{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5368534"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5368534","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναλγησία κατά την περιεγχειρητική περίοδο της καισαρικής τομής και αποτύπωμα στην έναρξη του μητρικού θηλασμού","abstract":"Εισαγωγή: Η αναλγησία κατά τον τοκετό αποτελεί θεμέλιο λίθο της μαιευτικής φροντίδας, με σημαντικές επιδράσεις όχι μόνο στην εμπειρία της μητέρας αλλά και στην έκβαση της γαλουχίας. Παρά την ευρεία εφαρμογή ποικίλων φαρμακολογικών μεθόδων, οι επιπτώσεις τους στον θηλασμό παραμένουν αντικείμενο επιστημονικής διερεύνησης, ιδίως σε σχέση με την έναρξη, τη διατήρηση και την αποκλειστικότητα του μητρικού θηλασμού. Σκοπός: Να διερευνηθεί συστηματικά η επίδραση διαφορετικών μορφών αναλγησίας και αναισθησίας κατά τον τοκετό (κολπικό ή καισαρική τομή) στις παραμέτρους του μητρικού θηλασμού, εστιάζοντας σε φυσιολογικούς, φαρμακολογικούς και ψυχοκοινωνικούς παράγοντες. Μεθοδολογία: Διενεργήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με βάση συγκεκριμένα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού. Αναλύθηκαν 16 πρωτογενείς μελέτες από διάφορες χώρες, διαφορετικής μεθοδολογικής προσέγγισης (RCTs, ποιοτικές, φαρμακοκινητικές και επιδημιολογικές μελέτες). Οι μορφές αναλγησίας που εξετάστηκαν περιλάμβαναν επισκληρίδιο και ραχιαία αναισθησία, γενική αναισθησία, TAP block και ενδοφλέβια ηρεμιστικά. Αποτελέσματα: Οι περιοχικές μορφές αναισθησίας (επισκληρίδιος, ραχιαία) συνδέονται σταθερά με καλύτερα αποτελέσματα στον θηλασμό, ιδιαίτερα όταν συνοδεύονται από πρώιμη επαφή δέρμα με δέρμα και υποστήριξη από επαγγελματίες υγείας. Αντιθέτως, η γενική αναισθησία και η συστηματική χορήγηση ορισμένων φαρμάκων (π.χ. διαζεπάμη, πεθιδίνη) σχετίζονται με καθυστέρηση στην έναρξη θηλασμού, μειωμένη νεογνική ετοιμότητα και αυξημένες πιθανότητες διακοπής. Το TAP block φαίνεται να προσφέρει πλεονεκτήματα σε περιπτώσεις γενικής αναισθησίας, εξασφαλίζοντας καλύτερο έλεγχο πόνου και ταχύτερη κινητοποίηση. Συμπεράσματα: Η επιλογή της μεθόδου αναλγησίας κατά τον τοκετό αποτελεί σημαντικό παράγοντα που επηρεάζει την πορεία και την επιτυχία του θηλασμού. Η προτίμηση σε περιοχικές τεχνικές, η αποφυγή κατασταλτικών φαρμάκων και η ενίσχυση της υποστήριξης των λεχωΐδων αποτελούν στρατηγικές που μπορούν να ενισχύσουν την έναρξη και τη διατήρηση του μητρικού θηλασμού. Απαιτείται περαιτέρω στοχευμένη έρευνα για την κατανόηση των νευροορμονικών και ψυχολογικών μηχανισμών που διαμεσολαβούν αυτή τη σχέση.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η αναλγησία κατά τον τοκετό αποτελεί θεμέλιο λίθο της μαιευτικής φροντίδας, με σημαντικές επιδράσεις όχι μόνο στην εμπειρία της μητέρας αλλά και στην έκβαση της γαλουχίας. Παρά την ευρεία εφαρμογή ποικίλων φαρμακολογικών μεθόδων, οι επιπτώσεις τους στον θηλασμό παραμένουν αντικείμενο επιστημονικής διερεύνησης, ιδίως σε σχέση με την έναρξη, τη διατήρηση και την αποκλειστικότητα του μητρικού θηλασμού. Σκοπός: Να διερευνηθεί συστηματικά η επίδραση διαφορετικών μορφών αναλγησίας και αναισθησίας κατά τον τοκετό (κολπικό ή καισαρική τομή) στις παραμέτρους του μητρικού θηλασμού, εστιάζοντας σε φυσιολογικούς, φαρμακολογικούς και ψυχοκοινωνικούς παράγοντες. Μεθοδολογία: Διενεργήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με βάση συγκεκριμένα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού. Αναλύθηκαν 16 πρωτογενείς μελέτες από διάφορες χώρες, διαφορετικής μεθοδολογικής προσέγγισης (RCTs, ποιοτικές, φαρμακοκινητικές και επιδημιολογικές μελέτες). Οι μορφές αναλγησίας που εξετάστηκαν περιλάμβαναν επισκληρίδιο και ραχιαία αναισθησία, γενική αναισθησία, TAP block και ενδοφλέβια ηρεμιστικά. Αποτελέσματα: Οι περιοχικές μορφές αναισθησίας (επισκληρίδιος, ραχιαία) συνδέονται σταθερά με καλύτερα αποτελέσματα στον θηλασμό, ιδιαίτερα όταν συνοδεύονται από πρώιμη επαφή δέρμα με δέρμα και υποστήριξη από επαγγελματίες υγείας. Αντιθέτως, η γενική αναισθησία και η συστηματική χορήγηση ορισμένων φαρμάκων (π.χ. διαζεπάμη, πεθιδίνη) σχετίζονται με καθυστέρηση στην έναρξη θηλασμού, μειωμένη νεογνική ετοιμότητα και αυξημένες πιθανότητες διακοπής. Το TAP block φαίνεται να προσφέρει πλεονεκτήματα σε περιπτώσεις γενικής αναισθησίας, εξασφαλίζοντας καλύτερο έλεγχο πόνου και ταχύτερη κινητοποίηση. Συμπεράσματα: Η επιλογή της μεθόδου αναλγησίας κατά τον τοκετό αποτελεί σημαντικό παράγοντα που επηρεάζει την πορεία και την επιτυχία του θηλασμού. Η προτίμηση σε περιοχικές τεχνικές, η αποφυγή κατασταλτικών φαρμάκων και η ενίσχυση της υποστήριξης των λεχωΐδων αποτελούν στρατηγικές που μπορούν να ενισχύσουν την έναρξη και τη διατήρηση του μητρικού θηλασμού. Απαιτείται περαιτέρω στοχευμένη έρευνα για την κατανόηση των νευροορμονικών και ψυχολογικών μηχανισμών που διαμεσολαβούν αυτή τη σχέση.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπενίση Βασιλική","Mpenisi Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:04Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5368534"],"render_values":[{"text":"uoadl:5368534","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5368534","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπενίση Βασιλική","Mpenisi Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5368534","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5368534"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η αναλγησία κατά τον τοκετό αποτελεί θεμέλιο λίθο της μαιευτικής φροντίδας, με σημαντικές επιδράσεις όχι μόνο στην εμπειρία της μητέρας αλλά και στην έκβαση της γαλουχίας. Παρά την ευρεία εφαρμογή ποικίλων φαρμακολογικών μεθόδων, οι επιπτώσεις τους στον θηλασμό παραμένουν αντικείμενο επιστημονικής διερεύνησης, ιδίως σε σχέση με την έναρξη, τη διατήρηση και την αποκλειστικότητα του μητρικού θηλασμού. Σκοπός: Να διερευνηθεί συστηματικά η επίδραση διαφορετικών μορφών αναλγησίας και αναισθησίας κατά τον τοκετό (κολπικό ή καισαρική τομή) στις παραμέτρους του μητρικού θηλασμού, εστιάζοντας σε φυσιολογικούς, φαρμακολογικούς και ψυχοκοινωνικούς παράγοντες. Μεθοδολογία: Διενεργήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με βάση συγκεκριμένα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού. Αναλύθηκαν 16 πρωτογενείς μελέτες από διάφορες χώρες, διαφορετικής μεθοδολογικής προσέγγισης (RCTs, ποιοτικές, φαρμακοκινητικές και επιδημιολογικές μελέτες). Οι μορφές αναλγησίας που εξετάστηκαν περιλάμβαναν επισκληρίδιο και ραχιαία αναισθησία, γενική αναισθησία, TAP block και ενδοφλέβια ηρεμιστικά. Αποτελέσματα: Οι περιοχικές μορφές αναισθησίας (επισκληρίδιος, ραχιαία) συνδέονται σταθερά με καλύτερα αποτελέσματα στον θηλασμό, ιδιαίτερα όταν συνοδεύονται από πρώιμη επαφή δέρμα με δέρμα και υποστήριξη από επαγγελματίες υγείας. Αντιθέτως, η γενική αναισθησία και η συστηματική χορήγηση ορισμένων φαρμάκων (π.χ. διαζεπάμη, πεθιδίνη) σχετίζονται με καθυστέρηση στην έναρξη θηλασμού, μειωμένη νεογνική ετοιμότητα και αυξημένες πιθανότητες διακοπής. Το TAP block φαίνεται να προσφέρει πλεονεκτήματα σε περιπτώσεις γενικής αναισθησίας, εξασφαλίζοντας καλύτερο έλεγχο πόνου και ταχύτερη κινητοποίηση. Συμπεράσματα: Η επιλογή της μεθόδου αναλγησίας κατά τον τοκετό αποτελεί σημαντικό παράγοντα που επηρεάζει την πορεία και την επιτυχία του θηλασμού. Η προτίμηση σε περιοχικές τεχνικές, η αποφυγή κατασταλτικών φαρμάκων και η ενίσχυση της υποστήριξης των λεχωΐδων αποτελούν στρατηγικές που μπορούν να ενισχύσουν την έναρξη και τη διατήρηση του μητρικού θηλασμού. Απαιτείται περαιτέρω στοχευμένη έρευνα για την κατανόηση των νευροορμονικών και ψυχολογικών μηχανισμών που διαμεσολαβούν αυτή τη σχέση.","Introduction: Pain management during childbirth is a cornerstone of obstetric care, influencing not only maternal comfort but also early breastfeeding outcomes. Despite the widespread use of various analgesic techniques, the potential impact of intrapartum analgesia on breastfeeding initiation, exclusivity, and duration remains a topic of scientific debate. Aim: To systematically investigate the effects of different analgesia and anesthesia methods during vaginal and cesarean delivery on breastfeeding-related outcomes, including pharmacological, physiological, and psychosocial parameters. Methodology: A systematic review of the literature was conducted based on predefined inclusion and exclusion criteria. A total of 16 primary studies from various countries were included, encompassing randomized controlled trials, pharmacokinetic analyses, observational studies, and qualitative research. Analgesia methods assessed included epidural and spinal anesthesia, general anesthesia, TAP block, and intravenous sedatives. Results: Regional anesthesia techniques (epidural, spinal) were consistently associated with favorable breastfeeding outcomes, particularly when combined with early skin- to-skin contact and professional lactation support. In contrast, general anesthesia and systemic administration of sedative drugs (e.g., diazepam, pethidine) were linked to delayed breastfeeding initiation, reduced neonatal readiness, and increased risk of breastfeeding discontinuation. The TAP block demonstrated benefits in the context of general anesthesia, providing superior pain control and promoting earlier mobilization. Conclusion: The method of intrapartum analgesia plays a critical role in shaping breastfeeding outcomes. Preference for regional techniques, avoidance of sedative medications, and structured postpartum support may enhance both initiation and continuation of breastfeeding. Further research is warranted to elucidate the underlying neurohormonal and psychosocial mechanisms mediating these associations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναλγησία κατά την περιεγχειρητική περίοδο της καισαρικής τομής και αποτύπωμα στην έναρξη του μητρικού θηλασμού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπενίση Βασιλική","Mpenisi Vasiliki"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η αναλγησία κατά τον τοκετό αποτελεί θεμέλιο λίθο της μαιευτικής φροντίδας, με σημαντικές επιδράσεις όχι μόνο στην εμπειρία της μητέρας αλλά και στην έκβαση της γαλουχίας. Παρά την ευρεία εφαρμογή ποικίλων φαρμακολογικών μεθόδων, οι επιπτώσεις τους στον θηλασμό παραμένουν αντικείμενο επιστημονικής διερεύνησης, ιδίως σε σχέση με την έναρξη, τη διατήρηση και την αποκλειστικότητα του μητρικού θηλασμού. Σκοπός: Να διερευνηθεί συστηματικά η επίδραση διαφορετικών μορφών αναλγησίας και αναισθησίας κατά τον τοκετό (κολπικό ή καισαρική τομή) στις παραμέτρους του μητρικού θηλασμού, εστιάζοντας σε φυσιολογικούς, φαρμακολογικούς και ψυχοκοινωνικούς παράγοντες. Μεθοδολογία: Διενεργήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με βάση συγκεκριμένα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού. Αναλύθηκαν 16 πρωτογενείς μελέτες από διάφορες χώρες, διαφορετικής μεθοδολογικής προσέγγισης (RCTs, ποιοτικές, φαρμακοκινητικές και επιδημιολογικές μελέτες). Οι μορφές αναλγησίας που εξετάστηκαν περιλάμβαναν επισκληρίδιο και ραχιαία αναισθησία, γενική αναισθησία, TAP block και ενδοφλέβια ηρεμιστικά. Αποτελέσματα: Οι περιοχικές μορφές αναισθησίας (επισκληρίδιος, ραχιαία) συνδέονται σταθερά με καλύτερα αποτελέσματα στον θηλασμό, ιδιαίτερα όταν συνοδεύονται από πρώιμη επαφή δέρμα με δέρμα και υποστήριξη από επαγγελματίες υγείας. Αντιθέτως, η γενική αναισθησία και η συστηματική χορήγηση ορισμένων φαρμάκων (π.χ. διαζεπάμη, πεθιδίνη) σχετίζονται με καθυστέρηση στην έναρξη θηλασμού, μειωμένη νεογνική ετοιμότητα και αυξημένες πιθανότητες διακοπής. Το TAP block φαίνεται να προσφέρει πλεονεκτήματα σε περιπτώσεις γενικής αναισθησίας, εξασφαλίζοντας καλύτερο έλεγχο πόνου και ταχύτερη κινητοποίηση. Συμπεράσματα: Η επιλογή της μεθόδου αναλγησίας κατά τον τοκετό αποτελεί σημαντικό παράγοντα που επηρεάζει την πορεία και την επιτυχία του θηλασμού. Η προτίμηση σε περιοχικές τεχνικές, η αποφυγή κατασταλτικών φαρμάκων και η ενίσχυση της υποστήριξης των λεχωΐδων αποτελούν στρατηγικές που μπορούν να ενισχύσουν την έναρξη και τη διατήρηση του μητρικού θηλασμού. Απαιτείται περαιτέρω στοχευμένη έρευνα για την κατανόηση των νευροορμονικών και ψυχολογικών μηχανισμών που διαμεσολαβούν αυτή τη σχέση.","Introduction: Pain management during childbirth is a cornerstone of obstetric care, influencing not only maternal comfort but also early breastfeeding outcomes. Despite the widespread use of various analgesic techniques, the potential impact of intrapartum analgesia on breastfeeding initiation, exclusivity, and duration remains a topic of scientific debate. Aim: To systematically investigate the effects of different analgesia and anesthesia methods during vaginal and cesarean delivery on breastfeeding-related outcomes, including pharmacological, physiological, and psychosocial parameters. Methodology: A systematic review of the literature was conducted based on predefined inclusion and exclusion criteria. A total of 16 primary studies from various countries were included, encompassing randomized controlled trials, pharmacokinetic analyses, observational studies, and qualitative research. Analgesia methods assessed included epidural and spinal anesthesia, general anesthesia, TAP block, and intravenous sedatives. Results: Regional anesthesia techniques (epidural, spinal) were consistently associated with favorable breastfeeding outcomes, particularly when combined with early skin- to-skin contact and professional lactation support. In contrast, general anesthesia and systemic administration of sedative drugs (e.g., diazepam, pethidine) were linked to delayed breastfeeding initiation, reduced neonatal readiness, and increased risk of breastfeeding discontinuation. The TAP block demonstrated benefits in the context of general anesthesia, providing superior pain control and promoting earlier mobilization. Conclusion: The method of intrapartum analgesia plays a critical role in shaping breastfeeding outcomes. Preference for regional techniques, avoidance of sedative medications, and structured postpartum support may enhance both initiation and continuation of breastfeeding. Further research is warranted to elucidate the underlying neurohormonal and psychosocial mechanisms mediating these associations."],"dc:identifier":["uoadl:5368534","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5368534"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αναλγησία κατά την περιεγχειρητική περίοδο της καισαρικής τομής και αποτύπωμα στην έναρξη του μητρικού θηλασμού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:04Z"}