{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5363032"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5363032","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μυοσκελετικοί όγκοι ιερού οστού: συμπτωματολογία, ταξινόμηση, χειρουργική θεραπεία","abstract":"Αν και οι όγκοι του ιερού αντιπροσωπεύουν σχετικά μικρό ποσοστό—περίπου 7%—των νεοπλασιών της σπονδυλικής στήλης, ενέχουν σημαντικές κλινικές προκλήσεις λόγω της ύπουλης εμφάνισής τους και της δυσκολίας στη διάγνωσή τους. Συχνά ασυμπτωματικοί, οι όγκοι αυτοί μπορεί να παραμείνουν μη ανιχνεύσιμοι για χρόνια και να εντοπιστούν τυχαία κατά τη διερεύνηση άσχετωνήπιων τραυματισμών ή όταν μεταστατική νόσος από πρωτοπαθή κακοήθεια—συνήθως του μαστού, του προστάτη ή του πνεύμονα—επεκταθεί στο ιερό οστό. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι να προσφέρει μια επισκόπηση των υποκείμενων παθοφυσιολογικών μηχανισμών, των εμπλεκόμενων ιστών και ανατομικών δομών, καθώς και των σύγχρονων χειρουργικών στρατηγικών για την εκτέλεση ιερεκτομής. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε ενδελεχής αναζήτηση στη βάση δεδομένων PubMed, χρησιμοποιώντας σε συνδυασμό τους όρους “sacral tumors” και “sacrectomy”. Δεν τέθηκαν χρονικοί περιορισμοί. Η αρχική αναζήτηση απέδωσε πάνω απο 245 αποτελέσματα.. Επιλέχθηκαν για συμπερίληψη οι δημοσιεύσεις με άμεση συνάφεια προς το αντικείμενο. Αποτελέσματα: Μετά τον καθαρισμό και την εφαρμογή κριτηρίων ένταξης, επιλέχθηκε ένα σύνολο σχετικών μελετών από τα 245 αρχικά άρθρα, τα οποία παρείχαν την κλινική και χειρουργική τεκμηρίωση που παρουσιάζεται στην παρούσα ανασκόπηση. Συμπεράσματα: Μετά τη διαγνωστική εντόπιση ενός όγκου του ιερού, η χειρουργική εξαίρεση μέσω ιερεκτομής αποτελεί συνήθως την προτιμώμενη θεραπευτική προσέγγιση. Η προσπέλαση—πρόσθια, οπίσθια ή συνδυασμένη—επιλέγεται με βάση την εντόπιση και την έκταση του όγκου. Η συνδυασμένη προσπέλαση προτιμάται συχνά σε ολικές ή υψηλές ιερεκτομές, καθώς προσφέρει καλύτερη προσβασιμότητα στις πρόσθιες αγγειακές δομές και στο ορθό. Αντιθέτως, η αποκλειστικά οπίσθια προσπέλαση είναι επαρκής όταν ο όγκος είναι εντοπισμένος, δεν έχει διηθήσει πυελικά όργανα και δεν εκτείνεται πέρα από τη οσφυοϊερή συμβολή. Η έγκαιρη διάγνωση, ιδιαίτερα σε ασθενείς με νεοπλάσματα υψηλής μεταστατικής δυναμικής, μπορεί να περιορίσει την ανάγκη για εκτεταμένη χειρουργική παρέμβαση.","abstract_html":"Αν και οι όγκοι του ιερού αντιπροσωπεύουν σχετικά μικρό ποσοστό—περίπου 7%—των νεοπλασιών της σπονδυλικής στήλης, ενέχουν σημαντικές κλινικές προκλήσεις λόγω της ύπουλης εμφάνισής τους και της δυσκολίας στη διάγνωσή τους. Συχνά ασυμπτωματικοί, οι όγκοι αυτοί μπορεί να παραμείνουν μη ανιχνεύσιμοι για χρόνια και να εντοπιστούν τυχαία κατά τη διερεύνηση άσχετωνήπιων τραυματισμών ή όταν μεταστατική νόσος από πρωτοπαθή κακοήθεια—συνήθως του μαστού, του προστάτη ή του πνεύμονα—επεκταθεί στο ιερό οστό. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι να προσφέρει μια επισκόπηση των υποκείμενων παθοφυσιολογικών μηχανισμών, των εμπλεκόμενων ιστών και ανατομικών δομών, καθώς και των σύγχρονων χειρουργικών στρατηγικών για την εκτέλεση ιερεκτομής. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε ενδελεχής αναζήτηση στη βάση δεδομένων PubMed, χρησιμοποιώντας σε συνδυασμό τους όρους “sacral tumors” και “sacrectomy”. Δεν τέθηκαν χρονικοί περιορισμοί. Η αρχική αναζήτηση απέδωσε πάνω απο 245 αποτελέσματα.. Επιλέχθηκαν για συμπερίληψη οι δημοσιεύσεις με άμεση συνάφεια προς το αντικείμενο. Αποτελέσματα: Μετά τον καθαρισμό και την εφαρμογή κριτηρίων ένταξης, επιλέχθηκε ένα σύνολο σχετικών μελετών από τα 245 αρχικά άρθρα, τα οποία παρείχαν την κλινική και χειρουργική τεκμηρίωση που παρουσιάζεται στην παρούσα ανασκόπηση. Συμπεράσματα: Μετά τη διαγνωστική εντόπιση ενός όγκου του ιερού, η χειρουργική εξαίρεση μέσω ιερεκτομής αποτελεί συνήθως την προτιμώμενη θεραπευτική προσέγγιση. Η προσπέλαση—πρόσθια, οπίσθια ή συνδυασμένη—επιλέγεται με βάση την εντόπιση και την έκταση του όγκου. Η συνδυασμένη προσπέλαση προτιμάται συχνά σε ολικές ή υψηλές ιερεκτομές, καθώς προσφέρει καλύτερη προσβασιμότητα στις πρόσθιες αγγειακές δομές και στο ορθό. Αντιθέτως, η αποκλειστικά οπίσθια προσπέλαση είναι επαρκής όταν ο όγκος είναι εντοπισμένος, δεν έχει διηθήσει πυελικά όργανα και δεν εκτείνεται πέρα από τη οσφυοϊερή συμβολή. Η έγκαιρη διάγνωση, ιδιαίτερα σε ασθενείς με νεοπλάσματα υψηλής μεταστατικής δυναμικής, μπορεί να περιορίσει την ανάγκη για εκτεταμένη χειρουργική παρέμβαση.","abstract_has_math":false,"creators":["Γερασιμίδης Παύλος","Gerasimidis Pavlos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5363032"],"render_values":[{"text":"uoadl:5363032","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5363032","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γερασιμίδης Παύλος","Gerasimidis Pavlos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5363032","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5363032"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αν και οι όγκοι του ιερού αντιπροσωπεύουν σχετικά μικρό ποσοστό—περίπου 7%—των νεοπλασιών της σπονδυλικής στήλης, ενέχουν σημαντικές κλινικές προκλήσεις λόγω της ύπουλης εμφάνισής τους και της δυσκολίας στη διάγνωσή τους. Συχνά ασυμπτωματικοί, οι όγκοι αυτοί μπορεί να παραμείνουν μη ανιχνεύσιμοι για χρόνια και να εντοπιστούν τυχαία κατά τη διερεύνηση άσχετωνήπιων τραυματισμών ή όταν μεταστατική νόσος από πρωτοπαθή κακοήθεια—συνήθως του μαστού, του προστάτη ή του πνεύμονα—επεκταθεί στο ιερό οστό. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι να προσφέρει μια επισκόπηση των υποκείμενων παθοφυσιολογικών μηχανισμών, των εμπλεκόμενων ιστών και ανατομικών δομών, καθώς και των σύγχρονων χειρουργικών στρατηγικών για την εκτέλεση ιερεκτομής. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε ενδελεχής αναζήτηση στη βάση δεδομένων PubMed, χρησιμοποιώντας σε συνδυασμό τους όρους “sacral tumors” και “sacrectomy”. Δεν τέθηκαν χρονικοί περιορισμοί. Η αρχική αναζήτηση απέδωσε πάνω απο 245 αποτελέσματα.. Επιλέχθηκαν για συμπερίληψη οι δημοσιεύσεις με άμεση συνάφεια προς το αντικείμενο. Αποτελέσματα: Μετά τον καθαρισμό και την εφαρμογή κριτηρίων ένταξης, επιλέχθηκε ένα σύνολο σχετικών μελετών από τα 245 αρχικά άρθρα, τα οποία παρείχαν την κλινική και χειρουργική τεκμηρίωση που παρουσιάζεται στην παρούσα ανασκόπηση. Συμπεράσματα: Μετά τη διαγνωστική εντόπιση ενός όγκου του ιερού, η χειρουργική εξαίρεση μέσω ιερεκτομής αποτελεί συνήθως την προτιμώμενη θεραπευτική προσέγγιση. Η προσπέλαση—πρόσθια, οπίσθια ή συνδυασμένη—επιλέγεται με βάση την εντόπιση και την έκταση του όγκου. Η συνδυασμένη προσπέλαση προτιμάται συχνά σε ολικές ή υψηλές ιερεκτομές, καθώς προσφέρει καλύτερη προσβασιμότητα στις πρόσθιες αγγειακές δομές και στο ορθό. Αντιθέτως, η αποκλειστικά οπίσθια προσπέλαση είναι επαρκής όταν ο όγκος είναι εντοπισμένος, δεν έχει διηθήσει πυελικά όργανα και δεν εκτείνεται πέρα από τη οσφυοϊερή συμβολή. Η έγκαιρη διάγνωση, ιδιαίτερα σε ασθενείς με νεοπλάσματα υψηλής μεταστατικής δυναμικής, μπορεί να περιορίσει την ανάγκη για εκτεταμένη χειρουργική παρέμβαση.","Although sacral tumors represent a relatively small portion—about 7%—of spinal neoplasms, they pose considerable clinical challenges due to their insidious onset and diagnostic difficulty. Frequently asymptomatic, these tumors often go unnoticed for years and are only identified during evaluation for unrelated minor injuries or when metastatic disease from a primary tumor— most commonly of the breast, prostate, or lung—has spread to the sacrum. This review aims to provide an overview of the underlying disease mechanisms, the tissues and structures involved, and current surgical strategies for sacrectomy. Methods: A thorough search of the PubMed database was conducted, using the terms “sacral tumors” and “sacrectomy” in combination. There were no restrictions on publication date. The initial search produced over 245 results. Relevant publications were selected for inclusion based on their direct focus on the subject matter. Results: After refining the search and applying inclusion criteria, a set of pertinent studies was selected from the 245 initial articles. These informed the clinical and surgical insights discussed in this review. Conclusion: Once a sacral tumor is detected, surgical excision via sacrectomy is typically the treatment of choice. Depending on tumor location and extent, this may involve an anterior, posterior, or combined surgical approach. The combined route is often favored in high or total sacrectomies , as it offers better access to the anterior vasculature and the rectum. Conversely, isolated posterior approaches are sufficient when the tumor is localized and does not involve pelvic organs or extend beyond the lumbosacral junction. Detecting these tumors early—especially in patients with malignancies prone to metastasis—can reduce the need for extensive surgical intervention."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μυοσκελετικοί όγκοι ιερού οστού: συμπτωματολογία, ταξινόμηση, χειρουργική θεραπεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γερασιμίδης Παύλος","Gerasimidis Pavlos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Αν και οι όγκοι του ιερού αντιπροσωπεύουν σχετικά μικρό ποσοστό—περίπου 7%—των νεοπλασιών της σπονδυλικής στήλης, ενέχουν σημαντικές κλινικές προκλήσεις λόγω της ύπουλης εμφάνισής τους και της δυσκολίας στη διάγνωσή τους. Συχνά ασυμπτωματικοί, οι όγκοι αυτοί μπορεί να παραμείνουν μη ανιχνεύσιμοι για χρόνια και να εντοπιστούν τυχαία κατά τη διερεύνηση άσχετωνήπιων τραυματισμών ή όταν μεταστατική νόσος από πρωτοπαθή κακοήθεια—συνήθως του μαστού, του προστάτη ή του πνεύμονα—επεκταθεί στο ιερό οστό. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι να προσφέρει μια επισκόπηση των υποκείμενων παθοφυσιολογικών μηχανισμών, των εμπλεκόμενων ιστών και ανατομικών δομών, καθώς και των σύγχρονων χειρουργικών στρατηγικών για την εκτέλεση ιερεκτομής. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε ενδελεχής αναζήτηση στη βάση δεδομένων PubMed, χρησιμοποιώντας σε συνδυασμό τους όρους “sacral tumors” και “sacrectomy”. Δεν τέθηκαν χρονικοί περιορισμοί. Η αρχική αναζήτηση απέδωσε πάνω απο 245 αποτελέσματα.. Επιλέχθηκαν για συμπερίληψη οι δημοσιεύσεις με άμεση συνάφεια προς το αντικείμενο. Αποτελέσματα: Μετά τον καθαρισμό και την εφαρμογή κριτηρίων ένταξης, επιλέχθηκε ένα σύνολο σχετικών μελετών από τα 245 αρχικά άρθρα, τα οποία παρείχαν την κλινική και χειρουργική τεκμηρίωση που παρουσιάζεται στην παρούσα ανασκόπηση. Συμπεράσματα: Μετά τη διαγνωστική εντόπιση ενός όγκου του ιερού, η χειρουργική εξαίρεση μέσω ιερεκτομής αποτελεί συνήθως την προτιμώμενη θεραπευτική προσέγγιση. Η προσπέλαση—πρόσθια, οπίσθια ή συνδυασμένη—επιλέγεται με βάση την εντόπιση και την έκταση του όγκου. Η συνδυασμένη προσπέλαση προτιμάται συχνά σε ολικές ή υψηλές ιερεκτομές, καθώς προσφέρει καλύτερη προσβασιμότητα στις πρόσθιες αγγειακές δομές και στο ορθό. Αντιθέτως, η αποκλειστικά οπίσθια προσπέλαση είναι επαρκής όταν ο όγκος είναι εντοπισμένος, δεν έχει διηθήσει πυελικά όργανα και δεν εκτείνεται πέρα από τη οσφυοϊερή συμβολή. Η έγκαιρη διάγνωση, ιδιαίτερα σε ασθενείς με νεοπλάσματα υψηλής μεταστατικής δυναμικής, μπορεί να περιορίσει την ανάγκη για εκτεταμένη χειρουργική παρέμβαση.","Although sacral tumors represent a relatively small portion—about 7%—of spinal neoplasms, they pose considerable clinical challenges due to their insidious onset and diagnostic difficulty. Frequently asymptomatic, these tumors often go unnoticed for years and are only identified during evaluation for unrelated minor injuries or when metastatic disease from a primary tumor— most commonly of the breast, prostate, or lung—has spread to the sacrum. This review aims to provide an overview of the underlying disease mechanisms, the tissues and structures involved, and current surgical strategies for sacrectomy. Methods: A thorough search of the PubMed database was conducted, using the terms “sacral tumors” and “sacrectomy” in combination. There were no restrictions on publication date. The initial search produced over 245 results. Relevant publications were selected for inclusion based on their direct focus on the subject matter. Results: After refining the search and applying inclusion criteria, a set of pertinent studies was selected from the 245 initial articles. These informed the clinical and surgical insights discussed in this review. Conclusion: Once a sacral tumor is detected, surgical excision via sacrectomy is typically the treatment of choice. Depending on tumor location and extent, this may involve an anterior, posterior, or combined surgical approach. The combined route is often favored in high or total sacrectomies , as it offers better access to the anterior vasculature and the rectum. Conversely, isolated posterior approaches are sufficient when the tumor is localized and does not involve pelvic organs or extend beyond the lumbosacral junction. Detecting these tumors early—especially in patients with malignancies prone to metastasis—can reduce the need for extensive surgical intervention."],"dc:identifier":["uoadl:5363032","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5363032"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μυοσκελετικοί όγκοι ιερού οστού: συμπτωματολογία, ταξινόμηση, χειρουργική θεραπεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:00Z"}