{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5361867"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5361867","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι χειρουργικής αντιμετώπισης της παγκρεατικής ψευδοκύστης και των νεκρωτικών συλλογών στα πλαίσια παγκρεατίτιδας: συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας","abstract":"Εισαγωγή/Σκοπός: Μεταξύ των επιπλοκών της παγκρεατίτιδας συγκαταλέγονται η ψευδοκύστη παγκρέατος και οι ώριμες νεκρωτικές συλλογές. Παρότι η αντιμετώπισή τους συνήθως γίνεται με ενδοσκοπικά μέσα, η εσωτερική παροχέτευση με λαπαροσκοπική μέθοδο αποτελεί μία αξιόπιστη εναλλακτική προσέγγιση. Σκοπός της μελέτης είναι η αξιολόγηση των λαπαροσκοπικών μεθόδων αντιμετώπισης της παγκρεατικής ψευδοκύστης. Υλικό και Μέθοδος: Μετά από συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar ανευρέθηκαν 16 μελέτες παρατήρησης και 1 τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή σχετικά με τη λαπαροσκοπική παροχέτευση των περιπαγκρεατικών συλλογών σε 488 ασθενείς από το 2002 έως το 2022. Η επιτυχής αντιμετώπιση της συλλογής ήταν το πρωτογενές καταληκτικό σημείο, ενώ τα δευτερογενή καταληκτικά σημεία ήταν η υποτροπή, η μετατροπή σε ανοιχτή προσπέλαση, η αναγκαιότητα επαναληπτικής παρέμβασης, η εκδήλωση μετεγχειρητικών επιπλοκών και η διάρκεια της νοσηλείας. Αποτελέσματα: Μεταξύ των μελετών αναφέρονται ποσοστά επιτυχούς παροχέτευσης των συλλογών με λαπαροσκοπική μέθοδο από 66% έως 100%, με τις πιο πρόσφατες μελέτες να αναφέρουν ποσοστά άνω του 90%. Παρότι ασυνήθης, η μετατροπή της λαπαροσκοπικής σε ανοιχτή προσπέλαση ήταν απαραίτητη σε περιπτώσεις πολλαπλών συμφύσεων ή μείζονος αιμορραγίας. Τα ποσοστά υποτροπής ήταν ελάχιστα και η επαναληπτική παρέμβαση ήταν σπανίως αναγκαία. Η μέση διάρκεια νοσηλείας υπολογίστηκε μεταξύ 2 και 8,6 ημερών. Η περιεγχειρητική νοσηρότητα ήταν χαμηλή, με την αιμορραγία από τη γραμμή συρραφής της αναστόμωσης και την επιλοίμωξη της συλλογής να αποτελούν τις συνηθέστερες μετεγχειρητικές επιπλοκές. Τα ποσοστά θνητότητας ήταν μηδενικά. Συμπέρασμα: Η υπάρχουσα βιβλιογραφία υποστηρίζει την αποτελεσματικότητα των λαπαροσκοπικών μεθόδων εσωτερικής παροχέτευσης των παγκρεατικών ψευδοκύστεων και των νεκρωτικών συλλογών που σχηματίζονται στα πλαίσια της παγκρεατίτιδας. Παρότι οι ενδοσκοπικές τεχνικές αποτελούν τη θεραπεία εκλογής, οι λαπαροσκοπικές μέθοδοι συνιστούν μια εξαιρετική εναλλακτική προσέγγιση για την επιτυχή εσωτερική παροχέτευση επιμολυσμένων ή συμπτωματικών συλλογών, ιδιαίτερα όταν αποτελούνται κυρίως από νεκρωτικό στοιχείο, χωρίς να αυξάνεται η μετεγχειρητική νοσηρότητα ή η συνολική διάρκεια της νοσηλείας.","abstract_html":"Εισαγωγή/Σκοπός: Μεταξύ των επιπλοκών της παγκρεατίτιδας συγκαταλέγονται η ψευδοκύστη παγκρέατος και οι ώριμες νεκρωτικές συλλογές. Παρότι η αντιμετώπισή τους συνήθως γίνεται με ενδοσκοπικά μέσα, η εσωτερική παροχέτευση με λαπαροσκοπική μέθοδο αποτελεί μία αξιόπιστη εναλλακτική προσέγγιση. Σκοπός της μελέτης είναι η αξιολόγηση των λαπαροσκοπικών μεθόδων αντιμετώπισης της παγκρεατικής ψευδοκύστης. Υλικό και Μέθοδος: Μετά από συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar ανευρέθηκαν 16 μελέτες παρατήρησης και 1 τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή σχετικά με τη λαπαροσκοπική παροχέτευση των περιπαγκρεατικών συλλογών σε 488 ασθενείς από το 2002 έως το 2022. Η επιτυχής αντιμετώπιση της συλλογής ήταν το πρωτογενές καταληκτικό σημείο, ενώ τα δευτερογενή καταληκτικά σημεία ήταν η υποτροπή, η μετατροπή σε ανοιχτή προσπέλαση, η αναγκαιότητα επαναληπτικής παρέμβασης, η εκδήλωση μετεγχειρητικών επιπλοκών και η διάρκεια της νοσηλείας. Αποτελέσματα: Μεταξύ των μελετών αναφέρονται ποσοστά επιτυχούς παροχέτευσης των συλλογών με λαπαροσκοπική μέθοδο από 66% έως 100%, με τις πιο πρόσφατες μελέτες να αναφέρουν ποσοστά άνω του 90%. Παρότι ασυνήθης, η μετατροπή της λαπαροσκοπικής σε ανοιχτή προσπέλαση ήταν απαραίτητη σε περιπτώσεις πολλαπλών συμφύσεων ή μείζονος αιμορραγίας. Τα ποσοστά υποτροπής ήταν ελάχιστα και η επαναληπτική παρέμβαση ήταν σπανίως αναγκαία. Η μέση διάρκεια νοσηλείας υπολογίστηκε μεταξύ 2 και 8,6 ημερών. Η περιεγχειρητική νοσηρότητα ήταν χαμηλή, με την αιμορραγία από τη γραμμή συρραφής της αναστόμωσης και την επιλοίμωξη της συλλογής να αποτελούν τις συνηθέστερες μετεγχειρητικές επιπλοκές. Τα ποσοστά θνητότητας ήταν μηδενικά. Συμπέρασμα: Η υπάρχουσα βιβλιογραφία υποστηρίζει την αποτελεσματικότητα των λαπαροσκοπικών μεθόδων εσωτερικής παροχέτευσης των παγκρεατικών ψευδοκύστεων και των νεκρωτικών συλλογών που σχηματίζονται στα πλαίσια της παγκρεατίτιδας. Παρότι οι ενδοσκοπικές τεχνικές αποτελούν τη θεραπεία εκλογής, οι λαπαροσκοπικές μέθοδοι συνιστούν μια εξαιρετική εναλλακτική προσέγγιση για την επιτυχή εσωτερική παροχέτευση επιμολυσμένων ή συμπτωματικών συλλογών, ιδιαίτερα όταν αποτελούνται κυρίως από νεκρωτικό στοιχείο, χωρίς να αυξάνεται η μετεγχειρητική νοσηρότητα ή η συνολική διάρκεια της νοσηλείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδοπούλου Ευαγγελία","Papadopoulou Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5361867"],"render_values":[{"text":"uoadl:5361867","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5361867","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδοπούλου Ευαγγελία","Papadopoulou Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5361867","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5361867"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή/Σκοπός: Μεταξύ των επιπλοκών της παγκρεατίτιδας συγκαταλέγονται η ψευδοκύστη παγκρέατος και οι ώριμες νεκρωτικές συλλογές. Παρότι η αντιμετώπισή τους συνήθως γίνεται με ενδοσκοπικά μέσα, η εσωτερική παροχέτευση με λαπαροσκοπική μέθοδο αποτελεί μία αξιόπιστη εναλλακτική προσέγγιση. Σκοπός της μελέτης είναι η αξιολόγηση των λαπαροσκοπικών μεθόδων αντιμετώπισης της παγκρεατικής ψευδοκύστης. Υλικό και Μέθοδος: Μετά από συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar ανευρέθηκαν 16 μελέτες παρατήρησης και 1 τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή σχετικά με τη λαπαροσκοπική παροχέτευση των περιπαγκρεατικών συλλογών σε 488 ασθενείς από το 2002 έως το 2022. Η επιτυχής αντιμετώπιση της συλλογής ήταν το πρωτογενές καταληκτικό σημείο, ενώ τα δευτερογενή καταληκτικά σημεία ήταν η υποτροπή, η μετατροπή σε ανοιχτή προσπέλαση, η αναγκαιότητα επαναληπτικής παρέμβασης, η εκδήλωση μετεγχειρητικών επιπλοκών και η διάρκεια της νοσηλείας. Αποτελέσματα: Μεταξύ των μελετών αναφέρονται ποσοστά επιτυχούς παροχέτευσης των συλλογών με λαπαροσκοπική μέθοδο από 66% έως 100%, με τις πιο πρόσφατες μελέτες να αναφέρουν ποσοστά άνω του 90%. Παρότι ασυνήθης, η μετατροπή της λαπαροσκοπικής σε ανοιχτή προσπέλαση ήταν απαραίτητη σε περιπτώσεις πολλαπλών συμφύσεων ή μείζονος αιμορραγίας. Τα ποσοστά υποτροπής ήταν ελάχιστα και η επαναληπτική παρέμβαση ήταν σπανίως αναγκαία. Η μέση διάρκεια νοσηλείας υπολογίστηκε μεταξύ 2 και 8,6 ημερών. Η περιεγχειρητική νοσηρότητα ήταν χαμηλή, με την αιμορραγία από τη γραμμή συρραφής της αναστόμωσης και την επιλοίμωξη της συλλογής να αποτελούν τις συνηθέστερες μετεγχειρητικές επιπλοκές. Τα ποσοστά θνητότητας ήταν μηδενικά. Συμπέρασμα: Η υπάρχουσα βιβλιογραφία υποστηρίζει την αποτελεσματικότητα των λαπαροσκοπικών μεθόδων εσωτερικής παροχέτευσης των παγκρεατικών ψευδοκύστεων και των νεκρωτικών συλλογών που σχηματίζονται στα πλαίσια της παγκρεατίτιδας. Παρότι οι ενδοσκοπικές τεχνικές αποτελούν τη θεραπεία εκλογής, οι λαπαροσκοπικές μέθοδοι συνιστούν μια εξαιρετική εναλλακτική προσέγγιση για την επιτυχή εσωτερική παροχέτευση επιμολυσμένων ή συμπτωματικών συλλογών, ιδιαίτερα όταν αποτελούνται κυρίως από νεκρωτικό στοιχείο, χωρίς να αυξάνεται η μετεγχειρητική νοσηρότητα ή η συνολική διάρκεια της νοσηλείας.","Aim: Pancreatic pseudocysts and walled-off necrotic collections may complicate the clinical course of pancreatitis and require specific intervention. Although endoscopic drainage is currently the mainstay of treatment, laparoscopic methods offer a comparable alternative. Our objective is to investigate the efficacy of laparoscopic internal drainage techniques in the management of pancreatic pseudocysts. Methods: After systematic research of the PubMed and Google Scholar databases, 16 observational studies and 1 randomized controlled trial were retrieved reporting on 488 patients undergoing laparoscopic internal drainage of peripancreatic collections following pancreatitis between 2002 and 2022. Resolution of collection was the primary outcome, whereas the secondary outcomes consisted of recurrence, conversion to open surgery, repeat intervention after recurrence or residual collection, postoperative complications and length of hospital stay. Results: Overall success rates ranged from 66% to 100%, with most recent studies reporting on success rates over 90%. Although uncommon, conversion was necessary in cases of dense adhesions or major bleeding. Recurrence rates were minimal and repeat intervention was rarely needed. Mean length of hospital stay ranged between 2 to 8.6 days. Perioperative morbidity was low with anastomotic suture line bleeding and cyst infection being the most common postoperative complications. There was no reported procedure-related mortality. Conclusion: The existing literature supports the effectiveness of laparoscopic internal drainage procedures for the management of pancreatic pseudocyst and walled-off necrosis. While endoscopic methods are currently the mainstay of treatment, laparoscopic techniques offer an excellent alternative approach to successfully drain infected or prolonged symptomatic mainly necrotic collections without increasing postoperative morbidity or length of hospitalization."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι χειρουργικής αντιμετώπισης της παγκρεατικής ψευδοκύστης και των νεκρωτικών συλλογών στα πλαίσια παγκρεατίτιδας: συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδοπούλου Ευαγγελία","Papadopoulou Evangelia"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή/Σκοπός: Μεταξύ των επιπλοκών της παγκρεατίτιδας συγκαταλέγονται η ψευδοκύστη παγκρέατος και οι ώριμες νεκρωτικές συλλογές. Παρότι η αντιμετώπισή τους συνήθως γίνεται με ενδοσκοπικά μέσα, η εσωτερική παροχέτευση με λαπαροσκοπική μέθοδο αποτελεί μία αξιόπιστη εναλλακτική προσέγγιση. Σκοπός της μελέτης είναι η αξιολόγηση των λαπαροσκοπικών μεθόδων αντιμετώπισης της παγκρεατικής ψευδοκύστης. Υλικό και Μέθοδος: Μετά από συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar ανευρέθηκαν 16 μελέτες παρατήρησης και 1 τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή σχετικά με τη λαπαροσκοπική παροχέτευση των περιπαγκρεατικών συλλογών σε 488 ασθενείς από το 2002 έως το 2022. Η επιτυχής αντιμετώπιση της συλλογής ήταν το πρωτογενές καταληκτικό σημείο, ενώ τα δευτερογενή καταληκτικά σημεία ήταν η υποτροπή, η μετατροπή σε ανοιχτή προσπέλαση, η αναγκαιότητα επαναληπτικής παρέμβασης, η εκδήλωση μετεγχειρητικών επιπλοκών και η διάρκεια της νοσηλείας. Αποτελέσματα: Μεταξύ των μελετών αναφέρονται ποσοστά επιτυχούς παροχέτευσης των συλλογών με λαπαροσκοπική μέθοδο από 66% έως 100%, με τις πιο πρόσφατες μελέτες να αναφέρουν ποσοστά άνω του 90%. Παρότι ασυνήθης, η μετατροπή της λαπαροσκοπικής σε ανοιχτή προσπέλαση ήταν απαραίτητη σε περιπτώσεις πολλαπλών συμφύσεων ή μείζονος αιμορραγίας. Τα ποσοστά υποτροπής ήταν ελάχιστα και η επαναληπτική παρέμβαση ήταν σπανίως αναγκαία. Η μέση διάρκεια νοσηλείας υπολογίστηκε μεταξύ 2 και 8,6 ημερών. Η περιεγχειρητική νοσηρότητα ήταν χαμηλή, με την αιμορραγία από τη γραμμή συρραφής της αναστόμωσης και την επιλοίμωξη της συλλογής να αποτελούν τις συνηθέστερες μετεγχειρητικές επιπλοκές. Τα ποσοστά θνητότητας ήταν μηδενικά. Συμπέρασμα: Η υπάρχουσα βιβλιογραφία υποστηρίζει την αποτελεσματικότητα των λαπαροσκοπικών μεθόδων εσωτερικής παροχέτευσης των παγκρεατικών ψευδοκύστεων και των νεκρωτικών συλλογών που σχηματίζονται στα πλαίσια της παγκρεατίτιδας. Παρότι οι ενδοσκοπικές τεχνικές αποτελούν τη θεραπεία εκλογής, οι λαπαροσκοπικές μέθοδοι συνιστούν μια εξαιρετική εναλλακτική προσέγγιση για την επιτυχή εσωτερική παροχέτευση επιμολυσμένων ή συμπτωματικών συλλογών, ιδιαίτερα όταν αποτελούνται κυρίως από νεκρωτικό στοιχείο, χωρίς να αυξάνεται η μετεγχειρητική νοσηρότητα ή η συνολική διάρκεια της νοσηλείας.","Aim: Pancreatic pseudocysts and walled-off necrotic collections may complicate the clinical course of pancreatitis and require specific intervention. Although endoscopic drainage is currently the mainstay of treatment, laparoscopic methods offer a comparable alternative. Our objective is to investigate the efficacy of laparoscopic internal drainage techniques in the management of pancreatic pseudocysts. Methods: After systematic research of the PubMed and Google Scholar databases, 16 observational studies and 1 randomized controlled trial were retrieved reporting on 488 patients undergoing laparoscopic internal drainage of peripancreatic collections following pancreatitis between 2002 and 2022. Resolution of collection was the primary outcome, whereas the secondary outcomes consisted of recurrence, conversion to open surgery, repeat intervention after recurrence or residual collection, postoperative complications and length of hospital stay. Results: Overall success rates ranged from 66% to 100%, with most recent studies reporting on success rates over 90%. Although uncommon, conversion was necessary in cases of dense adhesions or major bleeding. Recurrence rates were minimal and repeat intervention was rarely needed. Mean length of hospital stay ranged between 2 to 8.6 days. Perioperative morbidity was low with anastomotic suture line bleeding and cyst infection being the most common postoperative complications. There was no reported procedure-related mortality. Conclusion: The existing literature supports the effectiveness of laparoscopic internal drainage procedures for the management of pancreatic pseudocyst and walled-off necrosis. While endoscopic methods are currently the mainstay of treatment, laparoscopic techniques offer an excellent alternative approach to successfully drain infected or prolonged symptomatic mainly necrotic collections without increasing postoperative morbidity or length of hospitalization."],"dc:identifier":["uoadl:5361867","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5361867"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι χειρουργικής αντιμετώπισης της παγκρεατικής ψευδοκύστης και των νεκρωτικών συλλογών στα πλαίσια παγκρεατίτιδας: συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:56Z"}