{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5371544"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5371544","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Mελέτη ερωτηματολογίου σε ειδικευμένους Δερματολόγους-Αφροδισιολόγους: η άσκηση της δερματικής ογκολογίας στην Kύπρο","abstract":"Εισαγωγή: Η δερματοσκόπηση αποτελεί μια μη επεμβατική, in vivo διαγνωστική μέθοδο που επιτρέπει την αξιολόγηση μορφολογικών δομών, χρωμάτων και προτύπων της επιδερμίδας, της δερμοεπιδερμιδικής συμβολής και του χορίου, οι οποίες δεν είναι ορατές με το γυμνό μάτι. Κατέχει ενδιάμεση θέση ανάμεσα στην κλινική και ιστολογική εξέταση, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες που συσχετίζονται με ιστολογικά χαρακτηριστικά. Χάρη στην ταχύτητα, την ασφάλεια και την υψηλή διαγνωστική αξία, η δερματοσκόπηση έχει καθιερωθεί ως βασικό εργαλείο της καθημερινής δερματολογικής πρακτικής, καθιστώντας το δερματοσκόπιο το «στηθοσκόπιο» του δερματολόγου. Η εφαρμογή της δεν περιορίζεται μόνο στην πρώιμη ανίχνευση του μελανώματος, αλλά επεκτείνεται σε ένα ευρύ φάσμα δερματοπαθειών, συμβάλλοντας καθοριστικά τόσο στη διαγνωστική όσο και στη θεραπευτική προσέγγιση και παρακολούθηση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση των διαγνωστικών και θεραπευτικών πρακτικών που εφαρμόζονται σε δερματοογκολογικά περιστατικά από δερματολόγους που δραστηριοποιούνται στην Κύπρο, με ιδιαίτερη έμφαση στη χρήση της δερματοσκόπησης. Η μελέτη αποσκοπεί στην αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης στον τομέα της Δερματικής Ογκολογίας, στην αναγνώριση ενδεχόμενων ελλείψεων ή αδυναμιών στην πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία, καθώς και στη διατύπωση προτάσεων για τη βελτίωση της κλινικής πρακτικής. Μέθοδοι: Πρόκειται για συγχρονική μελέτη που διεξήχθη με ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο, το οποίο απευθύνθηκε αποκλειστικά σε εγγεγραμμένους Δερματολόγους Αφροδισιολόγους στην Κύπρο. Το ερωτηματολόγιο, αποτελούμενο από 24 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής, κάλυπτε κοινωνικοδημογραφικά και επαγγελματικά χαρακτηριστικά, καθώς και πρακτικές διάγνωσης και θεραπείας δερματοογκολογικών οντοτήτων. Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε ανώνυμα μέσω Google Forms, κατόπιν ενημερωμένης συγκατάθεσης, υπό την αιγίδα της ΕΔΑΕ και της ΔΑΕΚ, με έγκριση από την Επιτροπή Ηθικής και Δεοντολογίας της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ. Η στατιστική ανάλυση έγινε με Stata/IC 15.1, χρησιμοποιώντας περιγραφικά στατιστικά και τις δοκιμασίες Chi-square και Fisher’s exact (επίπεδο σημαντικότητας α=0,05). Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 50 δερματολόγοι, με πλειονότητα γυναίκες (62%) και οι περισσότεροι ηλικίας 30–50 ετών. Οι συμμετέχοντες εργάζονταν κυρίως σε ιδιωτικά ιατρεία ενταγμένα στο ΓΕΣΥ (52%), ακολουθούμενα από ιδιωτικά εκτός ΓΕΣΥ (22%) και δημόσιες δομές (20%). Το 100% ανέφερε καθημερινή εμπλοκή σε περιστατικά δερματοογκολογίας. Η πλειονότητα είχε υψηλή εξοικείωση με την κλινική δερματολογία (56% άριστη, 34% πολύ καλή) και τη δερματοογκολογία (40% άριστη, 42% πολύ καλή), ενώ χαμηλότερη εξοικείωση παρατηρήθηκε στην αισθητική δερματολογία και σε νεότερες διαγνωστικές τεχνικές. Το δερματοσκόπιο χρησιμοποιείται από το 98% των συμμετεχόντων, επηρεάζοντας τις θεραπευτικές αποφάσεις (76%) και διευκολύνοντας την πρώιμη διάγνωση, ιδιαίτερα του μελανώματος (48%). Η ψηφιακή δερματοσκόπηση για χαρτογράφηση σπίλων χρησιμοποιείται περιορισμένα, με μόλις 22% των δερματολόγων να την εφαρμόζει σε >50% των ασθενών. Η διεπιστημονική συνεργασία ήταν ισχυρότερη με παθολογοανατόμους (84%) και πλαστικούς χειρουργούς (72%), ενώ περιορισμένη με ακτινολόγους και ογκολόγους. Οι χρόνοι επανεξέτασης ήταν συντομότεροι για μελάνωμα και ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες. Στην αντιμετώπιση χαμηλού κινδύνου μη μελανοκυτταρικών βλαβών, προτιμήθηκαν κυρίως η κρυοθεραπεία και η ιμικουιμόδη. Οι συμμετέχοντες τόνισαν την ανάγκη για καμπάνιες ενημέρωσης, οργανωμένα πολυεπιστημονικά κέντρα και αυξημένη ενσωμάτωση δερματολόγων στο ΓΕΣΥ για βελτίωση της πρόληψης, διάγνωσης και διαχείρισης των δερματικών καρκίνων. Συμπέρασμα: Η παρούσα μελέτη προσφέρει μια ολοκληρωμένη εικόνα των σύγχρονων τάσεων και προσεγγίσεων στην κυπριακή πραγματικότητα και καταδεικνύει ότι η Δερματοογκολογία έχει πλέον καθιερωθεί ως βασικό πεδίο της Δερματολογίας στην Κύπρο, με τη δερματοσκόπηση να αποτελεί αναπόσπαστο εργαλείο στην καθημερινή κλινική πρακτική των περισσότερων δερματολόγων. Παρά την εκτεταμένη χρήση της, αναδεικνύεται η ανάγκη για περαιτέρω συστηματική εκπαίδευση, καθώς και για στοχευμένες μελέτες που θα αξιολογούν σε βάθος τις γνώσεις και πρακτικές των ιατρών. Επιπλέον, η περιορισμένη αξιοποίηση της ψηφιακής δερματοσκόπησης υπογραμμίζει την ανάγκη για τεχνολογική ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό. Τέλος, αναδεικνύεται η αναγκαιότητα ενίσχυσης της ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού αναφορικά με τις δερματικές κακοήθειες και την πρόληψη του καρκίνου του δέρματος. Συνολικά, τα ευρήματα μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της δερματολογικής φροντίδας, στην ενίσχυση του συστήματος υγείας και στην αποτελεσματικότερη πρόληψη του καρκίνου του δέρματος στην Κύπρο.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η δερματοσκόπηση αποτελεί μια μη επεμβατική, in vivo διαγνωστική μέθοδο που επιτρέπει την αξιολόγηση μορφολογικών δομών, χρωμάτων και προτύπων της επιδερμίδας, της δερμοεπιδερμιδικής συμβολής και του χορίου, οι οποίες δεν είναι ορατές με το γυμνό μάτι. Κατέχει ενδιάμεση θέση ανάμεσα στην κλινική και ιστολογική εξέταση, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες που συσχετίζονται με ιστολογικά χαρακτηριστικά. Χάρη στην ταχύτητα, την ασφάλεια και την υψηλή διαγνωστική αξία, η δερματοσκόπηση έχει καθιερωθεί ως βασικό εργαλείο της καθημερινής δερματολογικής πρακτικής, καθιστώντας το δερματοσκόπιο το «στηθοσκόπιο» του δερματολόγου. Η εφαρμογή της δεν περιορίζεται μόνο στην πρώιμη ανίχνευση του μελανώματος, αλλά επεκτείνεται σε ένα ευρύ φάσμα δερματοπαθειών, συμβάλλοντας καθοριστικά τόσο στη διαγνωστική όσο και στη θεραπευτική προσέγγιση και παρακολούθηση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση των διαγνωστικών και θεραπευτικών πρακτικών που εφαρμόζονται σε δερματοογκολογικά περιστατικά από δερματολόγους που δραστηριοποιούνται στην Κύπρο, με ιδιαίτερη έμφαση στη χρήση της δερματοσκόπησης. Η μελέτη αποσκοπεί στην αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης στον τομέα της Δερματικής Ογκολογίας, στην αναγνώριση ενδεχόμενων ελλείψεων ή αδυναμιών στην πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία, καθώς και στη διατύπωση προτάσεων για τη βελτίωση της κλινικής πρακτικής. Μέθοδοι: Πρόκειται για συγχρονική μελέτη που διεξήχθη με ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο, το οποίο απευθύνθηκε αποκλειστικά σε εγγεγραμμένους Δερματολόγους Αφροδισιολόγους στην Κύπρο. Το ερωτηματολόγιο, αποτελούμενο από 24 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής, κάλυπτε κοινωνικοδημογραφικά και επαγγελματικά χαρακτηριστικά, καθώς και πρακτικές διάγνωσης και θεραπείας δερματοογκολογικών οντοτήτων. Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε ανώνυμα μέσω Google Forms, κατόπιν ενημερωμένης συγκατάθεσης, υπό την αιγίδα της ΕΔΑΕ και της ΔΑΕΚ, με έγκριση από την Επιτροπή Ηθικής και Δεοντολογίας της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ. Η στατιστική ανάλυση έγινε με Stata/IC 15.1, χρησιμοποιώντας περιγραφικά στατιστικά και τις δοκιμασίες Chi-square και Fisher’s exact (επίπεδο σημαντικότητας α=0,05). Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 50 δερματολόγοι, με πλειονότητα γυναίκες (62%) και οι περισσότεροι ηλικίας 30–50 ετών. Οι συμμετέχοντες εργάζονταν κυρίως σε ιδιωτικά ιατρεία ενταγμένα στο ΓΕΣΥ (52%), ακολουθούμενα από ιδιωτικά εκτός ΓΕΣΥ (22%) και δημόσιες δομές (20%). Το 100% ανέφερε καθημερινή εμπλοκή σε περιστατικά δερματοογκολογίας. Η πλειονότητα είχε υψηλή εξοικείωση με την κλινική δερματολογία (56% άριστη, 34% πολύ καλή) και τη δερματοογκολογία (40% άριστη, 42% πολύ καλή), ενώ χαμηλότερη εξοικείωση παρατηρήθηκε στην αισθητική δερματολογία και σε νεότερες διαγνωστικές τεχνικές. Το δερματοσκόπιο χρησιμοποιείται από το 98% των συμμετεχόντων, επηρεάζοντας τις θεραπευτικές αποφάσεις (76%) και διευκολύνοντας την πρώιμη διάγνωση, ιδιαίτερα του μελανώματος (48%). Η ψηφιακή δερματοσκόπηση για χαρτογράφηση σπίλων χρησιμοποιείται περιορισμένα, με μόλις 22% των δερματολόγων να την εφαρμόζει σε >50% των ασθενών. Η διεπιστημονική συνεργασία ήταν ισχυρότερη με παθολογοανατόμους (84%) και πλαστικούς χειρουργούς (72%), ενώ περιορισμένη με ακτινολόγους και ογκολόγους. Οι χρόνοι επανεξέτασης ήταν συντομότεροι για μελάνωμα και ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες. Στην αντιμετώπιση χαμηλού κινδύνου μη μελανοκυτταρικών βλαβών, προτιμήθηκαν κυρίως η κρυοθεραπεία και η ιμικουιμόδη. Οι συμμετέχοντες τόνισαν την ανάγκη για καμπάνιες ενημέρωσης, οργανωμένα πολυεπιστημονικά κέντρα και αυξημένη ενσωμάτωση δερματολόγων στο ΓΕΣΥ για βελτίωση της πρόληψης, διάγνωσης και διαχείρισης των δερματικών καρκίνων. Συμπέρασμα: Η παρούσα μελέτη προσφέρει μια ολοκληρωμένη εικόνα των σύγχρονων τάσεων και προσεγγίσεων στην κυπριακή πραγματικότητα και καταδεικνύει ότι η Δερματοογκολογία έχει πλέον καθιερωθεί ως βασικό πεδίο της Δερματολογίας στην Κύπρο, με τη δερματοσκόπηση να αποτελεί αναπόσπαστο εργαλείο στην καθημερινή κλινική πρακτική των περισσότερων δερματολόγων. Παρά την εκτεταμένη χρήση της, αναδεικνύεται η ανάγκη για περαιτέρω συστηματική εκπαίδευση, καθώς και για στοχευμένες μελέτες που θα αξιολογούν σε βάθος τις γνώσεις και πρακτικές των ιατρών. Επιπλέον, η περιορισμένη αξιοποίηση της ψηφιακής δερματοσκόπησης υπογραμμίζει την ανάγκη για τεχνολογική ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό. Τέλος, αναδεικνύεται η αναγκαιότητα ενίσχυσης της ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού αναφορικά με τις δερματικές κακοήθειες και την πρόληψη του καρκίνου του δέρματος. Συνολικά, τα ευρήματα μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της δερματολογικής φροντίδας, στην ενίσχυση του συστήματος υγείας και στην αποτελεσματικότερη πρόληψη του καρκίνου του δέρματος στην Κύπρο.","abstract_has_math":false,"creators":["Ττοφή Θεοφανώ","Toffie Theofano"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5371544"],"render_values":[{"text":"uoadl:5371544","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371544","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ττοφή Θεοφανώ","Toffie Theofano"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5371544","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371544"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η δερματοσκόπηση αποτελεί μια μη επεμβατική, in vivo διαγνωστική μέθοδο που επιτρέπει την αξιολόγηση μορφολογικών δομών, χρωμάτων και προτύπων της επιδερμίδας, της δερμοεπιδερμιδικής συμβολής και του χορίου, οι οποίες δεν είναι ορατές με το γυμνό μάτι. Κατέχει ενδιάμεση θέση ανάμεσα στην κλινική και ιστολογική εξέταση, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες που συσχετίζονται με ιστολογικά χαρακτηριστικά. Χάρη στην ταχύτητα, την ασφάλεια και την υψηλή διαγνωστική αξία, η δερματοσκόπηση έχει καθιερωθεί ως βασικό εργαλείο της καθημερινής δερματολογικής πρακτικής, καθιστώντας το δερματοσκόπιο το «στηθοσκόπιο» του δερματολόγου. Η εφαρμογή της δεν περιορίζεται μόνο στην πρώιμη ανίχνευση του μελανώματος, αλλά επεκτείνεται σε ένα ευρύ φάσμα δερματοπαθειών, συμβάλλοντας καθοριστικά τόσο στη διαγνωστική όσο και στη θεραπευτική προσέγγιση και παρακολούθηση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση των διαγνωστικών και θεραπευτικών πρακτικών που εφαρμόζονται σε δερματοογκολογικά περιστατικά από δερματολόγους που δραστηριοποιούνται στην Κύπρο, με ιδιαίτερη έμφαση στη χρήση της δερματοσκόπησης. Η μελέτη αποσκοπεί στην αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης στον τομέα της Δερματικής Ογκολογίας, στην αναγνώριση ενδεχόμενων ελλείψεων ή αδυναμιών στην πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία, καθώς και στη διατύπωση προτάσεων για τη βελτίωση της κλινικής πρακτικής. Μέθοδοι: Πρόκειται για συγχρονική μελέτη που διεξήχθη με ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο, το οποίο απευθύνθηκε αποκλειστικά σε εγγεγραμμένους Δερματολόγους Αφροδισιολόγους στην Κύπρο. Το ερωτηματολόγιο, αποτελούμενο από 24 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής, κάλυπτε κοινωνικοδημογραφικά και επαγγελματικά χαρακτηριστικά, καθώς και πρακτικές διάγνωσης και θεραπείας δερματοογκολογικών οντοτήτων. Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε ανώνυμα μέσω Google Forms, κατόπιν ενημερωμένης συγκατάθεσης, υπό την αιγίδα της ΕΔΑΕ και της ΔΑΕΚ, με έγκριση από την Επιτροπή Ηθικής και Δεοντολογίας της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ. Η στατιστική ανάλυση έγινε με Stata/IC 15.1, χρησιμοποιώντας περιγραφικά στατιστικά και τις δοκιμασίες Chi-square και Fisher’s exact (επίπεδο σημαντικότητας α=0,05). Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 50 δερματολόγοι, με πλειονότητα γυναίκες (62%) και οι περισσότεροι ηλικίας 30–50 ετών. Οι συμμετέχοντες εργάζονταν κυρίως σε ιδιωτικά ιατρεία ενταγμένα στο ΓΕΣΥ (52%), ακολουθούμενα από ιδιωτικά εκτός ΓΕΣΥ (22%) και δημόσιες δομές (20%). Το 100% ανέφερε καθημερινή εμπλοκή σε περιστατικά δερματοογκολογίας. Η πλειονότητα είχε υψηλή εξοικείωση με την κλινική δερματολογία (56% άριστη, 34% πολύ καλή) και τη δερματοογκολογία (40% άριστη, 42% πολύ καλή), ενώ χαμηλότερη εξοικείωση παρατηρήθηκε στην αισθητική δερματολογία και σε νεότερες διαγνωστικές τεχνικές. Το δερματοσκόπιο χρησιμοποιείται από το 98% των συμμετεχόντων, επηρεάζοντας τις θεραπευτικές αποφάσεις (76%) και διευκολύνοντας την πρώιμη διάγνωση, ιδιαίτερα του μελανώματος (48%). Η ψηφιακή δερματοσκόπηση για χαρτογράφηση σπίλων χρησιμοποιείται περιορισμένα, με μόλις 22% των δερματολόγων να την εφαρμόζει σε >50% των ασθενών. Η διεπιστημονική συνεργασία ήταν ισχυρότερη με παθολογοανατόμους (84%) και πλαστικούς χειρουργούς (72%), ενώ περιορισμένη με ακτινολόγους και ογκολόγους. Οι χρόνοι επανεξέτασης ήταν συντομότεροι για μελάνωμα και ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες. Στην αντιμετώπιση χαμηλού κινδύνου μη μελανοκυτταρικών βλαβών, προτιμήθηκαν κυρίως η κρυοθεραπεία και η ιμικουιμόδη. Οι συμμετέχοντες τόνισαν την ανάγκη για καμπάνιες ενημέρωσης, οργανωμένα πολυεπιστημονικά κέντρα και αυξημένη ενσωμάτωση δερματολόγων στο ΓΕΣΥ για βελτίωση της πρόληψης, διάγνωσης και διαχείρισης των δερματικών καρκίνων. Συμπέρασμα: Η παρούσα μελέτη προσφέρει μια ολοκληρωμένη εικόνα των σύγχρονων τάσεων και προσεγγίσεων στην κυπριακή πραγματικότητα και καταδεικνύει ότι η Δερματοογκολογία έχει πλέον καθιερωθεί ως βασικό πεδίο της Δερματολογίας στην Κύπρο, με τη δερματοσκόπηση να αποτελεί αναπόσπαστο εργαλείο στην καθημερινή κλινική πρακτική των περισσότερων δερματολόγων. Παρά την εκτεταμένη χρήση της, αναδεικνύεται η ανάγκη για περαιτέρω συστηματική εκπαίδευση, καθώς και για στοχευμένες μελέτες που θα αξιολογούν σε βάθος τις γνώσεις και πρακτικές των ιατρών. Επιπλέον, η περιορισμένη αξιοποίηση της ψηφιακής δερματοσκόπησης υπογραμμίζει την ανάγκη για τεχνολογική ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό. Τέλος, αναδεικνύεται η αναγκαιότητα ενίσχυσης της ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού αναφορικά με τις δερματικές κακοήθειες και την πρόληψη του καρκίνου του δέρματος. Συνολικά, τα ευρήματα μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της δερματολογικής φροντίδας, στην ενίσχυση του συστήματος υγείας και στην αποτελεσματικότερη πρόληψη του καρκίνου του δέρματος στην Κύπρο.","Introduction: Dermoscopy is a non-invasive, in vivo diagnostic method that enables the evaluation of morphological structures, colors, and patterns of the epidermis, the dermoepidermal junction, and the dermis, which are not visible to the naked eye. It occupies an intermediate position between clinical and histological examination, offering valuable information that correlates with histological features. Due to its speed, safety, and high diagnostic value, dermoscopy has been established as a fundamental tool in everyday dermatological practice, often referred to as the “stethoscope” of dermatologists. Its application is not limited to the early detection of melanoma but extends across a wide range of dermatological conditions, contributing significantly to both diagnostic and therapeutic approaches and follow-up. Objective: The aim of this thesis is to investigate the diagnostic and therapeutic practices applied in dermato-oncological cases by dermatologists practicing in Cyprus, with a particular emphasis on the use of dermoscopy. The study seeks to depict the current state of Dermatologic Oncology in Cyprus, identify potential gaps or weaknesses in prevention, diagnosis, and treatment, and propose recommendations for improving clinical practice. Methods: This is a cross-sectional study conducted via an electronic questionnaire, addressed exclusively to registered Dermatologists-Venereologists in Cyprus. The questionnaire, consisting of 24 multiple-choice questions, covered sociodemographic and professional characteristics, as well as diagnostic and therapeutic practices regarding dermato-oncological entities. Data collection was conducted anonymously through Google Forms, following informed consent, under the auspices of the Hellenic Society of Dermatology and Venereology (HSVD) and the Cypriot Dermatology and Venereology Society (CDVS), with approval from the Ethics and Deontology Committee of the Medical School of the National and Kapodistrian University of Athens. Statistical analysis was performed using Stata/IC 15.1, employing descriptive statistics and Chi-square and Fisher’s exact tests (significance level α=0.05). Results: A total of 50 dermatologists participated in the study, with the majority being female (62%) and most aged between 30–50 years. Participants primarily worked in private practices within the General Healthcare System (GHS) (52%), followed by private practices outside GHS (22%) and public institutions (20%). All respondents reported daily involvement in dermato-oncological cases. Most had high familiarity with clinical dermatology (56% excellent, 34% very good) and dermato-oncology (40% excellent, 42% very good), while lower familiarity was observed in aesthetic dermatology and newer diagnostic techniques. A dermatoscope is used by 98% of participants, influencing therapeutic decisions (76%) and facilitating early diagnosis, particularly of melanoma (48%). Digital dermoscopy for mole mapping is used to a limited extent, with only 22% of dermatologists applying it in more than 50% of patients. Interdisciplinary collaboration was strongest with pathologists (84%) and plastic surgeons (72%), while limited with radiologists and oncologists. Follow-up intervals were shorter for melanoma and squamous cell carcinoma, in accordance with guidelines. For managing low-risk non-melanocytic lesions, cryotherapy and imiquimod were mainly preferred. Participants highlighted the need for awareness campaigns, organized multidisciplinary centers, and increased integration of dermatologists within the GHS to improve the prevention, diagnosis, and management of skin cancers. Conclusion: This study provides a comprehensive overview of current trends and approaches within the Cypriot context, demonstrating that Dermato-oncology has been firmly established as a core field of Dermatology in Cyprus, with dermoscopy being an indispensable tool in most dermatologists’ daily clinical practice. Despite its widespread use, there is a highlighted need for further systematic training and targeted studies to deeply assess physicians’ knowledge and practices. Moreover, the limited utilization of digital dermoscopy underlines the need for technological development and modernization. Finally, the necessity for enhanced public awareness and education regarding skin malignancies and skin cancer prevention is emphasized. Overall, the findings can contribute to improving dermatological care, strengthening the healthcare system, and enhancing skin cancer prevention efforts in Cyprus."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Mελέτη ερωτηματολογίου σε ειδικευμένους Δερματολόγους-Αφροδισιολόγους: η άσκηση της δερματικής ογκολογίας στην Kύπρο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ττοφή Θεοφανώ","Toffie Theofano"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η δερματοσκόπηση αποτελεί μια μη επεμβατική, in vivo διαγνωστική μέθοδο που επιτρέπει την αξιολόγηση μορφολογικών δομών, χρωμάτων και προτύπων της επιδερμίδας, της δερμοεπιδερμιδικής συμβολής και του χορίου, οι οποίες δεν είναι ορατές με το γυμνό μάτι. Κατέχει ενδιάμεση θέση ανάμεσα στην κλινική και ιστολογική εξέταση, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες που συσχετίζονται με ιστολογικά χαρακτηριστικά. Χάρη στην ταχύτητα, την ασφάλεια και την υψηλή διαγνωστική αξία, η δερματοσκόπηση έχει καθιερωθεί ως βασικό εργαλείο της καθημερινής δερματολογικής πρακτικής, καθιστώντας το δερματοσκόπιο το «στηθοσκόπιο» του δερματολόγου. Η εφαρμογή της δεν περιορίζεται μόνο στην πρώιμη ανίχνευση του μελανώματος, αλλά επεκτείνεται σε ένα ευρύ φάσμα δερματοπαθειών, συμβάλλοντας καθοριστικά τόσο στη διαγνωστική όσο και στη θεραπευτική προσέγγιση και παρακολούθηση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση των διαγνωστικών και θεραπευτικών πρακτικών που εφαρμόζονται σε δερματοογκολογικά περιστατικά από δερματολόγους που δραστηριοποιούνται στην Κύπρο, με ιδιαίτερη έμφαση στη χρήση της δερματοσκόπησης. Η μελέτη αποσκοπεί στην αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης στον τομέα της Δερματικής Ογκολογίας, στην αναγνώριση ενδεχόμενων ελλείψεων ή αδυναμιών στην πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία, καθώς και στη διατύπωση προτάσεων για τη βελτίωση της κλινικής πρακτικής. Μέθοδοι: Πρόκειται για συγχρονική μελέτη που διεξήχθη με ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο, το οποίο απευθύνθηκε αποκλειστικά σε εγγεγραμμένους Δερματολόγους Αφροδισιολόγους στην Κύπρο. Το ερωτηματολόγιο, αποτελούμενο από 24 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής, κάλυπτε κοινωνικοδημογραφικά και επαγγελματικά χαρακτηριστικά, καθώς και πρακτικές διάγνωσης και θεραπείας δερματοογκολογικών οντοτήτων. Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε ανώνυμα μέσω Google Forms, κατόπιν ενημερωμένης συγκατάθεσης, υπό την αιγίδα της ΕΔΑΕ και της ΔΑΕΚ, με έγκριση από την Επιτροπή Ηθικής και Δεοντολογίας της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ. Η στατιστική ανάλυση έγινε με Stata/IC 15.1, χρησιμοποιώντας περιγραφικά στατιστικά και τις δοκιμασίες Chi-square και Fisher’s exact (επίπεδο σημαντικότητας α=0,05). Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 50 δερματολόγοι, με πλειονότητα γυναίκες (62%) και οι περισσότεροι ηλικίας 30–50 ετών. Οι συμμετέχοντες εργάζονταν κυρίως σε ιδιωτικά ιατρεία ενταγμένα στο ΓΕΣΥ (52%), ακολουθούμενα από ιδιωτικά εκτός ΓΕΣΥ (22%) και δημόσιες δομές (20%). Το 100% ανέφερε καθημερινή εμπλοκή σε περιστατικά δερματοογκολογίας. Η πλειονότητα είχε υψηλή εξοικείωση με την κλινική δερματολογία (56% άριστη, 34% πολύ καλή) και τη δερματοογκολογία (40% άριστη, 42% πολύ καλή), ενώ χαμηλότερη εξοικείωση παρατηρήθηκε στην αισθητική δερματολογία και σε νεότερες διαγνωστικές τεχνικές. Το δερματοσκόπιο χρησιμοποιείται από το 98% των συμμετεχόντων, επηρεάζοντας τις θεραπευτικές αποφάσεις (76%) και διευκολύνοντας την πρώιμη διάγνωση, ιδιαίτερα του μελανώματος (48%). Η ψηφιακή δερματοσκόπηση για χαρτογράφηση σπίλων χρησιμοποιείται περιορισμένα, με μόλις 22% των δερματολόγων να την εφαρμόζει σε >50% των ασθενών. Η διεπιστημονική συνεργασία ήταν ισχυρότερη με παθολογοανατόμους (84%) και πλαστικούς χειρουργούς (72%), ενώ περιορισμένη με ακτινολόγους και ογκολόγους. Οι χρόνοι επανεξέτασης ήταν συντομότεροι για μελάνωμα και ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες. Στην αντιμετώπιση χαμηλού κινδύνου μη μελανοκυτταρικών βλαβών, προτιμήθηκαν κυρίως η κρυοθεραπεία και η ιμικουιμόδη. Οι συμμετέχοντες τόνισαν την ανάγκη για καμπάνιες ενημέρωσης, οργανωμένα πολυεπιστημονικά κέντρα και αυξημένη ενσωμάτωση δερματολόγων στο ΓΕΣΥ για βελτίωση της πρόληψης, διάγνωσης και διαχείρισης των δερματικών καρκίνων. Συμπέρασμα: Η παρούσα μελέτη προσφέρει μια ολοκληρωμένη εικόνα των σύγχρονων τάσεων και προσεγγίσεων στην κυπριακή πραγματικότητα και καταδεικνύει ότι η Δερματοογκολογία έχει πλέον καθιερωθεί ως βασικό πεδίο της Δερματολογίας στην Κύπρο, με τη δερματοσκόπηση να αποτελεί αναπόσπαστο εργαλείο στην καθημερινή κλινική πρακτική των περισσότερων δερματολόγων. Παρά την εκτεταμένη χρήση της, αναδεικνύεται η ανάγκη για περαιτέρω συστηματική εκπαίδευση, καθώς και για στοχευμένες μελέτες που θα αξιολογούν σε βάθος τις γνώσεις και πρακτικές των ιατρών. Επιπλέον, η περιορισμένη αξιοποίηση της ψηφιακής δερματοσκόπησης υπογραμμίζει την ανάγκη για τεχνολογική ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό. Τέλος, αναδεικνύεται η αναγκαιότητα ενίσχυσης της ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού αναφορικά με τις δερματικές κακοήθειες και την πρόληψη του καρκίνου του δέρματος. Συνολικά, τα ευρήματα μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της δερματολογικής φροντίδας, στην ενίσχυση του συστήματος υγείας και στην αποτελεσματικότερη πρόληψη του καρκίνου του δέρματος στην Κύπρο.","Introduction: Dermoscopy is a non-invasive, in vivo diagnostic method that enables the evaluation of morphological structures, colors, and patterns of the epidermis, the dermoepidermal junction, and the dermis, which are not visible to the naked eye. It occupies an intermediate position between clinical and histological examination, offering valuable information that correlates with histological features. Due to its speed, safety, and high diagnostic value, dermoscopy has been established as a fundamental tool in everyday dermatological practice, often referred to as the “stethoscope” of dermatologists. Its application is not limited to the early detection of melanoma but extends across a wide range of dermatological conditions, contributing significantly to both diagnostic and therapeutic approaches and follow-up. Objective: The aim of this thesis is to investigate the diagnostic and therapeutic practices applied in dermato-oncological cases by dermatologists practicing in Cyprus, with a particular emphasis on the use of dermoscopy. The study seeks to depict the current state of Dermatologic Oncology in Cyprus, identify potential gaps or weaknesses in prevention, diagnosis, and treatment, and propose recommendations for improving clinical practice. Methods: This is a cross-sectional study conducted via an electronic questionnaire, addressed exclusively to registered Dermatologists-Venereologists in Cyprus. The questionnaire, consisting of 24 multiple-choice questions, covered sociodemographic and professional characteristics, as well as diagnostic and therapeutic practices regarding dermato-oncological entities. Data collection was conducted anonymously through Google Forms, following informed consent, under the auspices of the Hellenic Society of Dermatology and Venereology (HSVD) and the Cypriot Dermatology and Venereology Society (CDVS), with approval from the Ethics and Deontology Committee of the Medical School of the National and Kapodistrian University of Athens. Statistical analysis was performed using Stata/IC 15.1, employing descriptive statistics and Chi-square and Fisher’s exact tests (significance level α=0.05). Results: A total of 50 dermatologists participated in the study, with the majority being female (62%) and most aged between 30–50 years. Participants primarily worked in private practices within the General Healthcare System (GHS) (52%), followed by private practices outside GHS (22%) and public institutions (20%). All respondents reported daily involvement in dermato-oncological cases. Most had high familiarity with clinical dermatology (56% excellent, 34% very good) and dermato-oncology (40% excellent, 42% very good), while lower familiarity was observed in aesthetic dermatology and newer diagnostic techniques. A dermatoscope is used by 98% of participants, influencing therapeutic decisions (76%) and facilitating early diagnosis, particularly of melanoma (48%). Digital dermoscopy for mole mapping is used to a limited extent, with only 22% of dermatologists applying it in more than 50% of patients. Interdisciplinary collaboration was strongest with pathologists (84%) and plastic surgeons (72%), while limited with radiologists and oncologists. Follow-up intervals were shorter for melanoma and squamous cell carcinoma, in accordance with guidelines. For managing low-risk non-melanocytic lesions, cryotherapy and imiquimod were mainly preferred. Participants highlighted the need for awareness campaigns, organized multidisciplinary centers, and increased integration of dermatologists within the GHS to improve the prevention, diagnosis, and management of skin cancers. Conclusion: This study provides a comprehensive overview of current trends and approaches within the Cypriot context, demonstrating that Dermato-oncology has been firmly established as a core field of Dermatology in Cyprus, with dermoscopy being an indispensable tool in most dermatologists’ daily clinical practice. Despite its widespread use, there is a highlighted need for further systematic training and targeted studies to deeply assess physicians’ knowledge and practices. Moreover, the limited utilization of digital dermoscopy underlines the need for technological development and modernization. Finally, the necessity for enhanced public awareness and education regarding skin malignancies and skin cancer prevention is emphasized. Overall, the findings can contribute to improving dermatological care, strengthening the healthcare system, and enhancing skin cancer prevention efforts in Cyprus."],"dc:identifier":["uoadl:5371544","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371544"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Mελέτη ερωτηματολογίου σε ειδικευμένους Δερματολόγους-Αφροδισιολόγους: η άσκηση της δερματικής ογκολογίας στην Kύπρο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:09Z"}