{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5360977"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5360977","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Συγκριτική μελέτη του Σχολαστικισμού όπως αναπτύχθηκε στη Δύση και στο Βυζάντιο»","abstract":"Η συγκριτική μελέτη του Δυτικού και Βυζαντινού Σχολαστικισμού αναδεικνύει τις συγκλίσεις και τις αποκλίσεις ανάμεσά τους αναφορικά με τη μεθοδολογία, τη σχέση ανάμεσα σε λογική και πίστη και τη διάκριση της συστηματικής από την εμπειρική θεολογία. Στη Δύση η γνώση συστηματοποιείται και ο Σχολαστικισμός, που αναπτύσσεται στα πανεπιστήμια, βασίζεται στη διαλεκτική μέθοδο και τη χρήση της λογικής για την ερμηνείας της πίστης. Στην Ανατολή η Εκκλησία και τα μοναστικά κέντρα θέτουν στο επίκεντρο τη σύνδεση της θεολογίας με τον αποφατισμό και τη μυστική εμπειρία που οδηγεί στη θέωση. Η λογική υποστηρίζει επικουρικά την πίστη, χωρίς να μπορεί να ξεπεράσει την εμπειρία στη θεία αποκάλυψη. Οι ιστορικοκοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που διαμορφώνουν αυτές τις δύο παραδόσεις διαφέρουν σημαντικά και αναδεικνύονται καθοριστικές για την εξέλιξη της φιλοσοφικής και της θεολογικής σκέψης. Στον Δυτικό Σχολαστικισμό κεντρικές φυσιογνωμίες θεωρούνται ο Αυγουστίνος Ιππώνος, ο Ανσέλμος Καντουρίας, ο Αλβέρτος ο Μέγας και ο Θωμάς Ακινάτης, ενώ σημαντική είναι η επίδραση της αριστοτελικής φιλοσοφίας σε αυτούς. Στον Ανατολικό Σχολαστικισμό βασικοί εκπρόσωποι είναι ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός, ο Ιωάννης Δαμασκηνός, ο Μιχαήλ Ψελλός και ο Γρηγόριος Παλαμάς, με τον τελευταίο να έχει σημαντική θέση και στην Ησυχαστική παράδοση. Η διαμάχη μεταξύ Σχολαστικισμού και Ησυχασμού προσφέρει διαφωτιστικά συμπεράσματα ως προς την θεολογική πρόσληψη της Δύσης και της Ανατολής.","abstract_html":"Η συγκριτική μελέτη του Δυτικού και Βυζαντινού Σχολαστικισμού αναδεικνύει τις συγκλίσεις και τις αποκλίσεις ανάμεσά τους αναφορικά με τη μεθοδολογία, τη σχέση ανάμεσα σε λογική και πίστη και τη διάκριση της συστηματικής από την εμπειρική θεολογία. Στη Δύση η γνώση συστηματοποιείται και ο Σχολαστικισμός, που αναπτύσσεται στα πανεπιστήμια, βασίζεται στη διαλεκτική μέθοδο και τη χρήση της λογικής για την ερμηνείας της πίστης. Στην Ανατολή η Εκκλησία και τα μοναστικά κέντρα θέτουν στο επίκεντρο τη σύνδεση της θεολογίας με τον αποφατισμό και τη μυστική εμπειρία που οδηγεί στη θέωση. Η λογική υποστηρίζει επικουρικά την πίστη, χωρίς να μπορεί να ξεπεράσει την εμπειρία στη θεία αποκάλυψη. Οι ιστορικοκοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που διαμορφώνουν αυτές τις δύο παραδόσεις διαφέρουν σημαντικά και αναδεικνύονται καθοριστικές για την εξέλιξη της φιλοσοφικής και της θεολογικής σκέψης. Στον Δυτικό Σχολαστικισμό κεντρικές φυσιογνωμίες θεωρούνται ο Αυγουστίνος Ιππώνος, ο Ανσέλμος Καντουρίας, ο Αλβέρτος ο Μέγας και ο Θωμάς Ακινάτης, ενώ σημαντική είναι η επίδραση της αριστοτελικής φιλοσοφίας σε αυτούς. Στον Ανατολικό Σχολαστικισμό βασικοί εκπρόσωποι είναι ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός, ο Ιωάννης Δαμασκηνός, ο Μιχαήλ Ψελλός και ο Γρηγόριος Παλαμάς, με τον τελευταίο να έχει σημαντική θέση και στην Ησυχαστική παράδοση. Η διαμάχη μεταξύ Σχολαστικισμού και Ησυχασμού προσφέρει διαφωτιστικά συμπεράσματα ως προς την θεολογική πρόσληψη της Δύσης και της Ανατολής.","abstract_has_math":false,"creators":["ΣΑΡΑΝΤΕΑ ΚΑΛΛΙΟΠΗ","SARANTEA KALLIOPI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:54Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5360977"],"render_values":[{"text":"uoadl:5360977","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360977","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΣΑΡΑΝΤΕΑ ΚΑΛΛΙΟΠΗ","SARANTEA KALLIOPI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5360977","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360977"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η συγκριτική μελέτη του Δυτικού και Βυζαντινού Σχολαστικισμού αναδεικνύει τις συγκλίσεις και τις αποκλίσεις ανάμεσά τους αναφορικά με τη μεθοδολογία, τη σχέση ανάμεσα σε λογική και πίστη και τη διάκριση της συστηματικής από την εμπειρική θεολογία. Στη Δύση η γνώση συστηματοποιείται και ο Σχολαστικισμός, που αναπτύσσεται στα πανεπιστήμια, βασίζεται στη διαλεκτική μέθοδο και τη χρήση της λογικής για την ερμηνείας της πίστης. Στην Ανατολή η Εκκλησία και τα μοναστικά κέντρα θέτουν στο επίκεντρο τη σύνδεση της θεολογίας με τον αποφατισμό και τη μυστική εμπειρία που οδηγεί στη θέωση. Η λογική υποστηρίζει επικουρικά την πίστη, χωρίς να μπορεί να ξεπεράσει την εμπειρία στη θεία αποκάλυψη. Οι ιστορικοκοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που διαμορφώνουν αυτές τις δύο παραδόσεις διαφέρουν σημαντικά και αναδεικνύονται καθοριστικές για την εξέλιξη της φιλοσοφικής και της θεολογικής σκέψης. Στον Δυτικό Σχολαστικισμό κεντρικές φυσιογνωμίες θεωρούνται ο Αυγουστίνος Ιππώνος, ο Ανσέλμος Καντουρίας, ο Αλβέρτος ο Μέγας και ο Θωμάς Ακινάτης, ενώ σημαντική είναι η επίδραση της αριστοτελικής φιλοσοφίας σε αυτούς. Στον Ανατολικό Σχολαστικισμό βασικοί εκπρόσωποι είναι ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός, ο Ιωάννης Δαμασκηνός, ο Μιχαήλ Ψελλός και ο Γρηγόριος Παλαμάς, με τον τελευταίο να έχει σημαντική θέση και στην Ησυχαστική παράδοση. Η διαμάχη μεταξύ Σχολαστικισμού και Ησυχασμού προσφέρει διαφωτιστικά συμπεράσματα ως προς την θεολογική πρόσληψη της Δύσης και της Ανατολής.","The comparative study of Western and Byzantine Scholasticism highlights the convergences and divergences between them regarding methodology, the relationship between reason and faith, and the distinction between systematic and empirical theology. In the West, knowledge is systemat ized and Scholasticism, which develops in universities, is based on the dialectical method and the use of logic to interpret faith. In the East, the Church and monastic centers place the connection of theology with apotheosis and the mystical experience th at leads to theosis at the center. Reason supports faith as an auxiliary, without being able to surpass experience in divine revelation. The historical, social and political conditions that shape these two traditions differ significantly and prove to be de cisive for the development of philosophical and theological thought. In Western Scholasticism, Augustine of Hippo, Anselm of Cantourias, Albert Magnus and Thomas Aquinas are considered central figures, while the influence of Aristotelian philosophy on them is significant. In Eastern Scholasticism, the main representatives are Gregory of Nazianzus, John of Damascus, Michael Psellos and Gregory Palamas, with the latter also having an important position in the Hesychast tradition. The controversy between Schol asticism and Hesychasm offers illuminating conclusions regarding the theological reception of the West and the East."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Συγκριτική μελέτη του Σχολαστικισμού όπως αναπτύχθηκε στη Δύση και στο Βυζάντιο»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΣΑΡΑΝΤΕΑ ΚΑΛΛΙΟΠΗ","SARANTEA KALLIOPI"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η συγκριτική μελέτη του Δυτικού και Βυζαντινού Σχολαστικισμού αναδεικνύει τις συγκλίσεις και τις αποκλίσεις ανάμεσά τους αναφορικά με τη μεθοδολογία, τη σχέση ανάμεσα σε λογική και πίστη και τη διάκριση της συστηματικής από την εμπειρική θεολογία. Στη Δύση η γνώση συστηματοποιείται και ο Σχολαστικισμός, που αναπτύσσεται στα πανεπιστήμια, βασίζεται στη διαλεκτική μέθοδο και τη χρήση της λογικής για την ερμηνείας της πίστης. Στην Ανατολή η Εκκλησία και τα μοναστικά κέντρα θέτουν στο επίκεντρο τη σύνδεση της θεολογίας με τον αποφατισμό και τη μυστική εμπειρία που οδηγεί στη θέωση. Η λογική υποστηρίζει επικουρικά την πίστη, χωρίς να μπορεί να ξεπεράσει την εμπειρία στη θεία αποκάλυψη. Οι ιστορικοκοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που διαμορφώνουν αυτές τις δύο παραδόσεις διαφέρουν σημαντικά και αναδεικνύονται καθοριστικές για την εξέλιξη της φιλοσοφικής και της θεολογικής σκέψης. Στον Δυτικό Σχολαστικισμό κεντρικές φυσιογνωμίες θεωρούνται ο Αυγουστίνος Ιππώνος, ο Ανσέλμος Καντουρίας, ο Αλβέρτος ο Μέγας και ο Θωμάς Ακινάτης, ενώ σημαντική είναι η επίδραση της αριστοτελικής φιλοσοφίας σε αυτούς. Στον Ανατολικό Σχολαστικισμό βασικοί εκπρόσωποι είναι ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός, ο Ιωάννης Δαμασκηνός, ο Μιχαήλ Ψελλός και ο Γρηγόριος Παλαμάς, με τον τελευταίο να έχει σημαντική θέση και στην Ησυχαστική παράδοση. Η διαμάχη μεταξύ Σχολαστικισμού και Ησυχασμού προσφέρει διαφωτιστικά συμπεράσματα ως προς την θεολογική πρόσληψη της Δύσης και της Ανατολής.","The comparative study of Western and Byzantine Scholasticism highlights the convergences and divergences between them regarding methodology, the relationship between reason and faith, and the distinction between systematic and empirical theology. In the West, knowledge is systemat ized and Scholasticism, which develops in universities, is based on the dialectical method and the use of logic to interpret faith. In the East, the Church and monastic centers place the connection of theology with apotheosis and the mystical experience th at leads to theosis at the center. Reason supports faith as an auxiliary, without being able to surpass experience in divine revelation. The historical, social and political conditions that shape these two traditions differ significantly and prove to be de cisive for the development of philosophical and theological thought. In Western Scholasticism, Augustine of Hippo, Anselm of Cantourias, Albert Magnus and Thomas Aquinas are considered central figures, while the influence of Aristotelian philosophy on them is significant. In Eastern Scholasticism, the main representatives are Gregory of Nazianzus, John of Damascus, Michael Psellos and Gregory Palamas, with the latter also having an important position in the Hesychast tradition. The controversy between Schol asticism and Hesychasm offers illuminating conclusions regarding the theological reception of the West and the East."],"dc:identifier":["uoadl:5360977","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360977"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["«Συγκριτική μελέτη του Σχολαστικισμού όπως αναπτύχθηκε στη Δύση και στο Βυζάντιο»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:54Z"}