προβληματική περισσότερο από την ανάλυση ασυνείδητων απωθημένων επιθυμιών και συγκρούσεων. Το σύγχρονο υποκείμενο φαίνεται να κινείται περισσότερο στο επίπεδο της κάλυψης καταναλωτικών αναγκών σε αντιστοιχία με την εκδηλούμενη ψυχοπαθολογία. Ασθενείς της οριακής ψυχοπαθολογίας κινούνται από αντικείμενο σε αντικείμενο, από τόπο σε τόπο προς κάλυψη επιτακτικών αναγκών αποκομμένοι από τη δυσφορία της αναμονής. Όπως οι οριακοί ασθενείς έτσι και ο σύγχρονος κόσμος κινείται ταχύτατα, διασκορπισμένος κινούμενος από ανάγκες, χωρίς επιθυμία. Η ρευστή νεωτερικότητα, όπως την αποκάλεσε ο Bauman, δημιουργεί ανθρώπους χωρίς δεσμούς, με κατακερματισμένες ψυχές, οι οποίοι αντίστοιχα φτιάχνουν ένα κολλάζ της προσωπικής τους ιστορίας, της ταυτότητάς τους. Αυτά τα θραύσματα καλείται ο σύγχρονος κλινικός να εμπεριέξει και να συνθέσει. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του συνδρόμου της διάχυσης ταυτότητας και η ανάδειξη της παραλληλίας μεταξύ του κοινωνικού γίγνεσθαι και των ψυχικών διεργασιών που εμφανίζονται στην κλινική πράξη. Η ψυχαναλυτική πράξη βρισκόταν ήδη από τον Freud σε διάλογο με την ανθρωπολογία, τη λογοτεχνία, το θέατρο και λοιπούς τομείς της ανθρώπινης ύπαρξης. Ίσως και σήμερα η συζήτηση κοινωνιολογίας και ψυχανάλυσης να είχε κάτι να προσφέρει.","abstract_has_math":false,"creators":["Αντωνίου Νικόλαος","Antoniou Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373016"],"render_values":[{"text":"uoadl:5373016","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373016","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αντωνίου Νικόλαος","Antoniou Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373016","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373016"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η σύγχρονη κλινική πρακτική έρχεται να βρει απαντήσεις συζητώντας με νέες παθολογικές εκδηλώσεις του ψυχικού οργάνου, οι οποίες συνήθως φαίνεται να στρέφονται γύρω από την αίσθηση ταυτότητας του ατόμου. Η συγκρότηση του υποκειμένου, ο ναρκισσισμός, η ταυτότητα αποτελούν πλέον την κεντρική προβληματική περισσότερο από την ανάλυση ασυνείδητων απωθημένων επιθυμιών και συγκρούσεων. Το σύγχρονο υποκείμενο φαίνεται να κινείται περισσότερο στο επίπεδο της κάλυψης καταναλωτικών αναγκών σε αντιστοιχία με την εκδηλούμενη ψυχοπαθολογία. Ασθενείς της οριακής ψυχοπαθολογίας κινούνται από αντικείμενο σε αντικείμενο, από τόπο σε τόπο προς κάλυψη επιτακτικών αναγκών αποκομμένοι από τη δυσφορία της αναμονής. Όπως οι οριακοί ασθενείς έτσι και ο σύγχρονος κόσμος κινείται ταχύτατα, διασκορπισμένος κινούμενος από ανάγκες, χωρίς επιθυμία. Η ρευστή νεωτερικότητα, όπως την αποκάλεσε ο Bauman, δημιουργεί ανθρώπους χωρίς δεσμούς, με κατακερματισμένες ψυχές, οι οποίοι αντίστοιχα φτιάχνουν ένα κολλάζ της προσωπικής τους ιστορίας, της ταυτότητάς τους. Αυτά τα θραύσματα καλείται ο σύγχρονος κλινικός να εμπεριέξει και να συνθέσει. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του συνδρόμου της διάχυσης ταυτότητας και η ανάδειξη της παραλληλίας μεταξύ του κοινωνικού γίγνεσθαι και των ψυχικών διεργασιών που εμφανίζονται στην κλινική πράξη. Η ψυχαναλυτική πράξη βρισκόταν ήδη από τον Freud σε διάλογο με την ανθρωπολογία, τη λογοτεχνία, το θέατρο και λοιπούς τομείς της ανθρώπινης ύπαρξης. Ίσως και σήμερα η συζήτηση κοινωνιολογίας και ψυχανάλυσης να είχε κάτι να προσφέρει.","Contemporary clinical practice seeks answers by discussing new pathological manifestations of the mental organ, which usually seem to revolve around the individual's sense of identity. The formation of the subject, narcissism, and identity are now the central issues, rather than the analysis of unconscious repressed desires and conflicts. The modern subject seems to operate more at the level of satisfying consumer needs, which seems to be aligned with the manifested psychopathology. Patients with borderline psychopathology drift from one object to another, from place to place, to satisfy urgent needs, cut off from the discomfort of waiting. Like borderline patients, the modern world moves rapidly, scattered and driven by needs, without desire. Liquid modernity, as Bauman called it, creates people without ties, with fragmented souls, who in turn create a collage of their personal history, their identity. The modern clinician is called upon to contain and synthesize these fragments. The purpose of this paper is to explore the syndrome of diffuse identity and highlight the parallel between social becoming and the mental processes that occur in clinical practice. Since Freud, psychoanalytic practice has been in dialogue with anthropology, literature, theater, and other areas of human existence. Perhaps today, the discussion between sociology and psychoanalysis still has something to offer."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ζωή βιωμένη σε κομμάτια: Η διάχυση ταυτότητας στους οριακούς ασθενείς την εποχή της ρευστής νεωτερικότητας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αντωνίου Νικόλαος","Antoniou Nikolaos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η σύγχρονη κλινική πρακτική έρχεται να βρει απαντήσεις συζητώντας με νέες παθολογικές εκδηλώσεις του ψυχικού οργάνου, οι οποίες συνήθως φαίνεται να στρέφονται γύρω από την αίσθηση ταυτότητας του ατόμου. Η συγκρότηση του υποκειμένου, ο ναρκισσισμός, η ταυτότητα αποτελούν πλέον την κεντρική προβληματική περισσότερο από την ανάλυση ασυνείδητων απωθημένων επιθυμιών και συγκρούσεων. Το σύγχρονο υποκείμενο φαίνεται να κινείται περισσότερο στο επίπεδο της κάλυψης καταναλωτικών αναγκών σε αντιστοιχία με την εκδηλούμενη ψυχοπαθολογία. Ασθενείς της οριακής ψυχοπαθολογίας κινούνται από αντικείμενο σε αντικείμενο, από τόπο σε τόπο προς κάλυψη επιτακτικών αναγκών αποκομμένοι από τη δυσφορία της αναμονής. Όπως οι οριακοί ασθενείς έτσι και ο σύγχρονος κόσμος κινείται ταχύτατα, διασκορπισμένος κινούμενος από ανάγκες, χωρίς επιθυμία. Η ρευστή νεωτερικότητα, όπως την αποκάλεσε ο Bauman, δημιουργεί ανθρώπους χωρίς δεσμούς, με κατακερματισμένες ψυχές, οι οποίοι αντίστοιχα φτιάχνουν ένα κολλάζ της προσωπικής τους ιστορίας, της ταυτότητάς τους. Αυτά τα θραύσματα καλείται ο σύγχρονος κλινικός να εμπεριέξει και να συνθέσει. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του συνδρόμου της διάχυσης ταυτότητας και η ανάδειξη της παραλληλίας μεταξύ του κοινωνικού γίγνεσθαι και των ψυχικών διεργασιών που εμφανίζονται στην κλινική πράξη. Η ψυχαναλυτική πράξη βρισκόταν ήδη από τον Freud σε διάλογο με την ανθρωπολογία, τη λογοτεχνία, το θέατρο και λοιπούς τομείς της ανθρώπινης ύπαρξης. Ίσως και σήμερα η συζήτηση κοινωνιολογίας και ψυχανάλυσης να είχε κάτι να προσφέρει.","Contemporary clinical practice seeks answers by discussing new pathological manifestations of the mental organ, which usually seem to revolve around the individual's sense of identity. The formation of the subject, narcissism, and identity are now the central issues, rather than the analysis of unconscious repressed desires and conflicts. The modern subject seems to operate more at the level of satisfying consumer needs, which seems to be aligned with the manifested psychopathology. Patients with borderline psychopathology drift from one object to another, from place to place, to satisfy urgent needs, cut off from the discomfort of waiting. Like borderline patients, the modern world moves rapidly, scattered and driven by needs, without desire. Liquid modernity, as Bauman called it, creates people without ties, with fragmented souls, who in turn create a collage of their personal history, their identity. The modern clinician is called upon to contain and synthesize these fragments. The purpose of this paper is to explore the syndrome of diffuse identity and highlight the parallel between social becoming and the mental processes that occur in clinical practice. Since Freud, psychoanalytic practice has been in dialogue with anthropology, literature, theater, and other areas of human existence. Perhaps today, the discussion between sociology and psychoanalysis still has something to offer."],"dc:identifier":["uoadl:5373016","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373016"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ζωή βιωμένη σε κομμάτια: Η διάχυση ταυτότητας στους οριακούς ασθενείς την εποχή της ρευστής νεωτερικότητας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:15Z"}