{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5370409"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5370409","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κατεψυγμένοι κύκλοι υποβοηθούμενης υναπαραγωγής και εμφάνιση παθολογιών κατά την κύηση","abstract":"Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται αύξηση στη χρήση των κατεψυγμένων κύκλων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής παγκοσμίως. Η στροφή προς τους κατεψυγμένους κύκλους οφείλεται πρωταρχικά στη βελτίωση των τεχνικών κρυοσυντήρησης, ενώ έχει φανεί ότι αυξάνει τα ποσοστά εγκυμοσύνης καθώς και των γεννήσεων ανά εμβρυική μεταφορά. Παράλληλα, η στρατηγική &quot;freeze-all&quot; έχει υιοθετηθεί ευρέως ως μέθοδος πρόληψης του συνδρόμου υπερδιέγερσης ωοθηκών (OHSS). Αρκετές μελέτες έχουν καταδείξει, ωστόσο, αυξημένο κίνδυνο για υπερτασικές διαταραχές της κύησης και προεκλαμψία. Σημαντικά, η διάκριση ανάμεσα στα πρωτόκολλα ενδομήτριας προετοιμασίας και η παρουσία ή απουσία ωχρού σωματίου βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Τα νεογνά που γεννιούνται μετά από FET φαίνεται να έχουν μεγαλύτερο βάρος γέννησης συγκριτικά με τη μεταφορά φρέσκων εμβρύων και την αυτόματη σύλληψη. Τα επίπεδα οιστραδιόλης, γενετικοί παράγοντες, καθώς και τα διαφορετικά πρωτόκολλα ενδομήτριας προετοιμασίας αποτελούν κάποιους από τους πιθανούς υποκείμενους μηχανισμούς. Αντίθετα, όσον αφορά τον πρόωρο τοκετό, η FET φαίνεται να συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο συγκριτικά με τη μεταφορά φρέσκων εμβρύων και ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο συγκριτικά με τη φυσική σύλληψη. Η μεταφορά στο στάδιο της βλαστοκύστης φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για πρόωρο τοκετό σε σχέση με τη μεταφορά στο στάδιο του μοριδίου, ενώ κάποιες μελέτες συνδέουν την κρυοσυντήρηση διάρκειας άνω του ενός έτους με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου τοκετού. Τέλος, αν και οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής έχουν συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο εισαγωγής στη ΜΕΝΝ, η FET δεν φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο. Αρκετά δεδομένα υποδηλώνουν ότι οι κίνδυνοι δυσμενών περιγεννητικών εκβάσεων συνδέονται με την υποκείμενη γονική υπογονιμότητα και όχι αποκλειστικά με τις τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.","abstract_html":"Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται αύξηση στη χρήση των κατεψυγμένων κύκλων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής παγκοσμίως. Η στροφή προς τους κατεψυγμένους κύκλους οφείλεται πρωταρχικά στη βελτίωση των τεχνικών κρυοσυντήρησης, ενώ έχει φανεί ότι αυξάνει τα ποσοστά εγκυμοσύνης καθώς και των γεννήσεων ανά εμβρυική μεταφορά. Παράλληλα, η στρατηγική &amp;quot;freeze-all&amp;quot; έχει υιοθετηθεί ευρέως ως μέθοδος πρόληψης του συνδρόμου υπερδιέγερσης ωοθηκών (OHSS). Αρκετές μελέτες έχουν καταδείξει, ωστόσο, αυξημένο κίνδυνο για υπερτασικές διαταραχές της κύησης και προεκλαμψία. Σημαντικά, η διάκριση ανάμεσα στα πρωτόκολλα ενδομήτριας προετοιμασίας και η παρουσία ή απουσία ωχρού σωματίου βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Τα νεογνά που γεννιούνται μετά από FET φαίνεται να έχουν μεγαλύτερο βάρος γέννησης συγκριτικά με τη μεταφορά φρέσκων εμβρύων και την αυτόματη σύλληψη. Τα επίπεδα οιστραδιόλης, γενετικοί παράγοντες, καθώς και τα διαφορετικά πρωτόκολλα ενδομήτριας προετοιμασίας αποτελούν κάποιους από τους πιθανούς υποκείμενους μηχανισμούς. Αντίθετα, όσον αφορά τον πρόωρο τοκετό, η FET φαίνεται να συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο συγκριτικά με τη μεταφορά φρέσκων εμβρύων και ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο συγκριτικά με τη φυσική σύλληψη. Η μεταφορά στο στάδιο της βλαστοκύστης φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για πρόωρο τοκετό σε σχέση με τη μεταφορά στο στάδιο του μοριδίου, ενώ κάποιες μελέτες συνδέουν την κρυοσυντήρηση διάρκειας άνω του ενός έτους με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου τοκετού. Τέλος, αν και οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής έχουν συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο εισαγωγής στη ΜΕΝΝ, η FET δεν φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο. Αρκετά δεδομένα υποδηλώνουν ότι οι κίνδυνοι δυσμενών περιγεννητικών εκβάσεων συνδέονται με την υποκείμενη γονική υπογονιμότητα και όχι αποκλειστικά με τις τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.","abstract_has_math":false,"creators":["Φυτιρή Μαρίνα","Fitiri Marina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:06Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5370409"],"render_values":[{"text":"uoadl:5370409","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5370409","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φυτιρή Μαρίνα","Fitiri Marina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5370409","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5370409"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται αύξηση στη χρήση των κατεψυγμένων κύκλων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής παγκοσμίως. Η στροφή προς τους κατεψυγμένους κύκλους οφείλεται πρωταρχικά στη βελτίωση των τεχνικών κρυοσυντήρησης, ενώ έχει φανεί ότι αυξάνει τα ποσοστά εγκυμοσύνης καθώς και των γεννήσεων ανά εμβρυική μεταφορά. Παράλληλα, η στρατηγική &quot;freeze-all&quot; έχει υιοθετηθεί ευρέως ως μέθοδος πρόληψης του συνδρόμου υπερδιέγερσης ωοθηκών (OHSS). Αρκετές μελέτες έχουν καταδείξει, ωστόσο, αυξημένο κίνδυνο για υπερτασικές διαταραχές της κύησης και προεκλαμψία. Σημαντικά, η διάκριση ανάμεσα στα πρωτόκολλα ενδομήτριας προετοιμασίας και η παρουσία ή απουσία ωχρού σωματίου βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Τα νεογνά που γεννιούνται μετά από FET φαίνεται να έχουν μεγαλύτερο βάρος γέννησης συγκριτικά με τη μεταφορά φρέσκων εμβρύων και την αυτόματη σύλληψη. Τα επίπεδα οιστραδιόλης, γενετικοί παράγοντες, καθώς και τα διαφορετικά πρωτόκολλα ενδομήτριας προετοιμασίας αποτελούν κάποιους από τους πιθανούς υποκείμενους μηχανισμούς. Αντίθετα, όσον αφορά τον πρόωρο τοκετό, η FET φαίνεται να συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο συγκριτικά με τη μεταφορά φρέσκων εμβρύων και ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο συγκριτικά με τη φυσική σύλληψη. Η μεταφορά στο στάδιο της βλαστοκύστης φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για πρόωρο τοκετό σε σχέση με τη μεταφορά στο στάδιο του μοριδίου, ενώ κάποιες μελέτες συνδέουν την κρυοσυντήρηση διάρκειας άνω του ενός έτους με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου τοκετού. Τέλος, αν και οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής έχουν συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο εισαγωγής στη ΜΕΝΝ, η FET δεν φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο. Αρκετά δεδομένα υποδηλώνουν ότι οι κίνδυνοι δυσμενών περιγεννητικών εκβάσεων συνδέονται με την υποκείμενη γονική υπογονιμότητα και όχι αποκλειστικά με τις τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.","Over the past few decades, the use of frozen embryo transfer has been increasing worldwide. The shift toward frozen cycles is primarily attributed to improvements in cryopreservation techniques, which have been shown to increase pregnancy rates as well as live birth rates per embryo transfer. Moreover, the &quot;freeze-all&quot; strategy has been widely adopted to prevent ovarian hyperstimulation syndrome (OHSS). Several studies have demonstrated, however, an increased risk of pregnancy induced hypertensive disorders and preeclampsia. Notably, the distinction between the different endometrial preparation protocols and the presence or absence of corpus luteum is at the center of current research interest. Neonates born after FET appear to have higher birth weights compared to fresh embryo transfer and natural conception. Estradiol levels, genetic factors, and differences in endometrial preparation protocols have been proposed as potential mechanisms. Regarding preterm birth, FET appears to be associated with a lower risk compared to fresh embryo transfer and a slightly higher risk compared to natural conception. Blastocyst transfer appears to be associated with an increased risk of preterm birth compared to cleavage-stage transfer, while other studies show that cryopreservation duration of more than one year could increase the risk for preterm birth. Finally, ART have been associated with an increased risk for admission to NICU, however FET does not appear to increase the risk. Evidence suggests that the risk of adverse perinatal outcomes is also related to the underlying parental infertility rather than exclusively to ART."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κατεψυγμένοι κύκλοι υποβοηθούμενης υναπαραγωγής και εμφάνιση παθολογιών κατά την κύηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φυτιρή Μαρίνα","Fitiri Marina"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται αύξηση στη χρήση των κατεψυγμένων κύκλων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής παγκοσμίως. Η στροφή προς τους κατεψυγμένους κύκλους οφείλεται πρωταρχικά στη βελτίωση των τεχνικών κρυοσυντήρησης, ενώ έχει φανεί ότι αυξάνει τα ποσοστά εγκυμοσύνης καθώς και των γεννήσεων ανά εμβρυική μεταφορά. Παράλληλα, η στρατηγική &quot;freeze-all&quot; έχει υιοθετηθεί ευρέως ως μέθοδος πρόληψης του συνδρόμου υπερδιέγερσης ωοθηκών (OHSS). Αρκετές μελέτες έχουν καταδείξει, ωστόσο, αυξημένο κίνδυνο για υπερτασικές διαταραχές της κύησης και προεκλαμψία. Σημαντικά, η διάκριση ανάμεσα στα πρωτόκολλα ενδομήτριας προετοιμασίας και η παρουσία ή απουσία ωχρού σωματίου βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Τα νεογνά που γεννιούνται μετά από FET φαίνεται να έχουν μεγαλύτερο βάρος γέννησης συγκριτικά με τη μεταφορά φρέσκων εμβρύων και την αυτόματη σύλληψη. Τα επίπεδα οιστραδιόλης, γενετικοί παράγοντες, καθώς και τα διαφορετικά πρωτόκολλα ενδομήτριας προετοιμασίας αποτελούν κάποιους από τους πιθανούς υποκείμενους μηχανισμούς. Αντίθετα, όσον αφορά τον πρόωρο τοκετό, η FET φαίνεται να συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο συγκριτικά με τη μεταφορά φρέσκων εμβρύων και ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο συγκριτικά με τη φυσική σύλληψη. Η μεταφορά στο στάδιο της βλαστοκύστης φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για πρόωρο τοκετό σε σχέση με τη μεταφορά στο στάδιο του μοριδίου, ενώ κάποιες μελέτες συνδέουν την κρυοσυντήρηση διάρκειας άνω του ενός έτους με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου τοκετού. Τέλος, αν και οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής έχουν συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο εισαγωγής στη ΜΕΝΝ, η FET δεν φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο. Αρκετά δεδομένα υποδηλώνουν ότι οι κίνδυνοι δυσμενών περιγεννητικών εκβάσεων συνδέονται με την υποκείμενη γονική υπογονιμότητα και όχι αποκλειστικά με τις τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.","Over the past few decades, the use of frozen embryo transfer has been increasing worldwide. The shift toward frozen cycles is primarily attributed to improvements in cryopreservation techniques, which have been shown to increase pregnancy rates as well as live birth rates per embryo transfer. Moreover, the &quot;freeze-all&quot; strategy has been widely adopted to prevent ovarian hyperstimulation syndrome (OHSS). Several studies have demonstrated, however, an increased risk of pregnancy induced hypertensive disorders and preeclampsia. Notably, the distinction between the different endometrial preparation protocols and the presence or absence of corpus luteum is at the center of current research interest. Neonates born after FET appear to have higher birth weights compared to fresh embryo transfer and natural conception. Estradiol levels, genetic factors, and differences in endometrial preparation protocols have been proposed as potential mechanisms. Regarding preterm birth, FET appears to be associated with a lower risk compared to fresh embryo transfer and a slightly higher risk compared to natural conception. Blastocyst transfer appears to be associated with an increased risk of preterm birth compared to cleavage-stage transfer, while other studies show that cryopreservation duration of more than one year could increase the risk for preterm birth. Finally, ART have been associated with an increased risk for admission to NICU, however FET does not appear to increase the risk. Evidence suggests that the risk of adverse perinatal outcomes is also related to the underlying parental infertility rather than exclusively to ART."],"dc:identifier":["uoadl:5370409","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5370409"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κατεψυγμένοι κύκλοι υποβοηθούμενης υναπαραγωγής και εμφάνιση παθολογιών κατά την κύηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:06Z"}