{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5371001"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5371001","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The role of strategic foresight in shaping the Τransatlantic defense industry","abstract":"Η εργασία υποστηρίζει ότι ο τομέας της άμυνας και η παγκόσμια ασφάλεια χαρακτηρίζονται από βαθιά αβεβαιότητα, πολυπλοκότητα και ταχέως εξελισσόμενες υβριδικές απειλές, καθιστώντας τον παραδοσιακό, αντιδραστικό αμυντικό σχεδιασμό ολοένα και πιο ανεπαρκή. Υποστηρίζει ότι η δυτική αρχιτεκτονική ασφάλειας, ιδίως το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, παραμένει σε μεγάλο βαθμό αντιδραστική, παρά τη ρητορική προτεραιοποίηση της ετοιμότητας και της ανθεκτικότητας, γεγονός που οδηγεί σε επίμονες ελλείψεις ικανοτήτων. Ως απάντηση, η εργασία προτείνει ότι η στρατηγική πρόβλεψη (strategic foresight) θα πρέπει να αποτελέσει κεντρικό πυλώνα του αμυντικού σχεδιασμού και της στρατιωτικο-βιομηχανικής στρατηγικής, αντί να παραμένει ένα περιφερειακό αναλυτικό εργαλείο. Τελικά, υποστηρίζει μια ολιστική προσέγγιση «όλης της κοινωνίας» (whole-of-society approach) που ενσωματώνει τη στρατηγική πρόβλεψη στη λήψη πολιτικών, στρατιωτικών και βιομηχανικών αποφάσεων, ώστε να καταστεί δυνατή η μακροπρόθεσμη προσαρμοστικότητα, η ανθεκτικότητα και η συνεκτική ανάπτυξη ικανοτήτων σε ένα ολοένα και πιο ασταθές διεθνές σύστημα.","abstract_html":"Η εργασία υποστηρίζει ότι ο τομέας της άμυνας και η παγκόσμια ασφάλεια χαρακτηρίζονται από βαθιά αβεβαιότητα, πολυπλοκότητα και ταχέως εξελισσόμενες υβριδικές απειλές, καθιστώντας τον παραδοσιακό, αντιδραστικό αμυντικό σχεδιασμό ολοένα και πιο ανεπαρκή. Υποστηρίζει ότι η δυτική αρχιτεκτονική ασφάλειας, ιδίως το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, παραμένει σε μεγάλο βαθμό αντιδραστική, παρά τη ρητορική προτεραιοποίηση της ετοιμότητας και της ανθεκτικότητας, γεγονός που οδηγεί σε επίμονες ελλείψεις ικανοτήτων. Ως απάντηση, η εργασία προτείνει ότι η στρατηγική πρόβλεψη (strategic foresight) θα πρέπει να αποτελέσει κεντρικό πυλώνα του αμυντικού σχεδιασμού και της στρατιωτικο-βιομηχανικής στρατηγικής, αντί να παραμένει ένα περιφερειακό αναλυτικό εργαλείο. Τελικά, υποστηρίζει μια ολιστική προσέγγιση «όλης της κοινωνίας» (whole-of-society approach) που ενσωματώνει τη στρατηγική πρόβλεψη στη λήψη πολιτικών, στρατιωτικών και βιομηχανικών αποφάσεων, ώστε να καταστεί δυνατή η μακροπρόθεσμη προσαρμοστικότητα, η ανθεκτικότητα και η συνεκτική ανάπτυξη ικανοτήτων σε ένα ολοένα και πιο ασταθές διεθνές σύστημα.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργαντά Γεωργία","Georganta Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:07Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5371001"],"render_values":[{"text":"uoadl:5371001","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371001","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργαντά Γεωργία","Georganta Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5371001","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371001"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία υποστηρίζει ότι ο τομέας της άμυνας και η παγκόσμια ασφάλεια χαρακτηρίζονται από βαθιά αβεβαιότητα, πολυπλοκότητα και ταχέως εξελισσόμενες υβριδικές απειλές, καθιστώντας τον παραδοσιακό, αντιδραστικό αμυντικό σχεδιασμό ολοένα και πιο ανεπαρκή. Υποστηρίζει ότι η δυτική αρχιτεκτονική ασφάλειας, ιδίως το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, παραμένει σε μεγάλο βαθμό αντιδραστική, παρά τη ρητορική προτεραιοποίηση της ετοιμότητας και της ανθεκτικότητας, γεγονός που οδηγεί σε επίμονες ελλείψεις ικανοτήτων. Ως απάντηση, η εργασία προτείνει ότι η στρατηγική πρόβλεψη (strategic foresight) θα πρέπει να αποτελέσει κεντρικό πυλώνα του αμυντικού σχεδιασμού και της στρατιωτικο-βιομηχανικής στρατηγικής, αντί να παραμένει ένα περιφερειακό αναλυτικό εργαλείο. Τελικά, υποστηρίζει μια ολιστική προσέγγιση «όλης της κοινωνίας» (whole-of-society approach) που ενσωματώνει τη στρατηγική πρόβλεψη στη λήψη πολιτικών, στρατιωτικών και βιομηχανικών αποφάσεων, ώστε να καταστεί δυνατή η μακροπρόθεσμη προσαρμοστικότητα, η ανθεκτικότητα και η συνεκτική ανάπτυξη ικανοτήτων σε ένα ολοένα και πιο ασταθές διεθνές σύστημα.","The paper argues that contemporary warfare and global security are characterized by deep uncertainty, complexity, and rapidly evolving hybrid threats, making traditional reactive defense planning increasingly insufficient. It contends that the Western security architecture—particularly NATO and the EU—is still largely reactive, despite rhetorical prioritization of preparedness and resilience, leading to persistent capability gaps. In response, the paper proposes that strategic foresight should become a core pillar of defense planning and military-industrial strategy, rather than a peripheral analytical tool. Ultimately, it argues for a holistic, whole-of-society approach that integrates foresight into political, military, and industrial decision-making to enable long-term adaptability, resilience, and coherent capability development in an increasingly volatile international system."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The role of strategic foresight in shaping the Τransatlantic defense industry"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργαντά Γεωργία","Georganta Georgia"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η εργασία υποστηρίζει ότι ο τομέας της άμυνας και η παγκόσμια ασφάλεια χαρακτηρίζονται από βαθιά αβεβαιότητα, πολυπλοκότητα και ταχέως εξελισσόμενες υβριδικές απειλές, καθιστώντας τον παραδοσιακό, αντιδραστικό αμυντικό σχεδιασμό ολοένα και πιο ανεπαρκή. Υποστηρίζει ότι η δυτική αρχιτεκτονική ασφάλειας, ιδίως το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, παραμένει σε μεγάλο βαθμό αντιδραστική, παρά τη ρητορική προτεραιοποίηση της ετοιμότητας και της ανθεκτικότητας, γεγονός που οδηγεί σε επίμονες ελλείψεις ικανοτήτων. Ως απάντηση, η εργασία προτείνει ότι η στρατηγική πρόβλεψη (strategic foresight) θα πρέπει να αποτελέσει κεντρικό πυλώνα του αμυντικού σχεδιασμού και της στρατιωτικο-βιομηχανικής στρατηγικής, αντί να παραμένει ένα περιφερειακό αναλυτικό εργαλείο. Τελικά, υποστηρίζει μια ολιστική προσέγγιση «όλης της κοινωνίας» (whole-of-society approach) που ενσωματώνει τη στρατηγική πρόβλεψη στη λήψη πολιτικών, στρατιωτικών και βιομηχανικών αποφάσεων, ώστε να καταστεί δυνατή η μακροπρόθεσμη προσαρμοστικότητα, η ανθεκτικότητα και η συνεκτική ανάπτυξη ικανοτήτων σε ένα ολοένα και πιο ασταθές διεθνές σύστημα.","The paper argues that contemporary warfare and global security are characterized by deep uncertainty, complexity, and rapidly evolving hybrid threats, making traditional reactive defense planning increasingly insufficient. It contends that the Western security architecture—particularly NATO and the EU—is still largely reactive, despite rhetorical prioritization of preparedness and resilience, leading to persistent capability gaps. In response, the paper proposes that strategic foresight should become a core pillar of defense planning and military-industrial strategy, rather than a peripheral analytical tool. Ultimately, it argues for a holistic, whole-of-society approach that integrates foresight into political, military, and industrial decision-making to enable long-term adaptability, resilience, and coherent capability development in an increasingly volatile international system."],"dc:identifier":["uoadl:5371001","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5371001"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["The role of strategic foresight in shaping the Τransatlantic defense industry"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:07Z"}