{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5372076"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5372076","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Simulation of an extreme wildfire event using the WRF-Chem model","abstract":"Οι εκπομπές από δασικές πυρκαγιές συχνά υποβαθμίζουν την ποιότητα του αέρα σε περιφερειακή κλίμακα και επηρεάζουν τη χημεία της τροπόσφαιρας καθώς και την αλληλεπίδραση της ακτινοβολίας στην ατμόσφαιρα. Οι άμεσες επιδράσεις των αερολυμάτων από καύση βιομάζας, μέσω της απορρόφησης και της σκέδασης, στην προσπίπτουσα ηλιακή ακτινοβολία παραμένουν μία σημαντική πηγή αβεβαιότητας στα κλιματικά μοντέλα. Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται η περίοδος 20–24 Αυγούστου 2023, η οποία χαρακτηρίστηκε από ένα εκτεταμένο επεισόδιο δασικών πυρκαγιών στην περιοχή του Έβρου. Το επεισόδιο προσομοιώθηκε με το ατμοσφαιρικό μοντέλο WRF-Chem το οποίο είναι πλήρως συζευγμένο με τη χημεία και συνυπολογίζει τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ αερολυμάτων και ακτινοβολίας. Δορυφορικά προϊόντα και δεδομένα παρατήρησης από σταθμούς χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των προσομοιώσεων σε ότι αφορά σωματιδιακούς (PM2.5, PM10, BC, Dust) και αέριους (O3) ρύπους καθώς και οπτικές ιδιότητες των αεροζόλ (AOD, AAOD, SSA, AE). Το μοντέλο παρουσιάζει ικανοποιητική συμφωνία με τα ανωτέρω δεδομένα, αναπαράγοντας τη μεταφορά και την κατακόρυφη κατανομή των πλουμίων. Ειδικότερα, οι προσομοιώσεις ανέδειξαν πολύ υψηλά φορτία αερολυμάτων στα μεταφερόμενα πλούμια πάνω από την Ανατολική Μεσόγειο, με το AOD να φτάνει έως και 3.4 και το AAOD έως και 0.73 πάνω από το Αιγαίο στις 22 Αυγούστου, υποδεικνύοντας έντονη απορρόφηση από τα αερολύματα. Σύμφωνα με τις προσομοιώσεις, οι συγκεντρώσεις PM10 ξεπέρασαν τα 200 μg m⁻³ μέσα στο ατμοσφαιρικό οριακό στρώμα (500 m), ενώ οι τιμές παρέμειναν έως και 60 μg m⁻³ πάνω από αυτό (στα 2500 m). Πειράματα ευαισθησίας με και χωρίς την ενσωμάτωση εκπομπών από πυρκαγιές, έδειξαν ότι ο συνυπολογισμός των εκπομπών από πυρκαγιές βελτιώνει σημαντικά τις τιμές προσομοίωσης βασικών δεικτών ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Κοντά στις εστίες της πυρκαγιάς, οι εκπομπές ευθύνονται για περισσότερο από το 90% των συγκεντρώσεων PM2.5 και σχεδόν για το 100% του BC στην κατακόρυφη στήλη μάζας, ενώ η συμβολή τους παραμένει σημαντική ακόμη και κοντά στις ιταλικές ακτές, όπου οι συνεισφορά τους στα PM2.5 και στον BC είναι περίπου 40%. Στην επιφάνεια, η επίδραση των πυρκαγιών αύξησε τα PM2.5 έως και κατά 60–70 μg m⁻³ και το όζον κατά 20–80 ppb σε σταθμούς της ηπειρωτικής Ελλάδας. Σύμφωνα με τις προσομοιώσεις, στις περιοχές που επηρεάστηκαν από τα πλούμια της φωτιάς η εισερχόμενη μικρού μήκους κύματος ακτινοβολίας στην επιφάνεια του εδάφους (σε συνθήκες ανέφελου ουρανού) μειώθηκε κατά 40-100 W m⁻² ενώ κοντά στις εστίες της φωτιάς η μείωση έφτασε τα 320 W m⁻². Η παρούσα εργασία καταδεικνύει ότι τα αερολύματα που παράγονται από δασικές πυρκαγιές μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την ατμόσφαιρα και υπογραμμίζει τη σημασία της κατάλληλης ατμοσφαιρικής μοντελοποίησης για την επίτευξη πιο αξιόπιστων προβλέψεων της ποιότητας του αέρα.","abstract_html":"Οι εκπομπές από δασικές πυρκαγιές συχνά υποβαθμίζουν την ποιότητα του αέρα σε περιφερειακή κλίμακα και επηρεάζουν τη χημεία της τροπόσφαιρας καθώς και την αλληλεπίδραση της ακτινοβολίας στην ατμόσφαιρα. Οι άμεσες επιδράσεις των αερολυμάτων από καύση βιομάζας, μέσω της απορρόφησης και της σκέδασης, στην προσπίπτουσα ηλιακή ακτινοβολία παραμένουν μία σημαντική πηγή αβεβαιότητας στα κλιματικά μοντέλα. Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται η περίοδος 20–24 Αυγούστου 2023, η οποία χαρακτηρίστηκε από ένα εκτεταμένο επεισόδιο δασικών πυρκαγιών στην περιοχή του Έβρου. Το επεισόδιο προσομοιώθηκε με το ατμοσφαιρικό μοντέλο WRF-Chem το οποίο είναι πλήρως συζευγμένο με τη χημεία και συνυπολογίζει τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ αερολυμάτων και ακτινοβολίας. Δορυφορικά προϊόντα και δεδομένα παρατήρησης από σταθμούς χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των προσομοιώσεων σε ότι αφορά σωματιδιακούς (PM2.5, PM10, BC, Dust) και αέριους (O3) ρύπους καθώς και οπτικές ιδιότητες των αεροζόλ (AOD, AAOD, SSA, AE). Το μοντέλο παρουσιάζει ικανοποιητική συμφωνία με τα ανωτέρω δεδομένα, αναπαράγοντας τη μεταφορά και την κατακόρυφη κατανομή των πλουμίων. Ειδικότερα, οι προσομοιώσεις ανέδειξαν πολύ υψηλά φορτία αερολυμάτων στα μεταφερόμενα πλούμια πάνω από την Ανατολική Μεσόγειο, με το AOD να φτάνει έως και 3.4 και το AAOD έως και 0.73 πάνω από το Αιγαίο στις 22 Αυγούστου, υποδεικνύοντας έντονη απορρόφηση από τα αερολύματα. Σύμφωνα με τις προσομοιώσεις, οι συγκεντρώσεις PM10 ξεπέρασαν τα 200 μg m⁻³ μέσα στο ατμοσφαιρικό οριακό στρώμα (500 m), ενώ οι τιμές παρέμειναν έως και 60 μg m⁻³ πάνω από αυτό (στα 2500 m). Πειράματα ευαισθησίας με και χωρίς την ενσωμάτωση εκπομπών από πυρκαγιές, έδειξαν ότι ο συνυπολογισμός των εκπομπών από πυρκαγιές βελτιώνει σημαντικά τις τιμές προσομοίωσης βασικών δεικτών ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Κοντά στις εστίες της πυρκαγιάς, οι εκπομπές ευθύνονται για περισσότερο από το 90% των συγκεντρώσεων PM2.5 και σχεδόν για το 100% του BC στην κατακόρυφη στήλη μάζας, ενώ η συμβολή τους παραμένει σημαντική ακόμη και κοντά στις ιταλικές ακτές, όπου οι συνεισφορά τους στα PM2.5 και στον BC είναι περίπου 40%. Στην επιφάνεια, η επίδραση των πυρκαγιών αύξησε τα PM2.5 έως και κατά 60–70 μg m⁻³ και το όζον κατά 20–80 ppb σε σταθμούς της ηπειρωτικής Ελλάδας. Σύμφωνα με τις προσομοιώσεις, στις περιοχές που επηρεάστηκαν από τα πλούμια της φωτιάς η εισερχόμενη μικρού μήκους κύματος ακτινοβολίας στην επιφάνεια του εδάφους (σε συνθήκες ανέφελου ουρανού) μειώθηκε κατά 40-100 W m⁻² ενώ κοντά στις εστίες της φωτιάς η μείωση έφτασε τα 320 W m⁻². Η παρούσα εργασία καταδεικνύει ότι τα αερολύματα που παράγονται από δασικές πυρκαγιές μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την ατμόσφαιρα και υπογραμμίζει τη σημασία της κατάλληλης ατμοσφαιρικής μοντελοποίησης για την επίτευξη πιο αξιόπιστων προβλέψεων της ποιότητας του αέρα.","abstract_has_math":false,"creators":["Σπαής Γεώργιος","Spais Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:11Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5372076"],"render_values":[{"text":"uoadl:5372076","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5372076","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σπαής Γεώργιος","Spais Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5372076","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5372076"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι εκπομπές από δασικές πυρκαγιές συχνά υποβαθμίζουν την ποιότητα του αέρα σε περιφερειακή κλίμακα και επηρεάζουν τη χημεία της τροπόσφαιρας καθώς και την αλληλεπίδραση της ακτινοβολίας στην ατμόσφαιρα. Οι άμεσες επιδράσεις των αερολυμάτων από καύση βιομάζας, μέσω της απορρόφησης και της σκέδασης, στην προσπίπτουσα ηλιακή ακτινοβολία παραμένουν μία σημαντική πηγή αβεβαιότητας στα κλιματικά μοντέλα. Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται η περίοδος 20–24 Αυγούστου 2023, η οποία χαρακτηρίστηκε από ένα εκτεταμένο επεισόδιο δασικών πυρκαγιών στην περιοχή του Έβρου. Το επεισόδιο προσομοιώθηκε με το ατμοσφαιρικό μοντέλο WRF-Chem το οποίο είναι πλήρως συζευγμένο με τη χημεία και συνυπολογίζει τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ αερολυμάτων και ακτινοβολίας. Δορυφορικά προϊόντα και δεδομένα παρατήρησης από σταθμούς χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των προσομοιώσεων σε ότι αφορά σωματιδιακούς (PM2.5, PM10, BC, Dust) και αέριους (O3) ρύπους καθώς και οπτικές ιδιότητες των αεροζόλ (AOD, AAOD, SSA, AE). Το μοντέλο παρουσιάζει ικανοποιητική συμφωνία με τα ανωτέρω δεδομένα, αναπαράγοντας τη μεταφορά και την κατακόρυφη κατανομή των πλουμίων. Ειδικότερα, οι προσομοιώσεις ανέδειξαν πολύ υψηλά φορτία αερολυμάτων στα μεταφερόμενα πλούμια πάνω από την Ανατολική Μεσόγειο, με το AOD να φτάνει έως και 3.4 και το AAOD έως και 0.73 πάνω από το Αιγαίο στις 22 Αυγούστου, υποδεικνύοντας έντονη απορρόφηση από τα αερολύματα. Σύμφωνα με τις προσομοιώσεις, οι συγκεντρώσεις PM10 ξεπέρασαν τα 200 μg m⁻³ μέσα στο ατμοσφαιρικό οριακό στρώμα (500 m), ενώ οι τιμές παρέμειναν έως και 60 μg m⁻³ πάνω από αυτό (στα 2500 m). Πειράματα ευαισθησίας με και χωρίς την ενσωμάτωση εκπομπών από πυρκαγιές, έδειξαν ότι ο συνυπολογισμός των εκπομπών από πυρκαγιές βελτιώνει σημαντικά τις τιμές προσομοίωσης βασικών δεικτών ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Κοντά στις εστίες της πυρκαγιάς, οι εκπομπές ευθύνονται για περισσότερο από το 90% των συγκεντρώσεων PM2.5 και σχεδόν για το 100% του BC στην κατακόρυφη στήλη μάζας, ενώ η συμβολή τους παραμένει σημαντική ακόμη και κοντά στις ιταλικές ακτές, όπου οι συνεισφορά τους στα PM2.5 και στον BC είναι περίπου 40%. Στην επιφάνεια, η επίδραση των πυρκαγιών αύξησε τα PM2.5 έως και κατά 60–70 μg m⁻³ και το όζον κατά 20–80 ppb σε σταθμούς της ηπειρωτικής Ελλάδας. Σύμφωνα με τις προσομοιώσεις, στις περιοχές που επηρεάστηκαν από τα πλούμια της φωτιάς η εισερχόμενη μικρού μήκους κύματος ακτινοβολίας στην επιφάνεια του εδάφους (σε συνθήκες ανέφελου ουρανού) μειώθηκε κατά 40-100 W m⁻² ενώ κοντά στις εστίες της φωτιάς η μείωση έφτασε τα 320 W m⁻². Η παρούσα εργασία καταδεικνύει ότι τα αερολύματα που παράγονται από δασικές πυρκαγιές μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την ατμόσφαιρα και υπογραμμίζει τη σημασία της κατάλληλης ατμοσφαιρικής μοντελοποίησης για την επίτευξη πιο αξιόπιστων προβλέψεων της ποιότητας του αέρα.","Wildfire emissions frequently degrade regional air quality and affect tropospheric chemistry as well as radiative interactions in the atmosphere. The direct radiative effects of biomass-burning (BB) aerosols, through the absorption and scattering of incoming solar radiation, remain an important source of uncertainty in climate and air-quality modeling. This study examines the period 20–24 August 2023, during which an extreme wildfire event occurred in the Evros region of northeastern Greece. The episode was simulated with the WRF-Chem atmospheric model, which is fully coupled with chemistry and accounts for aerosol–radiation interactions. Satellite products and observational data from ground-based stations were used to evaluate the simulation results with respect to particulate pollutants (PM2.5, PM10, BC, Dust), gaseous pollutants (O3), and aerosol optical properties (AOD, AAOD, SSA, AE) over the Eastern Mediterranean. Overall, the model shows satisfactory agreement with surface observations, remote-sensing products and reanalysis datasets, reproducing the spatial transport and vertical distribution of the smoke plumes. In particular, the simulations revealed very high aerosol loadings in the transported plumes over the Eastern Mediterranean, with AOD reaching up to 3.4 and AAOD up to 0.73 over the Aegean Sea on 22 August, indicating strong aerosol absorption. According to the simulations, PM10 concentrations exceeded 200 μg m⁻³ within the atmospheric boundary layer at 500 m, while values remained as high as 60 μg m⁻³ above it, at 2500 m. Sensitivity experiments with and without the inclusion of wildfire emissions showed that accounting for fire emissions significantly improves the simulated values of key atmospheric pollution indicators. Near the fire sources, emissions were responsible for more than 90% of PM2.5 concentrations and almost 100% of BC in the vertical mass column, while their contribution remained important even near the Italian coasts, where their contribution to PM2.5 and BC was approximately 40%. At the surface, the impact of the fires increased PM2.5 by up to 60–70 μg m⁻³ and ozone by 20–80 ppb at mainland Greek stations. According to the simulations, in regions affected by the fire plumes, incoming shortwave radiation at the surface under clear-sky conditions decreased by 40–100 W m⁻², while near the fire sources the reduction reached 320 W m⁻². This study demonstrates that aerosols produced by wildfires can significantly affect the atmosphere and highlights the importance of appropriate atmospheric modeling for achieving more reliable air-quality forecasts."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Simulation of an extreme wildfire event using the WRF-Chem model"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σπαής Γεώργιος","Spais Georgios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Οι εκπομπές από δασικές πυρκαγιές συχνά υποβαθμίζουν την ποιότητα του αέρα σε περιφερειακή κλίμακα και επηρεάζουν τη χημεία της τροπόσφαιρας καθώς και την αλληλεπίδραση της ακτινοβολίας στην ατμόσφαιρα. Οι άμεσες επιδράσεις των αερολυμάτων από καύση βιομάζας, μέσω της απορρόφησης και της σκέδασης, στην προσπίπτουσα ηλιακή ακτινοβολία παραμένουν μία σημαντική πηγή αβεβαιότητας στα κλιματικά μοντέλα. Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται η περίοδος 20–24 Αυγούστου 2023, η οποία χαρακτηρίστηκε από ένα εκτεταμένο επεισόδιο δασικών πυρκαγιών στην περιοχή του Έβρου. Το επεισόδιο προσομοιώθηκε με το ατμοσφαιρικό μοντέλο WRF-Chem το οποίο είναι πλήρως συζευγμένο με τη χημεία και συνυπολογίζει τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ αερολυμάτων και ακτινοβολίας. Δορυφορικά προϊόντα και δεδομένα παρατήρησης από σταθμούς χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των προσομοιώσεων σε ότι αφορά σωματιδιακούς (PM2.5, PM10, BC, Dust) και αέριους (O3) ρύπους καθώς και οπτικές ιδιότητες των αεροζόλ (AOD, AAOD, SSA, AE). Το μοντέλο παρουσιάζει ικανοποιητική συμφωνία με τα ανωτέρω δεδομένα, αναπαράγοντας τη μεταφορά και την κατακόρυφη κατανομή των πλουμίων. Ειδικότερα, οι προσομοιώσεις ανέδειξαν πολύ υψηλά φορτία αερολυμάτων στα μεταφερόμενα πλούμια πάνω από την Ανατολική Μεσόγειο, με το AOD να φτάνει έως και 3.4 και το AAOD έως και 0.73 πάνω από το Αιγαίο στις 22 Αυγούστου, υποδεικνύοντας έντονη απορρόφηση από τα αερολύματα. Σύμφωνα με τις προσομοιώσεις, οι συγκεντρώσεις PM10 ξεπέρασαν τα 200 μg m⁻³ μέσα στο ατμοσφαιρικό οριακό στρώμα (500 m), ενώ οι τιμές παρέμειναν έως και 60 μg m⁻³ πάνω από αυτό (στα 2500 m). Πειράματα ευαισθησίας με και χωρίς την ενσωμάτωση εκπομπών από πυρκαγιές, έδειξαν ότι ο συνυπολογισμός των εκπομπών από πυρκαγιές βελτιώνει σημαντικά τις τιμές προσομοίωσης βασικών δεικτών ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Κοντά στις εστίες της πυρκαγιάς, οι εκπομπές ευθύνονται για περισσότερο από το 90% των συγκεντρώσεων PM2.5 και σχεδόν για το 100% του BC στην κατακόρυφη στήλη μάζας, ενώ η συμβολή τους παραμένει σημαντική ακόμη και κοντά στις ιταλικές ακτές, όπου οι συνεισφορά τους στα PM2.5 και στον BC είναι περίπου 40%. Στην επιφάνεια, η επίδραση των πυρκαγιών αύξησε τα PM2.5 έως και κατά 60–70 μg m⁻³ και το όζον κατά 20–80 ppb σε σταθμούς της ηπειρωτικής Ελλάδας. Σύμφωνα με τις προσομοιώσεις, στις περιοχές που επηρεάστηκαν από τα πλούμια της φωτιάς η εισερχόμενη μικρού μήκους κύματος ακτινοβολίας στην επιφάνεια του εδάφους (σε συνθήκες ανέφελου ουρανού) μειώθηκε κατά 40-100 W m⁻² ενώ κοντά στις εστίες της φωτιάς η μείωση έφτασε τα 320 W m⁻². Η παρούσα εργασία καταδεικνύει ότι τα αερολύματα που παράγονται από δασικές πυρκαγιές μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την ατμόσφαιρα και υπογραμμίζει τη σημασία της κατάλληλης ατμοσφαιρικής μοντελοποίησης για την επίτευξη πιο αξιόπιστων προβλέψεων της ποιότητας του αέρα.","Wildfire emissions frequently degrade regional air quality and affect tropospheric chemistry as well as radiative interactions in the atmosphere. The direct radiative effects of biomass-burning (BB) aerosols, through the absorption and scattering of incoming solar radiation, remain an important source of uncertainty in climate and air-quality modeling. This study examines the period 20–24 August 2023, during which an extreme wildfire event occurred in the Evros region of northeastern Greece. The episode was simulated with the WRF-Chem atmospheric model, which is fully coupled with chemistry and accounts for aerosol–radiation interactions. Satellite products and observational data from ground-based stations were used to evaluate the simulation results with respect to particulate pollutants (PM2.5, PM10, BC, Dust), gaseous pollutants (O3), and aerosol optical properties (AOD, AAOD, SSA, AE) over the Eastern Mediterranean. Overall, the model shows satisfactory agreement with surface observations, remote-sensing products and reanalysis datasets, reproducing the spatial transport and vertical distribution of the smoke plumes. In particular, the simulations revealed very high aerosol loadings in the transported plumes over the Eastern Mediterranean, with AOD reaching up to 3.4 and AAOD up to 0.73 over the Aegean Sea on 22 August, indicating strong aerosol absorption. According to the simulations, PM10 concentrations exceeded 200 μg m⁻³ within the atmospheric boundary layer at 500 m, while values remained as high as 60 μg m⁻³ above it, at 2500 m. Sensitivity experiments with and without the inclusion of wildfire emissions showed that accounting for fire emissions significantly improves the simulated values of key atmospheric pollution indicators. Near the fire sources, emissions were responsible for more than 90% of PM2.5 concentrations and almost 100% of BC in the vertical mass column, while their contribution remained important even near the Italian coasts, where their contribution to PM2.5 and BC was approximately 40%. At the surface, the impact of the fires increased PM2.5 by up to 60–70 μg m⁻³ and ozone by 20–80 ppb at mainland Greek stations. According to the simulations, in regions affected by the fire plumes, incoming shortwave radiation at the surface under clear-sky conditions decreased by 40–100 W m⁻², while near the fire sources the reduction reached 320 W m⁻². This study demonstrates that aerosols produced by wildfires can significantly affect the atmosphere and highlights the importance of appropriate atmospheric modeling for achieving more reliable air-quality forecasts."],"dc:identifier":["uoadl:5372076","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5372076"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Simulation of an extreme wildfire event using the WRF-Chem model"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:11Z"}