{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5370765"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5370765","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θεραπεία με αυξητική ορμόνη και ψυχικές επιπτώσεις στα παιδιά και τους εφήβους","abstract":"Εισαγωγή: Το χαμηλό ανάστημα (SS) δεν αποτελεί μόνο βιοϊατρικό ζήτημα, αλλά έχει τεκμηριωμένες ψυχοκοινωνικές προεκτάσεις στην παιδική και εφηβική ηλικία. Η θεραπεία με αυξητική ορμόνη (GH) είναι καθιερωμένη και ασφαλής ως προς τη σωματική αποτελεσματικότητα αλλά η επίδρασή της στην ψυχοκοινωνική λειτουργικότητα δεν είναι ξεκάθαρη στη βιβλιογραφία. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι η διερεύνηση ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων της GH στους επιμέρους άξονες της αυτοεκτίμησης, της ψυχικής υγείας, της ποιότητας ζωής, της κοινωνικής προσαρμογής, της οικογενειακής δυναμικής και των μακροπρόθεσμων ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε εκτενής ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας, εστιασμένη σε επιστημονικά άρθρα που αφορούν την ψυχοκοινωνική κατάσταση σε παιδιά και εφήβους που λαμβάνουν GH. Η αναζήτηση στις αντίστοιχες βάσεις δεδομένων περιελάμβανε σαφή κριτήρια συμπερίληψης και αποκλεισμού, ακολουθώντας τις επιστημονικές κατευθυντήριες. Αποτελέσματα: Η βιβλιογραφία υποστηρίζει πως η θεραπεία με GH έχει θετικές επιδράσεις στην αυτοεκτίμηση και την εικόνα σώματος, την ψυχική υγεία και τη συμπεριφορά, την ποιότητα ζωής και την κοινωνική αλληλεπίδραση, ενώ διάφοροι ατομικοί και κοινωνικοί παράγοντες διαμεσολαβούν και διαμορφώνουν τον βαθμό αυτής της επίδρασης. Η οικογενειακή δυναμική και οι προσδοκίες των γονέων θα καθορίσουν την ψυχοκοινωνική έκβαση τη θεραπείας, ενώ τα μακροπρόθεσμα δεδομένα δεν παρατηρούν αρνητικές μακροχρόνιες επιπτώσεις εξαιτίας της θεραπείας. Συμπεράσματα: Η θεραπεία με GH μπορεί να συμβάλει θετικά στην ψυχοκοινωνική λειτουργικότητα, αλλά η επίδραση αυτή δεν είναι γραμμική ούτε μονοδιάστατη. Αναδεικνύεται η ανάγκη για ολιστική προσέγγιση του χαμηλού αναστήματος με συστηματική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση και υποστήριξη παράλληλα με τη θεραπεία.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το χαμηλό ανάστημα (SS) δεν αποτελεί μόνο βιοϊατρικό ζήτημα, αλλά έχει τεκμηριωμένες ψυχοκοινωνικές προεκτάσεις στην παιδική και εφηβική ηλικία. Η θεραπεία με αυξητική ορμόνη (GH) είναι καθιερωμένη και ασφαλής ως προς τη σωματική αποτελεσματικότητα αλλά η επίδρασή της στην ψυχοκοινωνική λειτουργικότητα δεν είναι ξεκάθαρη στη βιβλιογραφία. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι η διερεύνηση ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων της GH στους επιμέρους άξονες της αυτοεκτίμησης, της ψυχικής υγείας, της ποιότητας ζωής, της κοινωνικής προσαρμογής, της οικογενειακής δυναμικής και των μακροπρόθεσμων ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε εκτενής ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας, εστιασμένη σε επιστημονικά άρθρα που αφορούν την ψυχοκοινωνική κατάσταση σε παιδιά και εφήβους που λαμβάνουν GH. Η αναζήτηση στις αντίστοιχες βάσεις δεδομένων περιελάμβανε σαφή κριτήρια συμπερίληψης και αποκλεισμού, ακολουθώντας τις επιστημονικές κατευθυντήριες. Αποτελέσματα: Η βιβλιογραφία υποστηρίζει πως η θεραπεία με GH έχει θετικές επιδράσεις στην αυτοεκτίμηση και την εικόνα σώματος, την ψυχική υγεία και τη συμπεριφορά, την ποιότητα ζωής και την κοινωνική αλληλεπίδραση, ενώ διάφοροι ατομικοί και κοινωνικοί παράγοντες διαμεσολαβούν και διαμορφώνουν τον βαθμό αυτής της επίδρασης. Η οικογενειακή δυναμική και οι προσδοκίες των γονέων θα καθορίσουν την ψυχοκοινωνική έκβαση τη θεραπείας, ενώ τα μακροπρόθεσμα δεδομένα δεν παρατηρούν αρνητικές μακροχρόνιες επιπτώσεις εξαιτίας της θεραπείας. Συμπεράσματα: Η θεραπεία με GH μπορεί να συμβάλει θετικά στην ψυχοκοινωνική λειτουργικότητα, αλλά η επίδραση αυτή δεν είναι γραμμική ούτε μονοδιάστατη. Αναδεικνύεται η ανάγκη για ολιστική προσέγγιση του χαμηλού αναστήματος με συστηματική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση και υποστήριξη παράλληλα με τη θεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Νερατζή Σωτηρία","Neratzi Sotiria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5370765"],"render_values":[{"text":"uoadl:5370765","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5370765","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νερατζή Σωτηρία","Neratzi Sotiria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5370765","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5370765"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το χαμηλό ανάστημα (SS) δεν αποτελεί μόνο βιοϊατρικό ζήτημα, αλλά έχει τεκμηριωμένες ψυχοκοινωνικές προεκτάσεις στην παιδική και εφηβική ηλικία. Η θεραπεία με αυξητική ορμόνη (GH) είναι καθιερωμένη και ασφαλής ως προς τη σωματική αποτελεσματικότητα αλλά η επίδρασή της στην ψυχοκοινωνική λειτουργικότητα δεν είναι ξεκάθαρη στη βιβλιογραφία. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι η διερεύνηση ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων της GH στους επιμέρους άξονες της αυτοεκτίμησης, της ψυχικής υγείας, της ποιότητας ζωής, της κοινωνικής προσαρμογής, της οικογενειακής δυναμικής και των μακροπρόθεσμων ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε εκτενής ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας, εστιασμένη σε επιστημονικά άρθρα που αφορούν την ψυχοκοινωνική κατάσταση σε παιδιά και εφήβους που λαμβάνουν GH. Η αναζήτηση στις αντίστοιχες βάσεις δεδομένων περιελάμβανε σαφή κριτήρια συμπερίληψης και αποκλεισμού, ακολουθώντας τις επιστημονικές κατευθυντήριες. Αποτελέσματα: Η βιβλιογραφία υποστηρίζει πως η θεραπεία με GH έχει θετικές επιδράσεις στην αυτοεκτίμηση και την εικόνα σώματος, την ψυχική υγεία και τη συμπεριφορά, την ποιότητα ζωής και την κοινωνική αλληλεπίδραση, ενώ διάφοροι ατομικοί και κοινωνικοί παράγοντες διαμεσολαβούν και διαμορφώνουν τον βαθμό αυτής της επίδρασης. Η οικογενειακή δυναμική και οι προσδοκίες των γονέων θα καθορίσουν την ψυχοκοινωνική έκβαση τη θεραπείας, ενώ τα μακροπρόθεσμα δεδομένα δεν παρατηρούν αρνητικές μακροχρόνιες επιπτώσεις εξαιτίας της θεραπείας. Συμπεράσματα: Η θεραπεία με GH μπορεί να συμβάλει θετικά στην ψυχοκοινωνική λειτουργικότητα, αλλά η επίδραση αυτή δεν είναι γραμμική ούτε μονοδιάστατη. Αναδεικνύεται η ανάγκη για ολιστική προσέγγιση του χαμηλού αναστήματος με συστηματική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση και υποστήριξη παράλληλα με τη θεραπεία.","Introduction: Short stature (SS) is not only a biomedical issue but also has well-documented psychosocial implications during childhood and adolescence. Growth hormone (GH) therapy is established and safe regarding physical effectiveness, yet its impact on psychosocial functioning remains unclear. The aim of this review is to investigate the psychosocial effects of GH on self-esteem, mental health, quality of life, social adjustment, family dynamics, and long-term psychosocial outcomes. Methods: An extensive narrative review of the international literature was conducted using scientific databases. The review focused on studies examining the psychosocial outcomes of growth hormone therapy in children and adolescents. Inclusion and exclusion criteria were applied to identify relevant peer-reviewed articles, following established scientific guidelines. Results: The findings indicate that GH therapy has positive effects on self-esteem and body image, mental health and behavior, quality of life, and social interactions. Various individual and social factors influence the extent of these effects. Family dynamics and parental expectations play a crucial role in determining the psychosocial outcomes of therapy, while long-term data do not indicate adverse effects associated with treatment. Conclusions: GH therapy may contribute positively to psychosocial functioning; however, this effect is neither linear nor unidimensional. The findings highlight the need for a holistic approach to short stature, incorporating systematic psychosocial assessment and support alongside medical treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θεραπεία με αυξητική ορμόνη και ψυχικές επιπτώσεις στα παιδιά και τους εφήβους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νερατζή Σωτηρία","Neratzi Sotiria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το χαμηλό ανάστημα (SS) δεν αποτελεί μόνο βιοϊατρικό ζήτημα, αλλά έχει τεκμηριωμένες ψυχοκοινωνικές προεκτάσεις στην παιδική και εφηβική ηλικία. Η θεραπεία με αυξητική ορμόνη (GH) είναι καθιερωμένη και ασφαλής ως προς τη σωματική αποτελεσματικότητα αλλά η επίδρασή της στην ψυχοκοινωνική λειτουργικότητα δεν είναι ξεκάθαρη στη βιβλιογραφία. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι η διερεύνηση ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων της GH στους επιμέρους άξονες της αυτοεκτίμησης, της ψυχικής υγείας, της ποιότητας ζωής, της κοινωνικής προσαρμογής, της οικογενειακής δυναμικής και των μακροπρόθεσμων ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε εκτενής ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας, εστιασμένη σε επιστημονικά άρθρα που αφορούν την ψυχοκοινωνική κατάσταση σε παιδιά και εφήβους που λαμβάνουν GH. Η αναζήτηση στις αντίστοιχες βάσεις δεδομένων περιελάμβανε σαφή κριτήρια συμπερίληψης και αποκλεισμού, ακολουθώντας τις επιστημονικές κατευθυντήριες. Αποτελέσματα: Η βιβλιογραφία υποστηρίζει πως η θεραπεία με GH έχει θετικές επιδράσεις στην αυτοεκτίμηση και την εικόνα σώματος, την ψυχική υγεία και τη συμπεριφορά, την ποιότητα ζωής και την κοινωνική αλληλεπίδραση, ενώ διάφοροι ατομικοί και κοινωνικοί παράγοντες διαμεσολαβούν και διαμορφώνουν τον βαθμό αυτής της επίδρασης. Η οικογενειακή δυναμική και οι προσδοκίες των γονέων θα καθορίσουν την ψυχοκοινωνική έκβαση τη θεραπείας, ενώ τα μακροπρόθεσμα δεδομένα δεν παρατηρούν αρνητικές μακροχρόνιες επιπτώσεις εξαιτίας της θεραπείας. Συμπεράσματα: Η θεραπεία με GH μπορεί να συμβάλει θετικά στην ψυχοκοινωνική λειτουργικότητα, αλλά η επίδραση αυτή δεν είναι γραμμική ούτε μονοδιάστατη. Αναδεικνύεται η ανάγκη για ολιστική προσέγγιση του χαμηλού αναστήματος με συστηματική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση και υποστήριξη παράλληλα με τη θεραπεία.","Introduction: Short stature (SS) is not only a biomedical issue but also has well-documented psychosocial implications during childhood and adolescence. Growth hormone (GH) therapy is established and safe regarding physical effectiveness, yet its impact on psychosocial functioning remains unclear. The aim of this review is to investigate the psychosocial effects of GH on self-esteem, mental health, quality of life, social adjustment, family dynamics, and long-term psychosocial outcomes. Methods: An extensive narrative review of the international literature was conducted using scientific databases. The review focused on studies examining the psychosocial outcomes of growth hormone therapy in children and adolescents. Inclusion and exclusion criteria were applied to identify relevant peer-reviewed articles, following established scientific guidelines. Results: The findings indicate that GH therapy has positive effects on self-esteem and body image, mental health and behavior, quality of life, and social interactions. Various individual and social factors influence the extent of these effects. Family dynamics and parental expectations play a crucial role in determining the psychosocial outcomes of therapy, while long-term data do not indicate adverse effects associated with treatment. Conclusions: GH therapy may contribute positively to psychosocial functioning; however, this effect is neither linear nor unidimensional. The findings highlight the need for a holistic approach to short stature, incorporating systematic psychosocial assessment and support alongside medical treatment."],"dc:identifier":["uoadl:5370765","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5370765"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Θεραπεία με αυξητική ορμόνη και ψυχικές επιπτώσεις στα παιδιά και τους εφήβους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:07Z"}