{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5368124"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5368124","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Από τον Ιπποκράτη στον βιολογικό πόλεμο: Ιατρική και ηθική σε ένοπλες συρράξεις – Διλήμματα και προκλήσεις","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη σχέση Ιατρικής και Πολέμου υπό το πρίσμα της Ιατρικής Ηθικής και του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου. Στόχος της είναι να αναδείξει τα ηθικά διλήμματα που προκύπτουν όταν η ιατρική πράξη ασκείται σε συνθήκες ένοπλης σύγκρουσης και να εξετάσει τους θεσμικούς μηχανισμούς που επιχειρούν να διασφαλίσουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ιατρική ουδετερότητα. Αναλύονται βασικά θεσμικά κείμενα, όπως ο Κώδικας της Νυρεμβέργης, η Διακήρυξη της Γενεύης και η Σύμβαση του Οβιέδο, τα οποία μετέτρεψαν θεμελιώδεις ηθικές αρχές – αυτονομία, μη βλαπτικότητα, ευεργεσία και δικαιοσύνη – σε ρητές δεσμεύσεις. Ακολούθως, παρουσιάζεται μια ιστορική αναδρομή της εξέλιξης της Ιατρικής στους πολέμους, αναδεικνύοντας τον διττό της ρόλο: αφενός ως δύναμη θεραπείας και ανθρωπισμού, αφετέρου ως πεδίο εργαλειοποίησης της επιστημονικής γνώσης για στρατιωτικούς σκοπούς. Εξετάζονται οι τεχνολογικές εξελίξεις που οδήγησαν στη στρατιωτική αξιοποίηση βιολογικών και χημικών παραγόντων, καθώς και οι τραυματικές εμπειρίες του 20ού αιώνα, ιδίως τα ιατρικά εγκλήματα του ναζιστικού καθεστώτος, που κατέστησαν επιτακτική τη θεσμική θωράκιση της ιατρικής πράξης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο πρόβλημα της «διπλής αφοσίωσης» των στρατιωτικών ιατρών και στην ανάγκη υπεράσπισης της ιατρικής ουδετερότητας καθώς και της προστασίας του υγειονομικού προσωπικού που δρα σε εμπόλεμες ζώνες. Η εργασία στοχεύει να καταδείξει ότι η άσκηση της Ιατρικής σε καιρό πολέμου συνιστά κρίσιμη δοκιμασία της ηθικής της ταυτότητας. Η τεχνολογική πρόοδος οφείλει να συνοδεύεται από θεσμική εγρήγορση και προσωπική ευθύνη, ώστε η ιατρική γνώση να υπηρετεί αδιαπραγμάτευτα τον άνθρωπο, ακόμη και στις πιο ακραίες ιστορικές συνθήκες.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη σχέση Ιατρικής και Πολέμου υπό το πρίσμα της Ιατρικής Ηθικής και του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου. Στόχος της είναι να αναδείξει τα ηθικά διλήμματα που προκύπτουν όταν η ιατρική πράξη ασκείται σε συνθήκες ένοπλης σύγκρουσης και να εξετάσει τους θεσμικούς μηχανισμούς που επιχειρούν να διασφαλίσουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ιατρική ουδετερότητα. Αναλύονται βασικά θεσμικά κείμενα, όπως ο Κώδικας της Νυρεμβέργης, η Διακήρυξη της Γενεύης και η Σύμβαση του Οβιέδο, τα οποία μετέτρεψαν θεμελιώδεις ηθικές αρχές – αυτονομία, μη βλαπτικότητα, ευεργεσία και δικαιοσύνη – σε ρητές δεσμεύσεις. Ακολούθως, παρουσιάζεται μια ιστορική αναδρομή της εξέλιξης της Ιατρικής στους πολέμους, αναδεικνύοντας τον διττό της ρόλο: αφενός ως δύναμη θεραπείας και ανθρωπισμού, αφετέρου ως πεδίο εργαλειοποίησης της επιστημονικής γνώσης για στρατιωτικούς σκοπούς. Εξετάζονται οι τεχνολογικές εξελίξεις που οδήγησαν στη στρατιωτική αξιοποίηση βιολογικών και χημικών παραγόντων, καθώς και οι τραυματικές εμπειρίες του 20ού αιώνα, ιδίως τα ιατρικά εγκλήματα του ναζιστικού καθεστώτος, που κατέστησαν επιτακτική τη θεσμική θωράκιση της ιατρικής πράξης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο πρόβλημα της «διπλής αφοσίωσης» των στρατιωτικών ιατρών και στην ανάγκη υπεράσπισης της ιατρικής ουδετερότητας καθώς και της προστασίας του υγειονομικού προσωπικού που δρα σε εμπόλεμες ζώνες. Η εργασία στοχεύει να καταδείξει ότι η άσκηση της Ιατρικής σε καιρό πολέμου συνιστά κρίσιμη δοκιμασία της ηθικής της ταυτότητας. Η τεχνολογική πρόοδος οφείλει να συνοδεύεται από θεσμική εγρήγορση και προσωπική ευθύνη, ώστε η ιατρική γνώση να υπηρετεί αδιαπραγμάτευτα τον άνθρωπο, ακόμη και στις πιο ακραίες ιστορικές συνθήκες.","abstract_has_math":false,"creators":["Αναλυτή Αλεξάνδρα","Analyti Alexandra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:02Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5368124"],"render_values":[{"text":"uoadl:5368124","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5368124","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αναλυτή Αλεξάνδρα","Analyti Alexandra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5368124","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5368124"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη σχέση Ιατρικής και Πολέμου υπό το πρίσμα της Ιατρικής Ηθικής και του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου. Στόχος της είναι να αναδείξει τα ηθικά διλήμματα που προκύπτουν όταν η ιατρική πράξη ασκείται σε συνθήκες ένοπλης σύγκρουσης και να εξετάσει τους θεσμικούς μηχανισμούς που επιχειρούν να διασφαλίσουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ιατρική ουδετερότητα. Αναλύονται βασικά θεσμικά κείμενα, όπως ο Κώδικας της Νυρεμβέργης, η Διακήρυξη της Γενεύης και η Σύμβαση του Οβιέδο, τα οποία μετέτρεψαν θεμελιώδεις ηθικές αρχές – αυτονομία, μη βλαπτικότητα, ευεργεσία και δικαιοσύνη – σε ρητές δεσμεύσεις. Ακολούθως, παρουσιάζεται μια ιστορική αναδρομή της εξέλιξης της Ιατρικής στους πολέμους, αναδεικνύοντας τον διττό της ρόλο: αφενός ως δύναμη θεραπείας και ανθρωπισμού, αφετέρου ως πεδίο εργαλειοποίησης της επιστημονικής γνώσης για στρατιωτικούς σκοπούς. Εξετάζονται οι τεχνολογικές εξελίξεις που οδήγησαν στη στρατιωτική αξιοποίηση βιολογικών και χημικών παραγόντων, καθώς και οι τραυματικές εμπειρίες του 20ού αιώνα, ιδίως τα ιατρικά εγκλήματα του ναζιστικού καθεστώτος, που κατέστησαν επιτακτική τη θεσμική θωράκιση της ιατρικής πράξης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο πρόβλημα της «διπλής αφοσίωσης» των στρατιωτικών ιατρών και στην ανάγκη υπεράσπισης της ιατρικής ουδετερότητας καθώς και της προστασίας του υγειονομικού προσωπικού που δρα σε εμπόλεμες ζώνες. Η εργασία στοχεύει να καταδείξει ότι η άσκηση της Ιατρικής σε καιρό πολέμου συνιστά κρίσιμη δοκιμασία της ηθικής της ταυτότητας. Η τεχνολογική πρόοδος οφείλει να συνοδεύεται από θεσμική εγρήγορση και προσωπική ευθύνη, ώστε η ιατρική γνώση να υπηρετεί αδιαπραγμάτευτα τον άνθρωπο, ακόμη και στις πιο ακραίες ιστορικές συνθήκες.","This thesis explores the relationship between Medicine and War from the perspective of Medical Ethics and International Humanitarian Law. Its aim is to highlight the ethical dilemmas that arise when medical practice is practiced in conditions of armed conflict and to examine the institutional mechanisms that attempt to ensure human dignity and medical neutrality. Key institutional texts are analyzed, such as the Nuremberg Code, the Geneva Declaration and the Oviedo Convention, which transformed fundamental ethical principles – autonomy, non-maleficence, beneficence and justice – into explicit commitments. Subsequently, a historical review of the development of Medicine in wars is presented, highlighting its dual role: on the one hand as a force for healing and humanity, on the other hand as a field for the instrumentalization of scientific knowledge for military purposes. The technological developments that led to the military utilization of biological and chemical agents are examined, as well as the traumatic experiences of the 20th century, in particular the medical crimes of the Nazi regime, which made the institutional shielding of medical practice imperative. Particular emphasis is given to the problem of the “dual loyalty” of military doctors, to the need to defend medical neutrality and protect health personnel operating in war zones. The paper aims to demonstrate that the practice of Medicine in times of war constitutes a critical test of one's moral identity. Technological progress must be accompanied by institutional vigilance and personal responsibility, so that medical knowledge serves humanity without compromise, even in the most extreme historical circumstances."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Από τον Ιπποκράτη στον βιολογικό πόλεμο: Ιατρική και ηθική σε ένοπλες συρράξεις – Διλήμματα και προκλήσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αναλυτή Αλεξάνδρα","Analyti Alexandra"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη σχέση Ιατρικής και Πολέμου υπό το πρίσμα της Ιατρικής Ηθικής και του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου. Στόχος της είναι να αναδείξει τα ηθικά διλήμματα που προκύπτουν όταν η ιατρική πράξη ασκείται σε συνθήκες ένοπλης σύγκρουσης και να εξετάσει τους θεσμικούς μηχανισμούς που επιχειρούν να διασφαλίσουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ιατρική ουδετερότητα. Αναλύονται βασικά θεσμικά κείμενα, όπως ο Κώδικας της Νυρεμβέργης, η Διακήρυξη της Γενεύης και η Σύμβαση του Οβιέδο, τα οποία μετέτρεψαν θεμελιώδεις ηθικές αρχές – αυτονομία, μη βλαπτικότητα, ευεργεσία και δικαιοσύνη – σε ρητές δεσμεύσεις. Ακολούθως, παρουσιάζεται μια ιστορική αναδρομή της εξέλιξης της Ιατρικής στους πολέμους, αναδεικνύοντας τον διττό της ρόλο: αφενός ως δύναμη θεραπείας και ανθρωπισμού, αφετέρου ως πεδίο εργαλειοποίησης της επιστημονικής γνώσης για στρατιωτικούς σκοπούς. Εξετάζονται οι τεχνολογικές εξελίξεις που οδήγησαν στη στρατιωτική αξιοποίηση βιολογικών και χημικών παραγόντων, καθώς και οι τραυματικές εμπειρίες του 20ού αιώνα, ιδίως τα ιατρικά εγκλήματα του ναζιστικού καθεστώτος, που κατέστησαν επιτακτική τη θεσμική θωράκιση της ιατρικής πράξης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο πρόβλημα της «διπλής αφοσίωσης» των στρατιωτικών ιατρών και στην ανάγκη υπεράσπισης της ιατρικής ουδετερότητας καθώς και της προστασίας του υγειονομικού προσωπικού που δρα σε εμπόλεμες ζώνες. Η εργασία στοχεύει να καταδείξει ότι η άσκηση της Ιατρικής σε καιρό πολέμου συνιστά κρίσιμη δοκιμασία της ηθικής της ταυτότητας. Η τεχνολογική πρόοδος οφείλει να συνοδεύεται από θεσμική εγρήγορση και προσωπική ευθύνη, ώστε η ιατρική γνώση να υπηρετεί αδιαπραγμάτευτα τον άνθρωπο, ακόμη και στις πιο ακραίες ιστορικές συνθήκες.","This thesis explores the relationship between Medicine and War from the perspective of Medical Ethics and International Humanitarian Law. Its aim is to highlight the ethical dilemmas that arise when medical practice is practiced in conditions of armed conflict and to examine the institutional mechanisms that attempt to ensure human dignity and medical neutrality. Key institutional texts are analyzed, such as the Nuremberg Code, the Geneva Declaration and the Oviedo Convention, which transformed fundamental ethical principles – autonomy, non-maleficence, beneficence and justice – into explicit commitments. Subsequently, a historical review of the development of Medicine in wars is presented, highlighting its dual role: on the one hand as a force for healing and humanity, on the other hand as a field for the instrumentalization of scientific knowledge for military purposes. The technological developments that led to the military utilization of biological and chemical agents are examined, as well as the traumatic experiences of the 20th century, in particular the medical crimes of the Nazi regime, which made the institutional shielding of medical practice imperative. Particular emphasis is given to the problem of the “dual loyalty” of military doctors, to the need to defend medical neutrality and protect health personnel operating in war zones. The paper aims to demonstrate that the practice of Medicine in times of war constitutes a critical test of one's moral identity. Technological progress must be accompanied by institutional vigilance and personal responsibility, so that medical knowledge serves humanity without compromise, even in the most extreme historical circumstances."],"dc:identifier":["uoadl:5368124","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5368124"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Από τον Ιπποκράτη στον βιολογικό πόλεμο: Ιατρική και ηθική σε ένοπλες συρράξεις – Διλήμματα και προκλήσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:02Z"}