{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5371413"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5371413","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Reviving the Past: Retranslations and the Conscious Revival of Archaisms","abstract":"Οι μεταφράσεις αποτελούν σημαντικό κομμάτι της ανθρώπινης επικοινωνίας εδώ και χιλιάδες χρόνια, διευκολύνοντας την πρόσβαση σε θρησκευτικά και λογοτεχνικά κείμενα. Ένας τομέας των μεταφραστικών σπουδών που δεν έχει μελετηθεί επαρκώς είναι οι αναμεταφράσεις. Οι αναμεταφράσεις ορίζονται ως οι επόμενες μεταφράσεις ενός κειμένου πηγής στην ίδια γλώσσα προορισμού με την πρώτη μετάφραση του (Koskinen and Paloposki 2010). Η Υπόθεση της Αναμετάφρασης (Berman 1990) εξηγεί τον λόγο μετάφρασης ήδη μεταφρασμένων κειμένων. Υποστηρίζει ότι μόνο οι αναμεταφράσεις μπορούν να μειώσουν την «αρχική αποτυχία» της πρώτης μετάφρασης. Για τον Berman, όλες οι πρώτες μεταφράσεις είναι μία προσπάθεια να μεταφερθεί το νόημα του κειμένου πηγής και ταυτόχρονα να συμμορφωθεί με τη γλώσσα και τον πολιτισμό του κειμένου στόχου (Berman 1990). Εν αντιθέσει, οι μεταγενέστερες μεταφράσεις επικεντρώνονται στο κείμενο πηγής και φέρνουν πιο κοντά τον αναγνώστη σε αυτό (Berman 1990). Οι μελέτες σχετικά με την εγκυρότητα της Υπόθεσης αυτής διίστανται, με ορισμένες να υποστηρίζουν ότι είναι έγκυρη και οι μεταγενέστερες μεταφράσεις παρουσιάζουν μεγαλύτερη εγγύτητα με το κείμενο πηγής, ενώ άλλες υποστηρίζουν ότι δεν μπορούν να κατηγοριοποιηθούν όλες οι αναμεταφράσεις σε αυτό το πλαίσιο (Peeters 2023). Στο παρόν άρθρο, διερευνήθηκε η εγκυρότητα της Υπόθεσης της Αναμετάφρασης με βάση την απόδοση των αρχαϊσμών σε δυο ελληνικές μεταφράσεις, με χρονική απόσταση 65 ετών, του έργου του Nathaniel Hawthorne, Το Άλικο Γράμμα. Η σύγκριση τους βασίστηκε στο κατά πόσο διατηρήθηκαν οι λεξικοί αρχαϊσμοί που υπάρχουν στο κείμενο πηγής. Διαπιστώθηκε ότι η μεταγενέστερη μετάφραση μεταφέρει το νόημα ή τη μορφή των αρχαϊσμών μέσω λεξικών ισοδυνάμων και συμμορφώνεται με την Υπόθεση, παρουσιάζοντας μεγαλύτερη γλωσσική πιστότητα στο αρχικό κείμενο. Αυτά τα ευρήματα οδηγούν στην επικύρωση της Υπόθεσης στο συγκεκριμένο ερευνητικό πλαίσιο, αλλά και σε γενικότερα συμπεράσματα για τις διακειμενικές σχέσεις και τις μεταβολές στις λογοτεχνικές προτιμήσεις και τις ιδεολογίες των αναγνωστών. Υπάρχουν ευκαιρίες για περαιτέρω έρευνα πάνω στις υπόλοιπες μεταφράσεις του Άλικου Γράμματος σε ένα πιο συγκεκριμένο κοινωνικοπολιτικό ερευνητικό πλαίσιο.","abstract_html":"Οι μεταφράσεις αποτελούν σημαντικό κομμάτι της ανθρώπινης επικοινωνίας εδώ και χιλιάδες χρόνια, διευκολύνοντας την πρόσβαση σε θρησκευτικά και λογοτεχνικά κείμενα. Ένας τομέας των μεταφραστικών σπουδών που δεν έχει μελετηθεί επαρκώς είναι οι αναμεταφράσεις. Οι αναμεταφράσεις ορίζονται ως οι επόμενες μεταφράσεις ενός κειμένου πηγής στην ίδια γλώσσα προορισμού με την πρώτη μετάφραση του (Koskinen and Paloposki 2010). Η Υπόθεση της Αναμετάφρασης (Berman 1990) εξηγεί τον λόγο μετάφρασης ήδη μεταφρασμένων κειμένων. Υποστηρίζει ότι μόνο οι αναμεταφράσεις μπορούν να μειώσουν την «αρχική αποτυχία» της πρώτης μετάφρασης. Για τον Berman, όλες οι πρώτες μεταφράσεις είναι μία προσπάθεια να μεταφερθεί το νόημα του κειμένου πηγής και ταυτόχρονα να συμμορφωθεί με τη γλώσσα και τον πολιτισμό του κειμένου στόχου (Berman 1990). Εν αντιθέσει, οι μεταγενέστερες μεταφράσεις επικεντρώνονται στο κείμενο πηγής και φέρνουν πιο κοντά τον αναγνώστη σε αυτό (Berman 1990). Οι μελέτες σχετικά με την εγκυρότητα της Υπόθεσης αυτής διίστανται, με ορισμένες να υποστηρίζουν ότι είναι έγκυρη και οι μεταγενέστερες μεταφράσεις παρουσιάζουν μεγαλύτερη εγγύτητα με το κείμενο πηγής, ενώ άλλες υποστηρίζουν ότι δεν μπορούν να κατηγοριοποιηθούν όλες οι αναμεταφράσεις σε αυτό το πλαίσιο (Peeters 2023). Στο παρόν άρθρο, διερευνήθηκε η εγκυρότητα της Υπόθεσης της Αναμετάφρασης με βάση την απόδοση των αρχαϊσμών σε δυο ελληνικές μεταφράσεις, με χρονική απόσταση 65 ετών, του έργου του Nathaniel Hawthorne, Το Άλικο Γράμμα. Η σύγκριση τους βασίστηκε στο κατά πόσο διατηρήθηκαν οι λεξικοί αρχαϊσμοί που υπάρχουν στο κείμενο πηγής. Διαπιστώθηκε ότι η μεταγενέστερη μετάφραση μεταφέρει το νόημα ή τη μορφή των αρχαϊσμών μέσω λεξικών ισοδυνάμων και συμμορφώνεται με την Υπόθεση, παρουσιάζοντας μεγαλύτερη γλωσσική πιστότητα στο αρχικό κείμενο. Αυτά τα ευρήματα οδηγούν στην επικύρωση της Υπόθεσης στο συγκεκριμένο ερευνητικό πλαίσιο, αλλά και σε γενικότερα συμπεράσματα για τις διακειμενικές σχέσεις και τις μεταβολές στις λογοτεχνικές προτιμήσεις και τις ιδεολογίες των αναγνωστών. Υπάρχουν ευκαιρίες για περαιτέρω έρευνα πάνω στις υπόλοιπες μεταφράσεις του Άλικου Γράμματος σε ένα πιο συγκεκριμένο κοινωνικοπολιτικό ερευνητικό πλαίσιο.","abstract_has_math":false,"creators":["Παναγοπούλου Ανδριανή-Ελένη","Panagopoulou Andriani-Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:09Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5371413"],"render_values":[{"text":"uoadl:5371413","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371413","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παναγοπούλου Ανδριανή-Ελένη","Panagopoulou Andriani-Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5371413","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371413"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι μεταφράσεις αποτελούν σημαντικό κομμάτι της ανθρώπινης επικοινωνίας εδώ και χιλιάδες χρόνια, διευκολύνοντας την πρόσβαση σε θρησκευτικά και λογοτεχνικά κείμενα. Ένας τομέας των μεταφραστικών σπουδών που δεν έχει μελετηθεί επαρκώς είναι οι αναμεταφράσεις. Οι αναμεταφράσεις ορίζονται ως οι επόμενες μεταφράσεις ενός κειμένου πηγής στην ίδια γλώσσα προορισμού με την πρώτη μετάφραση του (Koskinen and Paloposki 2010). Η Υπόθεση της Αναμετάφρασης (Berman 1990) εξηγεί τον λόγο μετάφρασης ήδη μεταφρασμένων κειμένων. Υποστηρίζει ότι μόνο οι αναμεταφράσεις μπορούν να μειώσουν την «αρχική αποτυχία» της πρώτης μετάφρασης. Για τον Berman, όλες οι πρώτες μεταφράσεις είναι μία προσπάθεια να μεταφερθεί το νόημα του κειμένου πηγής και ταυτόχρονα να συμμορφωθεί με τη γλώσσα και τον πολιτισμό του κειμένου στόχου (Berman 1990). Εν αντιθέσει, οι μεταγενέστερες μεταφράσεις επικεντρώνονται στο κείμενο πηγής και φέρνουν πιο κοντά τον αναγνώστη σε αυτό (Berman 1990). Οι μελέτες σχετικά με την εγκυρότητα της Υπόθεσης αυτής διίστανται, με ορισμένες να υποστηρίζουν ότι είναι έγκυρη και οι μεταγενέστερες μεταφράσεις παρουσιάζουν μεγαλύτερη εγγύτητα με το κείμενο πηγής, ενώ άλλες υποστηρίζουν ότι δεν μπορούν να κατηγοριοποιηθούν όλες οι αναμεταφράσεις σε αυτό το πλαίσιο (Peeters 2023). Στο παρόν άρθρο, διερευνήθηκε η εγκυρότητα της Υπόθεσης της Αναμετάφρασης με βάση την απόδοση των αρχαϊσμών σε δυο ελληνικές μεταφράσεις, με χρονική απόσταση 65 ετών, του έργου του Nathaniel Hawthorne, Το Άλικο Γράμμα. Η σύγκριση τους βασίστηκε στο κατά πόσο διατηρήθηκαν οι λεξικοί αρχαϊσμοί που υπάρχουν στο κείμενο πηγής. Διαπιστώθηκε ότι η μεταγενέστερη μετάφραση μεταφέρει το νόημα ή τη μορφή των αρχαϊσμών μέσω λεξικών ισοδυνάμων και συμμορφώνεται με την Υπόθεση, παρουσιάζοντας μεγαλύτερη γλωσσική πιστότητα στο αρχικό κείμενο. Αυτά τα ευρήματα οδηγούν στην επικύρωση της Υπόθεσης στο συγκεκριμένο ερευνητικό πλαίσιο, αλλά και σε γενικότερα συμπεράσματα για τις διακειμενικές σχέσεις και τις μεταβολές στις λογοτεχνικές προτιμήσεις και τις ιδεολογίες των αναγνωστών. Υπάρχουν ευκαιρίες για περαιτέρω έρευνα πάνω στις υπόλοιπες μεταφράσεις του Άλικου Γράμματος σε ένα πιο συγκεκριμένο κοινωνικοπολιτικό ερευνητικό πλαίσιο.","Translations have been an important part of interhuman communication for thousands of years, fostering access to religious and literary text in foreign languages that would otherwise be a challenge to comprehend. An understudied aspect of translation studies is that of retranslations. Retranslations can be defined as the subsequent translations of the same source text in the same foreign language as the first translation (Koksinen and Paloposki 2010). The very reason that compels translators to focus on texts that have already been translated has been the subject of research. The Retranslation Hypothesis, based on an essay by Antoine Berman, came to answer this question by claiming that only retranslations have the potential to become ‘great’ translations by reducing the ‘original failure’ of the first translation. For Berman, all first translations are merely an introduction to the source text that try to transfer its meaning, while adhering to the target language and culture (Berman 1990). By contrast, later translations focus on the source text and prioritize returning the reader to it (Berman 1990). The studies on the validity of the RH are divided, with some claiming that the RH is valid and later translations exhibit greater proximity to the source text, while others claiming that not all retranslations can be grouped under this framework (Peeters 2023). In this paper, the validity of the RH was studied based on the rendering of archaisms in two Greek translations of Nathaniel Hawthorne’s The Scarlet Letter. These two translations were chosen for the temporal distance they exhibit, being written 65 years apart. Their comparison was based on whether the lexical archaisms that were found in the source text were retained. It was discovered that the later translation transfers the meaning or the form of archaisms through close lexical equivalents and does comply with the RH by showing greater linguistic fidelity to the ST. The findings do not only point us towards the validation of the RH in this specific research context, but also towards the general sociocultural implications for intertextual dynamics and changing shifts in readers’ literary tastes and ideologies. Further research could be conducted using more Greek translations of The Scarlet Letter in a more definite sociocultural research context."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Reviving the Past: Retranslations and the Conscious Revival of Archaisms"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παναγοπούλου Ανδριανή-Ελένη","Panagopoulou Andriani-Eleni"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Οι μεταφράσεις αποτελούν σημαντικό κομμάτι της ανθρώπινης επικοινωνίας εδώ και χιλιάδες χρόνια, διευκολύνοντας την πρόσβαση σε θρησκευτικά και λογοτεχνικά κείμενα. Ένας τομέας των μεταφραστικών σπουδών που δεν έχει μελετηθεί επαρκώς είναι οι αναμεταφράσεις. Οι αναμεταφράσεις ορίζονται ως οι επόμενες μεταφράσεις ενός κειμένου πηγής στην ίδια γλώσσα προορισμού με την πρώτη μετάφραση του (Koskinen and Paloposki 2010). Η Υπόθεση της Αναμετάφρασης (Berman 1990) εξηγεί τον λόγο μετάφρασης ήδη μεταφρασμένων κειμένων. Υποστηρίζει ότι μόνο οι αναμεταφράσεις μπορούν να μειώσουν την «αρχική αποτυχία» της πρώτης μετάφρασης. Για τον Berman, όλες οι πρώτες μεταφράσεις είναι μία προσπάθεια να μεταφερθεί το νόημα του κειμένου πηγής και ταυτόχρονα να συμμορφωθεί με τη γλώσσα και τον πολιτισμό του κειμένου στόχου (Berman 1990). Εν αντιθέσει, οι μεταγενέστερες μεταφράσεις επικεντρώνονται στο κείμενο πηγής και φέρνουν πιο κοντά τον αναγνώστη σε αυτό (Berman 1990). Οι μελέτες σχετικά με την εγκυρότητα της Υπόθεσης αυτής διίστανται, με ορισμένες να υποστηρίζουν ότι είναι έγκυρη και οι μεταγενέστερες μεταφράσεις παρουσιάζουν μεγαλύτερη εγγύτητα με το κείμενο πηγής, ενώ άλλες υποστηρίζουν ότι δεν μπορούν να κατηγοριοποιηθούν όλες οι αναμεταφράσεις σε αυτό το πλαίσιο (Peeters 2023). Στο παρόν άρθρο, διερευνήθηκε η εγκυρότητα της Υπόθεσης της Αναμετάφρασης με βάση την απόδοση των αρχαϊσμών σε δυο ελληνικές μεταφράσεις, με χρονική απόσταση 65 ετών, του έργου του Nathaniel Hawthorne, Το Άλικο Γράμμα. Η σύγκριση τους βασίστηκε στο κατά πόσο διατηρήθηκαν οι λεξικοί αρχαϊσμοί που υπάρχουν στο κείμενο πηγής. Διαπιστώθηκε ότι η μεταγενέστερη μετάφραση μεταφέρει το νόημα ή τη μορφή των αρχαϊσμών μέσω λεξικών ισοδυνάμων και συμμορφώνεται με την Υπόθεση, παρουσιάζοντας μεγαλύτερη γλωσσική πιστότητα στο αρχικό κείμενο. Αυτά τα ευρήματα οδηγούν στην επικύρωση της Υπόθεσης στο συγκεκριμένο ερευνητικό πλαίσιο, αλλά και σε γενικότερα συμπεράσματα για τις διακειμενικές σχέσεις και τις μεταβολές στις λογοτεχνικές προτιμήσεις και τις ιδεολογίες των αναγνωστών. Υπάρχουν ευκαιρίες για περαιτέρω έρευνα πάνω στις υπόλοιπες μεταφράσεις του Άλικου Γράμματος σε ένα πιο συγκεκριμένο κοινωνικοπολιτικό ερευνητικό πλαίσιο.","Translations have been an important part of interhuman communication for thousands of years, fostering access to religious and literary text in foreign languages that would otherwise be a challenge to comprehend. An understudied aspect of translation studies is that of retranslations. Retranslations can be defined as the subsequent translations of the same source text in the same foreign language as the first translation (Koksinen and Paloposki 2010). The very reason that compels translators to focus on texts that have already been translated has been the subject of research. The Retranslation Hypothesis, based on an essay by Antoine Berman, came to answer this question by claiming that only retranslations have the potential to become ‘great’ translations by reducing the ‘original failure’ of the first translation. For Berman, all first translations are merely an introduction to the source text that try to transfer its meaning, while adhering to the target language and culture (Berman 1990). By contrast, later translations focus on the source text and prioritize returning the reader to it (Berman 1990). The studies on the validity of the RH are divided, with some claiming that the RH is valid and later translations exhibit greater proximity to the source text, while others claiming that not all retranslations can be grouped under this framework (Peeters 2023). In this paper, the validity of the RH was studied based on the rendering of archaisms in two Greek translations of Nathaniel Hawthorne’s The Scarlet Letter. These two translations were chosen for the temporal distance they exhibit, being written 65 years apart. Their comparison was based on whether the lexical archaisms that were found in the source text were retained. It was discovered that the later translation transfers the meaning or the form of archaisms through close lexical equivalents and does comply with the RH by showing greater linguistic fidelity to the ST. The findings do not only point us towards the validation of the RH in this specific research context, but also towards the general sociocultural implications for intertextual dynamics and changing shifts in readers’ literary tastes and ideologies. Further research could be conducted using more Greek translations of The Scarlet Letter in a more definite sociocultural research context."],"dc:identifier":["uoadl:5371413","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371413"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Reviving the Past: Retranslations and the Conscious Revival of Archaisms"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:09Z"}