{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5362823"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5362823","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τεχνολογίες αποκατάστασης της παιδικής μονόπλευρης κώφωσης: Προκλήσεις, συγκρίσεις και προοπτικές","abstract":"Εισαγωγή: Η παιδική SSD αποτελεί μια σχετικά σπάνια αλλά σημαντική κατάσταση, με επιπολασμό 0,3–0,5% στον γενικό παιδικό πληθυσμό. Η εμφάνισή της μπορεί να οφείλεται σε συγγενείς ή επίκτητες αιτίες. Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι υπάρχουν περισσότερα από 5000 περιστατικά παιδικής μονόπλευρης κώφωσης. Οι επιπτώσεις της αφορούν μαθησιακές δυσκολίες, ψυχοκοινωνικά προβλήματα καθώς και καθυστέρηση στην γλωσσική και γνωστική ανάπτυξη του παιδιού. Οι διαθέσιμες τεχνολογίες αποκατάστασης της πάθησης αυτής είναι τα συστήματα CROS/BiCROS, οι συσκευές οστέινης αγωγιμότητας και τα κοχλιακά εμφυτεύματα. Σκοπός της εργασίας είναι η ανάλυση της βιβλιογραφίας για τις τεχνολογίες αποκατάστασης της παιδικής μονόπλευρης κώφωσης, προκειμένου να καταγραφεί η αποτελεσματικότητα τους καθώς και οι παράγοντες που επηρεάζουν την επιλογή και την έκβαση τους σε κάθε περίπτωση. Μεθοδολογία: Η παρούσα εργασία είναι μια αφηγηματική ανασκόπηση. Για την εύρεση της βιβλιογραφίας χρησιμοποιήθηκαν οι βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, Cochrane Library και Google Scholar. Για την αναζήτησή τους χρησιμοποιήθηκαν συγκεκριμένες λέξεις-κλειδιά και συνδυασμοί αυτών. Οι πηγές που εντοπίστηκαν μελετήθηκαν, ελέγθηκαν για την σχετικότητά τους, κατηγοριοποιήθηκαν και αναλύθηκαν για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της αναζήτησης ανέδειξαν την περιορισμένη βιβλιογραφία σχετικά με την έρευνα της μονόπλευρης κώφωσης στα παιδιά. Σχεδόν μηδενικές έρευνες σχετικά με την χρήση συστημάτων CROS, περιορισμένος αριθμός ερευνών για τις συσκευές οστέινης αγωγιμότητας και αρκετές έρευνες σχετικά με την χρήση κοχλιακών εμφυτευμάτων. Οι έρευνες που εντοπίστηκαν παρουσιάζουν ανομοιογένεια πληθυσμών (συγγενής έναντι επίκτητης SSD, διαφορετική διάρκεια κώφωσης, ηλικιακά κριτήρια), μετρητικών εργαλείων και κλινικών πρωτοκόλλων. Τα αποτελέσματα για τα συστήματα CROS και τις συσκευές οστέινης αγωγιμότητας δείχνουν περιορισμένα οφέλη σε επίπεδο κατανόησης ομιλίας σε θόρυβο, ενώ κανένα όφελος στον ηχοεντοπισμό στον χώρο. Στα κοχλιακά εμφυτεύματα, τα αποτελέσματα δείχνουν αποκατάσταση της διωτικής ακοής και περισσότερα ακουστικά οφέλη, με κάποιους όμως περιορισμούς. Εδώ, παρουσιάζονται και οι περιορισμοί κάθε τεχνολογίας, όχι μόνο κλινικά αλλά και κοινωνικά/οικονομικά. Συζήτηση: Στην συζήτηση γίνεται σύγκριση των τεχνολογιών σε όλα τα επίπεδα, εκτίθενται οι περιορισμοί κάθε τεχνολογίας, αναφέρεται η σημασία της έγκαιρης παρέμβασης αλλά και της διεπιστημονικής προσέγγισης για την αποκατάσταση της μονόπλευρης κώφωσης. Αναφέρονται επίσης οι βιβλιογραφικοί περιορισμοί της παρούσας εργασίας καθώς και προτάσεις για μελλοντικές κατευθύνσεις, τόσο ερευνητικά όσο και τεχνολογικά. Συμπεράσματα: Η κοχλιακή εμφύτευση φαίνεται να παρουσιάζει την καλύτερη επιλογή αποκατάστασης της μονόπλευρης κώφωσης, χαρίζοντας περισσότερα οφέλη από ότι οι υπόλοιπες συσκευές αποκατάστασης. Όμως, μιας και δεν είναι όλα τα περιστατικά κατάλληλα για κοχλιακή εμφύτευση, οι λύσεις CROS και συσκευών οστέινης αγωγιμότητας παρέχουν μια εναλλακτική λύση με περιορισμένα μεν οφέλη, αλλά σαφή βελτίωση σε σχέση με την πλήρη απουσία υποβοήθησης. Πρέπει να πραγματοποιηθούν περισσότερες στοχευμένες έρευνες για το θέμα αυτό, με ομοιογένεια πληθυσμών και μετρητικών εργαλείων, προκειμένου να εξαχθούν ασφαλή, καθολικά συμπεράσματα που θα βοηθήσουν στην καλύτερη αποκατάσταση της παιδικής SSD και θα δώσει πιο σαφείς κατευθύνσεις στους επαγγελματίες υγείας σχετικά με τις επιλογές των ασθενών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η παιδική SSD αποτελεί μια σχετικά σπάνια αλλά σημαντική κατάσταση, με επιπολασμό 0,3–0,5% στον γενικό παιδικό πληθυσμό. Η εμφάνισή της μπορεί να οφείλεται σε συγγενείς ή επίκτητες αιτίες. Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι υπάρχουν περισσότερα από 5000 περιστατικά παιδικής μονόπλευρης κώφωσης. Οι επιπτώσεις της αφορούν μαθησιακές δυσκολίες, ψυχοκοινωνικά προβλήματα καθώς και καθυστέρηση στην γλωσσική και γνωστική ανάπτυξη του παιδιού. Οι διαθέσιμες τεχνολογίες αποκατάστασης της πάθησης αυτής είναι τα συστήματα CROS/BiCROS, οι συσκευές οστέινης αγωγιμότητας και τα κοχλιακά εμφυτεύματα. Σκοπός της εργασίας είναι η ανάλυση της βιβλιογραφίας για τις τεχνολογίες αποκατάστασης της παιδικής μονόπλευρης κώφωσης, προκειμένου να καταγραφεί η αποτελεσματικότητα τους καθώς και οι παράγοντες που επηρεάζουν την επιλογή και την έκβαση τους σε κάθε περίπτωση. Μεθοδολογία: Η παρούσα εργασία είναι μια αφηγηματική ανασκόπηση. Για την εύρεση της βιβλιογραφίας χρησιμοποιήθηκαν οι βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, Cochrane Library και Google Scholar. Για την αναζήτησή τους χρησιμοποιήθηκαν συγκεκριμένες λέξεις-κλειδιά και συνδυασμοί αυτών. Οι πηγές που εντοπίστηκαν μελετήθηκαν, ελέγθηκαν για την σχετικότητά τους, κατηγοριοποιήθηκαν και αναλύθηκαν για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της αναζήτησης ανέδειξαν την περιορισμένη βιβλιογραφία σχετικά με την έρευνα της μονόπλευρης κώφωσης στα παιδιά. Σχεδόν μηδενικές έρευνες σχετικά με την χρήση συστημάτων CROS, περιορισμένος αριθμός ερευνών για τις συσκευές οστέινης αγωγιμότητας και αρκετές έρευνες σχετικά με την χρήση κοχλιακών εμφυτευμάτων. Οι έρευνες που εντοπίστηκαν παρουσιάζουν ανομοιογένεια πληθυσμών (συγγενής έναντι επίκτητης SSD, διαφορετική διάρκεια κώφωσης, ηλικιακά κριτήρια), μετρητικών εργαλείων και κλινικών πρωτοκόλλων. Τα αποτελέσματα για τα συστήματα CROS και τις συσκευές οστέινης αγωγιμότητας δείχνουν περιορισμένα οφέλη σε επίπεδο κατανόησης ομιλίας σε θόρυβο, ενώ κανένα όφελος στον ηχοεντοπισμό στον χώρο. Στα κοχλιακά εμφυτεύματα, τα αποτελέσματα δείχνουν αποκατάσταση της διωτικής ακοής και περισσότερα ακουστικά οφέλη, με κάποιους όμως περιορισμούς. Εδώ, παρουσιάζονται και οι περιορισμοί κάθε τεχνολογίας, όχι μόνο κλινικά αλλά και κοινωνικά/οικονομικά. Συζήτηση: Στην συζήτηση γίνεται σύγκριση των τεχνολογιών σε όλα τα επίπεδα, εκτίθενται οι περιορισμοί κάθε τεχνολογίας, αναφέρεται η σημασία της έγκαιρης παρέμβασης αλλά και της διεπιστημονικής προσέγγισης για την αποκατάσταση της μονόπλευρης κώφωσης. Αναφέρονται επίσης οι βιβλιογραφικοί περιορισμοί της παρούσας εργασίας καθώς και προτάσεις για μελλοντικές κατευθύνσεις, τόσο ερευνητικά όσο και τεχνολογικά. Συμπεράσματα: Η κοχλιακή εμφύτευση φαίνεται να παρουσιάζει την καλύτερη επιλογή αποκατάστασης της μονόπλευρης κώφωσης, χαρίζοντας περισσότερα οφέλη από ότι οι υπόλοιπες συσκευές αποκατάστασης. Όμως, μιας και δεν είναι όλα τα περιστατικά κατάλληλα για κοχλιακή εμφύτευση, οι λύσεις CROS και συσκευών οστέινης αγωγιμότητας παρέχουν μια εναλλακτική λύση με περιορισμένα μεν οφέλη, αλλά σαφή βελτίωση σε σχέση με την πλήρη απουσία υποβοήθησης. Πρέπει να πραγματοποιηθούν περισσότερες στοχευμένες έρευνες για το θέμα αυτό, με ομοιογένεια πληθυσμών και μετρητικών εργαλείων, προκειμένου να εξαχθούν ασφαλή, καθολικά συμπεράσματα που θα βοηθήσουν στην καλύτερη αποκατάσταση της παιδικής SSD και θα δώσει πιο σαφείς κατευθύνσεις στους επαγγελματίες υγείας σχετικά με τις επιλογές των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Αρώνη Ιωάννα","Aroni Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5362823"],"render_values":[{"text":"uoadl:5362823","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5362823","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αρώνη Ιωάννα","Aroni Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5362823","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5362823"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η παιδική SSD αποτελεί μια σχετικά σπάνια αλλά σημαντική κατάσταση, με επιπολασμό 0,3–0,5% στον γενικό παιδικό πληθυσμό. Η εμφάνισή της μπορεί να οφείλεται σε συγγενείς ή επίκτητες αιτίες. Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι υπάρχουν περισσότερα από 5000 περιστατικά παιδικής μονόπλευρης κώφωσης. Οι επιπτώσεις της αφορούν μαθησιακές δυσκολίες, ψυχοκοινωνικά προβλήματα καθώς και καθυστέρηση στην γλωσσική και γνωστική ανάπτυξη του παιδιού. Οι διαθέσιμες τεχνολογίες αποκατάστασης της πάθησης αυτής είναι τα συστήματα CROS/BiCROS, οι συσκευές οστέινης αγωγιμότητας και τα κοχλιακά εμφυτεύματα. Σκοπός της εργασίας είναι η ανάλυση της βιβλιογραφίας για τις τεχνολογίες αποκατάστασης της παιδικής μονόπλευρης κώφωσης, προκειμένου να καταγραφεί η αποτελεσματικότητα τους καθώς και οι παράγοντες που επηρεάζουν την επιλογή και την έκβαση τους σε κάθε περίπτωση. Μεθοδολογία: Η παρούσα εργασία είναι μια αφηγηματική ανασκόπηση. Για την εύρεση της βιβλιογραφίας χρησιμοποιήθηκαν οι βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, Cochrane Library και Google Scholar. Για την αναζήτησή τους χρησιμοποιήθηκαν συγκεκριμένες λέξεις-κλειδιά και συνδυασμοί αυτών. Οι πηγές που εντοπίστηκαν μελετήθηκαν, ελέγθηκαν για την σχετικότητά τους, κατηγοριοποιήθηκαν και αναλύθηκαν για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της αναζήτησης ανέδειξαν την περιορισμένη βιβλιογραφία σχετικά με την έρευνα της μονόπλευρης κώφωσης στα παιδιά. Σχεδόν μηδενικές έρευνες σχετικά με την χρήση συστημάτων CROS, περιορισμένος αριθμός ερευνών για τις συσκευές οστέινης αγωγιμότητας και αρκετές έρευνες σχετικά με την χρήση κοχλιακών εμφυτευμάτων. Οι έρευνες που εντοπίστηκαν παρουσιάζουν ανομοιογένεια πληθυσμών (συγγενής έναντι επίκτητης SSD, διαφορετική διάρκεια κώφωσης, ηλικιακά κριτήρια), μετρητικών εργαλείων και κλινικών πρωτοκόλλων. Τα αποτελέσματα για τα συστήματα CROS και τις συσκευές οστέινης αγωγιμότητας δείχνουν περιορισμένα οφέλη σε επίπεδο κατανόησης ομιλίας σε θόρυβο, ενώ κανένα όφελος στον ηχοεντοπισμό στον χώρο. Στα κοχλιακά εμφυτεύματα, τα αποτελέσματα δείχνουν αποκατάσταση της διωτικής ακοής και περισσότερα ακουστικά οφέλη, με κάποιους όμως περιορισμούς. Εδώ, παρουσιάζονται και οι περιορισμοί κάθε τεχνολογίας, όχι μόνο κλινικά αλλά και κοινωνικά/οικονομικά. Συζήτηση: Στην συζήτηση γίνεται σύγκριση των τεχνολογιών σε όλα τα επίπεδα, εκτίθενται οι περιορισμοί κάθε τεχνολογίας, αναφέρεται η σημασία της έγκαιρης παρέμβασης αλλά και της διεπιστημονικής προσέγγισης για την αποκατάσταση της μονόπλευρης κώφωσης. Αναφέρονται επίσης οι βιβλιογραφικοί περιορισμοί της παρούσας εργασίας καθώς και προτάσεις για μελλοντικές κατευθύνσεις, τόσο ερευνητικά όσο και τεχνολογικά. Συμπεράσματα: Η κοχλιακή εμφύτευση φαίνεται να παρουσιάζει την καλύτερη επιλογή αποκατάστασης της μονόπλευρης κώφωσης, χαρίζοντας περισσότερα οφέλη από ότι οι υπόλοιπες συσκευές αποκατάστασης. Όμως, μιας και δεν είναι όλα τα περιστατικά κατάλληλα για κοχλιακή εμφύτευση, οι λύσεις CROS και συσκευών οστέινης αγωγιμότητας παρέχουν μια εναλλακτική λύση με περιορισμένα μεν οφέλη, αλλά σαφή βελτίωση σε σχέση με την πλήρη απουσία υποβοήθησης. Πρέπει να πραγματοποιηθούν περισσότερες στοχευμένες έρευνες για το θέμα αυτό, με ομοιογένεια πληθυσμών και μετρητικών εργαλείων, προκειμένου να εξαχθούν ασφαλή, καθολικά συμπεράσματα που θα βοηθήσουν στην καλύτερη αποκατάσταση της παιδικής SSD και θα δώσει πιο σαφείς κατευθύνσεις στους επαγγελματίες υγείας σχετικά με τις επιλογές των ασθενών.","Introduction: Pediatric single-sided deafness (SSD) is a relatively rare yet clinically important condition, with an estimated prevalence of 0.3–0.5% in the general pediatric population. Its onset may be attributable to congenital or acquired etiologies. In Greece, it is estimated that more than 5,000 cases of pediatric unilateral deafness exist. The consequences include learning difficulties, psychosocial problems, and delays in the child’s language and cognitive development. Available rehabilitation technologies for this condition include CROS/BiCROS systems, bone-conduction devices, and cochlear implants. The aim of this thesis is to review the literature on rehabilitation technologies for pediatric unilateral deafness in order to document their effectiveness as well as the factors influencing the selection and outcomes of each option. Methodology: This thesis is a narrative review. The literature search was conducted using PubMed, Scopus, the Cochrane Library, and Google Scholar. Specific keywords and combinations were applied. The identified sources were reviewed, assessed for relevance to the topic, categorized, and subsequently analyzed to extract the results. Results: The search findings highlighted the limited body of literature on unilateral deafness in children. Research on the use of CROS systems is almost non-existent, the number of studies on bone-conduction devices is limited, and a larger number of studies concern cochlear implants. The identified studies demonstrate heterogeneity in study populations (congenital vs. acquired SSD, different durations of deafness, age-related criteria), outcome measures, and clinical protocols. Findings regarding CROS systems and bone-conduction devices indicate limited benefits in speech understanding in noise and no benefit in sound localization. With cochlear implants, results suggest restoration of binaural hearing and greater auditory benefits, albeit with certain limitations. In addition, the limitations of each technology are presented, not only in clinical terms but also with respect to social and economic considerations. Discussion: The discussion compares the technologies across all levels, outlines the limitations of each option, and emphasizes the importance of early intervention as well as an interdisciplinary approach for the rehabilitation of unilateral deafness. The bibliographic limitations of the present thesis are also reported, along with proposals for future directions, both in research and in technological development. Conclusions: Cochlear implantation appears to constitute the most effective rehabilitation option for unilateral deafness, providing greater benefits than other rehabilitation devices. However, since not all cases are suitable for cochlear implantation, CROS solutions and bone-conduction devices offer an alternative with limited benefits, yet with clear improvement compared to the complete absence of hearing assistance. More targeted studies are needed on this topic, employing homogeneous populations and standardized outcome measures, in order to draw robust, generalizable conclusions that will support optimal rehabilitation of pediatric SSD and provide clearer guidance to healthcare professionals regarding patient management and available options."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τεχνολογίες αποκατάστασης της παιδικής μονόπλευρης κώφωσης: Προκλήσεις, συγκρίσεις και προοπτικές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αρώνη Ιωάννα","Aroni Ioanna"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η παιδική SSD αποτελεί μια σχετικά σπάνια αλλά σημαντική κατάσταση, με επιπολασμό 0,3–0,5% στον γενικό παιδικό πληθυσμό. Η εμφάνισή της μπορεί να οφείλεται σε συγγενείς ή επίκτητες αιτίες. Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι υπάρχουν περισσότερα από 5000 περιστατικά παιδικής μονόπλευρης κώφωσης. Οι επιπτώσεις της αφορούν μαθησιακές δυσκολίες, ψυχοκοινωνικά προβλήματα καθώς και καθυστέρηση στην γλωσσική και γνωστική ανάπτυξη του παιδιού. Οι διαθέσιμες τεχνολογίες αποκατάστασης της πάθησης αυτής είναι τα συστήματα CROS/BiCROS, οι συσκευές οστέινης αγωγιμότητας και τα κοχλιακά εμφυτεύματα. Σκοπός της εργασίας είναι η ανάλυση της βιβλιογραφίας για τις τεχνολογίες αποκατάστασης της παιδικής μονόπλευρης κώφωσης, προκειμένου να καταγραφεί η αποτελεσματικότητα τους καθώς και οι παράγοντες που επηρεάζουν την επιλογή και την έκβαση τους σε κάθε περίπτωση. Μεθοδολογία: Η παρούσα εργασία είναι μια αφηγηματική ανασκόπηση. Για την εύρεση της βιβλιογραφίας χρησιμοποιήθηκαν οι βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, Cochrane Library και Google Scholar. Για την αναζήτησή τους χρησιμοποιήθηκαν συγκεκριμένες λέξεις-κλειδιά και συνδυασμοί αυτών. Οι πηγές που εντοπίστηκαν μελετήθηκαν, ελέγθηκαν για την σχετικότητά τους, κατηγοριοποιήθηκαν και αναλύθηκαν για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της αναζήτησης ανέδειξαν την περιορισμένη βιβλιογραφία σχετικά με την έρευνα της μονόπλευρης κώφωσης στα παιδιά. Σχεδόν μηδενικές έρευνες σχετικά με την χρήση συστημάτων CROS, περιορισμένος αριθμός ερευνών για τις συσκευές οστέινης αγωγιμότητας και αρκετές έρευνες σχετικά με την χρήση κοχλιακών εμφυτευμάτων. Οι έρευνες που εντοπίστηκαν παρουσιάζουν ανομοιογένεια πληθυσμών (συγγενής έναντι επίκτητης SSD, διαφορετική διάρκεια κώφωσης, ηλικιακά κριτήρια), μετρητικών εργαλείων και κλινικών πρωτοκόλλων. Τα αποτελέσματα για τα συστήματα CROS και τις συσκευές οστέινης αγωγιμότητας δείχνουν περιορισμένα οφέλη σε επίπεδο κατανόησης ομιλίας σε θόρυβο, ενώ κανένα όφελος στον ηχοεντοπισμό στον χώρο. Στα κοχλιακά εμφυτεύματα, τα αποτελέσματα δείχνουν αποκατάσταση της διωτικής ακοής και περισσότερα ακουστικά οφέλη, με κάποιους όμως περιορισμούς. Εδώ, παρουσιάζονται και οι περιορισμοί κάθε τεχνολογίας, όχι μόνο κλινικά αλλά και κοινωνικά/οικονομικά. Συζήτηση: Στην συζήτηση γίνεται σύγκριση των τεχνολογιών σε όλα τα επίπεδα, εκτίθενται οι περιορισμοί κάθε τεχνολογίας, αναφέρεται η σημασία της έγκαιρης παρέμβασης αλλά και της διεπιστημονικής προσέγγισης για την αποκατάσταση της μονόπλευρης κώφωσης. Αναφέρονται επίσης οι βιβλιογραφικοί περιορισμοί της παρούσας εργασίας καθώς και προτάσεις για μελλοντικές κατευθύνσεις, τόσο ερευνητικά όσο και τεχνολογικά. Συμπεράσματα: Η κοχλιακή εμφύτευση φαίνεται να παρουσιάζει την καλύτερη επιλογή αποκατάστασης της μονόπλευρης κώφωσης, χαρίζοντας περισσότερα οφέλη από ότι οι υπόλοιπες συσκευές αποκατάστασης. Όμως, μιας και δεν είναι όλα τα περιστατικά κατάλληλα για κοχλιακή εμφύτευση, οι λύσεις CROS και συσκευών οστέινης αγωγιμότητας παρέχουν μια εναλλακτική λύση με περιορισμένα μεν οφέλη, αλλά σαφή βελτίωση σε σχέση με την πλήρη απουσία υποβοήθησης. Πρέπει να πραγματοποιηθούν περισσότερες στοχευμένες έρευνες για το θέμα αυτό, με ομοιογένεια πληθυσμών και μετρητικών εργαλείων, προκειμένου να εξαχθούν ασφαλή, καθολικά συμπεράσματα που θα βοηθήσουν στην καλύτερη αποκατάσταση της παιδικής SSD και θα δώσει πιο σαφείς κατευθύνσεις στους επαγγελματίες υγείας σχετικά με τις επιλογές των ασθενών.","Introduction: Pediatric single-sided deafness (SSD) is a relatively rare yet clinically important condition, with an estimated prevalence of 0.3–0.5% in the general pediatric population. Its onset may be attributable to congenital or acquired etiologies. In Greece, it is estimated that more than 5,000 cases of pediatric unilateral deafness exist. The consequences include learning difficulties, psychosocial problems, and delays in the child’s language and cognitive development. Available rehabilitation technologies for this condition include CROS/BiCROS systems, bone-conduction devices, and cochlear implants. The aim of this thesis is to review the literature on rehabilitation technologies for pediatric unilateral deafness in order to document their effectiveness as well as the factors influencing the selection and outcomes of each option. Methodology: This thesis is a narrative review. The literature search was conducted using PubMed, Scopus, the Cochrane Library, and Google Scholar. Specific keywords and combinations were applied. The identified sources were reviewed, assessed for relevance to the topic, categorized, and subsequently analyzed to extract the results. Results: The search findings highlighted the limited body of literature on unilateral deafness in children. Research on the use of CROS systems is almost non-existent, the number of studies on bone-conduction devices is limited, and a larger number of studies concern cochlear implants. The identified studies demonstrate heterogeneity in study populations (congenital vs. acquired SSD, different durations of deafness, age-related criteria), outcome measures, and clinical protocols. Findings regarding CROS systems and bone-conduction devices indicate limited benefits in speech understanding in noise and no benefit in sound localization. With cochlear implants, results suggest restoration of binaural hearing and greater auditory benefits, albeit with certain limitations. In addition, the limitations of each technology are presented, not only in clinical terms but also with respect to social and economic considerations. Discussion: The discussion compares the technologies across all levels, outlines the limitations of each option, and emphasizes the importance of early intervention as well as an interdisciplinary approach for the rehabilitation of unilateral deafness. The bibliographic limitations of the present thesis are also reported, along with proposals for future directions, both in research and in technological development. Conclusions: Cochlear implantation appears to constitute the most effective rehabilitation option for unilateral deafness, providing greater benefits than other rehabilitation devices. However, since not all cases are suitable for cochlear implantation, CROS solutions and bone-conduction devices offer an alternative with limited benefits, yet with clear improvement compared to the complete absence of hearing assistance. More targeted studies are needed on this topic, employing homogeneous populations and standardized outcome measures, in order to draw robust, generalizable conclusions that will support optimal rehabilitation of pediatric SSD and provide clearer guidance to healthcare professionals regarding patient management and available options."],"dc:identifier":["uoadl:5362823","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5362823"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Τεχνολογίες αποκατάστασης της παιδικής μονόπλευρης κώφωσης: Προκλήσεις, συγκρίσεις και προοπτικές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:00Z"}