{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5371851"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5371851","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σμηγματορροϊκή υπερκεράτωση, κλινικοί και δερματοσκοπικοί φαινότυποι","abstract":"Η σμηγματορροϊκή υπερκεράτωση (Seborrheic Keratosis – SK) αποτελεί έναν από τους συχνότερους καλοήθεις όγκους του δέρματος και παρουσιάζει ποικιλομορφία και κλινική ετερογένεια. Λόγω αυτών των χαρακτηριστικών και παρά την καλοήθη φύση της, ενίοτε καθίσταται εργώδης και απαιτητική η διαφορική διάγωσή της από κακοήθεις οντότητες, ιδίως το μελάνωμα (Melanoma – MM). Η SK αποτελεί ένα εκτενώς μελετημένο θέμα στη βιβλιογραφία για περισσότερο από έναν αιώνα, με σημαντική μερίδα των σύγχρονων μελετών να εστιάζουν στη διαγνωστική προσέγγιση κάνοντας ειδική μνεία στα νέα τεχνολογικά εργαλεία . Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μία συστηματική ανασκόπηση που στοχεύει στη συγκέντρωση, ανάλυση και ερμηνεία των επιστημονικών δεδομένων της τελευταίας δεκαετίας που αφορούν στους κλινικούς και δερματοσκοπικούς φαινότυπους της σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης και τη συσχέτισή τους με το μελάνωμα, με επικέντρωση τόσο στη διαφορική διάγνωση όσο και στη συνύπαρξη. Στο θεωρητικό υπόβαθρο γίνεται εκτενής αναφορά στην επιδημιολογία, τους παθογενετικούς μηχανισμούς (γενετικοί, περιβαλλοντικοί, μοριακοί), καθώς και στη σύγχρονη ταξινόμηση των κλινικών και ιστολογικών υποτύπων της σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης. Παράλληλα, παρουσιάζεται η σύγχρονη ταξινόμηση του δερματικού μελανώματος , αναλύοντας τους 7 κύριους υποτύπους του μελανώματος και τα διαγνωστικά τους κριτήρια. Στο κυρίως μέρος της μελέτης, η ανάλυση των ερευνών εκτείνεται από την κλασική έως και την πιο σύγχρονη διαφορική διάγνωση της σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης και του μελανώματος. Παρατίθενται δεδομένα ερευνών που εστιάζουν στα κλινικά και δερματοσκοπικά χαρακτηριστικά για την κλασική διαφορική διάγνωση μεταξύ σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης και μελανώματος. Επίσης , εξελιγμένες τεχνολογικές μέθοδοι και η εξελισσόμενη τεχνητή νοημοσύνη επιστρατεύονται επικουρικά στην εγκυρότερη και εγκαιρότερη διαφορική διάγνωση. Στη συνέχεια παρουσιάζονται μελέτες περίπτωσης που αναδεικνύουν διαγνωστικές προκλήσεις μεταξύ άτυπων μορφών σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης και σπάνιων υποτύπων μελανώματος. Τέλος, εξετάζεται η εξαιρετικά σπάνια αλλά κλινικά ουσιαστική σχέση του Leser–Trélat sign με το μελάνωμα εκτός των άλλων κακοηθειών. Συνολικά, η εργασία επιχειρεί να καταδείξει μέσω στοιχειοθετημένων συμπερασμάτων την αναγκαιότητα αλλά και τους τρόπους για την καίρια διαφοροδιάγνωση της σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης , μια καλοήθη οντότητα, από το μελάνωμα, την πιο σοβαρή μορφή καρκίνου του δέρματος αλλά και να συμβάλει στην έρευνα για την ενίσχυση της ευαισθησίας και της ειδικότητας των διαγνωστικών προσεγγίσεων.","abstract_html":"Η σμηγματορροϊκή υπερκεράτωση (Seborrheic Keratosis – SK) αποτελεί έναν από τους συχνότερους καλοήθεις όγκους του δέρματος και παρουσιάζει ποικιλομορφία και κλινική ετερογένεια. Λόγω αυτών των χαρακτηριστικών και παρά την καλοήθη φύση της, ενίοτε καθίσταται εργώδης και απαιτητική η διαφορική διάγωσή της από κακοήθεις οντότητες, ιδίως το μελάνωμα (Melanoma – MM). Η SK αποτελεί ένα εκτενώς μελετημένο θέμα στη βιβλιογραφία για περισσότερο από έναν αιώνα, με σημαντική μερίδα των σύγχρονων μελετών να εστιάζουν στη διαγνωστική προσέγγιση κάνοντας ειδική μνεία στα νέα τεχνολογικά εργαλεία . Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μία συστηματική ανασκόπηση που στοχεύει στη συγκέντρωση, ανάλυση και ερμηνεία των επιστημονικών δεδομένων της τελευταίας δεκαετίας που αφορούν στους κλινικούς και δερματοσκοπικούς φαινότυπους της σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης και τη συσχέτισή τους με το μελάνωμα, με επικέντρωση τόσο στη διαφορική διάγνωση όσο και στη συνύπαρξη. Στο θεωρητικό υπόβαθρο γίνεται εκτενής αναφορά στην επιδημιολογία, τους παθογενετικούς μηχανισμούς (γενετικοί, περιβαλλοντικοί, μοριακοί), καθώς και στη σύγχρονη ταξινόμηση των κλινικών και ιστολογικών υποτύπων της σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης. Παράλληλα, παρουσιάζεται η σύγχρονη ταξινόμηση του δερματικού μελανώματος , αναλύοντας τους 7 κύριους υποτύπους του μελανώματος και τα διαγνωστικά τους κριτήρια. Στο κυρίως μέρος της μελέτης, η ανάλυση των ερευνών εκτείνεται από την κλασική έως και την πιο σύγχρονη διαφορική διάγνωση της σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης και του μελανώματος. Παρατίθενται δεδομένα ερευνών που εστιάζουν στα κλινικά και δερματοσκοπικά χαρακτηριστικά για την κλασική διαφορική διάγνωση μεταξύ σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης και μελανώματος. Επίσης , εξελιγμένες τεχνολογικές μέθοδοι και η εξελισσόμενη τεχνητή νοημοσύνη επιστρατεύονται επικουρικά στην εγκυρότερη και εγκαιρότερη διαφορική διάγνωση. Στη συνέχεια παρουσιάζονται μελέτες περίπτωσης που αναδεικνύουν διαγνωστικές προκλήσεις μεταξύ άτυπων μορφών σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης και σπάνιων υποτύπων μελανώματος. Τέλος, εξετάζεται η εξαιρετικά σπάνια αλλά κλινικά ουσιαστική σχέση του Leser–Trélat sign με το μελάνωμα εκτός των άλλων κακοηθειών. Συνολικά, η εργασία επιχειρεί να καταδείξει μέσω στοιχειοθετημένων συμπερασμάτων την αναγκαιότητα αλλά και τους τρόπους για την καίρια διαφοροδιάγνωση της σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης , μια καλοήθη οντότητα, από το μελάνωμα, την πιο σοβαρή μορφή καρκίνου του δέρματος αλλά και να συμβάλει στην έρευνα για την ενίσχυση της ευαισθησίας και της ειδικότητας των διαγνωστικών προσεγγίσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Ούκου Σαέλντα","Uku Saelda"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5371851"],"render_values":[{"text":"uoadl:5371851","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371851","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ούκου Σαέλντα","Uku Saelda"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5371851","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371851"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η σμηγματορροϊκή υπερκεράτωση (Seborrheic Keratosis – SK) αποτελεί έναν από τους συχνότερους καλοήθεις όγκους του δέρματος και παρουσιάζει ποικιλομορφία και κλινική ετερογένεια. Λόγω αυτών των χαρακτηριστικών και παρά την καλοήθη φύση της, ενίοτε καθίσταται εργώδης και απαιτητική η διαφορική διάγωσή της από κακοήθεις οντότητες, ιδίως το μελάνωμα (Melanoma – MM). Η SK αποτελεί ένα εκτενώς μελετημένο θέμα στη βιβλιογραφία για περισσότερο από έναν αιώνα, με σημαντική μερίδα των σύγχρονων μελετών να εστιάζουν στη διαγνωστική προσέγγιση κάνοντας ειδική μνεία στα νέα τεχνολογικά εργαλεία . Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μία συστηματική ανασκόπηση που στοχεύει στη συγκέντρωση, ανάλυση και ερμηνεία των επιστημονικών δεδομένων της τελευταίας δεκαετίας που αφορούν στους κλινικούς και δερματοσκοπικούς φαινότυπους της σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης και τη συσχέτισή τους με το μελάνωμα, με επικέντρωση τόσο στη διαφορική διάγνωση όσο και στη συνύπαρξη. Στο θεωρητικό υπόβαθρο γίνεται εκτενής αναφορά στην επιδημιολογία, τους παθογενετικούς μηχανισμούς (γενετικοί, περιβαλλοντικοί, μοριακοί), καθώς και στη σύγχρονη ταξινόμηση των κλινικών και ιστολογικών υποτύπων της σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης. Παράλληλα, παρουσιάζεται η σύγχρονη ταξινόμηση του δερματικού μελανώματος , αναλύοντας τους 7 κύριους υποτύπους του μελανώματος και τα διαγνωστικά τους κριτήρια. Στο κυρίως μέρος της μελέτης, η ανάλυση των ερευνών εκτείνεται από την κλασική έως και την πιο σύγχρονη διαφορική διάγνωση της σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης και του μελανώματος. Παρατίθενται δεδομένα ερευνών που εστιάζουν στα κλινικά και δερματοσκοπικά χαρακτηριστικά για την κλασική διαφορική διάγνωση μεταξύ σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης και μελανώματος. Επίσης , εξελιγμένες τεχνολογικές μέθοδοι και η εξελισσόμενη τεχνητή νοημοσύνη επιστρατεύονται επικουρικά στην εγκυρότερη και εγκαιρότερη διαφορική διάγνωση. Στη συνέχεια παρουσιάζονται μελέτες περίπτωσης που αναδεικνύουν διαγνωστικές προκλήσεις μεταξύ άτυπων μορφών σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης και σπάνιων υποτύπων μελανώματος. Τέλος, εξετάζεται η εξαιρετικά σπάνια αλλά κλινικά ουσιαστική σχέση του Leser–Trélat sign με το μελάνωμα εκτός των άλλων κακοηθειών. Συνολικά, η εργασία επιχειρεί να καταδείξει μέσω στοιχειοθετημένων συμπερασμάτων την αναγκαιότητα αλλά και τους τρόπους για την καίρια διαφοροδιάγνωση της σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης , μια καλοήθη οντότητα, από το μελάνωμα, την πιο σοβαρή μορφή καρκίνου του δέρματος αλλά και να συμβάλει στην έρευνα για την ενίσχυση της ευαισθησίας και της ειδικότητας των διαγνωστικών προσεγγίσεων.","Seborrheic keratosis (SK) is among the most common benign cutaneous tumors and is characterized by marked variability and clinical heterogeneity. Owing to these features, and despite its benign nature, its differential diagnosis of malignant entities—particularly melanoma (MM) may at times be laborious and demanding. SK has been extensively investigated in literature for more than a century, with a substantial proportion of contemporary studies focusing on diagnostic approaches, with particular emphasis on emerging technological tools. The present thesis constitutes a systematic review aiming to collect, analyze, and interpret scientific evidence from the last decade regarding the clinical and dermoscopic phenotypes of seborrheic keratosis and their association with melanoma, with particular focus on both differential diagnosis and coexistence. The theoretical background provides an extensive overview of the epidemiology, pathogenetic mechanisms (genetic, environmental, and molecular), as well as the contemporary classification of the clinical and histological subtypes of seborrheic keratosis. In parallel, the current classification of cutaneous melanoma is presented, analyzing the seven main melanoma subtypes and their diagnostic criteria. In the main body of the study, the analysis of the literature spans from classical to the most modern approaches to the differential diagnosis of seborrheic keratosis and melanoma. Research data focusing on clinical and dermoscopic characteristics relevant to the classical differential diagnosis between seborrheic keratosis and melanoma are provided. Furthermore, advanced technological methods and the rapidly evolving field of artificial intelligence are employed as adjunctive tools to support more accurate and timely differential diagnosis. Subsequently, case studies are presented that highlight diagnostic challenges between atypical forms of seborrheic keratosis and rare melanoma subtypes. Finally, the exceedingly rare yet clinically significant association of the Leser–Trélat sign with melanoma, among other malignancies, is examined. Overall, this thesis seeks to demonstrate—through evidence-based conclusions—the necessity as well as the optimal approaches for the accurate differential diagnosis of seborrheic keratosis, a benign entity, from melanoma, the most serious form of skin cancer, while also contributing to ongoing research aimed at enhancing the sensitivity and specificity of diagnostic strategies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σμηγματορροϊκή υπερκεράτωση, κλινικοί και δερματοσκοπικοί φαινότυποι"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ούκου Σαέλντα","Uku Saelda"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η σμηγματορροϊκή υπερκεράτωση (Seborrheic Keratosis – SK) αποτελεί έναν από τους συχνότερους καλοήθεις όγκους του δέρματος και παρουσιάζει ποικιλομορφία και κλινική ετερογένεια. Λόγω αυτών των χαρακτηριστικών και παρά την καλοήθη φύση της, ενίοτε καθίσταται εργώδης και απαιτητική η διαφορική διάγωσή της από κακοήθεις οντότητες, ιδίως το μελάνωμα (Melanoma – MM). Η SK αποτελεί ένα εκτενώς μελετημένο θέμα στη βιβλιογραφία για περισσότερο από έναν αιώνα, με σημαντική μερίδα των σύγχρονων μελετών να εστιάζουν στη διαγνωστική προσέγγιση κάνοντας ειδική μνεία στα νέα τεχνολογικά εργαλεία . Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μία συστηματική ανασκόπηση που στοχεύει στη συγκέντρωση, ανάλυση και ερμηνεία των επιστημονικών δεδομένων της τελευταίας δεκαετίας που αφορούν στους κλινικούς και δερματοσκοπικούς φαινότυπους της σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης και τη συσχέτισή τους με το μελάνωμα, με επικέντρωση τόσο στη διαφορική διάγνωση όσο και στη συνύπαρξη. Στο θεωρητικό υπόβαθρο γίνεται εκτενής αναφορά στην επιδημιολογία, τους παθογενετικούς μηχανισμούς (γενετικοί, περιβαλλοντικοί, μοριακοί), καθώς και στη σύγχρονη ταξινόμηση των κλινικών και ιστολογικών υποτύπων της σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης. Παράλληλα, παρουσιάζεται η σύγχρονη ταξινόμηση του δερματικού μελανώματος , αναλύοντας τους 7 κύριους υποτύπους του μελανώματος και τα διαγνωστικά τους κριτήρια. Στο κυρίως μέρος της μελέτης, η ανάλυση των ερευνών εκτείνεται από την κλασική έως και την πιο σύγχρονη διαφορική διάγνωση της σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης και του μελανώματος. Παρατίθενται δεδομένα ερευνών που εστιάζουν στα κλινικά και δερματοσκοπικά χαρακτηριστικά για την κλασική διαφορική διάγνωση μεταξύ σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης και μελανώματος. Επίσης , εξελιγμένες τεχνολογικές μέθοδοι και η εξελισσόμενη τεχνητή νοημοσύνη επιστρατεύονται επικουρικά στην εγκυρότερη και εγκαιρότερη διαφορική διάγνωση. Στη συνέχεια παρουσιάζονται μελέτες περίπτωσης που αναδεικνύουν διαγνωστικές προκλήσεις μεταξύ άτυπων μορφών σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης και σπάνιων υποτύπων μελανώματος. Τέλος, εξετάζεται η εξαιρετικά σπάνια αλλά κλινικά ουσιαστική σχέση του Leser–Trélat sign με το μελάνωμα εκτός των άλλων κακοηθειών. Συνολικά, η εργασία επιχειρεί να καταδείξει μέσω στοιχειοθετημένων συμπερασμάτων την αναγκαιότητα αλλά και τους τρόπους για την καίρια διαφοροδιάγνωση της σμηγματορροϊκής υπερκεράτωσης , μια καλοήθη οντότητα, από το μελάνωμα, την πιο σοβαρή μορφή καρκίνου του δέρματος αλλά και να συμβάλει στην έρευνα για την ενίσχυση της ευαισθησίας και της ειδικότητας των διαγνωστικών προσεγγίσεων.","Seborrheic keratosis (SK) is among the most common benign cutaneous tumors and is characterized by marked variability and clinical heterogeneity. Owing to these features, and despite its benign nature, its differential diagnosis of malignant entities—particularly melanoma (MM) may at times be laborious and demanding. SK has been extensively investigated in literature for more than a century, with a substantial proportion of contemporary studies focusing on diagnostic approaches, with particular emphasis on emerging technological tools. The present thesis constitutes a systematic review aiming to collect, analyze, and interpret scientific evidence from the last decade regarding the clinical and dermoscopic phenotypes of seborrheic keratosis and their association with melanoma, with particular focus on both differential diagnosis and coexistence. The theoretical background provides an extensive overview of the epidemiology, pathogenetic mechanisms (genetic, environmental, and molecular), as well as the contemporary classification of the clinical and histological subtypes of seborrheic keratosis. In parallel, the current classification of cutaneous melanoma is presented, analyzing the seven main melanoma subtypes and their diagnostic criteria. In the main body of the study, the analysis of the literature spans from classical to the most modern approaches to the differential diagnosis of seborrheic keratosis and melanoma. Research data focusing on clinical and dermoscopic characteristics relevant to the classical differential diagnosis between seborrheic keratosis and melanoma are provided. Furthermore, advanced technological methods and the rapidly evolving field of artificial intelligence are employed as adjunctive tools to support more accurate and timely differential diagnosis. Subsequently, case studies are presented that highlight diagnostic challenges between atypical forms of seborrheic keratosis and rare melanoma subtypes. Finally, the exceedingly rare yet clinically significant association of the Leser–Trélat sign with melanoma, among other malignancies, is examined. Overall, this thesis seeks to demonstrate—through evidence-based conclusions—the necessity as well as the optimal approaches for the accurate differential diagnosis of seborrheic keratosis, a benign entity, from melanoma, the most serious form of skin cancer, while also contributing to ongoing research aimed at enhancing the sensitivity and specificity of diagnostic strategies."],"dc:identifier":["uoadl:5371851","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371851"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σμηγματορροϊκή υπερκεράτωση, κλινικοί και δερματοσκοπικοί φαινότυποι"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:11Z"}