{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5371724"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5371724","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επιχειρώντας την οικειοποίηση της γυναικείας αυτοεικόνας: Ποιοτική έρευνα με την χρήση της μεθοδολογίας της ψηφιακής αφήγησης","abstract":"Η γυναικεία εικόνα συγκροτείται μέσα από πλέγματα κοινωνικών, πολιτισμικών και ιστορικών αναπαραστάσεων, οι οποίες τροφοδοτούνται από κυρίαρχες κανονιστικές λογικές για το φύλο και το σώμα. Οι αναπαραστάσεις αυτές, διαμορφώνουν εσωτερικευμένες και ετεροκαθορισμένες ταυτότητες, στις οποίες η γυναίκα αναγνωρίζεται μέσω του βλέμματος του “άλλου”. Επομένως, η αναζήτηση αυτοδιάθεσης και η δημιουργία μιας αυτοεικόνας που δεν περιορίζεται σε επιβεβλημένα πρότυπα, αποτελεί κρίσιμο ζητούμενο για την σύγχρονη θηλυκότητα. Η οικειοποίηση της αυτοεικόνας, ως διαδικασία επανερμηνείας και ανακατασκευής αυτών των εσωτερικευμένων εικόνων, εντάσσεται στο πλαίσιο μιας προσπάθειας χειραφέτησης και επαναπροσδιορισμού του εαυτού. Η ψηφιακή αφήγηση αποτελεί μεθοδολογία προς αυτήν την κατεύθυνση, καθώς κατά την συλλογική διαδικασία παραγωγής ιστοριών επιδιώκεται η ενδυνάμωση, η κριτική επίγνωση και η αυτονομία των συμμετεχουσών. Μέσα από τη δημιουργία και κοινοποίηση προσωπικών αφηγήσεων σε πολυμεσική μορφή, εντός του κύκλου αφήγησης, οι γυναίκες εκλήθησαν να αμφισβητήσουν κυρίαρχες εικόνες και να επαναδιατυπώσουν την εκδοχή τους για την αυτοεικόνα τους. Στη συγκεκριμένη μελέτη διερευνήθηκε πώς η ψηφιακή αφήγηση μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο οικειοποίησης της γυναικείας αυτοεικόνας, αναδεικνύοντας τη δυναμική της να αποδομεί στερεότυπα και να προάγει νέες μορφές έκφρασης και αυτοπροσδιορισμού. Τα αποτελέσματα από την ποιοτική έρευνα που ακολούθησε ήταν θετικά γύρω από την επίτευξη των στόχων για την χρήση κυριάρχων αφηγήσεων υπό νέα σκοπιά, που έφερε συνειδητότητα και ευρηματικότητα, την επαφή και κατανόηση της παραγωγής πολυμεσικού έργου και κυρίως, την δημιουργία ενός ασφαλούς πλαισίου που υπήρξε αφορμή για μοίρασμα σε πρωτόγνωρο, για όλες μας, βαθμό.","abstract_html":"Η γυναικεία εικόνα συγκροτείται μέσα από πλέγματα κοινωνικών, πολιτισμικών και ιστορικών αναπαραστάσεων, οι οποίες τροφοδοτούνται από κυρίαρχες κανονιστικές λογικές για το φύλο και το σώμα. Οι αναπαραστάσεις αυτές, διαμορφώνουν εσωτερικευμένες και ετεροκαθορισμένες ταυτότητες, στις οποίες η γυναίκα αναγνωρίζεται μέσω του βλέμματος του “άλλου”. Επομένως, η αναζήτηση αυτοδιάθεσης και η δημιουργία μιας αυτοεικόνας που δεν περιορίζεται σε επιβεβλημένα πρότυπα, αποτελεί κρίσιμο ζητούμενο για την σύγχρονη θηλυκότητα. Η οικειοποίηση της αυτοεικόνας, ως διαδικασία επανερμηνείας και ανακατασκευής αυτών των εσωτερικευμένων εικόνων, εντάσσεται στο πλαίσιο μιας προσπάθειας χειραφέτησης και επαναπροσδιορισμού του εαυτού. Η ψηφιακή αφήγηση αποτελεί μεθοδολογία προς αυτήν την κατεύθυνση, καθώς κατά την συλλογική διαδικασία παραγωγής ιστοριών επιδιώκεται η ενδυνάμωση, η κριτική επίγνωση και η αυτονομία των συμμετεχουσών. Μέσα από τη δημιουργία και κοινοποίηση προσωπικών αφηγήσεων σε πολυμεσική μορφή, εντός του κύκλου αφήγησης, οι γυναίκες εκλήθησαν να αμφισβητήσουν κυρίαρχες εικόνες και να επαναδιατυπώσουν την εκδοχή τους για την αυτοεικόνα τους. Στη συγκεκριμένη μελέτη διερευνήθηκε πώς η ψηφιακή αφήγηση μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο οικειοποίησης της γυναικείας αυτοεικόνας, αναδεικνύοντας τη δυναμική της να αποδομεί στερεότυπα και να προάγει νέες μορφές έκφρασης και αυτοπροσδιορισμού. Τα αποτελέσματα από την ποιοτική έρευνα που ακολούθησε ήταν θετικά γύρω από την επίτευξη των στόχων για την χρήση κυριάρχων αφηγήσεων υπό νέα σκοπιά, που έφερε συνειδητότητα και ευρηματικότητα, την επαφή και κατανόηση της παραγωγής πολυμεσικού έργου και κυρίως, την δημιουργία ενός ασφαλούς πλαισίου που υπήρξε αφορμή για μοίρασμα σε πρωτόγνωρο, για όλες μας, βαθμό.","abstract_has_math":false,"creators":["ΚΟΛΤΣΙΔΑ ΑΡΤΕΜΙΣ-ΑΓΟΡΗ","KOLTSIDA ARTEMIS-AGORI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:11Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5371724"],"render_values":[{"text":"uoadl:5371724","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371724","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΚΟΛΤΣΙΔΑ ΑΡΤΕΜΙΣ-ΑΓΟΡΗ","KOLTSIDA ARTEMIS-AGORI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5371724","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371724"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η γυναικεία εικόνα συγκροτείται μέσα από πλέγματα κοινωνικών, πολιτισμικών και ιστορικών αναπαραστάσεων, οι οποίες τροφοδοτούνται από κυρίαρχες κανονιστικές λογικές για το φύλο και το σώμα. Οι αναπαραστάσεις αυτές, διαμορφώνουν εσωτερικευμένες και ετεροκαθορισμένες ταυτότητες, στις οποίες η γυναίκα αναγνωρίζεται μέσω του βλέμματος του “άλλου”. Επομένως, η αναζήτηση αυτοδιάθεσης και η δημιουργία μιας αυτοεικόνας που δεν περιορίζεται σε επιβεβλημένα πρότυπα, αποτελεί κρίσιμο ζητούμενο για την σύγχρονη θηλυκότητα. Η οικειοποίηση της αυτοεικόνας, ως διαδικασία επανερμηνείας και ανακατασκευής αυτών των εσωτερικευμένων εικόνων, εντάσσεται στο πλαίσιο μιας προσπάθειας χειραφέτησης και επαναπροσδιορισμού του εαυτού. Η ψηφιακή αφήγηση αποτελεί μεθοδολογία προς αυτήν την κατεύθυνση, καθώς κατά την συλλογική διαδικασία παραγωγής ιστοριών επιδιώκεται η ενδυνάμωση, η κριτική επίγνωση και η αυτονομία των συμμετεχουσών. Μέσα από τη δημιουργία και κοινοποίηση προσωπικών αφηγήσεων σε πολυμεσική μορφή, εντός του κύκλου αφήγησης, οι γυναίκες εκλήθησαν να αμφισβητήσουν κυρίαρχες εικόνες και να επαναδιατυπώσουν την εκδοχή τους για την αυτοεικόνα τους. Στη συγκεκριμένη μελέτη διερευνήθηκε πώς η ψηφιακή αφήγηση μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο οικειοποίησης της γυναικείας αυτοεικόνας, αναδεικνύοντας τη δυναμική της να αποδομεί στερεότυπα και να προάγει νέες μορφές έκφρασης και αυτοπροσδιορισμού. Τα αποτελέσματα από την ποιοτική έρευνα που ακολούθησε ήταν θετικά γύρω από την επίτευξη των στόχων για την χρήση κυριάρχων αφηγήσεων υπό νέα σκοπιά, που έφερε συνειδητότητα και ευρηματικότητα, την επαφή και κατανόηση της παραγωγής πολυμεσικού έργου και κυρίως, την δημιουργία ενός ασφαλούς πλαισίου που υπήρξε αφορμή για μοίρασμα σε πρωτόγνωρο, για όλες μας, βαθμό.","The female image is shaped through intersecting social, cultural, and historical representations, which are reinforced by the dominant normative logic around gender and the body. These representations inform internalized and externally imposed identities, in which women are recognized through the gaze of the “other”. Consequently, the pursuit of self-determination and the construction of a self-image, that is not constrained by imposed standards, is a critical concern for contemporary femininity. The process of appropriating one’s self-image, through reinterpretation and reconstruction of these internalized representations, can be understood as part of a broader effort toward emancipation and the redefinition of the self. Digital storytelling offers a methodology aligned with this aim, as the collective creation of narratives seeks to empower participants, cultivate critical awareness, and promote autonomy. By producing and sharing personal narratives in multimedia form, within the storytelling circle, women were invited to challenge dominant representations and articulate their own version of self-image. This study explored how digital storytelling can serve as a tool for the appropriation of the female self-image, highlighting its capacity to deconstruct stereotypes and foster new forms of expression and self-definition. Findings from the subsequent qualitative research were positive, indicating that participants achieved goals such as reinterpreting dominant narratives from fresh perspectives, fostering awareness and creativity, engaging with and understanding multimedia production, and, most importantly, experiencing a safe space that encouraged sharing to a degree that was deeply meaningful for all involved."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επιχειρώντας την οικειοποίηση της γυναικείας αυτοεικόνας: Ποιοτική έρευνα με την χρήση της μεθοδολογίας της ψηφιακής αφήγησης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΚΟΛΤΣΙΔΑ ΑΡΤΕΜΙΣ-ΑΓΟΡΗ","KOLTSIDA ARTEMIS-AGORI"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η γυναικεία εικόνα συγκροτείται μέσα από πλέγματα κοινωνικών, πολιτισμικών και ιστορικών αναπαραστάσεων, οι οποίες τροφοδοτούνται από κυρίαρχες κανονιστικές λογικές για το φύλο και το σώμα. Οι αναπαραστάσεις αυτές, διαμορφώνουν εσωτερικευμένες και ετεροκαθορισμένες ταυτότητες, στις οποίες η γυναίκα αναγνωρίζεται μέσω του βλέμματος του “άλλου”. Επομένως, η αναζήτηση αυτοδιάθεσης και η δημιουργία μιας αυτοεικόνας που δεν περιορίζεται σε επιβεβλημένα πρότυπα, αποτελεί κρίσιμο ζητούμενο για την σύγχρονη θηλυκότητα. Η οικειοποίηση της αυτοεικόνας, ως διαδικασία επανερμηνείας και ανακατασκευής αυτών των εσωτερικευμένων εικόνων, εντάσσεται στο πλαίσιο μιας προσπάθειας χειραφέτησης και επαναπροσδιορισμού του εαυτού. Η ψηφιακή αφήγηση αποτελεί μεθοδολογία προς αυτήν την κατεύθυνση, καθώς κατά την συλλογική διαδικασία παραγωγής ιστοριών επιδιώκεται η ενδυνάμωση, η κριτική επίγνωση και η αυτονομία των συμμετεχουσών. Μέσα από τη δημιουργία και κοινοποίηση προσωπικών αφηγήσεων σε πολυμεσική μορφή, εντός του κύκλου αφήγησης, οι γυναίκες εκλήθησαν να αμφισβητήσουν κυρίαρχες εικόνες και να επαναδιατυπώσουν την εκδοχή τους για την αυτοεικόνα τους. Στη συγκεκριμένη μελέτη διερευνήθηκε πώς η ψηφιακή αφήγηση μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο οικειοποίησης της γυναικείας αυτοεικόνας, αναδεικνύοντας τη δυναμική της να αποδομεί στερεότυπα και να προάγει νέες μορφές έκφρασης και αυτοπροσδιορισμού. Τα αποτελέσματα από την ποιοτική έρευνα που ακολούθησε ήταν θετικά γύρω από την επίτευξη των στόχων για την χρήση κυριάρχων αφηγήσεων υπό νέα σκοπιά, που έφερε συνειδητότητα και ευρηματικότητα, την επαφή και κατανόηση της παραγωγής πολυμεσικού έργου και κυρίως, την δημιουργία ενός ασφαλούς πλαισίου που υπήρξε αφορμή για μοίρασμα σε πρωτόγνωρο, για όλες μας, βαθμό.","The female image is shaped through intersecting social, cultural, and historical representations, which are reinforced by the dominant normative logic around gender and the body. These representations inform internalized and externally imposed identities, in which women are recognized through the gaze of the “other”. Consequently, the pursuit of self-determination and the construction of a self-image, that is not constrained by imposed standards, is a critical concern for contemporary femininity. The process of appropriating one’s self-image, through reinterpretation and reconstruction of these internalized representations, can be understood as part of a broader effort toward emancipation and the redefinition of the self. Digital storytelling offers a methodology aligned with this aim, as the collective creation of narratives seeks to empower participants, cultivate critical awareness, and promote autonomy. By producing and sharing personal narratives in multimedia form, within the storytelling circle, women were invited to challenge dominant representations and articulate their own version of self-image. This study explored how digital storytelling can serve as a tool for the appropriation of the female self-image, highlighting its capacity to deconstruct stereotypes and foster new forms of expression and self-definition. Findings from the subsequent qualitative research were positive, indicating that participants achieved goals such as reinterpreting dominant narratives from fresh perspectives, fostering awareness and creativity, engaging with and understanding multimedia production, and, most importantly, experiencing a safe space that encouraged sharing to a degree that was deeply meaningful for all involved."],"dc:identifier":["uoadl:5371724","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371724"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Επιχειρώντας την οικειοποίηση της γυναικείας αυτοεικόνας: Ποιοτική έρευνα με την χρήση της μεθοδολογίας της ψηφιακής αφήγησης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:11Z"}