{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5372411"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5372411","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μη νατουραλιστικές Αφηγήσεις Συμβίωσης Ανθρώπου και Ζώου: Ένα Εναλλακτικό Παιδαγωγικό Εργαλείο για τη Συμφιλίωση Ανθρώπου και Ζώων","abstract":"Περίληψη Η παρούσα εργασία επιδιώκει να εξετάσει και αναλύσει τις μη νατουραλιστικές αφηγήσεις ως ένα σημαντικό παιδαγωγικό εργαλείο που μπορεί να οδηγήσει στη συμφιλίωση ανθρώπου και ζώων. Προκειμένου για αυτή τη διερεύνηση εεξετάζονταιι οι αφηγηματικές ιστορίες, τα σύμβολα και η τέχνη ως εργαλεία ενίσχυσης ενσυναίσθησης και σεβασμού, με σκοπό την κατανόηση των έμβιων όντων και εντέλει την συμφιλίωση ανθρώπου και ζώων. Έτσι, μέσα από την διεπιστημονική προσέγγιση της βιβλιογραφικής ανασκόπησης, που αφορά σε άρθρα και βιβλία από διάφορους επιστημονικούς κλάδους, αναλύονται σύγχρονες και προγενέστερες θεωρίες περί ηθικής και δικαίου των ζώων όπως και της φιλοσοφίας και της ευζωίας τους. Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται η συμβολή της ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης στην σύγχρονη κριτική παιδαγωγική. Στην κάτωθι εργασία επισημαίνεται ότι οι μη νατουραλιστικές αφηγήσεις (από τις παραβολές έως τη λογοτεχνία και τις αφηγήσεις των Αγίων) έχουν τη δυνατότητα να λειτουργήσουν ως μέσα ηθικού αναστοχασμού και ως μέσα βιωματικής μάθησης. Μέσα από τις μη νατουραλιστικές αφηγήσεις, τα ζώα παρουσιάζονται όχι ως αντικείμενα​​ αλλά ως υποκείμενα σχέσης, ικανά να εμπνέουν αυταξία. Η αφήγηση και η τέχνη αποτελούν ένα σημαντικό πυλώνα για μια παιδεία η οποία θα ενώνει την γνώση με το συναίσθημα και την πίστη. Ως εκ τούτου, τόσο η συμφιλίωση όσο και η σχέση ανθρώπου και ζώου δεν στηρίζεται μόνο σε θεωρητικές προσεγγίσεις, αλλά πραγματώνεται μέσα από τη βιωματική εμπειρία της ενσυναίσθησης (αφήγηση- τέχνη) και της κοινής δημιουργίας (δηλαδή της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης). Έτσι, προέκυψε η ανάδειξη μιας νέας παιδαγωγικής συνείδησης όπου ο άνθρωπος αναγνωρίζει τον εαυτό του όχι ως κυρίαρχο, αλλά ως μέτοχο της ζωής όλων των πλασμάτων.","abstract_html":"Περίληψη Η παρούσα εργασία επιδιώκει να εξετάσει και αναλύσει τις μη νατουραλιστικές αφηγήσεις ως ένα σημαντικό παιδαγωγικό εργαλείο που μπορεί να οδηγήσει στη συμφιλίωση ανθρώπου και ζώων. Προκειμένου για αυτή τη διερεύνηση εεξετάζονταιι οι αφηγηματικές ιστορίες, τα σύμβολα και η τέχνη ως εργαλεία ενίσχυσης ενσυναίσθησης και σεβασμού, με σκοπό την κατανόηση των έμβιων όντων και εντέλει την συμφιλίωση ανθρώπου και ζώων. Έτσι, μέσα από την διεπιστημονική προσέγγιση της βιβλιογραφικής ανασκόπησης, που αφορά σε άρθρα και βιβλία από διάφορους επιστημονικούς κλάδους, αναλύονται σύγχρονες και προγενέστερες θεωρίες περί ηθικής και δικαίου των ζώων όπως και της φιλοσοφίας και της ευζωίας τους. Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται η συμβολή της ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης στην σύγχρονη κριτική παιδαγωγική. Στην κάτωθι εργασία επισημαίνεται ότι οι μη νατουραλιστικές αφηγήσεις (από τις παραβολές έως τη λογοτεχνία και τις αφηγήσεις των Αγίων) έχουν τη δυνατότητα να λειτουργήσουν ως μέσα ηθικού αναστοχασμού και ως μέσα βιωματικής μάθησης. Μέσα από τις μη νατουραλιστικές αφηγήσεις, τα ζώα παρουσιάζονται όχι ως αντικείμενα​​ αλλά ως υποκείμενα σχέσης, ικανά να εμπνέουν αυταξία. Η αφήγηση και η τέχνη αποτελούν ένα σημαντικό πυλώνα για μια παιδεία η οποία θα ενώνει την γνώση με το συναίσθημα και την πίστη. Ως εκ τούτου, τόσο η συμφιλίωση όσο και η σχέση ανθρώπου και ζώου δεν στηρίζεται μόνο σε θεωρητικές προσεγγίσεις, αλλά πραγματώνεται μέσα από τη βιωματική εμπειρία της ενσυναίσθησης (αφήγηση- τέχνη) και της κοινής δημιουργίας (δηλαδή της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης). Έτσι, προέκυψε η ανάδειξη μιας νέας παιδαγωγικής συνείδησης όπου ο άνθρωπος αναγνωρίζει τον εαυτό του όχι ως κυρίαρχο, αλλά ως μέτοχο της ζωής όλων των πλασμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Βαμβακούση Δήμητρα","Vamvakousi Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:13Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5372411"],"render_values":[{"text":"uoadl:5372411","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5372411","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βαμβακούση Δήμητρα","Vamvakousi Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5372411","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5372411"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη Η παρούσα εργασία επιδιώκει να εξετάσει και αναλύσει τις μη νατουραλιστικές αφηγήσεις ως ένα σημαντικό παιδαγωγικό εργαλείο που μπορεί να οδηγήσει στη συμφιλίωση ανθρώπου και ζώων. Προκειμένου για αυτή τη διερεύνηση εεξετάζονταιι οι αφηγηματικές ιστορίες, τα σύμβολα και η τέχνη ως εργαλεία ενίσχυσης ενσυναίσθησης και σεβασμού, με σκοπό την κατανόηση των έμβιων όντων και εντέλει την συμφιλίωση ανθρώπου και ζώων. Έτσι, μέσα από την διεπιστημονική προσέγγιση της βιβλιογραφικής ανασκόπησης, που αφορά σε άρθρα και βιβλία από διάφορους επιστημονικούς κλάδους, αναλύονται σύγχρονες και προγενέστερες θεωρίες περί ηθικής και δικαίου των ζώων όπως και της φιλοσοφίας και της ευζωίας τους. Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται η συμβολή της ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης στην σύγχρονη κριτική παιδαγωγική. Στην κάτωθι εργασία επισημαίνεται ότι οι μη νατουραλιστικές αφηγήσεις (από τις παραβολές έως τη λογοτεχνία και τις αφηγήσεις των Αγίων) έχουν τη δυνατότητα να λειτουργήσουν ως μέσα ηθικού αναστοχασμού και ως μέσα βιωματικής μάθησης. Μέσα από τις μη νατουραλιστικές αφηγήσεις, τα ζώα παρουσιάζονται όχι ως αντικείμενα​​ αλλά ως υποκείμενα σχέσης, ικανά να εμπνέουν αυταξία. Η αφήγηση και η τέχνη αποτελούν ένα σημαντικό πυλώνα για μια παιδεία η οποία θα ενώνει την γνώση με το συναίσθημα και την πίστη. Ως εκ τούτου, τόσο η συμφιλίωση όσο και η σχέση ανθρώπου και ζώου δεν στηρίζεται μόνο σε θεωρητικές προσεγγίσεις, αλλά πραγματώνεται μέσα από τη βιωματική εμπειρία της ενσυναίσθησης (αφήγηση- τέχνη) και της κοινής δημιουργίας (δηλαδή της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης). Έτσι, προέκυψε η ανάδειξη μιας νέας παιδαγωγικής συνείδησης όπου ο άνθρωπος αναγνωρίζει τον εαυτό του όχι ως κυρίαρχο, αλλά ως μέτοχο της ζωής όλων των πλασμάτων.","Abstract The present master’s thesis seeks to explore non-naturalistic narratives as an important pedagogical tool that can contribute to the reconciliation between humans and animals. For the purposes of this investigation, narrative stories, symbols, and art are examined as means of fostering empathy and respect, with the aim of understanding living beings and ultimately achieving reconciliation between humans and animals. Thus, through an interdisciplinary approach based on a literature review that includes articles and books from various scientific fields, both contemporary and earlier theories of animal ethics and animal rights, as well as philosophy and animal welfare, are analyzed. At the same time, the contribution of the Orthodox Christian tradition to contemporary critical pedagogy is highlighted. This thesis emphasizes that non-naturalistic narratives (ranging from parables to literature and the hagiographical narratives of the Saints) have the potential to function as tools of moral reflection and experiential learning. Through non-naturalistic narratives, animals are presented not as objects but as relational subjects, capable of inspiring intrinsic value. Narrative and art constitute a fundamental pillar for an education that unites knowledge with emotion and faith. Consequently, both reconciliation and the human–animal relationship are not based solely on theoretical approaches, but are shaped through the lived experience of empathy (through narrative and art) and shared creation (that is, through Orthodox Christian faith). In this way, a new pedagogical consciousness emerges, in which humans recognize themselves not as dominators, but as participants in the life of all creatures."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μη νατουραλιστικές Αφηγήσεις Συμβίωσης Ανθρώπου και Ζώου: Ένα Εναλλακτικό Παιδαγωγικό Εργαλείο για τη Συμφιλίωση Ανθρώπου και Ζώων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βαμβακούση Δήμητρα","Vamvakousi Dimitra"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Περίληψη Η παρούσα εργασία επιδιώκει να εξετάσει και αναλύσει τις μη νατουραλιστικές αφηγήσεις ως ένα σημαντικό παιδαγωγικό εργαλείο που μπορεί να οδηγήσει στη συμφιλίωση ανθρώπου και ζώων. Προκειμένου για αυτή τη διερεύνηση εεξετάζονταιι οι αφηγηματικές ιστορίες, τα σύμβολα και η τέχνη ως εργαλεία ενίσχυσης ενσυναίσθησης και σεβασμού, με σκοπό την κατανόηση των έμβιων όντων και εντέλει την συμφιλίωση ανθρώπου και ζώων. Έτσι, μέσα από την διεπιστημονική προσέγγιση της βιβλιογραφικής ανασκόπησης, που αφορά σε άρθρα και βιβλία από διάφορους επιστημονικούς κλάδους, αναλύονται σύγχρονες και προγενέστερες θεωρίες περί ηθικής και δικαίου των ζώων όπως και της φιλοσοφίας και της ευζωίας τους. Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται η συμβολή της ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης στην σύγχρονη κριτική παιδαγωγική. Στην κάτωθι εργασία επισημαίνεται ότι οι μη νατουραλιστικές αφηγήσεις (από τις παραβολές έως τη λογοτεχνία και τις αφηγήσεις των Αγίων) έχουν τη δυνατότητα να λειτουργήσουν ως μέσα ηθικού αναστοχασμού και ως μέσα βιωματικής μάθησης. Μέσα από τις μη νατουραλιστικές αφηγήσεις, τα ζώα παρουσιάζονται όχι ως αντικείμενα​​ αλλά ως υποκείμενα σχέσης, ικανά να εμπνέουν αυταξία. Η αφήγηση και η τέχνη αποτελούν ένα σημαντικό πυλώνα για μια παιδεία η οποία θα ενώνει την γνώση με το συναίσθημα και την πίστη. Ως εκ τούτου, τόσο η συμφιλίωση όσο και η σχέση ανθρώπου και ζώου δεν στηρίζεται μόνο σε θεωρητικές προσεγγίσεις, αλλά πραγματώνεται μέσα από τη βιωματική εμπειρία της ενσυναίσθησης (αφήγηση- τέχνη) και της κοινής δημιουργίας (δηλαδή της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης). Έτσι, προέκυψε η ανάδειξη μιας νέας παιδαγωγικής συνείδησης όπου ο άνθρωπος αναγνωρίζει τον εαυτό του όχι ως κυρίαρχο, αλλά ως μέτοχο της ζωής όλων των πλασμάτων.","Abstract The present master’s thesis seeks to explore non-naturalistic narratives as an important pedagogical tool that can contribute to the reconciliation between humans and animals. For the purposes of this investigation, narrative stories, symbols, and art are examined as means of fostering empathy and respect, with the aim of understanding living beings and ultimately achieving reconciliation between humans and animals. Thus, through an interdisciplinary approach based on a literature review that includes articles and books from various scientific fields, both contemporary and earlier theories of animal ethics and animal rights, as well as philosophy and animal welfare, are analyzed. At the same time, the contribution of the Orthodox Christian tradition to contemporary critical pedagogy is highlighted. This thesis emphasizes that non-naturalistic narratives (ranging from parables to literature and the hagiographical narratives of the Saints) have the potential to function as tools of moral reflection and experiential learning. Through non-naturalistic narratives, animals are presented not as objects but as relational subjects, capable of inspiring intrinsic value. Narrative and art constitute a fundamental pillar for an education that unites knowledge with emotion and faith. Consequently, both reconciliation and the human–animal relationship are not based solely on theoretical approaches, but are shaped through the lived experience of empathy (through narrative and art) and shared creation (that is, through Orthodox Christian faith). In this way, a new pedagogical consciousness emerges, in which humans recognize themselves not as dominators, but as participants in the life of all creatures."],"dc:identifier":["uoadl:5372411","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5372411"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Μη νατουραλιστικές Αφηγήσεις Συμβίωσης Ανθρώπου και Ζώου: Ένα Εναλλακτικό Παιδαγωγικό Εργαλείο για τη Συμφιλίωση Ανθρώπου και Ζώων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:13Z"}