{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5360953"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5360953","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Development of siRNA transporter nanocarriers for the regulation of inflammation","abstract":"Η κατανόηση των μοριακών μηχανισμών που διέπουν τις χρόνιες φλεγμονώδεις αποκρίσεις αποτελεί έναν από τους κεντρικούς πυλώνες της σύγχρονης βιοϊατρικής έρευνας. Η απορρύθμιση των δικτύων κυτταροκινών παίζει καθοριστικό ρόλο στην παθογένεια πλήθους ασθενειών, με ιδιαίτερη έμφαση στις Ιδιοπαθείς Φλεγμονώδεις Νόσους του Εντέρου (ΙΦΝΕ), όπου η παρατεταμένη φλεγμονή οδηγεί συχνά σε μη αναστρέψιμη ιστική βλάβη και ίνωση. Κατά συνέπεια, είναι επιτακτική η ανάπτυξη στοχευμένων θεραπευτικών στρατηγικών που θα μπορούν να παρεμβαίνουν επιλεκτικά σε αυτά τα μονοπάτια, ελαχιστοποιώντας τις συστηματικές παρενέργειες. Ο κυτταροκινικός παράγοντας TL1A (TNFSF15) έχει αναδειχθεί ως ένας από τους πλέον υποσχόμενους στόχους, καθώς δρα ως κεντρικός ρυθμιστής της ανοσολογικής ομοιόστασης και συνδέεται στενά με την προαγωγή της ινωτικής διαδικασίας. Μια σύγχρονη προσέγγιση για τη θεραπεία τέτοιων παθολογιών περιλαμβάνει τη χρήση της τεχνολογίας siRNA για την ειδική αποσιώπηση γονιδίων-στόχων. Ωστόσο, η αποτελεσματική μεταφορά των μορίων siRNA στο εσωτερικό των κυττάρων παραμένει μια πρόκληση, απαιτώντας τη χρήση εξειδικευμένων συστημάτων μεταφοράς, όπως οι λιποσωμικοί νανοφορείς, οι οποίοι προστατεύουν το γενετικό υλικό και διευκολύνουν την κυτταρική του πρόσληψη. Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη δυνατότητα αποσιώπησης του γονιδίου TL1A σε in vitro κυτταρικά μοντέλα εντερικής φλεγμονής. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκαν οι κυτταρικές σειρές HCT116 και Caco-2, καθώς και πρωτογενείς εντερικοί μυοϊνοβλάστες. Η μελέτη επικεντρώθηκε στη βελτιστοποίηση του πρωτοκόλλου μεταφοράς siRNA, συγκρίνοντας τη χρήση του λιποσωμικού συστήματος Lipofectamine 2000 έναντι του πολυμερούς Xfect, υπό συνθήκες φλεγμονής επαγόμενης από τον συνδυασμό των κυτταροκινών IL-1α και TNF-α. Τα πειραματικά αποτελέσματα αποκάλυψαν σημαντικές παραμέτρους που επηρεάζουν τη σταθερότητα του μοντέλου. Παρατηρήθηκε ότι η ίδια η διαδικασία της επιμόλυνσης προκαλεί μη ειδική κυτταρική ενεργοποίηση, αυξάνοντας τα επίπεδα των φλεγμονωδών δεικτών IL-6 και TNF-α, γεγονός που περιπλέκει την αξιολόγηση της θεραπευτικής δράσης του siRNA. Επιπλέον, η χαμηλή ενδογενής έκφραση του TL1A στις χρησιμοποιούμενες κυτταρικές σειρές δυσκόλεψε την καταγραφή στατιστικά σημαντικής αποσιώπησης σε επίπεδο mRNA μέσω qPCR. Ωστόσο, η τροποποίηση του πρωτοκόλλου στη σειρά Caco-2 (διατήρηση των συμπλόκων χωρίς αλλαγή μέσου) έδειξε μια πιο συνεπή τάση μείωσης της έκφρασης της IL-6, υποδηλώνοντας μια πιθανή καταστολή του φλεγμονώδους καταρράκτη. Αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι, αν και η τεχνολογία siRNA παραμένει ένα ισχυρό εργαλείο, η επιτυχία της εξαρτάται άμεσα από τη λεπτή ισορροπία μεταξύ της αποτελεσματικότητας μεταφοράς και της κυτταρικής τοξικότητας. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επιτυχής εφαρμογή της τεχνολογίας siRNA σε μοντέλα φλεγμονής βασίζεται στην αυστηρή βελτιστοποίηση του πειραματικού πρωτοκόλλου. Η εκτενής αντιμετώπιση προβλημάτων που πραγματοποιήθηκε αναδεικνύει ότι η περαιτέρω βελτίωση των νανοσυστημάτων μεταφοράς είναι απαραίτητη, ενδεχομένως μέσω της χρήσης εναλλακτικών κιτ επιμόλυνσης ή της υιοθέτησης φυσικών μεθόδων μεταφοράς για τον μετριασμό των μη ειδικών κυτταρικών αποκρίσεων και της τοξικότητας. Επιπλέον, η χρήση κυτταρικών μοντέλων με υψηλότερη βασική έκφραση του στόχου, παράλληλα με την ενσωμάτωση συμπληρωματικών αναλυτικών τεχνικών για την παρακολούθηση της έκφρασης σε πρωτεϊνικό επίπεδο, αποτελούν απαραίτητα βήματα για τη διασφάλιση ενός σταθερού, αναπαραγώγιμου και επαληθεύσιμου θεραπευτικού αποτελέσματος.","abstract_html":"Η κατανόηση των μοριακών μηχανισμών που διέπουν τις χρόνιες φλεγμονώδεις αποκρίσεις αποτελεί έναν από τους κεντρικούς πυλώνες της σύγχρονης βιοϊατρικής έρευνας. Η απορρύθμιση των δικτύων κυτταροκινών παίζει καθοριστικό ρόλο στην παθογένεια πλήθους ασθενειών, με ιδιαίτερη έμφαση στις Ιδιοπαθείς Φλεγμονώδεις Νόσους του Εντέρου (ΙΦΝΕ), όπου η παρατεταμένη φλεγμονή οδηγεί συχνά σε μη αναστρέψιμη ιστική βλάβη και ίνωση. Κατά συνέπεια, είναι επιτακτική η ανάπτυξη στοχευμένων θεραπευτικών στρατηγικών που θα μπορούν να παρεμβαίνουν επιλεκτικά σε αυτά τα μονοπάτια, ελαχιστοποιώντας τις συστηματικές παρενέργειες. Ο κυτταροκινικός παράγοντας TL1A (TNFSF15) έχει αναδειχθεί ως ένας από τους πλέον υποσχόμενους στόχους, καθώς δρα ως κεντρικός ρυθμιστής της ανοσολογικής ομοιόστασης και συνδέεται στενά με την προαγωγή της ινωτικής διαδικασίας. Μια σύγχρονη προσέγγιση για τη θεραπεία τέτοιων παθολογιών περιλαμβάνει τη χρήση της τεχνολογίας siRNA για την ειδική αποσιώπηση γονιδίων-στόχων. Ωστόσο, η αποτελεσματική μεταφορά των μορίων siRNA στο εσωτερικό των κυττάρων παραμένει μια πρόκληση, απαιτώντας τη χρήση εξειδικευμένων συστημάτων μεταφοράς, όπως οι λιποσωμικοί νανοφορείς, οι οποίοι προστατεύουν το γενετικό υλικό και διευκολύνουν την κυτταρική του πρόσληψη. Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη δυνατότητα αποσιώπησης του γονιδίου TL1A σε in vitro κυτταρικά μοντέλα εντερικής φλεγμονής. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκαν οι κυτταρικές σειρές HCT116 και Caco-2, καθώς και πρωτογενείς εντερικοί μυοϊνοβλάστες. Η μελέτη επικεντρώθηκε στη βελτιστοποίηση του πρωτοκόλλου μεταφοράς siRNA, συγκρίνοντας τη χρήση του λιποσωμικού συστήματος Lipofectamine 2000 έναντι του πολυμερούς Xfect, υπό συνθήκες φλεγμονής επαγόμενης από τον συνδυασμό των κυτταροκινών IL-1α και TNF-α. Τα πειραματικά αποτελέσματα αποκάλυψαν σημαντικές παραμέτρους που επηρεάζουν τη σταθερότητα του μοντέλου. Παρατηρήθηκε ότι η ίδια η διαδικασία της επιμόλυνσης προκαλεί μη ειδική κυτταρική ενεργοποίηση, αυξάνοντας τα επίπεδα των φλεγμονωδών δεικτών IL-6 και TNF-α, γεγονός που περιπλέκει την αξιολόγηση της θεραπευτικής δράσης του siRNA. Επιπλέον, η χαμηλή ενδογενής έκφραση του TL1A στις χρησιμοποιούμενες κυτταρικές σειρές δυσκόλεψε την καταγραφή στατιστικά σημαντικής αποσιώπησης σε επίπεδο mRNA μέσω qPCR. Ωστόσο, η τροποποίηση του πρωτοκόλλου στη σειρά Caco-2 (διατήρηση των συμπλόκων χωρίς αλλαγή μέσου) έδειξε μια πιο συνεπή τάση μείωσης της έκφρασης της IL-6, υποδηλώνοντας μια πιθανή καταστολή του φλεγμονώδους καταρράκτη. Αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι, αν και η τεχνολογία siRNA παραμένει ένα ισχυρό εργαλείο, η επιτυχία της εξαρτάται άμεσα από τη λεπτή ισορροπία μεταξύ της αποτελεσματικότητας μεταφοράς και της κυτταρικής τοξικότητας. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επιτυχής εφαρμογή της τεχνολογίας siRNA σε μοντέλα φλεγμονής βασίζεται στην αυστηρή βελτιστοποίηση του πειραματικού πρωτοκόλλου. Η εκτενής αντιμετώπιση προβλημάτων που πραγματοποιήθηκε αναδεικνύει ότι η περαιτέρω βελτίωση των νανοσυστημάτων μεταφοράς είναι απαραίτητη, ενδεχομένως μέσω της χρήσης εναλλακτικών κιτ επιμόλυνσης ή της υιοθέτησης φυσικών μεθόδων μεταφοράς για τον μετριασμό των μη ειδικών κυτταρικών αποκρίσεων και της τοξικότητας. Επιπλέον, η χρήση κυτταρικών μοντέλων με υψηλότερη βασική έκφραση του στόχου, παράλληλα με την ενσωμάτωση συμπληρωματικών αναλυτικών τεχνικών για την παρακολούθηση της έκφρασης σε πρωτεϊνικό επίπεδο, αποτελούν απαραίτητα βήματα για τη διασφάλιση ενός σταθερού, αναπαραγώγιμου και επαληθεύσιμου θεραπευτικού αποτελέσματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Πρασούλα Κωνσταντίνα-Λήδα","Prasoula Konstantina-Lida"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:54Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5360953"],"render_values":[{"text":"uoadl:5360953","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360953","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πρασούλα Κωνσταντίνα-Λήδα","Prasoula Konstantina-Lida"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5360953","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360953"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η κατανόηση των μοριακών μηχανισμών που διέπουν τις χρόνιες φλεγμονώδεις αποκρίσεις αποτελεί έναν από τους κεντρικούς πυλώνες της σύγχρονης βιοϊατρικής έρευνας. Η απορρύθμιση των δικτύων κυτταροκινών παίζει καθοριστικό ρόλο στην παθογένεια πλήθους ασθενειών, με ιδιαίτερη έμφαση στις Ιδιοπαθείς Φλεγμονώδεις Νόσους του Εντέρου (ΙΦΝΕ), όπου η παρατεταμένη φλεγμονή οδηγεί συχνά σε μη αναστρέψιμη ιστική βλάβη και ίνωση. Κατά συνέπεια, είναι επιτακτική η ανάπτυξη στοχευμένων θεραπευτικών στρατηγικών που θα μπορούν να παρεμβαίνουν επιλεκτικά σε αυτά τα μονοπάτια, ελαχιστοποιώντας τις συστηματικές παρενέργειες. Ο κυτταροκινικός παράγοντας TL1A (TNFSF15) έχει αναδειχθεί ως ένας από τους πλέον υποσχόμενους στόχους, καθώς δρα ως κεντρικός ρυθμιστής της ανοσολογικής ομοιόστασης και συνδέεται στενά με την προαγωγή της ινωτικής διαδικασίας. Μια σύγχρονη προσέγγιση για τη θεραπεία τέτοιων παθολογιών περιλαμβάνει τη χρήση της τεχνολογίας siRNA για την ειδική αποσιώπηση γονιδίων-στόχων. Ωστόσο, η αποτελεσματική μεταφορά των μορίων siRNA στο εσωτερικό των κυττάρων παραμένει μια πρόκληση, απαιτώντας τη χρήση εξειδικευμένων συστημάτων μεταφοράς, όπως οι λιποσωμικοί νανοφορείς, οι οποίοι προστατεύουν το γενετικό υλικό και διευκολύνουν την κυτταρική του πρόσληψη. Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη δυνατότητα αποσιώπησης του γονιδίου TL1A σε in vitro κυτταρικά μοντέλα εντερικής φλεγμονής. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκαν οι κυτταρικές σειρές HCT116 και Caco-2, καθώς και πρωτογενείς εντερικοί μυοϊνοβλάστες. Η μελέτη επικεντρώθηκε στη βελτιστοποίηση του πρωτοκόλλου μεταφοράς siRNA, συγκρίνοντας τη χρήση του λιποσωμικού συστήματος Lipofectamine 2000 έναντι του πολυμερούς Xfect, υπό συνθήκες φλεγμονής επαγόμενης από τον συνδυασμό των κυτταροκινών IL-1α και TNF-α. Τα πειραματικά αποτελέσματα αποκάλυψαν σημαντικές παραμέτρους που επηρεάζουν τη σταθερότητα του μοντέλου. Παρατηρήθηκε ότι η ίδια η διαδικασία της επιμόλυνσης προκαλεί μη ειδική κυτταρική ενεργοποίηση, αυξάνοντας τα επίπεδα των φλεγμονωδών δεικτών IL-6 και TNF-α, γεγονός που περιπλέκει την αξιολόγηση της θεραπευτικής δράσης του siRNA. Επιπλέον, η χαμηλή ενδογενής έκφραση του TL1A στις χρησιμοποιούμενες κυτταρικές σειρές δυσκόλεψε την καταγραφή στατιστικά σημαντικής αποσιώπησης σε επίπεδο mRNA μέσω qPCR. Ωστόσο, η τροποποίηση του πρωτοκόλλου στη σειρά Caco-2 (διατήρηση των συμπλόκων χωρίς αλλαγή μέσου) έδειξε μια πιο συνεπή τάση μείωσης της έκφρασης της IL-6, υποδηλώνοντας μια πιθανή καταστολή του φλεγμονώδους καταρράκτη. Αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι, αν και η τεχνολογία siRNA παραμένει ένα ισχυρό εργαλείο, η επιτυχία της εξαρτάται άμεσα από τη λεπτή ισορροπία μεταξύ της αποτελεσματικότητας μεταφοράς και της κυτταρικής τοξικότητας. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επιτυχής εφαρμογή της τεχνολογίας siRNA σε μοντέλα φλεγμονής βασίζεται στην αυστηρή βελτιστοποίηση του πειραματικού πρωτοκόλλου. Η εκτενής αντιμετώπιση προβλημάτων που πραγματοποιήθηκε αναδεικνύει ότι η περαιτέρω βελτίωση των νανοσυστημάτων μεταφοράς είναι απαραίτητη, ενδεχομένως μέσω της χρήσης εναλλακτικών κιτ επιμόλυνσης ή της υιοθέτησης φυσικών μεθόδων μεταφοράς για τον μετριασμό των μη ειδικών κυτταρικών αποκρίσεων και της τοξικότητας. Επιπλέον, η χρήση κυτταρικών μοντέλων με υψηλότερη βασική έκφραση του στόχου, παράλληλα με την ενσωμάτωση συμπληρωματικών αναλυτικών τεχνικών για την παρακολούθηση της έκφρασης σε πρωτεϊνικό επίπεδο, αποτελούν απαραίτητα βήματα για τη διασφάλιση ενός σταθερού, αναπαραγώγιμου και επαληθεύσιμου θεραπευτικού αποτελέσματος.","Understanding the molecular mechanisms underlying chronic inflammatory responses is one of the central pillars of modern biomedical research. The dysregulation of cytokine networks plays a decisive role in the pathogenesis of a multitude of diseases, with particular emphasis on Inflammatory Bowel Diseases (IBD), where prolonged inflammation often leads to irreversible tissue damage and fibrosis. Consequently, the development of targeted therapeutic strategies that can selectively intervene in these pathways, minimizing systemic side effects, is imperative. The cytokine factor TL1A (TNFSF15) has emerged as one of the most promising targets, as it acts as a central regulator of immune homeostasis and is closely linked to the promotion of the fibrotic process. A modern approach to treating such pathologies involves the use of siRNA technology for the specific silencing of target genes. However, the effective delivery of siRNA molecules into cells remains a challenge, requiring the use of specialized delivery systems, such as liposomal nanocarriers, which protect the genetic material and facilitate its cellular uptake. This thesis explores the possibility of TL1A gene silencing in in vitro cellular models of intestinal inflammation. For this purpose, the HCT116 and Caco-2 cell lines, as well as primary intestinal myofibroblasts, were used. The study focused on optimizing the siRNA transfer protocol, comparing the use of the Lipofectamine 2000 liposomal system versus the Xfect polymer under conditions of inflammation induced by the combination of IL-1α and TNF-α cytokines. The experimental results revealed important parameters that affect the stability of the model. It was observed that the transfection process itself causes non-specific cell activation, increasing the levels of the inflammatory markers IL-6 and TNF-α, which cοmplicates the evaluation of the therapeutic actiοn of siRNA. In addition, the low endogenous expression οf TL1A in the cell lines used made it difficult to record a statistically significant silencing at the mRNA level via qPCR. However, modification of the protocol in the Caco-2 line (maintaining complexes without changing the medium) showed a more consistent trend of decreased IL-6 expression, suggesting a possible suppression of the inflammatory cascade. These findings underscore that, although siRNA technology remains a powerful tool, its success depends directly on the delicate balance between delivery efficiency and cellular toxicity. The study concludes that the successful application of siRNA technology in inflammatory models depends on a rigorous optimization of the experimental protocol. The extensive troubleshooting performed highlights that further refinement of delivery nanosystems is essential, potentially through the use of alternative transfection kits or the adoption of physical delivery methods to mitigate non-specific cellular responses and toxicity. Furthermore, the use of cellular models with higher baseline expression of the target, alongside the integration of complementary analytical techniques to monitor expression at the protein level, are necessary steps to ensure a stable, reproducible, and verifiable therapeutic outcome."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Development of siRNA transporter nanocarriers for the regulation of inflammation"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πρασούλα Κωνσταντίνα-Λήδα","Prasoula Konstantina-Lida"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η κατανόηση των μοριακών μηχανισμών που διέπουν τις χρόνιες φλεγμονώδεις αποκρίσεις αποτελεί έναν από τους κεντρικούς πυλώνες της σύγχρονης βιοϊατρικής έρευνας. Η απορρύθμιση των δικτύων κυτταροκινών παίζει καθοριστικό ρόλο στην παθογένεια πλήθους ασθενειών, με ιδιαίτερη έμφαση στις Ιδιοπαθείς Φλεγμονώδεις Νόσους του Εντέρου (ΙΦΝΕ), όπου η παρατεταμένη φλεγμονή οδηγεί συχνά σε μη αναστρέψιμη ιστική βλάβη και ίνωση. Κατά συνέπεια, είναι επιτακτική η ανάπτυξη στοχευμένων θεραπευτικών στρατηγικών που θα μπορούν να παρεμβαίνουν επιλεκτικά σε αυτά τα μονοπάτια, ελαχιστοποιώντας τις συστηματικές παρενέργειες. Ο κυτταροκινικός παράγοντας TL1A (TNFSF15) έχει αναδειχθεί ως ένας από τους πλέον υποσχόμενους στόχους, καθώς δρα ως κεντρικός ρυθμιστής της ανοσολογικής ομοιόστασης και συνδέεται στενά με την προαγωγή της ινωτικής διαδικασίας. Μια σύγχρονη προσέγγιση για τη θεραπεία τέτοιων παθολογιών περιλαμβάνει τη χρήση της τεχνολογίας siRNA για την ειδική αποσιώπηση γονιδίων-στόχων. Ωστόσο, η αποτελεσματική μεταφορά των μορίων siRNA στο εσωτερικό των κυττάρων παραμένει μια πρόκληση, απαιτώντας τη χρήση εξειδικευμένων συστημάτων μεταφοράς, όπως οι λιποσωμικοί νανοφορείς, οι οποίοι προστατεύουν το γενετικό υλικό και διευκολύνουν την κυτταρική του πρόσληψη. Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη δυνατότητα αποσιώπησης του γονιδίου TL1A σε in vitro κυτταρικά μοντέλα εντερικής φλεγμονής. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκαν οι κυτταρικές σειρές HCT116 και Caco-2, καθώς και πρωτογενείς εντερικοί μυοϊνοβλάστες. Η μελέτη επικεντρώθηκε στη βελτιστοποίηση του πρωτοκόλλου μεταφοράς siRNA, συγκρίνοντας τη χρήση του λιποσωμικού συστήματος Lipofectamine 2000 έναντι του πολυμερούς Xfect, υπό συνθήκες φλεγμονής επαγόμενης από τον συνδυασμό των κυτταροκινών IL-1α και TNF-α. Τα πειραματικά αποτελέσματα αποκάλυψαν σημαντικές παραμέτρους που επηρεάζουν τη σταθερότητα του μοντέλου. Παρατηρήθηκε ότι η ίδια η διαδικασία της επιμόλυνσης προκαλεί μη ειδική κυτταρική ενεργοποίηση, αυξάνοντας τα επίπεδα των φλεγμονωδών δεικτών IL-6 και TNF-α, γεγονός που περιπλέκει την αξιολόγηση της θεραπευτικής δράσης του siRNA. Επιπλέον, η χαμηλή ενδογενής έκφραση του TL1A στις χρησιμοποιούμενες κυτταρικές σειρές δυσκόλεψε την καταγραφή στατιστικά σημαντικής αποσιώπησης σε επίπεδο mRNA μέσω qPCR. Ωστόσο, η τροποποίηση του πρωτοκόλλου στη σειρά Caco-2 (διατήρηση των συμπλόκων χωρίς αλλαγή μέσου) έδειξε μια πιο συνεπή τάση μείωσης της έκφρασης της IL-6, υποδηλώνοντας μια πιθανή καταστολή του φλεγμονώδους καταρράκτη. Αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι, αν και η τεχνολογία siRNA παραμένει ένα ισχυρό εργαλείο, η επιτυχία της εξαρτάται άμεσα από τη λεπτή ισορροπία μεταξύ της αποτελεσματικότητας μεταφοράς και της κυτταρικής τοξικότητας. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επιτυχής εφαρμογή της τεχνολογίας siRNA σε μοντέλα φλεγμονής βασίζεται στην αυστηρή βελτιστοποίηση του πειραματικού πρωτοκόλλου. Η εκτενής αντιμετώπιση προβλημάτων που πραγματοποιήθηκε αναδεικνύει ότι η περαιτέρω βελτίωση των νανοσυστημάτων μεταφοράς είναι απαραίτητη, ενδεχομένως μέσω της χρήσης εναλλακτικών κιτ επιμόλυνσης ή της υιοθέτησης φυσικών μεθόδων μεταφοράς για τον μετριασμό των μη ειδικών κυτταρικών αποκρίσεων και της τοξικότητας. Επιπλέον, η χρήση κυτταρικών μοντέλων με υψηλότερη βασική έκφραση του στόχου, παράλληλα με την ενσωμάτωση συμπληρωματικών αναλυτικών τεχνικών για την παρακολούθηση της έκφρασης σε πρωτεϊνικό επίπεδο, αποτελούν απαραίτητα βήματα για τη διασφάλιση ενός σταθερού, αναπαραγώγιμου και επαληθεύσιμου θεραπευτικού αποτελέσματος.","Understanding the molecular mechanisms underlying chronic inflammatory responses is one of the central pillars of modern biomedical research. The dysregulation of cytokine networks plays a decisive role in the pathogenesis of a multitude of diseases, with particular emphasis on Inflammatory Bowel Diseases (IBD), where prolonged inflammation often leads to irreversible tissue damage and fibrosis. Consequently, the development of targeted therapeutic strategies that can selectively intervene in these pathways, minimizing systemic side effects, is imperative. The cytokine factor TL1A (TNFSF15) has emerged as one of the most promising targets, as it acts as a central regulator of immune homeostasis and is closely linked to the promotion of the fibrotic process. A modern approach to treating such pathologies involves the use of siRNA technology for the specific silencing of target genes. However, the effective delivery of siRNA molecules into cells remains a challenge, requiring the use of specialized delivery systems, such as liposomal nanocarriers, which protect the genetic material and facilitate its cellular uptake. This thesis explores the possibility of TL1A gene silencing in in vitro cellular models of intestinal inflammation. For this purpose, the HCT116 and Caco-2 cell lines, as well as primary intestinal myofibroblasts, were used. The study focused on optimizing the siRNA transfer protocol, comparing the use of the Lipofectamine 2000 liposomal system versus the Xfect polymer under conditions of inflammation induced by the combination of IL-1α and TNF-α cytokines. The experimental results revealed important parameters that affect the stability of the model. It was observed that the transfection process itself causes non-specific cell activation, increasing the levels of the inflammatory markers IL-6 and TNF-α, which cοmplicates the evaluation of the therapeutic actiοn of siRNA. In addition, the low endogenous expression οf TL1A in the cell lines used made it difficult to record a statistically significant silencing at the mRNA level via qPCR. However, modification of the protocol in the Caco-2 line (maintaining complexes without changing the medium) showed a more consistent trend of decreased IL-6 expression, suggesting a possible suppression of the inflammatory cascade. These findings underscore that, although siRNA technology remains a powerful tool, its success depends directly on the delicate balance between delivery efficiency and cellular toxicity. The study concludes that the successful application of siRNA technology in inflammatory models depends on a rigorous optimization of the experimental protocol. The extensive troubleshooting performed highlights that further refinement of delivery nanosystems is essential, potentially through the use of alternative transfection kits or the adoption of physical delivery methods to mitigate non-specific cellular responses and toxicity. Furthermore, the use of cellular models with higher baseline expression of the target, alongside the integration of complementary analytical techniques to monitor expression at the protein level, are necessary steps to ensure a stable, reproducible, and verifiable therapeutic outcome."],"dc:identifier":["uoadl:5360953","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360953"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Development of siRNA transporter nanocarriers for the regulation of inflammation"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:54Z"}