{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5368296"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5368296","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επιβάρυνση και κοινωνική στήριξη γονέων - φροντιστών παιδιών με εγκεφαλική παράλυση","abstract":"Εισαγωγή: Η εγκεφαλική παράλυση αποτελεί μία από τις συχνότερες κινητικές αναπηρίες της παιδικής ηλικίας και επηρεάζει σημαντικά όχι μόνο τα παιδιά αλλά και τις οικογένειές τους. Οι γονείς συχνά αναλαμβάνουν τον ρόλο του κύριου φροντιστή, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ψυχοκοινωνική επιβάρυνση, ενώ η κοινωνική υποστήριξη φαίνεται να λειτουργεί προστατευτικά. Σκοπός: H διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ της επιβάρυνσης και κοινωνικής υποστήριξης γονέων–φροντιστών παιδιών με εγκεφαλική παράλυση, καθώς και των παραγόντων που τις επηρεάζουν. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε μία συγχρονική μελέτη. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν γονείς παιδιών με εγκεφαλική παράλυση Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο 2025 με τη χρήση δομημένων ερωτηματολογίων, συμπεριλαμβανομένων των κλιμάκων MSPSS και SSQ-6 για την κοινωνική υποστήριξη και της κλίμακας ZARIT για την επιβάρυνση των γονέων. Χρησιμοποιήθηκε η δειγματοληψία ευκολίας. Πραγματοποιήθηκαν περιγραφικές αναλύσεις, έλεγχοι συσχέτισης Spearman και πολυπαραγοντικές γραμμικές παλινδρομήσεις. Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτελούνταν από 84 γονείς (ποσοστό απόκρισης 29,8%), με μέση ηλικία τα 43,7 έτη (SD=7,5 έτη). Το 76,2% ήταν γυναίκες και το 88,1% ήταν έγγαμοι. Εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης ήταν το 67,9%. Το 82,1% των συμμετεχόντων έμεναν με όλη την οικογένεια και το 70,2% είχε και άλλα παιδιά. Ένας στους τρεις συμμετέχοντες (33,3%) είχε οικογενειακό εισόδημα 1001-1500 ευρώ τον μήνα. Η βαθμολογία συνολικής υποστήριξης στην κλίμακα MSPSS είχε μέση τιμή 5,25 μονάδες (SD=1,35 μονάδες). Η βαθμολογία υποστήριξης από τους φίλους είχε μέση τιμή 4,73 μονάδες (SD=1,52 μονάδες) και ήταν σημαντικά χαμηλότερη από τις αντίστοιχες βαθμολογίες υποστήριξης από την οικογένεια (Μέση τιμή=5,46, SD=1,56, p<0,001) και από τον/την σύντροφό τους (Μέση τιμή=5,55, SD=1,53, p<0,001). Η υποστήριξη από την οικογένεια και τον/την σύντροφο των συμμετεχόντων ήταν παρόμοιες (p>0,05). Η μέση βαθμολογία μεγέθους κοινωνικής υποστήριξης της κλίμακας SSQ-6 ήταν 2,04 (SD=1,21) και η μέση βαθμολογία ικανοποίησης από την κοινωνική υποστήριξη ήταν 4,98 (SD=0,90). Η υποστήριξη από την οικογένεια με την MSPSS βρέθηκε να σχετίζεται σημαντικά μόνο το οικογενειακό εισόδημα των συμμετεχόντων (β=0,054, p=0,001). Το μέγεθος της κοινωνικής υποστήριξης με την SSQ-6 βρέθηκε να σχετίζεται σημαντικά η επαγγελματική κατάσταση των συμμετεχόντων (β=0,096, p=0,033) και η συνολική διάρκεια φροντίδας (β=-0,011, p=0,006). Πιο αναλυτικά, όσο περισσότερα χρόνια φρόντιζαν τα παιδιά τους τόσο λιγότερα άτομα είχαν στο περιβάλλον τους που τους στήριζαν. Σημαντικές αρνητικές συσχετίσεις βρέθηκαν μεταξύ σχεδόν όλων των βαθμολογιών των κλιμάκων ZARIT και MSPSS. Συνεπώς, όσο περισσότερη κοινωνική υποστήριξη λάμβαναν οι συμμετέχοντες, τόσο λιγότερη ήταν η επιβάρυνση που ένιωθαν από την φροντίδα των παιδιών τους. Συμπεράσματα: Η κοινωνική υποστήριξη αποτελεί βασικό προστατευτικό παράγοντα έναντι της επιβάρυνσης των γονέων–φροντιστών παιδιών με εγκεφαλική παράλυση. Περαιτέρω έρευνα αναμένεται να προσδιορίσει συγκεκριμένες διαστάσεις της κοινωνικής υποστήριξης που θα περιορίσουν την επιβάρυνση αυτών των γονέων-φροντιστών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η εγκεφαλική παράλυση αποτελεί μία από τις συχνότερες κινητικές αναπηρίες της παιδικής ηλικίας και επηρεάζει σημαντικά όχι μόνο τα παιδιά αλλά και τις οικογένειές τους. Οι γονείς συχνά αναλαμβάνουν τον ρόλο του κύριου φροντιστή, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ψυχοκοινωνική επιβάρυνση, ενώ η κοινωνική υποστήριξη φαίνεται να λειτουργεί προστατευτικά. Σκοπός: H διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ της επιβάρυνσης και κοινωνικής υποστήριξης γονέων–φροντιστών παιδιών με εγκεφαλική παράλυση, καθώς και των παραγόντων που τις επηρεάζουν. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε μία συγχρονική μελέτη. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν γονείς παιδιών με εγκεφαλική παράλυση Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο 2025 με τη χρήση δομημένων ερωτηματολογίων, συμπεριλαμβανομένων των κλιμάκων MSPSS και SSQ-6 για την κοινωνική υποστήριξη και της κλίμακας ZARIT για την επιβάρυνση των γονέων. Χρησιμοποιήθηκε η δειγματοληψία ευκολίας. Πραγματοποιήθηκαν περιγραφικές αναλύσεις, έλεγχοι συσχέτισης Spearman και πολυπαραγοντικές γραμμικές παλινδρομήσεις. Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτελούνταν από 84 γονείς (ποσοστό απόκρισης 29,8%), με μέση ηλικία τα 43,7 έτη (SD=7,5 έτη). Το 76,2% ήταν γυναίκες και το 88,1% ήταν έγγαμοι. Εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης ήταν το 67,9%. Το 82,1% των συμμετεχόντων έμεναν με όλη την οικογένεια και το 70,2% είχε και άλλα παιδιά. Ένας στους τρεις συμμετέχοντες (33,3%) είχε οικογενειακό εισόδημα 1001-1500 ευρώ τον μήνα. Η βαθμολογία συνολικής υποστήριξης στην κλίμακα MSPSS είχε μέση τιμή 5,25 μονάδες (SD=1,35 μονάδες). Η βαθμολογία υποστήριξης από τους φίλους είχε μέση τιμή 4,73 μονάδες (SD=1,52 μονάδες) και ήταν σημαντικά χαμηλότερη από τις αντίστοιχες βαθμολογίες υποστήριξης από την οικογένεια (Μέση τιμή=5,46, SD=1,56, p<0,001) και από τον/την σύντροφό τους (Μέση τιμή=5,55, SD=1,53, p<0,001). Η υποστήριξη από την οικογένεια και τον/την σύντροφο των συμμετεχόντων ήταν παρόμοιες (p>0,05). Η μέση βαθμολογία μεγέθους κοινωνικής υποστήριξης της κλίμακας SSQ-6 ήταν 2,04 (SD=1,21) και η μέση βαθμολογία ικανοποίησης από την κοινωνική υποστήριξη ήταν 4,98 (SD=0,90). Η υποστήριξη από την οικογένεια με την MSPSS βρέθηκε να σχετίζεται σημαντικά μόνο το οικογενειακό εισόδημα των συμμετεχόντων (β=0,054, p=0,001). Το μέγεθος της κοινωνικής υποστήριξης με την SSQ-6 βρέθηκε να σχετίζεται σημαντικά η επαγγελματική κατάσταση των συμμετεχόντων (β=0,096, p=0,033) και η συνολική διάρκεια φροντίδας (β=-0,011, p=0,006). Πιο αναλυτικά, όσο περισσότερα χρόνια φρόντιζαν τα παιδιά τους τόσο λιγότερα άτομα είχαν στο περιβάλλον τους που τους στήριζαν. Σημαντικές αρνητικές συσχετίσεις βρέθηκαν μεταξύ σχεδόν όλων των βαθμολογιών των κλιμάκων ZARIT και MSPSS. Συνεπώς, όσο περισσότερη κοινωνική υποστήριξη λάμβαναν οι συμμετέχοντες, τόσο λιγότερη ήταν η επιβάρυνση που ένιωθαν από την φροντίδα των παιδιών τους. Συμπεράσματα: Η κοινωνική υποστήριξη αποτελεί βασικό προστατευτικό παράγοντα έναντι της επιβάρυνσης των γονέων–φροντιστών παιδιών με εγκεφαλική παράλυση. Περαιτέρω έρευνα αναμένεται να προσδιορίσει συγκεκριμένες διαστάσεις της κοινωνικής υποστήριξης που θα περιορίσουν την επιβάρυνση αυτών των γονέων-φροντιστών.","abstract_has_math":false,"creators":["Μελισσουργού Παναγιώτα","Melissourgou Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:04Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5368296"],"render_values":[{"text":"uoadl:5368296","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5368296","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μελισσουργού Παναγιώτα","Melissourgou Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5368296","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5368296"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η εγκεφαλική παράλυση αποτελεί μία από τις συχνότερες κινητικές αναπηρίες της παιδικής ηλικίας και επηρεάζει σημαντικά όχι μόνο τα παιδιά αλλά και τις οικογένειές τους. Οι γονείς συχνά αναλαμβάνουν τον ρόλο του κύριου φροντιστή, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ψυχοκοινωνική επιβάρυνση, ενώ η κοινωνική υποστήριξη φαίνεται να λειτουργεί προστατευτικά. Σκοπός: H διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ της επιβάρυνσης και κοινωνικής υποστήριξης γονέων–φροντιστών παιδιών με εγκεφαλική παράλυση, καθώς και των παραγόντων που τις επηρεάζουν. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε μία συγχρονική μελέτη. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν γονείς παιδιών με εγκεφαλική παράλυση Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο 2025 με τη χρήση δομημένων ερωτηματολογίων, συμπεριλαμβανομένων των κλιμάκων MSPSS και SSQ-6 για την κοινωνική υποστήριξη και της κλίμακας ZARIT για την επιβάρυνση των γονέων. Χρησιμοποιήθηκε η δειγματοληψία ευκολίας. Πραγματοποιήθηκαν περιγραφικές αναλύσεις, έλεγχοι συσχέτισης Spearman και πολυπαραγοντικές γραμμικές παλινδρομήσεις. Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτελούνταν από 84 γονείς (ποσοστό απόκρισης 29,8%), με μέση ηλικία τα 43,7 έτη (SD=7,5 έτη). Το 76,2% ήταν γυναίκες και το 88,1% ήταν έγγαμοι. Εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης ήταν το 67,9%. Το 82,1% των συμμετεχόντων έμεναν με όλη την οικογένεια και το 70,2% είχε και άλλα παιδιά. Ένας στους τρεις συμμετέχοντες (33,3%) είχε οικογενειακό εισόδημα 1001-1500 ευρώ τον μήνα. Η βαθμολογία συνολικής υποστήριξης στην κλίμακα MSPSS είχε μέση τιμή 5,25 μονάδες (SD=1,35 μονάδες). Η βαθμολογία υποστήριξης από τους φίλους είχε μέση τιμή 4,73 μονάδες (SD=1,52 μονάδες) και ήταν σημαντικά χαμηλότερη από τις αντίστοιχες βαθμολογίες υποστήριξης από την οικογένεια (Μέση τιμή=5,46, SD=1,56, p<0,001) και από τον/την σύντροφό τους (Μέση τιμή=5,55, SD=1,53, p<0,001). Η υποστήριξη από την οικογένεια και τον/την σύντροφο των συμμετεχόντων ήταν παρόμοιες (p>0,05). Η μέση βαθμολογία μεγέθους κοινωνικής υποστήριξης της κλίμακας SSQ-6 ήταν 2,04 (SD=1,21) και η μέση βαθμολογία ικανοποίησης από την κοινωνική υποστήριξη ήταν 4,98 (SD=0,90). Η υποστήριξη από την οικογένεια με την MSPSS βρέθηκε να σχετίζεται σημαντικά μόνο το οικογενειακό εισόδημα των συμμετεχόντων (β=0,054, p=0,001). Το μέγεθος της κοινωνικής υποστήριξης με την SSQ-6 βρέθηκε να σχετίζεται σημαντικά η επαγγελματική κατάσταση των συμμετεχόντων (β=0,096, p=0,033) και η συνολική διάρκεια φροντίδας (β=-0,011, p=0,006). Πιο αναλυτικά, όσο περισσότερα χρόνια φρόντιζαν τα παιδιά τους τόσο λιγότερα άτομα είχαν στο περιβάλλον τους που τους στήριζαν. Σημαντικές αρνητικές συσχετίσεις βρέθηκαν μεταξύ σχεδόν όλων των βαθμολογιών των κλιμάκων ZARIT και MSPSS. Συνεπώς, όσο περισσότερη κοινωνική υποστήριξη λάμβαναν οι συμμετέχοντες, τόσο λιγότερη ήταν η επιβάρυνση που ένιωθαν από την φροντίδα των παιδιών τους. Συμπεράσματα: Η κοινωνική υποστήριξη αποτελεί βασικό προστατευτικό παράγοντα έναντι της επιβάρυνσης των γονέων–φροντιστών παιδιών με εγκεφαλική παράλυση. Περαιτέρω έρευνα αναμένεται να προσδιορίσει συγκεκριμένες διαστάσεις της κοινωνικής υποστήριξης που θα περιορίσουν την επιβάρυνση αυτών των γονέων-φροντιστών.","Introduction: Cerebral palsy is one of the most common motor disabilities of childhood and affects not only children but also their families. Parents often assume the role of pri-mary caregivers, which may lead to increased psychosocial burden, while social support appears to have a protective role. Aim: The aim of this study was to investigate the association between caregiver burden and social support among parent-caregivers of children with cerebral palsy, as well as the factors affecting these dimensions. Methodology: A cross-sectional study was conducted. The study sample comprised par-ents of children with cerebral palsy. Data was collected from July to October 2025. Data were collected using structured questionnaires, including the Multidimensional Scale of Perceived Social Support (MSPSS) and the Social Support Questionnaire (SSQ-6) to as-sess social support, and the Zarit Burden Interview (ZBI) to assess caregiver burden. Convenience sampling was used. Descriptive analyses, Spearman’s rank correlation tests, and multivariable linear regression analyses were performed. Results: The sample included 84 parents (response rate 29,8%) with a mean age of 43.7 years (SD = 7.5). Most participants were women (76.2%) and married (88.1%). Full-time employees accounted for 67.9%. The majority lived with the whole family (82.1%), and 70.2% had additional children. One-third of participants (33.3%) reported a monthly household income of €1,001–1,500. The MSPSS total perceived support score had a mean of 5.25 (SD = 1.35). The friends subscale had a mean score of 4.73 (SD = 1.52) and was significantly lower than support from family (mean = 5.46, SD = 1.56; p < 0.001) and from the partner/significant other (mean = 5.55, SD = 1.53; p < 0.001). Perceived support from family and from the partner/significant other did not differ significantly (p > 0.05). The SSQ-6 mean social support network size score was 2.04 (SD = 1.21), and the mean satisfaction with social support score was 4.98 (SD = 0.90). In multivariable analyses, perceived family support (MSPSS) was significantly associated only with household in-come (β = 0.054, p = 0.001). Social support network size (SSQ-6) was significantly asso-ciated with employment status (β = 0.096, p = 0.033) and total duration of caregiving (β = −0.011, p = 0.006); specifically, longer caregiving duration was associated with fewer supportive persons in participants’ social environment. Significant negative correlations were observed between almost all ZBI and MSPSS scores. Thus, higher social support was associated with lower perceived caregiver burden related to caring for their children. Conclusions: Social support is a key protective factor against caregiver burden among parent-caregivers of children with cerebral palsy. Further research is needed to identify specific dimensions of social support that may help reduce caregiver burden in this popu-lation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επιβάρυνση και κοινωνική στήριξη γονέων - φροντιστών παιδιών με εγκεφαλική παράλυση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μελισσουργού Παναγιώτα","Melissourgou Panagiota"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η εγκεφαλική παράλυση αποτελεί μία από τις συχνότερες κινητικές αναπηρίες της παιδικής ηλικίας και επηρεάζει σημαντικά όχι μόνο τα παιδιά αλλά και τις οικογένειές τους. Οι γονείς συχνά αναλαμβάνουν τον ρόλο του κύριου φροντιστή, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ψυχοκοινωνική επιβάρυνση, ενώ η κοινωνική υποστήριξη φαίνεται να λειτουργεί προστατευτικά. Σκοπός: H διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ της επιβάρυνσης και κοινωνικής υποστήριξης γονέων–φροντιστών παιδιών με εγκεφαλική παράλυση, καθώς και των παραγόντων που τις επηρεάζουν. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε μία συγχρονική μελέτη. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν γονείς παιδιών με εγκεφαλική παράλυση Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο 2025 με τη χρήση δομημένων ερωτηματολογίων, συμπεριλαμβανομένων των κλιμάκων MSPSS και SSQ-6 για την κοινωνική υποστήριξη και της κλίμακας ZARIT για την επιβάρυνση των γονέων. Χρησιμοποιήθηκε η δειγματοληψία ευκολίας. Πραγματοποιήθηκαν περιγραφικές αναλύσεις, έλεγχοι συσχέτισης Spearman και πολυπαραγοντικές γραμμικές παλινδρομήσεις. Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτελούνταν από 84 γονείς (ποσοστό απόκρισης 29,8%), με μέση ηλικία τα 43,7 έτη (SD=7,5 έτη). Το 76,2% ήταν γυναίκες και το 88,1% ήταν έγγαμοι. Εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης ήταν το 67,9%. Το 82,1% των συμμετεχόντων έμεναν με όλη την οικογένεια και το 70,2% είχε και άλλα παιδιά. Ένας στους τρεις συμμετέχοντες (33,3%) είχε οικογενειακό εισόδημα 1001-1500 ευρώ τον μήνα. Η βαθμολογία συνολικής υποστήριξης στην κλίμακα MSPSS είχε μέση τιμή 5,25 μονάδες (SD=1,35 μονάδες). Η βαθμολογία υποστήριξης από τους φίλους είχε μέση τιμή 4,73 μονάδες (SD=1,52 μονάδες) και ήταν σημαντικά χαμηλότερη από τις αντίστοιχες βαθμολογίες υποστήριξης από την οικογένεια (Μέση τιμή=5,46, SD=1,56, p<0,001) και από τον/την σύντροφό τους (Μέση τιμή=5,55, SD=1,53, p<0,001). Η υποστήριξη από την οικογένεια και τον/την σύντροφο των συμμετεχόντων ήταν παρόμοιες (p>0,05). Η μέση βαθμολογία μεγέθους κοινωνικής υποστήριξης της κλίμακας SSQ-6 ήταν 2,04 (SD=1,21) και η μέση βαθμολογία ικανοποίησης από την κοινωνική υποστήριξη ήταν 4,98 (SD=0,90). Η υποστήριξη από την οικογένεια με την MSPSS βρέθηκε να σχετίζεται σημαντικά μόνο το οικογενειακό εισόδημα των συμμετεχόντων (β=0,054, p=0,001). Το μέγεθος της κοινωνικής υποστήριξης με την SSQ-6 βρέθηκε να σχετίζεται σημαντικά η επαγγελματική κατάσταση των συμμετεχόντων (β=0,096, p=0,033) και η συνολική διάρκεια φροντίδας (β=-0,011, p=0,006). Πιο αναλυτικά, όσο περισσότερα χρόνια φρόντιζαν τα παιδιά τους τόσο λιγότερα άτομα είχαν στο περιβάλλον τους που τους στήριζαν. Σημαντικές αρνητικές συσχετίσεις βρέθηκαν μεταξύ σχεδόν όλων των βαθμολογιών των κλιμάκων ZARIT και MSPSS. Συνεπώς, όσο περισσότερη κοινωνική υποστήριξη λάμβαναν οι συμμετέχοντες, τόσο λιγότερη ήταν η επιβάρυνση που ένιωθαν από την φροντίδα των παιδιών τους. Συμπεράσματα: Η κοινωνική υποστήριξη αποτελεί βασικό προστατευτικό παράγοντα έναντι της επιβάρυνσης των γονέων–φροντιστών παιδιών με εγκεφαλική παράλυση. Περαιτέρω έρευνα αναμένεται να προσδιορίσει συγκεκριμένες διαστάσεις της κοινωνικής υποστήριξης που θα περιορίσουν την επιβάρυνση αυτών των γονέων-φροντιστών.","Introduction: Cerebral palsy is one of the most common motor disabilities of childhood and affects not only children but also their families. Parents often assume the role of pri-mary caregivers, which may lead to increased psychosocial burden, while social support appears to have a protective role. Aim: The aim of this study was to investigate the association between caregiver burden and social support among parent-caregivers of children with cerebral palsy, as well as the factors affecting these dimensions. Methodology: A cross-sectional study was conducted. The study sample comprised par-ents of children with cerebral palsy. Data was collected from July to October 2025. Data were collected using structured questionnaires, including the Multidimensional Scale of Perceived Social Support (MSPSS) and the Social Support Questionnaire (SSQ-6) to as-sess social support, and the Zarit Burden Interview (ZBI) to assess caregiver burden. Convenience sampling was used. Descriptive analyses, Spearman’s rank correlation tests, and multivariable linear regression analyses were performed. Results: The sample included 84 parents (response rate 29,8%) with a mean age of 43.7 years (SD = 7.5). Most participants were women (76.2%) and married (88.1%). Full-time employees accounted for 67.9%. The majority lived with the whole family (82.1%), and 70.2% had additional children. One-third of participants (33.3%) reported a monthly household income of €1,001–1,500. The MSPSS total perceived support score had a mean of 5.25 (SD = 1.35). The friends subscale had a mean score of 4.73 (SD = 1.52) and was significantly lower than support from family (mean = 5.46, SD = 1.56; p < 0.001) and from the partner/significant other (mean = 5.55, SD = 1.53; p < 0.001). Perceived support from family and from the partner/significant other did not differ significantly (p > 0.05). The SSQ-6 mean social support network size score was 2.04 (SD = 1.21), and the mean satisfaction with social support score was 4.98 (SD = 0.90). In multivariable analyses, perceived family support (MSPSS) was significantly associated only with household in-come (β = 0.054, p = 0.001). Social support network size (SSQ-6) was significantly asso-ciated with employment status (β = 0.096, p = 0.033) and total duration of caregiving (β = −0.011, p = 0.006); specifically, longer caregiving duration was associated with fewer supportive persons in participants’ social environment. Significant negative correlations were observed between almost all ZBI and MSPSS scores. Thus, higher social support was associated with lower perceived caregiver burden related to caring for their children. Conclusions: Social support is a key protective factor against caregiver burden among parent-caregivers of children with cerebral palsy. Further research is needed to identify specific dimensions of social support that may help reduce caregiver burden in this popu-lation."],"dc:identifier":["uoadl:5368296","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5368296"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επιβάρυνση και κοινωνική στήριξη γονέων - φροντιστών παιδιών με εγκεφαλική παράλυση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:04Z"}