{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5371799"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5371799","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του ελληνικού στρατού στην αντιμετώπιση εγχώριων καταστροφών: Διαχείριση Κρίσης και προετοιμασία για την επόμενη φυσική καταστροφή.","abstract":"Η αυξανόμενη συχνότητα και ένταση των φυσικών καταστροφών τα τελευταία χρόνια, ως αποτέλεσμα της κλιματικής κρίσης και της περιβαλλοντικής υποβάθμισης, έχει αναδείξει τη διαχείριση κρίσεων και την πολιτική προστασία σε κεντρικά ζητήματα δημόσιας πολιτικής. Στο σύγχρονο περιβάλλον κινδύνων, τα κράτη καλούνται να αναπτύξουν μηχανισμούς πρόληψης, ετοιμότητας και απόκρισης που να υπερβαίνουν τα παραδοσιακά διοικητικά όρια και να βασίζονται στη διατομεακή συνεργασία και τον συντονισμό πολλαπλών φορέων. Στην Ελλάδα, οι φυσικές καταστροφές, όπως σεισμοί, δασικές πυρκαγιές, πλημμύρες και ακραία καιρικά φαινόμενα, έχουν επανειλημμένα δοκιμάσει την ανθεκτικότητα του κρατικού μηχανισμού και των τοπικών κοινωνιών. Η εμπειρία από πρόσφατα καταστροφικά γεγονότα ανέδειξε τόσο τις υφιστάμενες αδυναμίες όσο και τη σημασία της έγκαιρης κινητοποίησης όλων των διαθέσιμων πόρων. Στο πλαίσιο αυτό, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διαδραματίζουν έναν κρίσιμο, αν και επικουρικό, ρόλο στην υποστήριξη της πολιτικής προστασίας και της διαχείρισης κρίσεων σε εθνικό επίπεδο. Ο ρόλος των Ενόπλων Δυνάμεων στην αντιμετώπιση εγχώριων καταστροφών δεν περιορίζεται σε επιχειρήσεις άμεσης απόκρισης, αλλά εκτείνεται και στη φάση της ετοιμότητας και της πρόληψης. Η οργανωτική τους δομή, η επιχειρησιακή τους ετοιμότητα και η διαθεσιμότητα εξειδικευμένου προσωπικού και μέσων τους επιτρέπουν να συμβάλλουν ουσιαστικά σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ιδίως όταν οι δυνατότητες των πολιτικών φορέων δοκιμάζονται ή υπερβαίνονται. Παράλληλα, η εμπλοκή τους εγείρει ζητήματα θεσμικής οριοθέτησης, συντονισμού και διαλειτουργικότητας με τις αρμόδιες πολιτικές αρχές. Τα τελευταία χρόνια, η αναμόρφωση του πλαισίου πολιτικής προστασίας και η ίδρυση ειδικών διοικητικών δομών για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης σηματοδότησαν μια προσπάθεια μετάβασης από αποσπασματικές παρεμβάσεις σε πιο ολοκληρωμένες στρατηγικές διαχείρισης κινδύνων. Στο πλαίσιο αυτό, καθίσταται αναγκαία η συστηματική μελέτη του ρόλου του στρατού όχι μόνο ως επιχειρησιακού μέσου, αλλά και ως θεσμικού εταίρου σε ένα πολυεπίπεδο σύστημα πολιτικής προστασίας. Η παρούσα εργασία εστιάζει στη διερεύνηση του ρόλου των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στην πρόληψη και αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, καθώς και στη συμβολή τους στη διαχείριση κρίσεων και στην προετοιμασία για μελλοντικά καταστροφικά γεγονότα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη θεσμική ένταξη του στρατού στο εθνικό σύστημα πολιτικής προστασίας, στις επιχειρησιακές του δυνατότητες, αλλά και στις προκλήσεις που ανακύπτουν από τη συνεργασία με άλλους εμπλεκόμενους φορείς. Στόχος της εργασίας είναι αφενός η αποτύπωση του υφιστάμενου πλαισίου και των πρακτικών που ακολουθούνται στην Ελλάδα και αφετέρου η ανάδειξη πεδίων βελτίωσης και προσαρμογής ενόψει της αυξανόμενης πολυπλοκότητας των φυσικών κινδύνων. Μέσα από την ανάλυση αυτή, επιδιώκεται να συμβάλει στον επιστημονικό διάλογο γύρω από τη διαχείριση κρίσεων και να προσφέρει χρήσιμα συμπεράσματα για την ενίσχυση της εθνικής ετοιμότητας και ανθεκτικότητας απέναντι στις μελλοντικές φυσικές καταστροφές.","abstract_html":"Η αυξανόμενη συχνότητα και ένταση των φυσικών καταστροφών τα τελευταία χρόνια, ως αποτέλεσμα της κλιματικής κρίσης και της περιβαλλοντικής υποβάθμισης, έχει αναδείξει τη διαχείριση κρίσεων και την πολιτική προστασία σε κεντρικά ζητήματα δημόσιας πολιτικής. Στο σύγχρονο περιβάλλον κινδύνων, τα κράτη καλούνται να αναπτύξουν μηχανισμούς πρόληψης, ετοιμότητας και απόκρισης που να υπερβαίνουν τα παραδοσιακά διοικητικά όρια και να βασίζονται στη διατομεακή συνεργασία και τον συντονισμό πολλαπλών φορέων. Στην Ελλάδα, οι φυσικές καταστροφές, όπως σεισμοί, δασικές πυρκαγιές, πλημμύρες και ακραία καιρικά φαινόμενα, έχουν επανειλημμένα δοκιμάσει την ανθεκτικότητα του κρατικού μηχανισμού και των τοπικών κοινωνιών. Η εμπειρία από πρόσφατα καταστροφικά γεγονότα ανέδειξε τόσο τις υφιστάμενες αδυναμίες όσο και τη σημασία της έγκαιρης κινητοποίησης όλων των διαθέσιμων πόρων. Στο πλαίσιο αυτό, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διαδραματίζουν έναν κρίσιμο, αν και επικουρικό, ρόλο στην υποστήριξη της πολιτικής προστασίας και της διαχείρισης κρίσεων σε εθνικό επίπεδο. Ο ρόλος των Ενόπλων Δυνάμεων στην αντιμετώπιση εγχώριων καταστροφών δεν περιορίζεται σε επιχειρήσεις άμεσης απόκρισης, αλλά εκτείνεται και στη φάση της ετοιμότητας και της πρόληψης. Η οργανωτική τους δομή, η επιχειρησιακή τους ετοιμότητα και η διαθεσιμότητα εξειδικευμένου προσωπικού και μέσων τους επιτρέπουν να συμβάλλουν ουσιαστικά σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ιδίως όταν οι δυνατότητες των πολιτικών φορέων δοκιμάζονται ή υπερβαίνονται. Παράλληλα, η εμπλοκή τους εγείρει ζητήματα θεσμικής οριοθέτησης, συντονισμού και διαλειτουργικότητας με τις αρμόδιες πολιτικές αρχές. Τα τελευταία χρόνια, η αναμόρφωση του πλαισίου πολιτικής προστασίας και η ίδρυση ειδικών διοικητικών δομών για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης σηματοδότησαν μια προσπάθεια μετάβασης από αποσπασματικές παρεμβάσεις σε πιο ολοκληρωμένες στρατηγικές διαχείρισης κινδύνων. Στο πλαίσιο αυτό, καθίσταται αναγκαία η συστηματική μελέτη του ρόλου του στρατού όχι μόνο ως επιχειρησιακού μέσου, αλλά και ως θεσμικού εταίρου σε ένα πολυεπίπεδο σύστημα πολιτικής προστασίας. Η παρούσα εργασία εστιάζει στη διερεύνηση του ρόλου των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στην πρόληψη και αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, καθώς και στη συμβολή τους στη διαχείριση κρίσεων και στην προετοιμασία για μελλοντικά καταστροφικά γεγονότα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη θεσμική ένταξη του στρατού στο εθνικό σύστημα πολιτικής προστασίας, στις επιχειρησιακές του δυνατότητες, αλλά και στις προκλήσεις που ανακύπτουν από τη συνεργασία με άλλους εμπλεκόμενους φορείς. Στόχος της εργασίας είναι αφενός η αποτύπωση του υφιστάμενου πλαισίου και των πρακτικών που ακολουθούνται στην Ελλάδα και αφετέρου η ανάδειξη πεδίων βελτίωσης και προσαρμογής ενόψει της αυξανόμενης πολυπλοκότητας των φυσικών κινδύνων. Μέσα από την ανάλυση αυτή, επιδιώκεται να συμβάλει στον επιστημονικό διάλογο γύρω από τη διαχείριση κρίσεων και να προσφέρει χρήσιμα συμπεράσματα για την ενίσχυση της εθνικής ετοιμότητας και ανθεκτικότητας απέναντι στις μελλοντικές φυσικές καταστροφές.","abstract_has_math":false,"creators":["Πιπιτσούλης Θεόφιλος","Pipitsoulis THeofilos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:11Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5371799"],"render_values":[{"text":"uoadl:5371799","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371799","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πιπιτσούλης Θεόφιλος","Pipitsoulis THeofilos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5371799","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371799"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αυξανόμενη συχνότητα και ένταση των φυσικών καταστροφών τα τελευταία χρόνια, ως αποτέλεσμα της κλιματικής κρίσης και της περιβαλλοντικής υποβάθμισης, έχει αναδείξει τη διαχείριση κρίσεων και την πολιτική προστασία σε κεντρικά ζητήματα δημόσιας πολιτικής. Στο σύγχρονο περιβάλλον κινδύνων, τα κράτη καλούνται να αναπτύξουν μηχανισμούς πρόληψης, ετοιμότητας και απόκρισης που να υπερβαίνουν τα παραδοσιακά διοικητικά όρια και να βασίζονται στη διατομεακή συνεργασία και τον συντονισμό πολλαπλών φορέων. Στην Ελλάδα, οι φυσικές καταστροφές, όπως σεισμοί, δασικές πυρκαγιές, πλημμύρες και ακραία καιρικά φαινόμενα, έχουν επανειλημμένα δοκιμάσει την ανθεκτικότητα του κρατικού μηχανισμού και των τοπικών κοινωνιών. Η εμπειρία από πρόσφατα καταστροφικά γεγονότα ανέδειξε τόσο τις υφιστάμενες αδυναμίες όσο και τη σημασία της έγκαιρης κινητοποίησης όλων των διαθέσιμων πόρων. Στο πλαίσιο αυτό, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διαδραματίζουν έναν κρίσιμο, αν και επικουρικό, ρόλο στην υποστήριξη της πολιτικής προστασίας και της διαχείρισης κρίσεων σε εθνικό επίπεδο. Ο ρόλος των Ενόπλων Δυνάμεων στην αντιμετώπιση εγχώριων καταστροφών δεν περιορίζεται σε επιχειρήσεις άμεσης απόκρισης, αλλά εκτείνεται και στη φάση της ετοιμότητας και της πρόληψης. Η οργανωτική τους δομή, η επιχειρησιακή τους ετοιμότητα και η διαθεσιμότητα εξειδικευμένου προσωπικού και μέσων τους επιτρέπουν να συμβάλλουν ουσιαστικά σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ιδίως όταν οι δυνατότητες των πολιτικών φορέων δοκιμάζονται ή υπερβαίνονται. Παράλληλα, η εμπλοκή τους εγείρει ζητήματα θεσμικής οριοθέτησης, συντονισμού και διαλειτουργικότητας με τις αρμόδιες πολιτικές αρχές. Τα τελευταία χρόνια, η αναμόρφωση του πλαισίου πολιτικής προστασίας και η ίδρυση ειδικών διοικητικών δομών για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης σηματοδότησαν μια προσπάθεια μετάβασης από αποσπασματικές παρεμβάσεις σε πιο ολοκληρωμένες στρατηγικές διαχείρισης κινδύνων. Στο πλαίσιο αυτό, καθίσταται αναγκαία η συστηματική μελέτη του ρόλου του στρατού όχι μόνο ως επιχειρησιακού μέσου, αλλά και ως θεσμικού εταίρου σε ένα πολυεπίπεδο σύστημα πολιτικής προστασίας. Η παρούσα εργασία εστιάζει στη διερεύνηση του ρόλου των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στην πρόληψη και αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, καθώς και στη συμβολή τους στη διαχείριση κρίσεων και στην προετοιμασία για μελλοντικά καταστροφικά γεγονότα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη θεσμική ένταξη του στρατού στο εθνικό σύστημα πολιτικής προστασίας, στις επιχειρησιακές του δυνατότητες, αλλά και στις προκλήσεις που ανακύπτουν από τη συνεργασία με άλλους εμπλεκόμενους φορείς. Στόχος της εργασίας είναι αφενός η αποτύπωση του υφιστάμενου πλαισίου και των πρακτικών που ακολουθούνται στην Ελλάδα και αφετέρου η ανάδειξη πεδίων βελτίωσης και προσαρμογής ενόψει της αυξανόμενης πολυπλοκότητας των φυσικών κινδύνων. Μέσα από την ανάλυση αυτή, επιδιώκεται να συμβάλει στον επιστημονικό διάλογο γύρω από τη διαχείριση κρίσεων και να προσφέρει χρήσιμα συμπεράσματα για την ενίσχυση της εθνικής ετοιμότητας και ανθεκτικότητας απέναντι στις μελλοντικές φυσικές καταστροφές.","This The increasing frequency and intensity of natural disasters in recent years, as a result of the climate crisis and environmental degradation, have brought crisis management and civil protection to the forefront of public policy. In the contemporary risk environment, states are required to develop mechanisms of prevention, preparedness, and response that go beyond traditional administrative boundaries and are based on intersectoral cooperation and the coordination of multiple stakeholders. In Greece, natural disasters such as earthquakes, wildfires, floods, and extreme weather phenomena have repeatedly tested the resilience of the state apparatus and local communities. Experience from recent catastrophic events has highlighted both existing weaknesses and the importance of the timely mobilization of all available resources. Within this context, the Hellenic Armed Forces play a critical, albeit auxiliary, role in supporting civil protection and crisis management at the national level. The role of the Armed Forces in addressing domestic disasters is not limited to immediate response operations but also extends to the phases of preparedness and prevention. Their organizational structure, operational readiness, and the availability of specialized personnel and equipment enable them to contribute substantially in emergency situations, particularly when the capacities of civilian authorities are strained or exceeded. At the same time, their involvement raises issues of institutional delineation, coordination, and interoperability with the competent civilian authorities. In recent years, the restructuring of the civil protection framework and the establishment of specialized administrative structures for addressing the climate crisis have signaled an effort to move from fragmented interventions toward more comprehensive risk management strategies. Within this framework, a systematic examination of the role of the military is necessary—not only as an operational instrument, but also as an institutional partner within a multilevel civil protection system. This paper focuses on investigating the role of the Hellenic Armed Forces in the prevention and response to natural disasters, as well as their contribution to crisis management and preparedness for future catastrophic events. Particular emphasis is placed on the institutional integration of the military within the national civil protection system, their operational capabilities, and the challenges arising from cooperation with other involved actors. The aim of the paper is, on the one hand, to document the existing framework and practices followed in Greece, and on the other, to highlight areas for improvement and adaptation in view of the increasing complexity of natural hazards. Through this analysis, the paper seeks to contribute to the scholarly dialogue on crisis management and to offer useful conclusions for strengthening national preparedness and resilience against future natural disasters."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του ελληνικού στρατού στην αντιμετώπιση εγχώριων καταστροφών: Διαχείριση Κρίσης και προετοιμασία για την επόμενη φυσική καταστροφή."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πιπιτσούλης Θεόφιλος","Pipitsoulis THeofilos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η αυξανόμενη συχνότητα και ένταση των φυσικών καταστροφών τα τελευταία χρόνια, ως αποτέλεσμα της κλιματικής κρίσης και της περιβαλλοντικής υποβάθμισης, έχει αναδείξει τη διαχείριση κρίσεων και την πολιτική προστασία σε κεντρικά ζητήματα δημόσιας πολιτικής. Στο σύγχρονο περιβάλλον κινδύνων, τα κράτη καλούνται να αναπτύξουν μηχανισμούς πρόληψης, ετοιμότητας και απόκρισης που να υπερβαίνουν τα παραδοσιακά διοικητικά όρια και να βασίζονται στη διατομεακή συνεργασία και τον συντονισμό πολλαπλών φορέων. Στην Ελλάδα, οι φυσικές καταστροφές, όπως σεισμοί, δασικές πυρκαγιές, πλημμύρες και ακραία καιρικά φαινόμενα, έχουν επανειλημμένα δοκιμάσει την ανθεκτικότητα του κρατικού μηχανισμού και των τοπικών κοινωνιών. Η εμπειρία από πρόσφατα καταστροφικά γεγονότα ανέδειξε τόσο τις υφιστάμενες αδυναμίες όσο και τη σημασία της έγκαιρης κινητοποίησης όλων των διαθέσιμων πόρων. Στο πλαίσιο αυτό, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διαδραματίζουν έναν κρίσιμο, αν και επικουρικό, ρόλο στην υποστήριξη της πολιτικής προστασίας και της διαχείρισης κρίσεων σε εθνικό επίπεδο. Ο ρόλος των Ενόπλων Δυνάμεων στην αντιμετώπιση εγχώριων καταστροφών δεν περιορίζεται σε επιχειρήσεις άμεσης απόκρισης, αλλά εκτείνεται και στη φάση της ετοιμότητας και της πρόληψης. Η οργανωτική τους δομή, η επιχειρησιακή τους ετοιμότητα και η διαθεσιμότητα εξειδικευμένου προσωπικού και μέσων τους επιτρέπουν να συμβάλλουν ουσιαστικά σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ιδίως όταν οι δυνατότητες των πολιτικών φορέων δοκιμάζονται ή υπερβαίνονται. Παράλληλα, η εμπλοκή τους εγείρει ζητήματα θεσμικής οριοθέτησης, συντονισμού και διαλειτουργικότητας με τις αρμόδιες πολιτικές αρχές. Τα τελευταία χρόνια, η αναμόρφωση του πλαισίου πολιτικής προστασίας και η ίδρυση ειδικών διοικητικών δομών για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης σηματοδότησαν μια προσπάθεια μετάβασης από αποσπασματικές παρεμβάσεις σε πιο ολοκληρωμένες στρατηγικές διαχείρισης κινδύνων. Στο πλαίσιο αυτό, καθίσταται αναγκαία η συστηματική μελέτη του ρόλου του στρατού όχι μόνο ως επιχειρησιακού μέσου, αλλά και ως θεσμικού εταίρου σε ένα πολυεπίπεδο σύστημα πολιτικής προστασίας. Η παρούσα εργασία εστιάζει στη διερεύνηση του ρόλου των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στην πρόληψη και αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, καθώς και στη συμβολή τους στη διαχείριση κρίσεων και στην προετοιμασία για μελλοντικά καταστροφικά γεγονότα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη θεσμική ένταξη του στρατού στο εθνικό σύστημα πολιτικής προστασίας, στις επιχειρησιακές του δυνατότητες, αλλά και στις προκλήσεις που ανακύπτουν από τη συνεργασία με άλλους εμπλεκόμενους φορείς. Στόχος της εργασίας είναι αφενός η αποτύπωση του υφιστάμενου πλαισίου και των πρακτικών που ακολουθούνται στην Ελλάδα και αφετέρου η ανάδειξη πεδίων βελτίωσης και προσαρμογής ενόψει της αυξανόμενης πολυπλοκότητας των φυσικών κινδύνων. Μέσα από την ανάλυση αυτή, επιδιώκεται να συμβάλει στον επιστημονικό διάλογο γύρω από τη διαχείριση κρίσεων και να προσφέρει χρήσιμα συμπεράσματα για την ενίσχυση της εθνικής ετοιμότητας και ανθεκτικότητας απέναντι στις μελλοντικές φυσικές καταστροφές.","This The increasing frequency and intensity of natural disasters in recent years, as a result of the climate crisis and environmental degradation, have brought crisis management and civil protection to the forefront of public policy. In the contemporary risk environment, states are required to develop mechanisms of prevention, preparedness, and response that go beyond traditional administrative boundaries and are based on intersectoral cooperation and the coordination of multiple stakeholders. In Greece, natural disasters such as earthquakes, wildfires, floods, and extreme weather phenomena have repeatedly tested the resilience of the state apparatus and local communities. Experience from recent catastrophic events has highlighted both existing weaknesses and the importance of the timely mobilization of all available resources. Within this context, the Hellenic Armed Forces play a critical, albeit auxiliary, role in supporting civil protection and crisis management at the national level. The role of the Armed Forces in addressing domestic disasters is not limited to immediate response operations but also extends to the phases of preparedness and prevention. Their organizational structure, operational readiness, and the availability of specialized personnel and equipment enable them to contribute substantially in emergency situations, particularly when the capacities of civilian authorities are strained or exceeded. At the same time, their involvement raises issues of institutional delineation, coordination, and interoperability with the competent civilian authorities. In recent years, the restructuring of the civil protection framework and the establishment of specialized administrative structures for addressing the climate crisis have signaled an effort to move from fragmented interventions toward more comprehensive risk management strategies. Within this framework, a systematic examination of the role of the military is necessary—not only as an operational instrument, but also as an institutional partner within a multilevel civil protection system. This paper focuses on investigating the role of the Hellenic Armed Forces in the prevention and response to natural disasters, as well as their contribution to crisis management and preparedness for future catastrophic events. Particular emphasis is placed on the institutional integration of the military within the national civil protection system, their operational capabilities, and the challenges arising from cooperation with other involved actors. The aim of the paper is, on the one hand, to document the existing framework and practices followed in Greece, and on the other, to highlight areas for improvement and adaptation in view of the increasing complexity of natural hazards. Through this analysis, the paper seeks to contribute to the scholarly dialogue on crisis management and to offer useful conclusions for strengthening national preparedness and resilience against future natural disasters."],"dc:identifier":["uoadl:5371799","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371799"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ο ρόλος του ελληνικού στρατού στην αντιμετώπιση εγχώριων καταστροφών: Διαχείριση Κρίσης και προετοιμασία για την επόμενη φυσική καταστροφή."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:11Z"}