{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5371905"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5371905","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ενδαγειακή αποκατάσταση θωρακικών ανευρυσμάτων και ενδοδιαφυγές","abstract":"Αντικείμενο : Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η περιγραφή της ενδαγγειακής αποκατάστασης της θωρακικής αορτής - TEVAR - και των ενδοδιαφυγών που προκύπτουν ως επιπλοκή αυτής. Μέθοδος : Έγινε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με χρήση του PubMed και Google Scholar από το 2000 ως το 2020 για μελέτες σχετικά με τη χρήση ενδοαυλικών προθέσεων σε όλο το εύρος της παθολογίας της θωρακικής αορτής και των επιπλοκών που προέκυψαν. Αποτελέσματα : Όπως προκύπτει κατά τη βιβλιογραφική ανασκόπηση, η ενδαγγειακή αποκατάσταση των παθήσεων της θωρακικής αορτής κερδίζει διαρκώς έδαφος τα τελευταία χρόνια προσφέροντας μια ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση σε ασθενείς που δεν είναι κατάλληλοι για ανοιχτή χειρουργική αποκατάσταση. Η εξέλιξη της τεχνολογίας και των διαθέσιμων ενδομοσχευμάτων έχει οδηγήσει στη μείωση του ποσοστού των επιπλοκών σε σημαντικό βαθμό. Οι ενδοδιαφυγές ως επιπλοκή έχουν μικρό ποσοστό εμφάνισης που βάσει μελετών περιορίζεται διαρκώς με την πάροδο των ετών, ωστόσο το είδος και ο χρόνος της εμφάνισής τους είναι τα κριτήρια επιλογής της αντιμετώπισής τους. Επομένως η τακτική παρακολούθηση και απεικόνιση ανά τακτά χρονικά διαστήματα μετεγχειρητικά είναι που συμβάλουν στην έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση επιπλοκών όπως οι ενδοδιαφυγές με σκοπό την ακόμη μεγαλύτερη βελτίωση των ποσοστών επιτυχίας της ενδαγγειακής αποκατάστασης. Συμπεράσματα : Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση είναι αρκετά αποτελεσματική και υποσχόμενη θεραπεία των παθήσεων της θωρακικής αορτής με μικρά ποσοστά επιπλοκών όπως οι ενδοδιαφυγές. Οι ενδοδιαφυγές αποτελούν ένα πεδίο που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής αναλόγως του χρόνου εμφάνισης και του είδους καθώς η έγκαιρη διάνωση και αντιμετώπισή τους συμβάλει στην μετεγχειρητική επιτυχία της μεθόδου. Παρόλα αυτά μεγαλύτερες σειρές ασθενών και τυχαιοποιημένες μελέτες είναι απαραίτητες για να καθιερώσουν την ενδαγγειακή προσέγγιση ως μέθοδο εκλογής για όλες της παθήσεις κατά μήκος της θωρακικής αορτής.","abstract_html":"Αντικείμενο : Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η περιγραφή της ενδαγγειακής αποκατάστασης της θωρακικής αορτής - TEVAR - και των ενδοδιαφυγών που προκύπτουν ως επιπλοκή αυτής. Μέθοδος : Έγινε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με χρήση του PubMed και Google Scholar από το 2000 ως το 2020 για μελέτες σχετικά με τη χρήση ενδοαυλικών προθέσεων σε όλο το εύρος της παθολογίας της θωρακικής αορτής και των επιπλοκών που προέκυψαν. Αποτελέσματα : Όπως προκύπτει κατά τη βιβλιογραφική ανασκόπηση, η ενδαγγειακή αποκατάσταση των παθήσεων της θωρακικής αορτής κερδίζει διαρκώς έδαφος τα τελευταία χρόνια προσφέροντας μια ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση σε ασθενείς που δεν είναι κατάλληλοι για ανοιχτή χειρουργική αποκατάσταση. Η εξέλιξη της τεχνολογίας και των διαθέσιμων ενδομοσχευμάτων έχει οδηγήσει στη μείωση του ποσοστού των επιπλοκών σε σημαντικό βαθμό. Οι ενδοδιαφυγές ως επιπλοκή έχουν μικρό ποσοστό εμφάνισης που βάσει μελετών περιορίζεται διαρκώς με την πάροδο των ετών, ωστόσο το είδος και ο χρόνος της εμφάνισής τους είναι τα κριτήρια επιλογής της αντιμετώπισής τους. Επομένως η τακτική παρακολούθηση και απεικόνιση ανά τακτά χρονικά διαστήματα μετεγχειρητικά είναι που συμβάλουν στην έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση επιπλοκών όπως οι ενδοδιαφυγές με σκοπό την ακόμη μεγαλύτερη βελτίωση των ποσοστών επιτυχίας της ενδαγγειακής αποκατάστασης. Συμπεράσματα : Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση είναι αρκετά αποτελεσματική και υποσχόμενη θεραπεία των παθήσεων της θωρακικής αορτής με μικρά ποσοστά επιπλοκών όπως οι ενδοδιαφυγές. Οι ενδοδιαφυγές αποτελούν ένα πεδίο που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής αναλόγως του χρόνου εμφάνισης και του είδους καθώς η έγκαιρη διάνωση και αντιμετώπισή τους συμβάλει στην μετεγχειρητική επιτυχία της μεθόδου. Παρόλα αυτά μεγαλύτερες σειρές ασθενών και τυχαιοποιημένες μελέτες είναι απαραίτητες για να καθιερώσουν την ενδαγγειακή προσέγγιση ως μέθοδο εκλογής για όλες της παθήσεις κατά μήκος της θωρακικής αορτής.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουτέλα Αντωνέλλα","Koutela Antonella"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5371905"],"render_values":[{"text":"uoadl:5371905","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371905","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουτέλα Αντωνέλλα","Koutela Antonella"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5371905","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371905"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο : Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η περιγραφή της ενδαγγειακής αποκατάστασης της θωρακικής αορτής - TEVAR - και των ενδοδιαφυγών που προκύπτουν ως επιπλοκή αυτής. Μέθοδος : Έγινε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με χρήση του PubMed και Google Scholar από το 2000 ως το 2020 για μελέτες σχετικά με τη χρήση ενδοαυλικών προθέσεων σε όλο το εύρος της παθολογίας της θωρακικής αορτής και των επιπλοκών που προέκυψαν. Αποτελέσματα : Όπως προκύπτει κατά τη βιβλιογραφική ανασκόπηση, η ενδαγγειακή αποκατάσταση των παθήσεων της θωρακικής αορτής κερδίζει διαρκώς έδαφος τα τελευταία χρόνια προσφέροντας μια ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση σε ασθενείς που δεν είναι κατάλληλοι για ανοιχτή χειρουργική αποκατάσταση. Η εξέλιξη της τεχνολογίας και των διαθέσιμων ενδομοσχευμάτων έχει οδηγήσει στη μείωση του ποσοστού των επιπλοκών σε σημαντικό βαθμό. Οι ενδοδιαφυγές ως επιπλοκή έχουν μικρό ποσοστό εμφάνισης που βάσει μελετών περιορίζεται διαρκώς με την πάροδο των ετών, ωστόσο το είδος και ο χρόνος της εμφάνισής τους είναι τα κριτήρια επιλογής της αντιμετώπισής τους. Επομένως η τακτική παρακολούθηση και απεικόνιση ανά τακτά χρονικά διαστήματα μετεγχειρητικά είναι που συμβάλουν στην έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση επιπλοκών όπως οι ενδοδιαφυγές με σκοπό την ακόμη μεγαλύτερη βελτίωση των ποσοστών επιτυχίας της ενδαγγειακής αποκατάστασης. Συμπεράσματα : Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση είναι αρκετά αποτελεσματική και υποσχόμενη θεραπεία των παθήσεων της θωρακικής αορτής με μικρά ποσοστά επιπλοκών όπως οι ενδοδιαφυγές. Οι ενδοδιαφυγές αποτελούν ένα πεδίο που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής αναλόγως του χρόνου εμφάνισης και του είδους καθώς η έγκαιρη διάνωση και αντιμετώπισή τους συμβάλει στην μετεγχειρητική επιτυχία της μεθόδου. Παρόλα αυτά μεγαλύτερες σειρές ασθενών και τυχαιοποιημένες μελέτες είναι απαραίτητες για να καθιερώσουν την ενδαγγειακή προσέγγιση ως μέθοδο εκλογής για όλες της παθήσεις κατά μήκος της θωρακικής αορτής.","Objective : The description of endovascular approach for the therapy of the thoracic aorta and the definition, diagnosis and management of endoleaks that occur as side effect post TEVAR. Methods : Systematic review of the literature using PubMed and Google Scholar searching for related scientific papers between 2000 and 2020. We included papers with series of patients treated with TEVAR in full spectrum of the pathology of thoracic aorta and the side effects that occurred. Results : As it occurs from the literature, endovascular approach is increasingly preferred for the repair of thoracic aorta during the last decades as it offers a minimally invasive treatment for patients unsuitable for open surgery. Technological evolution and new available endografts have decreased possible side effects such as endoleaks. When endoleaks occur, their type and time of occurrence are the criteria needed for planning their management. Therefore continuous surveillance and regular postoperative imaging can lead to the correct diagnosis and best possible management of all side effects and especially endoleaks, making it possible to improve even more the success rate of the endovascular treatment of thoracic aorta. Conclusions : Endovascular techniques are very promising and the success rate in the therapy of thoracic aorta continuously increases. Side effects as endoleaks have a low percentage of occurrence but special attention is necessary regarding the time of occurrence and exact location because only early diagnosis can lead to the best possible management. Despite the very good results so far, more patients and reviews worldwide are necessary in order to make the endovascular approach treatment of choice in the wide spectrum of thoracic aorta pathology."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ενδαγειακή αποκατάσταση θωρακικών ανευρυσμάτων και ενδοδιαφυγές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουτέλα Αντωνέλλα","Koutela Antonella"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Αντικείμενο : Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η περιγραφή της ενδαγγειακής αποκατάστασης της θωρακικής αορτής - TEVAR - και των ενδοδιαφυγών που προκύπτουν ως επιπλοκή αυτής. Μέθοδος : Έγινε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με χρήση του PubMed και Google Scholar από το 2000 ως το 2020 για μελέτες σχετικά με τη χρήση ενδοαυλικών προθέσεων σε όλο το εύρος της παθολογίας της θωρακικής αορτής και των επιπλοκών που προέκυψαν. Αποτελέσματα : Όπως προκύπτει κατά τη βιβλιογραφική ανασκόπηση, η ενδαγγειακή αποκατάσταση των παθήσεων της θωρακικής αορτής κερδίζει διαρκώς έδαφος τα τελευταία χρόνια προσφέροντας μια ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση σε ασθενείς που δεν είναι κατάλληλοι για ανοιχτή χειρουργική αποκατάσταση. Η εξέλιξη της τεχνολογίας και των διαθέσιμων ενδομοσχευμάτων έχει οδηγήσει στη μείωση του ποσοστού των επιπλοκών σε σημαντικό βαθμό. Οι ενδοδιαφυγές ως επιπλοκή έχουν μικρό ποσοστό εμφάνισης που βάσει μελετών περιορίζεται διαρκώς με την πάροδο των ετών, ωστόσο το είδος και ο χρόνος της εμφάνισής τους είναι τα κριτήρια επιλογής της αντιμετώπισής τους. Επομένως η τακτική παρακολούθηση και απεικόνιση ανά τακτά χρονικά διαστήματα μετεγχειρητικά είναι που συμβάλουν στην έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση επιπλοκών όπως οι ενδοδιαφυγές με σκοπό την ακόμη μεγαλύτερη βελτίωση των ποσοστών επιτυχίας της ενδαγγειακής αποκατάστασης. Συμπεράσματα : Η ενδαγγειακή αντιμετώπιση είναι αρκετά αποτελεσματική και υποσχόμενη θεραπεία των παθήσεων της θωρακικής αορτής με μικρά ποσοστά επιπλοκών όπως οι ενδοδιαφυγές. Οι ενδοδιαφυγές αποτελούν ένα πεδίο που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής αναλόγως του χρόνου εμφάνισης και του είδους καθώς η έγκαιρη διάνωση και αντιμετώπισή τους συμβάλει στην μετεγχειρητική επιτυχία της μεθόδου. Παρόλα αυτά μεγαλύτερες σειρές ασθενών και τυχαιοποιημένες μελέτες είναι απαραίτητες για να καθιερώσουν την ενδαγγειακή προσέγγιση ως μέθοδο εκλογής για όλες της παθήσεις κατά μήκος της θωρακικής αορτής.","Objective : The description of endovascular approach for the therapy of the thoracic aorta and the definition, diagnosis and management of endoleaks that occur as side effect post TEVAR. Methods : Systematic review of the literature using PubMed and Google Scholar searching for related scientific papers between 2000 and 2020. We included papers with series of patients treated with TEVAR in full spectrum of the pathology of thoracic aorta and the side effects that occurred. Results : As it occurs from the literature, endovascular approach is increasingly preferred for the repair of thoracic aorta during the last decades as it offers a minimally invasive treatment for patients unsuitable for open surgery. Technological evolution and new available endografts have decreased possible side effects such as endoleaks. When endoleaks occur, their type and time of occurrence are the criteria needed for planning their management. Therefore continuous surveillance and regular postoperative imaging can lead to the correct diagnosis and best possible management of all side effects and especially endoleaks, making it possible to improve even more the success rate of the endovascular treatment of thoracic aorta. Conclusions : Endovascular techniques are very promising and the success rate in the therapy of thoracic aorta continuously increases. Side effects as endoleaks have a low percentage of occurrence but special attention is necessary regarding the time of occurrence and exact location because only early diagnosis can lead to the best possible management. Despite the very good results so far, more patients and reviews worldwide are necessary in order to make the endovascular approach treatment of choice in the wide spectrum of thoracic aorta pathology."],"dc:identifier":["uoadl:5371905","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371905"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ενδαγειακή αποκατάσταση θωρακικών ανευρυσμάτων και ενδοδιαφυγές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:11Z"}