{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5362469"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5362469","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αντίληψη και μνήμη στον Bergson","abstract":"Σύμφωνα με τον Mullarkey υπάρχουν δύο παραδόσεις προσέγγισης ή πρόσληψης της μπερξονικής φιλοσοφίας του χρόνου: η μία καταφάσκει τα κοινά στοιχεία της με την λεγόμενη φιλοσοφία της διαδικασίας (process philosophy) και πιο συγκεκριμένα με τη φιλοσοφία του Whitehead. Κύριοι εκπρόσωποι αυτής της παράδοσης είναι ο Deleuze, ο Capek και ο Shipfle. Η άλλη την προσεγγίζει έχοντας ως βάση την φαινομενολογία. Εκπρόσωποι αυτής της παράδοσης είναι ο Jean Hyppolite, ο Vladimir Jankélévitch και ο ίδιος ο Merleau-Ponty. Η ανά χείρας εργασία αντλεί και από τις δυο αυτές παραδόσεις -όσον αφορά την πρώτη από τον Deleuze ενώ όσον αφορά την δεύτερη από τον Vladimir Jankélévitch και τον Merleau-Ponty- τοποθετώντας τον εαυτό της στο μεταίχμιο των εν λόγω παραδόσεων αποτελώντας, κατά κάποιο τρόπο, μία σύνθεσή τους. Παρ’ όλ’ αυτά, η παρούσα εργασία έχει έναν σαφώς φαινομενολογικό προσανατολισμό δίχως όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν λαμβάνονται υπόψη ή παραγνωρίζονται οι ουσιώδεις διαφορές μεταξύ του Bergson και της ίδιας της φαινομενολογίας. Αντικείμενο λοιπόν της εν λόγω εργασίας αποτελεί το βιβλίο του Bergson Ύλη και μνήμη. Για την ακρίβεια η εργασία αυτή είναι το αποτέλεσμα της εμβάθυνσης στην επιχειρηματολογία και στα πορίσματα του βιβλίου αυτού. Στο πλαίσιο αυτό, ακολουθεί εκείνη την γραμμή σκέψης που εγκαινίασε ο Bergson και στην οποία αναφέρεται ο Deleuze στο επίμετρο-επίλογο της αμερικανικής έκδοσης του Μπερξονισμού, η οποία βασίζεται στις σχέσεις μεταξύ επιστήμης και μεταφυσικής. Στόχος της είναι να αναδείξει, μέσω της ανασυγκρότησης της επιχειρηματολογίας του Bergson, εκείνες τις έννοιες τις οποίες χρησιμοποιεί και πάνω στις οποίες στηρίζεται η πραγμάτευση των φαινομένων της μνήμης και της αντίληψης.","abstract_html":"Σύμφωνα με τον Mullarkey υπάρχουν δύο παραδόσεις προσέγγισης ή πρόσληψης της μπερξονικής φιλοσοφίας του χρόνου: η μία καταφάσκει τα κοινά στοιχεία της με την λεγόμενη φιλοσοφία της διαδικασίας (process philosophy) και πιο συγκεκριμένα με τη φιλοσοφία του Whitehead. Κύριοι εκπρόσωποι αυτής της παράδοσης είναι ο Deleuze, ο Capek και ο Shipfle. Η άλλη την προσεγγίζει έχοντας ως βάση την φαινομενολογία. Εκπρόσωποι αυτής της παράδοσης είναι ο Jean Hyppolite, ο Vladimir Jankélévitch και ο ίδιος ο Merleau-Ponty. Η ανά χείρας εργασία αντλεί και από τις δυο αυτές παραδόσεις -όσον αφορά την πρώτη από τον Deleuze ενώ όσον αφορά την δεύτερη από τον Vladimir Jankélévitch και τον Merleau-Ponty- τοποθετώντας τον εαυτό της στο μεταίχμιο των εν λόγω παραδόσεων αποτελώντας, κατά κάποιο τρόπο, μία σύνθεσή τους. Παρ’ όλ’ αυτά, η παρούσα εργασία έχει έναν σαφώς φαινομενολογικό προσανατολισμό δίχως όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν λαμβάνονται υπόψη ή παραγνωρίζονται οι ουσιώδεις διαφορές μεταξύ του Bergson και της ίδιας της φαινομενολογίας. Αντικείμενο λοιπόν της εν λόγω εργασίας αποτελεί το βιβλίο του Bergson Ύλη και μνήμη. Για την ακρίβεια η εργασία αυτή είναι το αποτέλεσμα της εμβάθυνσης στην επιχειρηματολογία και στα πορίσματα του βιβλίου αυτού. Στο πλαίσιο αυτό, ακολουθεί εκείνη την γραμμή σκέψης που εγκαινίασε ο Bergson και στην οποία αναφέρεται ο Deleuze στο επίμετρο-επίλογο της αμερικανικής έκδοσης του Μπερξονισμού, η οποία βασίζεται στις σχέσεις μεταξύ επιστήμης και μεταφυσικής. Στόχος της είναι να αναδείξει, μέσω της ανασυγκρότησης της επιχειρηματολογίας του Bergson, εκείνες τις έννοιες τις οποίες χρησιμοποιεί και πάνω στις οποίες στηρίζεται η πραγμάτευση των φαινομένων της μνήμης και της αντίληψης.","abstract_has_math":false,"creators":["Βάρσος Παναγιώτης","Varsos Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:58Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5362469"],"render_values":[{"text":"uoadl:5362469","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5362469","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βάρσος Παναγιώτης","Varsos Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5362469","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5362469"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σύμφωνα με τον Mullarkey υπάρχουν δύο παραδόσεις προσέγγισης ή πρόσληψης της μπερξονικής φιλοσοφίας του χρόνου: η μία καταφάσκει τα κοινά στοιχεία της με την λεγόμενη φιλοσοφία της διαδικασίας (process philosophy) και πιο συγκεκριμένα με τη φιλοσοφία του Whitehead. Κύριοι εκπρόσωποι αυτής της παράδοσης είναι ο Deleuze, ο Capek και ο Shipfle. Η άλλη την προσεγγίζει έχοντας ως βάση την φαινομενολογία. Εκπρόσωποι αυτής της παράδοσης είναι ο Jean Hyppolite, ο Vladimir Jankélévitch και ο ίδιος ο Merleau-Ponty. Η ανά χείρας εργασία αντλεί και από τις δυο αυτές παραδόσεις -όσον αφορά την πρώτη από τον Deleuze ενώ όσον αφορά την δεύτερη από τον Vladimir Jankélévitch και τον Merleau-Ponty- τοποθετώντας τον εαυτό της στο μεταίχμιο των εν λόγω παραδόσεων αποτελώντας, κατά κάποιο τρόπο, μία σύνθεσή τους. Παρ’ όλ’ αυτά, η παρούσα εργασία έχει έναν σαφώς φαινομενολογικό προσανατολισμό δίχως όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν λαμβάνονται υπόψη ή παραγνωρίζονται οι ουσιώδεις διαφορές μεταξύ του Bergson και της ίδιας της φαινομενολογίας. Αντικείμενο λοιπόν της εν λόγω εργασίας αποτελεί το βιβλίο του Bergson Ύλη και μνήμη. Για την ακρίβεια η εργασία αυτή είναι το αποτέλεσμα της εμβάθυνσης στην επιχειρηματολογία και στα πορίσματα του βιβλίου αυτού. Στο πλαίσιο αυτό, ακολουθεί εκείνη την γραμμή σκέψης που εγκαινίασε ο Bergson και στην οποία αναφέρεται ο Deleuze στο επίμετρο-επίλογο της αμερικανικής έκδοσης του Μπερξονισμού, η οποία βασίζεται στις σχέσεις μεταξύ επιστήμης και μεταφυσικής. Στόχος της είναι να αναδείξει, μέσω της ανασυγκρότησης της επιχειρηματολογίας του Bergson, εκείνες τις έννοιες τις οποίες χρησιμοποιεί και πάνω στις οποίες στηρίζεται η πραγμάτευση των φαινομένων της μνήμης και της αντίληψης.","According to Mullarkey, there are two traditions of approaching or interpreting Bergson’s philosophy of time. The first affirms its affinities with so-called process philosophy, and more specifically with the philosophy of Whitehead. The main representatives of this tradition are Deleuze, Čapek, and Shiffle. The second approaches it on the basis of phenomenology. Representatives of this tradition include Jean Hyppolite, Vladimir Jankélévitch, and Merleau-Ponty himself. The present study draws on both of these traditions—on the one hand, from Deleuze, and on the other, from Vladimir Jankélévitch and Merleau-Ponty—positioning itself at the intersection of these traditions and thus constituting, in a sense, a synthesis of them. Nevertheless, the present study has a clearly phenomenological orientation, without this implying that the essential differences between Bergson and phenomenology itself are ignored or overlooked. The object of this study is Bergson’s book Matter and Memory. More precisely, this study is the result of an in-depth engagement with the argumentation and conclusions of that book. In this context, it follows the line of thought inaugurated by Bergson and referred to by Deleuze in the afterword to the American edition of Bergsonism, a line grounded in the relations between science and metaphysics. Its aim is to bring to light, through a reconstruction of Bergson’s argumentation, those concepts he employs and upon which his treatment of the phenomena of memory and perception is based."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αντίληψη και μνήμη στον Bergson"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βάρσος Παναγιώτης","Varsos Panagiotis"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Σύμφωνα με τον Mullarkey υπάρχουν δύο παραδόσεις προσέγγισης ή πρόσληψης της μπερξονικής φιλοσοφίας του χρόνου: η μία καταφάσκει τα κοινά στοιχεία της με την λεγόμενη φιλοσοφία της διαδικασίας (process philosophy) και πιο συγκεκριμένα με τη φιλοσοφία του Whitehead. Κύριοι εκπρόσωποι αυτής της παράδοσης είναι ο Deleuze, ο Capek και ο Shipfle. Η άλλη την προσεγγίζει έχοντας ως βάση την φαινομενολογία. Εκπρόσωποι αυτής της παράδοσης είναι ο Jean Hyppolite, ο Vladimir Jankélévitch και ο ίδιος ο Merleau-Ponty. Η ανά χείρας εργασία αντλεί και από τις δυο αυτές παραδόσεις -όσον αφορά την πρώτη από τον Deleuze ενώ όσον αφορά την δεύτερη από τον Vladimir Jankélévitch και τον Merleau-Ponty- τοποθετώντας τον εαυτό της στο μεταίχμιο των εν λόγω παραδόσεων αποτελώντας, κατά κάποιο τρόπο, μία σύνθεσή τους. Παρ’ όλ’ αυτά, η παρούσα εργασία έχει έναν σαφώς φαινομενολογικό προσανατολισμό δίχως όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν λαμβάνονται υπόψη ή παραγνωρίζονται οι ουσιώδεις διαφορές μεταξύ του Bergson και της ίδιας της φαινομενολογίας. Αντικείμενο λοιπόν της εν λόγω εργασίας αποτελεί το βιβλίο του Bergson Ύλη και μνήμη. Για την ακρίβεια η εργασία αυτή είναι το αποτέλεσμα της εμβάθυνσης στην επιχειρηματολογία και στα πορίσματα του βιβλίου αυτού. Στο πλαίσιο αυτό, ακολουθεί εκείνη την γραμμή σκέψης που εγκαινίασε ο Bergson και στην οποία αναφέρεται ο Deleuze στο επίμετρο-επίλογο της αμερικανικής έκδοσης του Μπερξονισμού, η οποία βασίζεται στις σχέσεις μεταξύ επιστήμης και μεταφυσικής. Στόχος της είναι να αναδείξει, μέσω της ανασυγκρότησης της επιχειρηματολογίας του Bergson, εκείνες τις έννοιες τις οποίες χρησιμοποιεί και πάνω στις οποίες στηρίζεται η πραγμάτευση των φαινομένων της μνήμης και της αντίληψης.","According to Mullarkey, there are two traditions of approaching or interpreting Bergson’s philosophy of time. The first affirms its affinities with so-called process philosophy, and more specifically with the philosophy of Whitehead. The main representatives of this tradition are Deleuze, Čapek, and Shiffle. The second approaches it on the basis of phenomenology. Representatives of this tradition include Jean Hyppolite, Vladimir Jankélévitch, and Merleau-Ponty himself. The present study draws on both of these traditions—on the one hand, from Deleuze, and on the other, from Vladimir Jankélévitch and Merleau-Ponty—positioning itself at the intersection of these traditions and thus constituting, in a sense, a synthesis of them. Nevertheless, the present study has a clearly phenomenological orientation, without this implying that the essential differences between Bergson and phenomenology itself are ignored or overlooked. The object of this study is Bergson’s book Matter and Memory. More precisely, this study is the result of an in-depth engagement with the argumentation and conclusions of that book. In this context, it follows the line of thought inaugurated by Bergson and referred to by Deleuze in the afterword to the American edition of Bergsonism, a line grounded in the relations between science and metaphysics. Its aim is to bring to light, through a reconstruction of Bergson’s argumentation, those concepts he employs and upon which his treatment of the phenomena of memory and perception is based."],"dc:identifier":["uoadl:5362469","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5362469"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Αντίληψη και μνήμη στον Bergson"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:58Z"}