{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5362720"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5362720","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση γνώσεων και στάσεων του ιατρικού προσωπικού σχετικά με την κλιματική αλλαγή","abstract":"Η κλιματική αλλαγή συνιστά τη μεγαλύτερη παγκόσμια απειλή για την υγεία του 21ου αιώνα, επηρεάζοντας άμεσα κι έμμεσα τη νοσηρότητα, τη θνησιμότητα και τα κοινωνικά συστήματα φροντίδας. Οι επιπτώσεις της περιλαμβάνουν αύξηση των θερμοκρασιών, μεταβολές στα πρότυπα των λοιμωδών νοσημάτων, επιδείνωση των αναπνευστικών και καρδιαγγειακών νοσημάτων, καθώς και ψυχοκοινωνικές συνέπειες που απορρέουν από την απώλεια φυσικών πόρων και την ανασφάλεια. Οι διεθνείς οργανισμοί, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, αναγνωρίζουν την ανάγκη ενσωμάτωσης της «πλανητικής υγείας» (planetary health) σε όλες τις βαθμίδες του συστήματος υγείας, υπογραμμίζοντας ότι η πρόληψη και η ανθεκτικότητα απέναντι στην κλιματική κρίση απαιτούν διεπιστημονική και κοινωνική προσέγγιση. Στο πλαίσιο αυτό, ο ρόλος των επαγγελματιών υγείας – και ιδιαίτερα των ιατρών – καθίσταται κομβικός. Ο ρόλος τους δεν περιορίζεται πλέον στην κλινική αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής κρίσης, αλλά οι γιατροί αναγνωρίζονται ως φορείς αλλαγής και διαμορφωτές κοινωνικής συνείδησης. Για τη διερεύνηση του θέματος επιλέχθηκε η συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση με τη μέθοδο PRISMA. Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε συστηματικά στις βάσεις PubMed, Scopus, Web of Science, SSRN και Google Scholar για τη διασφάλιση πληρότητας. Χρησιμοποιήθηκαν συνδυασμοί όρων με Boolean operators: (“climate change” OR “global warming”) AND (“physicians” OR “medical doctors” OR “clinicians”) AND (“knowledge” OR “attitudes” OR “awareness” OR “education”). Τα φίλτρα αναζήτησης περιλάμβαναν χρονική περίοδο (2015–2025), ως γλώσσα δημοσίευσης την αγγλική, και τύπο δημοσίευσης (journal article). Από την ανασκόπηση προέκυψε ότι οι περισσότερες μελέτες διεθνώς επιβεβαιώνουν σημαντικά κενά γνώσεων των ιατρών σχετικά με τις αιτίες, τις επιπτώσεις και τις στρατηγικές αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής στην υγεία. Αν και οι στάσεις τους απέναντι στο φαινόμενο είναι κατά κανόνα θετικές, η ετοιμότητά τους να εντάξουν περιβαλλοντικές παραμέτρους στην κλινική πράξη παραμένει περιορισμένη. Πολλοί αναγνωρίζουν την ηθική τους υποχρέωση να συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος, αλλά αισθάνονται ανεπαρκώς προετοιμασμένοι και ζητούν ενσωμάτωση σχετικών θεματικών στην ιατρική εκπαίδευση. Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι η εκπαίδευση και η επαγγελματική ανάπτυξη αποτελούν τον πιο καθοριστικό παράγοντα ενίσχυσης της γνώσης και της δράσης. Τα προγράμματα που συνδέουν την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση με την κλινική δεοντολογία – όπως τα μοντέλα «Sustainable Healthcare Education» – βελτιώνουν την αντιληπτική ικανότητα των ιατρών να εφαρμόζουν βιώσιμες πρακτικές. Παράλληλα, μελέτες τονίζουν ότι η ενσωμάτωση της «κλιματικής υγείας» στην προπτυχιακή και μεταπτυχιακή ιατρική εκπαίδευση και γενικότερα στις επιστήμες ζωής ενισχύει την επαγγελματική ευθύνη, την κριτική σκέψη και την ικανότητα παρέμβασης σε επίπεδο πολιτικής. Συνολικά, η θεωρητική και ερευνητική τεκμηρίωση αναδεικνύει ότι η προσαρμογή του συστήματος υγείας στην κλιματική αλλαγή δεν είναι μόνο τεχνικό ή περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά βαθιά κοινωνικό και ηθικό αίτημα. Οι ιατροί, ως πρωταγωνιστές της δημόσιας υγείας, χρειάζονται ενίσχυση γνώσεων και δεξιοτήτων ώστε να συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση πολιτικών βιώσιμης ανάπτυξης, στην εκπαίδευση των ασθενών και στην προώθηση υγειών τρόπων ζωής. Η επένδυση στην εκπαίδευση, στη θεσμική υποστήριξη και τη διεπιστημονική συνεργασία συνιστά βασική προϋπόθεση για την ενδυνάμωση των επαγγελματιών υγείας και τη μετάβαση προς ένα ανθεκτικό, πράσινο και δίκαιο σύστημα υγείας.","abstract_html":"Η κλιματική αλλαγή συνιστά τη μεγαλύτερη παγκόσμια απειλή για την υγεία του 21ου αιώνα, επηρεάζοντας άμεσα κι έμμεσα τη νοσηρότητα, τη θνησιμότητα και τα κοινωνικά συστήματα φροντίδας. Οι επιπτώσεις της περιλαμβάνουν αύξηση των θερμοκρασιών, μεταβολές στα πρότυπα των λοιμωδών νοσημάτων, επιδείνωση των αναπνευστικών και καρδιαγγειακών νοσημάτων, καθώς και ψυχοκοινωνικές συνέπειες που απορρέουν από την απώλεια φυσικών πόρων και την ανασφάλεια. Οι διεθνείς οργανισμοί, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, αναγνωρίζουν την ανάγκη ενσωμάτωσης της «πλανητικής υγείας» (planetary health) σε όλες τις βαθμίδες του συστήματος υγείας, υπογραμμίζοντας ότι η πρόληψη και η ανθεκτικότητα απέναντι στην κλιματική κρίση απαιτούν διεπιστημονική και κοινωνική προσέγγιση. Στο πλαίσιο αυτό, ο ρόλος των επαγγελματιών υγείας – και ιδιαίτερα των ιατρών – καθίσταται κομβικός. Ο ρόλος τους δεν περιορίζεται πλέον στην κλινική αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής κρίσης, αλλά οι γιατροί αναγνωρίζονται ως φορείς αλλαγής και διαμορφωτές κοινωνικής συνείδησης. Για τη διερεύνηση του θέματος επιλέχθηκε η συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση με τη μέθοδο PRISMA. Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε συστηματικά στις βάσεις PubMed, Scopus, Web of Science, SSRN και Google Scholar για τη διασφάλιση πληρότητας. Χρησιμοποιήθηκαν συνδυασμοί όρων με Boolean operators: (“climate change” OR “global warming”) AND (“physicians” OR “medical doctors” OR “clinicians”) AND (“knowledge” OR “attitudes” OR “awareness” OR “education”). Τα φίλτρα αναζήτησης περιλάμβαναν χρονική περίοδο (2015–2025), ως γλώσσα δημοσίευσης την αγγλική, και τύπο δημοσίευσης (journal article). Από την ανασκόπηση προέκυψε ότι οι περισσότερες μελέτες διεθνώς επιβεβαιώνουν σημαντικά κενά γνώσεων των ιατρών σχετικά με τις αιτίες, τις επιπτώσεις και τις στρατηγικές αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής στην υγεία. Αν και οι στάσεις τους απέναντι στο φαινόμενο είναι κατά κανόνα θετικές, η ετοιμότητά τους να εντάξουν περιβαλλοντικές παραμέτρους στην κλινική πράξη παραμένει περιορισμένη. Πολλοί αναγνωρίζουν την ηθική τους υποχρέωση να συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος, αλλά αισθάνονται ανεπαρκώς προετοιμασμένοι και ζητούν ενσωμάτωση σχετικών θεματικών στην ιατρική εκπαίδευση. Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι η εκπαίδευση και η επαγγελματική ανάπτυξη αποτελούν τον πιο καθοριστικό παράγοντα ενίσχυσης της γνώσης και της δράσης. Τα προγράμματα που συνδέουν την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση με την κλινική δεοντολογία – όπως τα μοντέλα «Sustainable Healthcare Education» – βελτιώνουν την αντιληπτική ικανότητα των ιατρών να εφαρμόζουν βιώσιμες πρακτικές. Παράλληλα, μελέτες τονίζουν ότι η ενσωμάτωση της «κλιματικής υγείας» στην προπτυχιακή και μεταπτυχιακή ιατρική εκπαίδευση και γενικότερα στις επιστήμες ζωής ενισχύει την επαγγελματική ευθύνη, την κριτική σκέψη και την ικανότητα παρέμβασης σε επίπεδο πολιτικής. Συνολικά, η θεωρητική και ερευνητική τεκμηρίωση αναδεικνύει ότι η προσαρμογή του συστήματος υγείας στην κλιματική αλλαγή δεν είναι μόνο τεχνικό ή περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά βαθιά κοινωνικό και ηθικό αίτημα. Οι ιατροί, ως πρωταγωνιστές της δημόσιας υγείας, χρειάζονται ενίσχυση γνώσεων και δεξιοτήτων ώστε να συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση πολιτικών βιώσιμης ανάπτυξης, στην εκπαίδευση των ασθενών και στην προώθηση υγειών τρόπων ζωής. Η επένδυση στην εκπαίδευση, στη θεσμική υποστήριξη και τη διεπιστημονική συνεργασία συνιστά βασική προϋπόθεση για την ενδυνάμωση των επαγγελματιών υγείας και τη μετάβαση προς ένα ανθεκτικό, πράσινο και δίκαιο σύστημα υγείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ξανθόπουλος Γεώργιος","Xanthopoulos Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5362720"],"render_values":[{"text":"uoadl:5362720","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5362720","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ξανθόπουλος Γεώργιος","Xanthopoulos Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5362720","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5362720"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η κλιματική αλλαγή συνιστά τη μεγαλύτερη παγκόσμια απειλή για την υγεία του 21ου αιώνα, επηρεάζοντας άμεσα κι έμμεσα τη νοσηρότητα, τη θνησιμότητα και τα κοινωνικά συστήματα φροντίδας. Οι επιπτώσεις της περιλαμβάνουν αύξηση των θερμοκρασιών, μεταβολές στα πρότυπα των λοιμωδών νοσημάτων, επιδείνωση των αναπνευστικών και καρδιαγγειακών νοσημάτων, καθώς και ψυχοκοινωνικές συνέπειες που απορρέουν από την απώλεια φυσικών πόρων και την ανασφάλεια. Οι διεθνείς οργανισμοί, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, αναγνωρίζουν την ανάγκη ενσωμάτωσης της «πλανητικής υγείας» (planetary health) σε όλες τις βαθμίδες του συστήματος υγείας, υπογραμμίζοντας ότι η πρόληψη και η ανθεκτικότητα απέναντι στην κλιματική κρίση απαιτούν διεπιστημονική και κοινωνική προσέγγιση. Στο πλαίσιο αυτό, ο ρόλος των επαγγελματιών υγείας – και ιδιαίτερα των ιατρών – καθίσταται κομβικός. Ο ρόλος τους δεν περιορίζεται πλέον στην κλινική αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής κρίσης, αλλά οι γιατροί αναγνωρίζονται ως φορείς αλλαγής και διαμορφωτές κοινωνικής συνείδησης. Για τη διερεύνηση του θέματος επιλέχθηκε η συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση με τη μέθοδο PRISMA. Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε συστηματικά στις βάσεις PubMed, Scopus, Web of Science, SSRN και Google Scholar για τη διασφάλιση πληρότητας. Χρησιμοποιήθηκαν συνδυασμοί όρων με Boolean operators: (“climate change” OR “global warming”) AND (“physicians” OR “medical doctors” OR “clinicians”) AND (“knowledge” OR “attitudes” OR “awareness” OR “education”). Τα φίλτρα αναζήτησης περιλάμβαναν χρονική περίοδο (2015–2025), ως γλώσσα δημοσίευσης την αγγλική, και τύπο δημοσίευσης (journal article). Από την ανασκόπηση προέκυψε ότι οι περισσότερες μελέτες διεθνώς επιβεβαιώνουν σημαντικά κενά γνώσεων των ιατρών σχετικά με τις αιτίες, τις επιπτώσεις και τις στρατηγικές αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής στην υγεία. Αν και οι στάσεις τους απέναντι στο φαινόμενο είναι κατά κανόνα θετικές, η ετοιμότητά τους να εντάξουν περιβαλλοντικές παραμέτρους στην κλινική πράξη παραμένει περιορισμένη. Πολλοί αναγνωρίζουν την ηθική τους υποχρέωση να συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος, αλλά αισθάνονται ανεπαρκώς προετοιμασμένοι και ζητούν ενσωμάτωση σχετικών θεματικών στην ιατρική εκπαίδευση. Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι η εκπαίδευση και η επαγγελματική ανάπτυξη αποτελούν τον πιο καθοριστικό παράγοντα ενίσχυσης της γνώσης και της δράσης. Τα προγράμματα που συνδέουν την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση με την κλινική δεοντολογία – όπως τα μοντέλα «Sustainable Healthcare Education» – βελτιώνουν την αντιληπτική ικανότητα των ιατρών να εφαρμόζουν βιώσιμες πρακτικές. Παράλληλα, μελέτες τονίζουν ότι η ενσωμάτωση της «κλιματικής υγείας» στην προπτυχιακή και μεταπτυχιακή ιατρική εκπαίδευση και γενικότερα στις επιστήμες ζωής ενισχύει την επαγγελματική ευθύνη, την κριτική σκέψη και την ικανότητα παρέμβασης σε επίπεδο πολιτικής. Συνολικά, η θεωρητική και ερευνητική τεκμηρίωση αναδεικνύει ότι η προσαρμογή του συστήματος υγείας στην κλιματική αλλαγή δεν είναι μόνο τεχνικό ή περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά βαθιά κοινωνικό και ηθικό αίτημα. Οι ιατροί, ως πρωταγωνιστές της δημόσιας υγείας, χρειάζονται ενίσχυση γνώσεων και δεξιοτήτων ώστε να συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση πολιτικών βιώσιμης ανάπτυξης, στην εκπαίδευση των ασθενών και στην προώθηση υγειών τρόπων ζωής. Η επένδυση στην εκπαίδευση, στη θεσμική υποστήριξη και τη διεπιστημονική συνεργασία συνιστά βασική προϋπόθεση για την ενδυνάμωση των επαγγελματιών υγείας και τη μετάβαση προς ένα ανθεκτικό, πράσινο και δίκαιο σύστημα υγείας.","Climate change is the greatest global health threat of the 21st century, directly and indirectly affecting morbidity, mortality and social care systems. Its impacts include rising temperatures, changes in infectious disease patterns, worsening respiratory and cardiovascular diseases, as well as psychosocial consequences resulting from the loss of natural resources and insecurity. International organizations, such as the World Health Organization, recognize the need to integrate “planetary health” at all levels of the health system, emphasizing that prevention and resilience to the climate crisis require an interdisciplinary and social approach. In this context, the role of health professionals – and especially doctors – becomes crucial. Their role is no longer limited to the clinical treatment of the consequences of the climate crisis, but doctors are recognized as agents of change and shapers of social consciousness. To investigate the knowledge of doctors about climate change, a systematic literature review using the PRISMA method was chosen, which revealed that most studies internationally confirm significant gaps in doctors' knowledge about the causes, impacts and strategies for dealing with climate change in health. Although their attitudes towards the phenomenon are generally positive, their readiness to integrate environmental parameters into clinical practice remains limited. Many recognize their moral obligation to contribute to environmental protection, but feel inadequately prepared and call for the integration of relevant topics into medical education. The analysis of the data showed that education and professional development are the most decisive factors in strengthening knowledge and action. Programs that link environmental awareness with clinical ethics – such as “Sustainable Healthcare Education” models – improve the perceived ability of doctors to implement sustainable practices. At the same time, studies emphasize that the integration of “climate health” into undergraduate and postgraduate medical education strengthens professional responsibility, critical thinking and the ability to intervene at the policy level. Overall, the theoretical and research documentation highlights that the adaptation of the health system to climate change is not only a technical or environmental issue, but a deeply social and moral demand. Physicians, as protagonists of public health, need to strengthen their knowledge and skills to actively participate in shaping sustainable development policies, educating patients and promoting healthy lifestyles. Investment in education, institutional support and interdisciplinary collaboration is a key prerequisite for empowering health professionals and the transition towards a resilient, green and equitable health system."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση γνώσεων και στάσεων του ιατρικού προσωπικού σχετικά με την κλιματική αλλαγή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ξανθόπουλος Γεώργιος","Xanthopoulos Georgios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η κλιματική αλλαγή συνιστά τη μεγαλύτερη παγκόσμια απειλή για την υγεία του 21ου αιώνα, επηρεάζοντας άμεσα κι έμμεσα τη νοσηρότητα, τη θνησιμότητα και τα κοινωνικά συστήματα φροντίδας. Οι επιπτώσεις της περιλαμβάνουν αύξηση των θερμοκρασιών, μεταβολές στα πρότυπα των λοιμωδών νοσημάτων, επιδείνωση των αναπνευστικών και καρδιαγγειακών νοσημάτων, καθώς και ψυχοκοινωνικές συνέπειες που απορρέουν από την απώλεια φυσικών πόρων και την ανασφάλεια. Οι διεθνείς οργανισμοί, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, αναγνωρίζουν την ανάγκη ενσωμάτωσης της «πλανητικής υγείας» (planetary health) σε όλες τις βαθμίδες του συστήματος υγείας, υπογραμμίζοντας ότι η πρόληψη και η ανθεκτικότητα απέναντι στην κλιματική κρίση απαιτούν διεπιστημονική και κοινωνική προσέγγιση. Στο πλαίσιο αυτό, ο ρόλος των επαγγελματιών υγείας – και ιδιαίτερα των ιατρών – καθίσταται κομβικός. Ο ρόλος τους δεν περιορίζεται πλέον στην κλινική αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής κρίσης, αλλά οι γιατροί αναγνωρίζονται ως φορείς αλλαγής και διαμορφωτές κοινωνικής συνείδησης. Για τη διερεύνηση του θέματος επιλέχθηκε η συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση με τη μέθοδο PRISMA. Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε συστηματικά στις βάσεις PubMed, Scopus, Web of Science, SSRN και Google Scholar για τη διασφάλιση πληρότητας. Χρησιμοποιήθηκαν συνδυασμοί όρων με Boolean operators: (“climate change” OR “global warming”) AND (“physicians” OR “medical doctors” OR “clinicians”) AND (“knowledge” OR “attitudes” OR “awareness” OR “education”). Τα φίλτρα αναζήτησης περιλάμβαναν χρονική περίοδο (2015–2025), ως γλώσσα δημοσίευσης την αγγλική, και τύπο δημοσίευσης (journal article). Από την ανασκόπηση προέκυψε ότι οι περισσότερες μελέτες διεθνώς επιβεβαιώνουν σημαντικά κενά γνώσεων των ιατρών σχετικά με τις αιτίες, τις επιπτώσεις και τις στρατηγικές αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής στην υγεία. Αν και οι στάσεις τους απέναντι στο φαινόμενο είναι κατά κανόνα θετικές, η ετοιμότητά τους να εντάξουν περιβαλλοντικές παραμέτρους στην κλινική πράξη παραμένει περιορισμένη. Πολλοί αναγνωρίζουν την ηθική τους υποχρέωση να συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος, αλλά αισθάνονται ανεπαρκώς προετοιμασμένοι και ζητούν ενσωμάτωση σχετικών θεματικών στην ιατρική εκπαίδευση. Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι η εκπαίδευση και η επαγγελματική ανάπτυξη αποτελούν τον πιο καθοριστικό παράγοντα ενίσχυσης της γνώσης και της δράσης. Τα προγράμματα που συνδέουν την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση με την κλινική δεοντολογία – όπως τα μοντέλα «Sustainable Healthcare Education» – βελτιώνουν την αντιληπτική ικανότητα των ιατρών να εφαρμόζουν βιώσιμες πρακτικές. Παράλληλα, μελέτες τονίζουν ότι η ενσωμάτωση της «κλιματικής υγείας» στην προπτυχιακή και μεταπτυχιακή ιατρική εκπαίδευση και γενικότερα στις επιστήμες ζωής ενισχύει την επαγγελματική ευθύνη, την κριτική σκέψη και την ικανότητα παρέμβασης σε επίπεδο πολιτικής. Συνολικά, η θεωρητική και ερευνητική τεκμηρίωση αναδεικνύει ότι η προσαρμογή του συστήματος υγείας στην κλιματική αλλαγή δεν είναι μόνο τεχνικό ή περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά βαθιά κοινωνικό και ηθικό αίτημα. Οι ιατροί, ως πρωταγωνιστές της δημόσιας υγείας, χρειάζονται ενίσχυση γνώσεων και δεξιοτήτων ώστε να συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση πολιτικών βιώσιμης ανάπτυξης, στην εκπαίδευση των ασθενών και στην προώθηση υγειών τρόπων ζωής. Η επένδυση στην εκπαίδευση, στη θεσμική υποστήριξη και τη διεπιστημονική συνεργασία συνιστά βασική προϋπόθεση για την ενδυνάμωση των επαγγελματιών υγείας και τη μετάβαση προς ένα ανθεκτικό, πράσινο και δίκαιο σύστημα υγείας.","Climate change is the greatest global health threat of the 21st century, directly and indirectly affecting morbidity, mortality and social care systems. Its impacts include rising temperatures, changes in infectious disease patterns, worsening respiratory and cardiovascular diseases, as well as psychosocial consequences resulting from the loss of natural resources and insecurity. International organizations, such as the World Health Organization, recognize the need to integrate “planetary health” at all levels of the health system, emphasizing that prevention and resilience to the climate crisis require an interdisciplinary and social approach. In this context, the role of health professionals – and especially doctors – becomes crucial. Their role is no longer limited to the clinical treatment of the consequences of the climate crisis, but doctors are recognized as agents of change and shapers of social consciousness. To investigate the knowledge of doctors about climate change, a systematic literature review using the PRISMA method was chosen, which revealed that most studies internationally confirm significant gaps in doctors' knowledge about the causes, impacts and strategies for dealing with climate change in health. Although their attitudes towards the phenomenon are generally positive, their readiness to integrate environmental parameters into clinical practice remains limited. Many recognize their moral obligation to contribute to environmental protection, but feel inadequately prepared and call for the integration of relevant topics into medical education. The analysis of the data showed that education and professional development are the most decisive factors in strengthening knowledge and action. Programs that link environmental awareness with clinical ethics – such as “Sustainable Healthcare Education” models – improve the perceived ability of doctors to implement sustainable practices. At the same time, studies emphasize that the integration of “climate health” into undergraduate and postgraduate medical education strengthens professional responsibility, critical thinking and the ability to intervene at the policy level. Overall, the theoretical and research documentation highlights that the adaptation of the health system to climate change is not only a technical or environmental issue, but a deeply social and moral demand. Physicians, as protagonists of public health, need to strengthen their knowledge and skills to actively participate in shaping sustainable development policies, educating patients and promoting healthy lifestyles. Investment in education, institutional support and interdisciplinary collaboration is a key prerequisite for empowering health professionals and the transition towards a resilient, green and equitable health system."],"dc:identifier":["uoadl:5362720","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5362720"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση γνώσεων και στάσεων του ιατρικού προσωπικού σχετικά με την κλιματική αλλαγή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:00Z"}