{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5371684"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5371684","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος των Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών της Μεσογείου στην Κλιματική Αλλαγή - Βιοποικιλότητα - Αειφόρο Ανάπτυξη","abstract":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία θα αναφερθούν σχέδια και δράσεις που πραγματοποιούνται σε Ευρωπαϊκό, Εθνικό, Επιστημονικό και Εθελοντικό επίπεδο, για τη διαχείριση των Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών (ΘΠΠ) της Μεσογείου Θάλασσας, με στόχο το μετριασμό και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημικών υπηρεσιών καθώς και την προώθηση της Αειφόρου-Βιώσιμης Ανάπτυξης του θαλάσσιου χώρου και των παράκτιων περιοχών της Μεσογείου. Περιγραφή του προβλήματος: Μεταξύ των κινδύνων που απειλούν τα παράκτια και θαλάσσια οικοσυστήματα της Μεσογειακής Λεκάνης, η κλιματική αλλαγή και οι ανθρωπογενείς δραστηριότητες που επιβαρύνουν το φυσικό περιβάλλον, είναι οι κύριοι παράγοντες αξιοσημείωτης μείωσης της βιοποικιλότητας και υποβάθμισης σημαντικών βιοτόπων στην Μεσόγειο Θάλασσα. Η δημιουργία και η αποτελεσματική διαχείριση των Θαλασσίων Προστατευόμενων Περιοχών είναι το κύριο «εργαλείο» αντιμετώπισης αυτών των κίνδυνων για τη διατήρηση και ανάκαμψη της θαλάσσιας πανίδας και χλωρίδας. Ειδικότερα, η λειτουργία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων απειλείται από τον συνδυασμό κλιματικών παραγόντων όπως η αύξηση της θερμοκρασίας των υδάτων, η σημαντική μείωση του οξυγόνου για τους θαλάσσιους οργανισμούς, η άνοδος της στάθμης της Μεσογείου Θάλασσας καθώς και άλλων ανθρωπογενών παραγόντων όπως η ρύπανση των υδάτων από πλαστικά και χημικά απόβλητα, ο ευτροφισμός θαλάσσιων οργανισμών, η υπεραλίευση και η κατασκευή παράνομων παράκτιων υποδομών. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υποβάθμιση των υπηρεσιών των οικοσυστημάτων και σημαντική απώλεια βιοποικιλότητας ακόμα και την ολοκληρωτική εξαφάνιση κάποιων ειδών. Σκοπός και στόχοι της έρευνας: Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια περιπτωσιακή μελέτη (case study) και αναφέρεται στον ενεργό και πολύ σημαντικό ρόλο των Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών της Μεσογείου (ΘΠΠ) στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, στην προστασία της βιοποικιλότητας και στην ανάγκη προώθησης της Αειφόρου - Βιώσιμης Ανάπτυξης, στο Μεσογειακό χώρο. Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών «για την Προστασία του Θαλάσσιου Περιβάλλοντος και των Παράκτιων Περιοχών της Μεσογείου», γνωστότερη ως «Σύμβαση της Βαρκελώνης», έθεσε ως στόχο το συντονισμό των δράσεων και τη λήψη όλων των κατάλληλων μέτρων για την υιοθέτηση ενός αποτελεσματικού συστήματος διαχείρισης των Μεσογειακών Θαλάσσιων και Παράκτιων περιοχών, με το οποίο περιοχές υψηλότερης οικολογικής αξίας αναγνωρίζονται με νομικό καθεστώς από κάθε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Χωρών εγγύς της Μεσογείου Θάλασσας, ως Θαλάσσιες Προστατευόμενες Περιοχές (ΘΠΠ). Σε αυτές τις οικολογικά σημαντικές θαλάσσιες και παράκτιες περιοχές προστατεύονται πολύ σημαντικά, σπάνια και απειλούμενα θαλάσσια είδη, όπως η μεσογειακή φώκια (Monachus monachus), η μεσογειακή χελώνα (Caretta caretta), θαλάσσια πουλιά, είδη ψαριών, καθώς και είδη απειλούμενων υπό εξαφάνιση κητωδών (δελφίνια, φάλαινες, καρχαριοειδή). Επίσης, ιδιαίτερη σημασία έχει η προστασία των υπό πίεση λιβαδιών Ποσειδωνίας, που απαντώνται μόνο στη Μεσόγειο Θάλασσα και είναι σημαντικοί οικότοποι θαλάσσιας χλωρίδας, καθώς δεσμεύουν σημαντικές ποσότητες άνθρακα C από το ατμοσφαιρικό CO2 και συμβάλουν στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής. Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι με τα κόκκινα κοράλλια ανήκουν επίσης στα ευάλωτα και απειλούμενα είδη και απαιτείται η προστασία τους εφόσον είναι ένα πολύ σημαντικό είδος στην φαρμακευτική έρευνα και στην παραγωγή φαρμάκων. Τα οφέλη που προκύπτουν από την αποτελεσματική και θεσμική διαχείρισή των Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών, όπως συμβαίνει και με τις Χερσαίες Προστατευόμενες Περιοχές, δεν περιορίζονται μόνο στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος αλλά συντελούν και στην Αειφόρο Ανάπτυξη των Μεσογειακών νησιωτικών και παράκτιων περιοχών, συμβάλλοντας στην ανθρώπινη βιωσιμότητα και ευημερία.","abstract_html":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία θα αναφερθούν σχέδια και δράσεις που πραγματοποιούνται σε Ευρωπαϊκό, Εθνικό, Επιστημονικό και Εθελοντικό επίπεδο, για τη διαχείριση των Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών (ΘΠΠ) της Μεσογείου Θάλασσας, με στόχο το μετριασμό και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημικών υπηρεσιών καθώς και την προώθηση της Αειφόρου-Βιώσιμης Ανάπτυξης του θαλάσσιου χώρου και των παράκτιων περιοχών της Μεσογείου. Περιγραφή του προβλήματος: Μεταξύ των κινδύνων που απειλούν τα παράκτια και θαλάσσια οικοσυστήματα της Μεσογειακής Λεκάνης, η κλιματική αλλαγή και οι ανθρωπογενείς δραστηριότητες που επιβαρύνουν το φυσικό περιβάλλον, είναι οι κύριοι παράγοντες αξιοσημείωτης μείωσης της βιοποικιλότητας και υποβάθμισης σημαντικών βιοτόπων στην Μεσόγειο Θάλασσα. Η δημιουργία και η αποτελεσματική διαχείριση των Θαλασσίων Προστατευόμενων Περιοχών είναι το κύριο «εργαλείο» αντιμετώπισης αυτών των κίνδυνων για τη διατήρηση και ανάκαμψη της θαλάσσιας πανίδας και χλωρίδας. Ειδικότερα, η λειτουργία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων απειλείται από τον συνδυασμό κλιματικών παραγόντων όπως η αύξηση της θερμοκρασίας των υδάτων, η σημαντική μείωση του οξυγόνου για τους θαλάσσιους οργανισμούς, η άνοδος της στάθμης της Μεσογείου Θάλασσας καθώς και άλλων ανθρωπογενών παραγόντων όπως η ρύπανση των υδάτων από πλαστικά και χημικά απόβλητα, ο ευτροφισμός θαλάσσιων οργανισμών, η υπεραλίευση και η κατασκευή παράνομων παράκτιων υποδομών. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υποβάθμιση των υπηρεσιών των οικοσυστημάτων και σημαντική απώλεια βιοποικιλότητας ακόμα και την ολοκληρωτική εξαφάνιση κάποιων ειδών. Σκοπός και στόχοι της έρευνας: Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια περιπτωσιακή μελέτη (case study) και αναφέρεται στον ενεργό και πολύ σημαντικό ρόλο των Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών της Μεσογείου (ΘΠΠ) στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, στην προστασία της βιοποικιλότητας και στην ανάγκη προώθησης της Αειφόρου - Βιώσιμης Ανάπτυξης, στο Μεσογειακό χώρο. Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών «για την Προστασία του Θαλάσσιου Περιβάλλοντος και των Παράκτιων Περιοχών της Μεσογείου», γνωστότερη ως «Σύμβαση της Βαρκελώνης», έθεσε ως στόχο το συντονισμό των δράσεων και τη λήψη όλων των κατάλληλων μέτρων για την υιοθέτηση ενός αποτελεσματικού συστήματος διαχείρισης των Μεσογειακών Θαλάσσιων και Παράκτιων περιοχών, με το οποίο περιοχές υψηλότερης οικολογικής αξίας αναγνωρίζονται με νομικό καθεστώς από κάθε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Χωρών εγγύς της Μεσογείου Θάλασσας, ως Θαλάσσιες Προστατευόμενες Περιοχές (ΘΠΠ). Σε αυτές τις οικολογικά σημαντικές θαλάσσιες και παράκτιες περιοχές προστατεύονται πολύ σημαντικά, σπάνια και απειλούμενα θαλάσσια είδη, όπως η μεσογειακή φώκια (Monachus monachus), η μεσογειακή χελώνα (Caretta caretta), θαλάσσια πουλιά, είδη ψαριών, καθώς και είδη απειλούμενων υπό εξαφάνιση κητωδών (δελφίνια, φάλαινες, καρχαριοειδή). Επίσης, ιδιαίτερη σημασία έχει η προστασία των υπό πίεση λιβαδιών Ποσειδωνίας, που απαντώνται μόνο στη Μεσόγειο Θάλασσα και είναι σημαντικοί οικότοποι θαλάσσιας χλωρίδας, καθώς δεσμεύουν σημαντικές ποσότητες άνθρακα C από το ατμοσφαιρικό CO2 και συμβάλουν στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής. Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι με τα κόκκινα κοράλλια ανήκουν επίσης στα ευάλωτα και απειλούμενα είδη και απαιτείται η προστασία τους εφόσον είναι ένα πολύ σημαντικό είδος στην φαρμακευτική έρευνα και στην παραγωγή φαρμάκων. Τα οφέλη που προκύπτουν από την αποτελεσματική και θεσμική διαχείρισή των Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών, όπως συμβαίνει και με τις Χερσαίες Προστατευόμενες Περιοχές, δεν περιορίζονται μόνο στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος αλλά συντελούν και στην Αειφόρο Ανάπτυξη των Μεσογειακών νησιωτικών και παράκτιων περιοχών, συμβάλλοντας στην ανθρώπινη βιωσιμότητα και ευημερία.","abstract_has_math":false,"creators":["Νικολοπούλου Βασιλική","Nikolopoulou Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:11Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5371684"],"render_values":[{"text":"uoadl:5371684","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371684","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νικολοπούλου Βασιλική","Nikolopoulou Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5371684","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371684"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία θα αναφερθούν σχέδια και δράσεις που πραγματοποιούνται σε Ευρωπαϊκό, Εθνικό, Επιστημονικό και Εθελοντικό επίπεδο, για τη διαχείριση των Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών (ΘΠΠ) της Μεσογείου Θάλασσας, με στόχο το μετριασμό και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημικών υπηρεσιών καθώς και την προώθηση της Αειφόρου-Βιώσιμης Ανάπτυξης του θαλάσσιου χώρου και των παράκτιων περιοχών της Μεσογείου. Περιγραφή του προβλήματος: Μεταξύ των κινδύνων που απειλούν τα παράκτια και θαλάσσια οικοσυστήματα της Μεσογειακής Λεκάνης, η κλιματική αλλαγή και οι ανθρωπογενείς δραστηριότητες που επιβαρύνουν το φυσικό περιβάλλον, είναι οι κύριοι παράγοντες αξιοσημείωτης μείωσης της βιοποικιλότητας και υποβάθμισης σημαντικών βιοτόπων στην Μεσόγειο Θάλασσα. Η δημιουργία και η αποτελεσματική διαχείριση των Θαλασσίων Προστατευόμενων Περιοχών είναι το κύριο «εργαλείο» αντιμετώπισης αυτών των κίνδυνων για τη διατήρηση και ανάκαμψη της θαλάσσιας πανίδας και χλωρίδας. Ειδικότερα, η λειτουργία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων απειλείται από τον συνδυασμό κλιματικών παραγόντων όπως η αύξηση της θερμοκρασίας των υδάτων, η σημαντική μείωση του οξυγόνου για τους θαλάσσιους οργανισμούς, η άνοδος της στάθμης της Μεσογείου Θάλασσας καθώς και άλλων ανθρωπογενών παραγόντων όπως η ρύπανση των υδάτων από πλαστικά και χημικά απόβλητα, ο ευτροφισμός θαλάσσιων οργανισμών, η υπεραλίευση και η κατασκευή παράνομων παράκτιων υποδομών. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υποβάθμιση των υπηρεσιών των οικοσυστημάτων και σημαντική απώλεια βιοποικιλότητας ακόμα και την ολοκληρωτική εξαφάνιση κάποιων ειδών. Σκοπός και στόχοι της έρευνας: Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια περιπτωσιακή μελέτη (case study) και αναφέρεται στον ενεργό και πολύ σημαντικό ρόλο των Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών της Μεσογείου (ΘΠΠ) στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, στην προστασία της βιοποικιλότητας και στην ανάγκη προώθησης της Αειφόρου - Βιώσιμης Ανάπτυξης, στο Μεσογειακό χώρο. Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών «για την Προστασία του Θαλάσσιου Περιβάλλοντος και των Παράκτιων Περιοχών της Μεσογείου», γνωστότερη ως «Σύμβαση της Βαρκελώνης», έθεσε ως στόχο το συντονισμό των δράσεων και τη λήψη όλων των κατάλληλων μέτρων για την υιοθέτηση ενός αποτελεσματικού συστήματος διαχείρισης των Μεσογειακών Θαλάσσιων και Παράκτιων περιοχών, με το οποίο περιοχές υψηλότερης οικολογικής αξίας αναγνωρίζονται με νομικό καθεστώς από κάθε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Χωρών εγγύς της Μεσογείου Θάλασσας, ως Θαλάσσιες Προστατευόμενες Περιοχές (ΘΠΠ). Σε αυτές τις οικολογικά σημαντικές θαλάσσιες και παράκτιες περιοχές προστατεύονται πολύ σημαντικά, σπάνια και απειλούμενα θαλάσσια είδη, όπως η μεσογειακή φώκια (Monachus monachus), η μεσογειακή χελώνα (Caretta caretta), θαλάσσια πουλιά, είδη ψαριών, καθώς και είδη απειλούμενων υπό εξαφάνιση κητωδών (δελφίνια, φάλαινες, καρχαριοειδή). Επίσης, ιδιαίτερη σημασία έχει η προστασία των υπό πίεση λιβαδιών Ποσειδωνίας, που απαντώνται μόνο στη Μεσόγειο Θάλασσα και είναι σημαντικοί οικότοποι θαλάσσιας χλωρίδας, καθώς δεσμεύουν σημαντικές ποσότητες άνθρακα C από το ατμοσφαιρικό CO2 και συμβάλουν στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής. Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι με τα κόκκινα κοράλλια ανήκουν επίσης στα ευάλωτα και απειλούμενα είδη και απαιτείται η προστασία τους εφόσον είναι ένα πολύ σημαντικό είδος στην φαρμακευτική έρευνα και στην παραγωγή φαρμάκων. Τα οφέλη που προκύπτουν από την αποτελεσματική και θεσμική διαχείρισή των Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών, όπως συμβαίνει και με τις Χερσαίες Προστατευόμενες Περιοχές, δεν περιορίζονται μόνο στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος αλλά συντελούν και στην Αειφόρο Ανάπτυξη των Μεσογειακών νησιωτικών και παράκτιων περιοχών, συμβάλλοντας στην ανθρώπινη βιωσιμότητα και ευημερία.","This thesis will report on projects and actions carried out at European, National, Scientific and Voluntary levels, for the management of Marine Protected Areas (MPAs) of the Mediterranean Sea, with the aim of mitigating and adapting to climate change, preserving biodiversity and ecosystem services as well as promoting the Sustainable Development of the marine space and coastal areas of the Mediterranean. Problem description: Among the risks that threaten the coastal and marine ecosystems of the Mediterranean Basin, climate change and anthropogenic activities, which burden the natural environment, are the main factors of a notable reduction in biodiversity and degradation of important habitats in the Mediterranean Sea. The creation and effective management of Marine Protected Areas is the main measure to address these risks for the conservation and recovery of marine fauna and flora. In particular, the functioning of marine ecosystems is threatened by the combination of climate factors such as increasing water temperatures, a significant reduction in oxygen for marine organisms, the rise in the level of the Mediterranean Sea as well as other anthropogenic factors such as water pollution by plastic and chemical waste, eutrophication of marine organisms, overfishing and the construction of illegal coastal infrastructure. This can lead to the degradation of ecosystem services and significant loss of biodiversity, mass deaths, and even the complete extinction of some species. Purpose and objectives of the research: This thesis is a case study and refers to the active and very important role of the Mediterranean Marine Protected Areas (MPAs) in addressing the climate crisis, in protecting biodiversity and in the need to promote Sustainable Development in the Mediterranean area. The United Nations Convention "for the Protection of the Marine Environment and the Coastal Region of the Mediterranean", better known as the "Barcelona Convention", set as its objective the coordination of actions and the taking of all appropriate measures for the adoption of an effective management system for the Mediterranean Marine and Coastal Regions, by which areas of higher ecological value are recognized with legal status by each member of the European Union and the Countries bordering the Mediterranean Sea, as Marine Protected Areas (MPAs). In these ecologically important marine and coastal areas, very important, rare and endangered marine species are protected, such as the Mediterranean monk seal (Monachus monachus), the Mediterranean loggerhead turtle (Caretta caretta), seabirds, fish species, as well as endangered cetacean species (dolphins, whales, sharks). Also, the protection of stressed Posidonia meadows, which are found only in the Mediterranean Sea and are important habitats for marine flora, is of particular importance, as they sequester significant amounts of C from atmospheric CO2 and contribute to the mitigation of climate change. Coral reefs with their red corals are also vulnerable and endangered species and their protection is required since they are a very important species in pharmaceutical research and drug production. The benefits resulting from their effective and institutional management, as is the case with Terrestrial Protected Areas, are not limited only to the protection of the natural environment but also contribute to the Sustainable Development of the Mediterranean island and coastal regions, contributing to human well-being."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος των Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών της Μεσογείου στην Κλιματική Αλλαγή - Βιοποικιλότητα - Αειφόρο Ανάπτυξη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νικολοπούλου Βασιλική","Nikolopoulou Vasiliki"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία θα αναφερθούν σχέδια και δράσεις που πραγματοποιούνται σε Ευρωπαϊκό, Εθνικό, Επιστημονικό και Εθελοντικό επίπεδο, για τη διαχείριση των Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών (ΘΠΠ) της Μεσογείου Θάλασσας, με στόχο το μετριασμό και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημικών υπηρεσιών καθώς και την προώθηση της Αειφόρου-Βιώσιμης Ανάπτυξης του θαλάσσιου χώρου και των παράκτιων περιοχών της Μεσογείου. Περιγραφή του προβλήματος: Μεταξύ των κινδύνων που απειλούν τα παράκτια και θαλάσσια οικοσυστήματα της Μεσογειακής Λεκάνης, η κλιματική αλλαγή και οι ανθρωπογενείς δραστηριότητες που επιβαρύνουν το φυσικό περιβάλλον, είναι οι κύριοι παράγοντες αξιοσημείωτης μείωσης της βιοποικιλότητας και υποβάθμισης σημαντικών βιοτόπων στην Μεσόγειο Θάλασσα. Η δημιουργία και η αποτελεσματική διαχείριση των Θαλασσίων Προστατευόμενων Περιοχών είναι το κύριο «εργαλείο» αντιμετώπισης αυτών των κίνδυνων για τη διατήρηση και ανάκαμψη της θαλάσσιας πανίδας και χλωρίδας. Ειδικότερα, η λειτουργία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων απειλείται από τον συνδυασμό κλιματικών παραγόντων όπως η αύξηση της θερμοκρασίας των υδάτων, η σημαντική μείωση του οξυγόνου για τους θαλάσσιους οργανισμούς, η άνοδος της στάθμης της Μεσογείου Θάλασσας καθώς και άλλων ανθρωπογενών παραγόντων όπως η ρύπανση των υδάτων από πλαστικά και χημικά απόβλητα, ο ευτροφισμός θαλάσσιων οργανισμών, η υπεραλίευση και η κατασκευή παράνομων παράκτιων υποδομών. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υποβάθμιση των υπηρεσιών των οικοσυστημάτων και σημαντική απώλεια βιοποικιλότητας ακόμα και την ολοκληρωτική εξαφάνιση κάποιων ειδών. Σκοπός και στόχοι της έρευνας: Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια περιπτωσιακή μελέτη (case study) και αναφέρεται στον ενεργό και πολύ σημαντικό ρόλο των Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών της Μεσογείου (ΘΠΠ) στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, στην προστασία της βιοποικιλότητας και στην ανάγκη προώθησης της Αειφόρου - Βιώσιμης Ανάπτυξης, στο Μεσογειακό χώρο. Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών «για την Προστασία του Θαλάσσιου Περιβάλλοντος και των Παράκτιων Περιοχών της Μεσογείου», γνωστότερη ως «Σύμβαση της Βαρκελώνης», έθεσε ως στόχο το συντονισμό των δράσεων και τη λήψη όλων των κατάλληλων μέτρων για την υιοθέτηση ενός αποτελεσματικού συστήματος διαχείρισης των Μεσογειακών Θαλάσσιων και Παράκτιων περιοχών, με το οποίο περιοχές υψηλότερης οικολογικής αξίας αναγνωρίζονται με νομικό καθεστώς από κάθε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Χωρών εγγύς της Μεσογείου Θάλασσας, ως Θαλάσσιες Προστατευόμενες Περιοχές (ΘΠΠ). Σε αυτές τις οικολογικά σημαντικές θαλάσσιες και παράκτιες περιοχές προστατεύονται πολύ σημαντικά, σπάνια και απειλούμενα θαλάσσια είδη, όπως η μεσογειακή φώκια (Monachus monachus), η μεσογειακή χελώνα (Caretta caretta), θαλάσσια πουλιά, είδη ψαριών, καθώς και είδη απειλούμενων υπό εξαφάνιση κητωδών (δελφίνια, φάλαινες, καρχαριοειδή). Επίσης, ιδιαίτερη σημασία έχει η προστασία των υπό πίεση λιβαδιών Ποσειδωνίας, που απαντώνται μόνο στη Μεσόγειο Θάλασσα και είναι σημαντικοί οικότοποι θαλάσσιας χλωρίδας, καθώς δεσμεύουν σημαντικές ποσότητες άνθρακα C από το ατμοσφαιρικό CO2 και συμβάλουν στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής. Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι με τα κόκκινα κοράλλια ανήκουν επίσης στα ευάλωτα και απειλούμενα είδη και απαιτείται η προστασία τους εφόσον είναι ένα πολύ σημαντικό είδος στην φαρμακευτική έρευνα και στην παραγωγή φαρμάκων. Τα οφέλη που προκύπτουν από την αποτελεσματική και θεσμική διαχείρισή των Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών, όπως συμβαίνει και με τις Χερσαίες Προστατευόμενες Περιοχές, δεν περιορίζονται μόνο στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος αλλά συντελούν και στην Αειφόρο Ανάπτυξη των Μεσογειακών νησιωτικών και παράκτιων περιοχών, συμβάλλοντας στην ανθρώπινη βιωσιμότητα και ευημερία.","This thesis will report on projects and actions carried out at European, National, Scientific and Voluntary levels, for the management of Marine Protected Areas (MPAs) of the Mediterranean Sea, with the aim of mitigating and adapting to climate change, preserving biodiversity and ecosystem services as well as promoting the Sustainable Development of the marine space and coastal areas of the Mediterranean. Problem description: Among the risks that threaten the coastal and marine ecosystems of the Mediterranean Basin, climate change and anthropogenic activities, which burden the natural environment, are the main factors of a notable reduction in biodiversity and degradation of important habitats in the Mediterranean Sea. The creation and effective management of Marine Protected Areas is the main measure to address these risks for the conservation and recovery of marine fauna and flora. In particular, the functioning of marine ecosystems is threatened by the combination of climate factors such as increasing water temperatures, a significant reduction in oxygen for marine organisms, the rise in the level of the Mediterranean Sea as well as other anthropogenic factors such as water pollution by plastic and chemical waste, eutrophication of marine organisms, overfishing and the construction of illegal coastal infrastructure. This can lead to the degradation of ecosystem services and significant loss of biodiversity, mass deaths, and even the complete extinction of some species. Purpose and objectives of the research: This thesis is a case study and refers to the active and very important role of the Mediterranean Marine Protected Areas (MPAs) in addressing the climate crisis, in protecting biodiversity and in the need to promote Sustainable Development in the Mediterranean area. The United Nations Convention "for the Protection of the Marine Environment and the Coastal Region of the Mediterranean", better known as the "Barcelona Convention", set as its objective the coordination of actions and the taking of all appropriate measures for the adoption of an effective management system for the Mediterranean Marine and Coastal Regions, by which areas of higher ecological value are recognized with legal status by each member of the European Union and the Countries bordering the Mediterranean Sea, as Marine Protected Areas (MPAs). In these ecologically important marine and coastal areas, very important, rare and endangered marine species are protected, such as the Mediterranean monk seal (Monachus monachus), the Mediterranean loggerhead turtle (Caretta caretta), seabirds, fish species, as well as endangered cetacean species (dolphins, whales, sharks). Also, the protection of stressed Posidonia meadows, which are found only in the Mediterranean Sea and are important habitats for marine flora, is of particular importance, as they sequester significant amounts of C from atmospheric CO2 and contribute to the mitigation of climate change. Coral reefs with their red corals are also vulnerable and endangered species and their protection is required since they are a very important species in pharmaceutical research and drug production. The benefits resulting from their effective and institutional management, as is the case with Terrestrial Protected Areas, are not limited only to the protection of the natural environment but also contribute to the Sustainable Development of the Mediterranean island and coastal regions, contributing to human well-being."],"dc:identifier":["uoadl:5371684","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371684"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ο ρόλος των Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών της Μεσογείου στην Κλιματική Αλλαγή - Βιοποικιλότητα - Αειφόρο Ανάπτυξη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:11Z"}