{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5363011"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5363011","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γαστρεντερολογικη τοξικότητα από ανοσοθεραπεία σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα","abstract":"Η σύγχρονη αντιμετώπιση καρκινου του πνευμονα περιλαμβάνει πληθώρα θεραπευτικών επιλογών όπως χειρουργική επέμβαση, χημειοθεραπεια, ακτινοθεραπεία, στοχευμενες θεραπείες και ανοσοθεραπεία. Η τελευταία έχει πλέον ένδειξη από τα αρχικά στάδια της νόσου, ως νεοεπικουρικη και επικουρική θεραπεία ακόμα και στη μεταστατικη νόσο. Η χρήση των αναστολεων σημείων ελέγχου μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες σε όλα τα όργανα συμπεριλαμβανομένου και του γαστρεντερικου συστήματος. Η φλεγμονή του ανώτερου πεπτικου είναι λιγότερο συχνή. Περιλαμβάνει στοματιτιδα, οισοφαγιτιδα με συνοδό δυσφαγια και οδυνοφαγια,γαστριτιδα και δωδεκαδακτυλιτιδα με συνοδό ναυτία και εμετό. Στο κατώτερο πεπτικό, η πιο συχνή μορφή γαστρεντερικης τοξικότητας είναι η εντεροκολιτιδα, η οποία μπορεί να αναπτυχθεί από εβδομάδες ή και μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας με αναστολείς σημείων ελέγχου. Χαρακτηριστικά συμπτώματα είναι η διάρροια και το κοιλιακό άλγος και η αποβολή βλεννης και αίματος στα κόπρανα. Σύμφωνα με τα κριτήρια CTCAE , η τοξικότητα του κατώτερου πεπτικου διαχωρίζεται σε grade 1 έως grade 4 αναλόγως τη βαρύτητα της κλινικής και εργαστηριακης εικόνας του ασθενούς. Η ηπατοτοξικοτητα από ανοσοθεραπεια συνήθως εκδηλώνεται μεταξύ 3ης και 14ης εβδομάδας και διαχωρίζεται με βάση τα κριτήρια CTCAE σε grade 1 έως grade 5, ξεκινώντας από μια ασυμπτωματικη κλινική εικόνα με όνομα ήπια αύξηση των τρανσαμινασων με ρι τη θανατηφόρο ηπατική ανεπάρκεια. Η παγκρεατικη τοξικότητα σχετιζόμενα με αναστολείς σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικου είναι πιο σπάνια. Διαχωρίζεται σύμφωνα με τα κριτήρια CTCAE σε grade 1 έως grade 5 ξεκινώντας από μια ασυμπτωματικη κλινική εικόνα με μόνο ήπια αύξηση των παγκρεατικων ενζυμων έως τη σοβαρή οξεια παγκρεατιτιδα απειλητική για τη ζωή. Η άμεση αναγνώριση και η σωστή διαχείριση της γαστρεντερολογικης τοξικότητας είναι απαραίτητη καθώς τα θετικά θεραπευτικά αποτελέσματα δημιουργούν προσδοκίες για πιο ελπιδοφόρες προοπτικές στην αντιμετώπιση του καρκίνου του πνευμονα.","abstract_html":"Η σύγχρονη αντιμετώπιση καρκινου του πνευμονα περιλαμβάνει πληθώρα θεραπευτικών επιλογών όπως χειρουργική επέμβαση, χημειοθεραπεια, ακτινοθεραπεία, στοχευμενες θεραπείες και ανοσοθεραπεία. Η τελευταία έχει πλέον ένδειξη από τα αρχικά στάδια της νόσου, ως νεοεπικουρικη και επικουρική θεραπεία ακόμα και στη μεταστατικη νόσο. Η χρήση των αναστολεων σημείων ελέγχου μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες σε όλα τα όργανα συμπεριλαμβανομένου και του γαστρεντερικου συστήματος. Η φλεγμονή του ανώτερου πεπτικου είναι λιγότερο συχνή. Περιλαμβάνει στοματιτιδα, οισοφαγιτιδα με συνοδό δυσφαγια και οδυνοφαγια,γαστριτιδα και δωδεκαδακτυλιτιδα με συνοδό ναυτία και εμετό. Στο κατώτερο πεπτικό, η πιο συχνή μορφή γαστρεντερικης τοξικότητας είναι η εντεροκολιτιδα, η οποία μπορεί να αναπτυχθεί από εβδομάδες ή και μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας με αναστολείς σημείων ελέγχου. Χαρακτηριστικά συμπτώματα είναι η διάρροια και το κοιλιακό άλγος και η αποβολή βλεννης και αίματος στα κόπρανα. Σύμφωνα με τα κριτήρια CTCAE , η τοξικότητα του κατώτερου πεπτικου διαχωρίζεται σε grade 1 έως grade 4 αναλόγως τη βαρύτητα της κλινικής και εργαστηριακης εικόνας του ασθενούς. Η ηπατοτοξικοτητα από ανοσοθεραπεια συνήθως εκδηλώνεται μεταξύ 3ης και 14ης εβδομάδας και διαχωρίζεται με βάση τα κριτήρια CTCAE σε grade 1 έως grade 5, ξεκινώντας από μια ασυμπτωματικη κλινική εικόνα με όνομα ήπια αύξηση των τρανσαμινασων με ρι τη θανατηφόρο ηπατική ανεπάρκεια. Η παγκρεατικη τοξικότητα σχετιζόμενα με αναστολείς σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικου είναι πιο σπάνια. Διαχωρίζεται σύμφωνα με τα κριτήρια CTCAE σε grade 1 έως grade 5 ξεκινώντας από μια ασυμπτωματικη κλινική εικόνα με μόνο ήπια αύξηση των παγκρεατικων ενζυμων έως τη σοβαρή οξεια παγκρεατιτιδα απειλητική για τη ζωή. Η άμεση αναγνώριση και η σωστή διαχείριση της γαστρεντερολογικης τοξικότητας είναι απαραίτητη καθώς τα θετικά θεραπευτικά αποτελέσματα δημιουργούν προσδοκίες για πιο ελπιδοφόρες προοπτικές στην αντιμετώπιση του καρκίνου του πνευμονα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μουγκαράκη Ευαγγελία","Mougkaraki Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5363011"],"render_values":[{"text":"uoadl:5363011","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5363011","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μουγκαράκη Ευαγγελία","Mougkaraki Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5363011","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5363011"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η σύγχρονη αντιμετώπιση καρκινου του πνευμονα περιλαμβάνει πληθώρα θεραπευτικών επιλογών όπως χειρουργική επέμβαση, χημειοθεραπεια, ακτινοθεραπεία, στοχευμενες θεραπείες και ανοσοθεραπεία. Η τελευταία έχει πλέον ένδειξη από τα αρχικά στάδια της νόσου, ως νεοεπικουρικη και επικουρική θεραπεία ακόμα και στη μεταστατικη νόσο. Η χρήση των αναστολεων σημείων ελέγχου μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες σε όλα τα όργανα συμπεριλαμβανομένου και του γαστρεντερικου συστήματος. Η φλεγμονή του ανώτερου πεπτικου είναι λιγότερο συχνή. Περιλαμβάνει στοματιτιδα, οισοφαγιτιδα με συνοδό δυσφαγια και οδυνοφαγια,γαστριτιδα και δωδεκαδακτυλιτιδα με συνοδό ναυτία και εμετό. Στο κατώτερο πεπτικό, η πιο συχνή μορφή γαστρεντερικης τοξικότητας είναι η εντεροκολιτιδα, η οποία μπορεί να αναπτυχθεί από εβδομάδες ή και μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας με αναστολείς σημείων ελέγχου. Χαρακτηριστικά συμπτώματα είναι η διάρροια και το κοιλιακό άλγος και η αποβολή βλεννης και αίματος στα κόπρανα. Σύμφωνα με τα κριτήρια CTCAE , η τοξικότητα του κατώτερου πεπτικου διαχωρίζεται σε grade 1 έως grade 4 αναλόγως τη βαρύτητα της κλινικής και εργαστηριακης εικόνας του ασθενούς. Η ηπατοτοξικοτητα από ανοσοθεραπεια συνήθως εκδηλώνεται μεταξύ 3ης και 14ης εβδομάδας και διαχωρίζεται με βάση τα κριτήρια CTCAE σε grade 1 έως grade 5, ξεκινώντας από μια ασυμπτωματικη κλινική εικόνα με όνομα ήπια αύξηση των τρανσαμινασων με ρι τη θανατηφόρο ηπατική ανεπάρκεια. Η παγκρεατικη τοξικότητα σχετιζόμενα με αναστολείς σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικου είναι πιο σπάνια. Διαχωρίζεται σύμφωνα με τα κριτήρια CTCAE σε grade 1 έως grade 5 ξεκινώντας από μια ασυμπτωματικη κλινική εικόνα με μόνο ήπια αύξηση των παγκρεατικων ενζυμων έως τη σοβαρή οξεια παγκρεατιτιδα απειλητική για τη ζωή. Η άμεση αναγνώριση και η σωστή διαχείριση της γαστρεντερολογικης τοξικότητας είναι απαραίτητη καθώς τα θετικά θεραπευτικά αποτελέσματα δημιουργούν προσδοκίες για πιο ελπιδοφόρες προοπτικές στην αντιμετώπιση του καρκίνου του πνευμονα.","The contemporary management of lung cancer includes a wide range of therapeutic options such as surgery, chemotherapy, radiotherapy, targeted therapies and immunotherapy. Immunotherapy has now been approved for use from the early stages of the disease both as neoadjuvante and adjuvant treatment, as well as metastatic disease. The use of immune checkpoint inhibitors may cause adverse effects in various organs, including the gastrointestinal system. Inflammation of the upper gastrointestinal tract is less common and may include stomatitis, esophagitis accompanied by disfagia and odinofagia, gastritis and duodenitis with associated nausea and vomiting. In the lower gastrointestinal tract, the most common form of toxicity is enterocolitis, which may develop weeks or even months after the initiation of checkpoints inhibitor therapy. Characteristic symptoms include diarrhea, abdominal pain and the presence of mucus and blood in the stool. According to CTCAE, lower gastrointestinal toxicity is graded from grade 1 to grade 4, depending on the severity of the patient's clinical and Laboratory findings. Hepatotoxicity induced by immunotherapy typically manifests between the 3rd and the 14th week of treatment and is also graded from grade 1 to grade 5 based on the CTCAE criteria, raging from an asymptomatic clinical picture with mild elevation of transaminases to fatal hepatic failure. Pancreatic toxicity associated with immune checkpoint inhibitors is more rare. It is also graded from grade 1 to grade 5 according to CTCAE criteria, ranging from asymptomatic cases with mild elevation of Pancreatic enzymes to severe, life threatening acute pancreatitis. The prompt recognition and appropriate management of gastrointestinal toxicity are essential, as the favorable therapeutic outcomes of immunotherapy raise hopes for more promising prospects in the treatment of lung cancer."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γαστρεντερολογικη τοξικότητα από ανοσοθεραπεία σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μουγκαράκη Ευαγγελία","Mougkaraki Evangelia"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η σύγχρονη αντιμετώπιση καρκινου του πνευμονα περιλαμβάνει πληθώρα θεραπευτικών επιλογών όπως χειρουργική επέμβαση, χημειοθεραπεια, ακτινοθεραπεία, στοχευμενες θεραπείες και ανοσοθεραπεία. Η τελευταία έχει πλέον ένδειξη από τα αρχικά στάδια της νόσου, ως νεοεπικουρικη και επικουρική θεραπεία ακόμα και στη μεταστατικη νόσο. Η χρήση των αναστολεων σημείων ελέγχου μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες σε όλα τα όργανα συμπεριλαμβανομένου και του γαστρεντερικου συστήματος. Η φλεγμονή του ανώτερου πεπτικου είναι λιγότερο συχνή. Περιλαμβάνει στοματιτιδα, οισοφαγιτιδα με συνοδό δυσφαγια και οδυνοφαγια,γαστριτιδα και δωδεκαδακτυλιτιδα με συνοδό ναυτία και εμετό. Στο κατώτερο πεπτικό, η πιο συχνή μορφή γαστρεντερικης τοξικότητας είναι η εντεροκολιτιδα, η οποία μπορεί να αναπτυχθεί από εβδομάδες ή και μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας με αναστολείς σημείων ελέγχου. Χαρακτηριστικά συμπτώματα είναι η διάρροια και το κοιλιακό άλγος και η αποβολή βλεννης και αίματος στα κόπρανα. Σύμφωνα με τα κριτήρια CTCAE , η τοξικότητα του κατώτερου πεπτικου διαχωρίζεται σε grade 1 έως grade 4 αναλόγως τη βαρύτητα της κλινικής και εργαστηριακης εικόνας του ασθενούς. Η ηπατοτοξικοτητα από ανοσοθεραπεια συνήθως εκδηλώνεται μεταξύ 3ης και 14ης εβδομάδας και διαχωρίζεται με βάση τα κριτήρια CTCAE σε grade 1 έως grade 5, ξεκινώντας από μια ασυμπτωματικη κλινική εικόνα με όνομα ήπια αύξηση των τρανσαμινασων με ρι τη θανατηφόρο ηπατική ανεπάρκεια. Η παγκρεατικη τοξικότητα σχετιζόμενα με αναστολείς σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικου είναι πιο σπάνια. Διαχωρίζεται σύμφωνα με τα κριτήρια CTCAE σε grade 1 έως grade 5 ξεκινώντας από μια ασυμπτωματικη κλινική εικόνα με μόνο ήπια αύξηση των παγκρεατικων ενζυμων έως τη σοβαρή οξεια παγκρεατιτιδα απειλητική για τη ζωή. Η άμεση αναγνώριση και η σωστή διαχείριση της γαστρεντερολογικης τοξικότητας είναι απαραίτητη καθώς τα θετικά θεραπευτικά αποτελέσματα δημιουργούν προσδοκίες για πιο ελπιδοφόρες προοπτικές στην αντιμετώπιση του καρκίνου του πνευμονα.","The contemporary management of lung cancer includes a wide range of therapeutic options such as surgery, chemotherapy, radiotherapy, targeted therapies and immunotherapy. Immunotherapy has now been approved for use from the early stages of the disease both as neoadjuvante and adjuvant treatment, as well as metastatic disease. The use of immune checkpoint inhibitors may cause adverse effects in various organs, including the gastrointestinal system. Inflammation of the upper gastrointestinal tract is less common and may include stomatitis, esophagitis accompanied by disfagia and odinofagia, gastritis and duodenitis with associated nausea and vomiting. In the lower gastrointestinal tract, the most common form of toxicity is enterocolitis, which may develop weeks or even months after the initiation of checkpoints inhibitor therapy. Characteristic symptoms include diarrhea, abdominal pain and the presence of mucus and blood in the stool. According to CTCAE, lower gastrointestinal toxicity is graded from grade 1 to grade 4, depending on the severity of the patient's clinical and Laboratory findings. Hepatotoxicity induced by immunotherapy typically manifests between the 3rd and the 14th week of treatment and is also graded from grade 1 to grade 5 based on the CTCAE criteria, raging from an asymptomatic clinical picture with mild elevation of transaminases to fatal hepatic failure. Pancreatic toxicity associated with immune checkpoint inhibitors is more rare. It is also graded from grade 1 to grade 5 according to CTCAE criteria, ranging from asymptomatic cases with mild elevation of Pancreatic enzymes to severe, life threatening acute pancreatitis. The prompt recognition and appropriate management of gastrointestinal toxicity are essential, as the favorable therapeutic outcomes of immunotherapy raise hopes for more promising prospects in the treatment of lung cancer."],"dc:identifier":["uoadl:5363011","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5363011"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Γαστρεντερολογικη τοξικότητα από ανοσοθεραπεία σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:00Z"}