{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5360942"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5360942","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"GDGT liposomes for oral peptide delivery","abstract":"Τα αρχαία αποτελούν διακριτή επικράτεια της ζωής και χαρακτηρίζονται από τη μοναδική δομή των μεμβρανικών τους λιπιδίων, τα οποία φέρουν ισοπρενοειδείς αλυσίδες συνδεδεμένες με αιθερικούς δεσμούς. Χάρη στα ιδιαίτερα αυτά χαρακτηριστικά, τα λιπίδιά τους μπορούν να σχηματίζουν εξαιρετικά σταθερά κυστιδιακά συστήματα, γνωστά ως αρχαιοσώματα. Η παρούσα διπλωματική εργασία εκπονήθηκε στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος LIPIDOSA - FFG Bridge, με στόχο τη διερεύνηση της απορρόφησης, κατανομής, μεταβολισμού και αποβολής (ADME) αρχαιοβακτηριακών λιπιδίων έπειτα από από του στόματος χορήγηση. Για την υποστήριξη αυτού του ευρύτερου στόχου, χρησιμοποιήθηκε ως πρότυπο σύστημα η οκτρεοτίδη ενθυλακωμένη σε αρχαιοσώματα, προκειμένου να μελετηθούν τόσο η συμπεριφορά των αρχαιοβακτηριακών λιπιδίων σε προσομοιωμένα βιολογικά συστήματα όσο και οι προκλήσεις που σχετίζονται με την από του στόματος χορήγηση πεπτιδίων. Στην παρούσα εργασία παρασκευάστηκαν λιποσώματα που περιείχαν λιπίδια glycerol dialkyl glycerol tetraether (GDGT) με τη μέθοδο της μικρορρευστικής ανάμιξης και βελτιστοποιήθηκαν συστηματικά ως προς τη λιπιδική τους σύσταση. Ο χαρακτηρισμός των κυστιδίων πραγματοποιήθηκε με δυναμική σκέδαση φωτός (DLS), με προσδιορισμό του μεγέθους και του δείκτη πολυδιασποράς (PdI), ενώ η ποσοτικοποίηση της οκτρεοτίδης πραγματοποιήθηκε με υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης αντίστροφης φάσης (RP-HPLC). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αποδοτικότητα ενθυλάκωσης της οκτρεοτίδης επηρεάζεται κυρίως από τη σύσταση της μεμβράνης και τις ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις στο σύστημα. Ειδικότερα, ο συνδυασμός ενδιάμεσης περιεκτικότητας σε GDGT με κατάλληλα βελτιστοποιημένο ποσοστό ανιονικών λιπιδίων οδήγησε στον σχηματισμό σταθερών λιποσωμάτων με υψηλή ικανότητα συγκράτησης του πεπτιδίου. Επιπλέον, σε προσομοιωμένα γαστρεντερικά μέσα, η ανάκτηση της οκτρεοτίδης παρέμεινε υψηλή τόσο για την ελεύθερη όσο και για την ενθυλακωμένη μορφή του πεπτιδίου, γεγονός που υποδηλώνει ότι, υπό τις συγκεκριμένες πειραματικές συνθήκες, η αποδόμηση στον αυλό του γαστρεντερικού σωλήνα δεν αποτέλεσε τον κύριο περιοριστικό παράγοντα. Αντίθετα, σε ανακατασκευασμένο μοντέλο εντερικού ιστού, η ενθυλάκωση της οκτρεοτίδης συσχετίστηκε με χαμηλότερη φαινομενική διαπερατότητα σε σύγκριση με την ελεύθερη μορφή της, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι κύριες προκλήσεις ενδέχεται να εντοπίζονται στη μεταφορά διαμέσου του επιθηλίου και/ή στην απελευθέρωση του πεπτιδίου. Συνολικά, τα αρχαιοσώματα αναδεικνύονται ως σταθερή και ευέλικτη πλατφόρμα μεταφοράς για τη χορήγηση φαρμακευτικών ουσιών. Ωστόσο, για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητάς τους στην από του στόματος χορήγηση πεπτιδίων, απαιτείται περαιτέρω βελτιστοποίηση, πιθανώς σε συνδυασμό με στρατηγικές ενίσχυσης της εντερικής απορρόφησης.","abstract_html":"Τα αρχαία αποτελούν διακριτή επικράτεια της ζωής και χαρακτηρίζονται από τη μοναδική δομή των μεμβρανικών τους λιπιδίων, τα οποία φέρουν ισοπρενοειδείς αλυσίδες συνδεδεμένες με αιθερικούς δεσμούς. Χάρη στα ιδιαίτερα αυτά χαρακτηριστικά, τα λιπίδιά τους μπορούν να σχηματίζουν εξαιρετικά σταθερά κυστιδιακά συστήματα, γνωστά ως αρχαιοσώματα. Η παρούσα διπλωματική εργασία εκπονήθηκε στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος LIPIDOSA - FFG Bridge, με στόχο τη διερεύνηση της απορρόφησης, κατανομής, μεταβολισμού και αποβολής (ADME) αρχαιοβακτηριακών λιπιδίων έπειτα από από του στόματος χορήγηση. Για την υποστήριξη αυτού του ευρύτερου στόχου, χρησιμοποιήθηκε ως πρότυπο σύστημα η οκτρεοτίδη ενθυλακωμένη σε αρχαιοσώματα, προκειμένου να μελετηθούν τόσο η συμπεριφορά των αρχαιοβακτηριακών λιπιδίων σε προσομοιωμένα βιολογικά συστήματα όσο και οι προκλήσεις που σχετίζονται με την από του στόματος χορήγηση πεπτιδίων. Στην παρούσα εργασία παρασκευάστηκαν λιποσώματα που περιείχαν λιπίδια glycerol dialkyl glycerol tetraether (GDGT) με τη μέθοδο της μικρορρευστικής ανάμιξης και βελτιστοποιήθηκαν συστηματικά ως προς τη λιπιδική τους σύσταση. Ο χαρακτηρισμός των κυστιδίων πραγματοποιήθηκε με δυναμική σκέδαση φωτός (DLS), με προσδιορισμό του μεγέθους και του δείκτη πολυδιασποράς (PdI), ενώ η ποσοτικοποίηση της οκτρεοτίδης πραγματοποιήθηκε με υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης αντίστροφης φάσης (RP-HPLC). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αποδοτικότητα ενθυλάκωσης της οκτρεοτίδης επηρεάζεται κυρίως από τη σύσταση της μεμβράνης και τις ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις στο σύστημα. Ειδικότερα, ο συνδυασμός ενδιάμεσης περιεκτικότητας σε GDGT με κατάλληλα βελτιστοποιημένο ποσοστό ανιονικών λιπιδίων οδήγησε στον σχηματισμό σταθερών λιποσωμάτων με υψηλή ικανότητα συγκράτησης του πεπτιδίου. Επιπλέον, σε προσομοιωμένα γαστρεντερικά μέσα, η ανάκτηση της οκτρεοτίδης παρέμεινε υψηλή τόσο για την ελεύθερη όσο και για την ενθυλακωμένη μορφή του πεπτιδίου, γεγονός που υποδηλώνει ότι, υπό τις συγκεκριμένες πειραματικές συνθήκες, η αποδόμηση στον αυλό του γαστρεντερικού σωλήνα δεν αποτέλεσε τον κύριο περιοριστικό παράγοντα. Αντίθετα, σε ανακατασκευασμένο μοντέλο εντερικού ιστού, η ενθυλάκωση της οκτρεοτίδης συσχετίστηκε με χαμηλότερη φαινομενική διαπερατότητα σε σύγκριση με την ελεύθερη μορφή της, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι κύριες προκλήσεις ενδέχεται να εντοπίζονται στη μεταφορά διαμέσου του επιθηλίου και/ή στην απελευθέρωση του πεπτιδίου. Συνολικά, τα αρχαιοσώματα αναδεικνύονται ως σταθερή και ευέλικτη πλατφόρμα μεταφοράς για τη χορήγηση φαρμακευτικών ουσιών. Ωστόσο, για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητάς τους στην από του στόματος χορήγηση πεπτιδίων, απαιτείται περαιτέρω βελτιστοποίηση, πιθανώς σε συνδυασμό με στρατηγικές ενίσχυσης της εντερικής απορρόφησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Τομαρά Θεοτόκη","Tomara Theotoki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:54Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5360942"],"render_values":[{"text":"uoadl:5360942","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360942","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τομαρά Θεοτόκη","Tomara Theotoki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5360942","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360942"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα αρχαία αποτελούν διακριτή επικράτεια της ζωής και χαρακτηρίζονται από τη μοναδική δομή των μεμβρανικών τους λιπιδίων, τα οποία φέρουν ισοπρενοειδείς αλυσίδες συνδεδεμένες με αιθερικούς δεσμούς. Χάρη στα ιδιαίτερα αυτά χαρακτηριστικά, τα λιπίδιά τους μπορούν να σχηματίζουν εξαιρετικά σταθερά κυστιδιακά συστήματα, γνωστά ως αρχαιοσώματα. Η παρούσα διπλωματική εργασία εκπονήθηκε στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος LIPIDOSA - FFG Bridge, με στόχο τη διερεύνηση της απορρόφησης, κατανομής, μεταβολισμού και αποβολής (ADME) αρχαιοβακτηριακών λιπιδίων έπειτα από από του στόματος χορήγηση. Για την υποστήριξη αυτού του ευρύτερου στόχου, χρησιμοποιήθηκε ως πρότυπο σύστημα η οκτρεοτίδη ενθυλακωμένη σε αρχαιοσώματα, προκειμένου να μελετηθούν τόσο η συμπεριφορά των αρχαιοβακτηριακών λιπιδίων σε προσομοιωμένα βιολογικά συστήματα όσο και οι προκλήσεις που σχετίζονται με την από του στόματος χορήγηση πεπτιδίων. Στην παρούσα εργασία παρασκευάστηκαν λιποσώματα που περιείχαν λιπίδια glycerol dialkyl glycerol tetraether (GDGT) με τη μέθοδο της μικρορρευστικής ανάμιξης και βελτιστοποιήθηκαν συστηματικά ως προς τη λιπιδική τους σύσταση. Ο χαρακτηρισμός των κυστιδίων πραγματοποιήθηκε με δυναμική σκέδαση φωτός (DLS), με προσδιορισμό του μεγέθους και του δείκτη πολυδιασποράς (PdI), ενώ η ποσοτικοποίηση της οκτρεοτίδης πραγματοποιήθηκε με υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης αντίστροφης φάσης (RP-HPLC). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αποδοτικότητα ενθυλάκωσης της οκτρεοτίδης επηρεάζεται κυρίως από τη σύσταση της μεμβράνης και τις ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις στο σύστημα. Ειδικότερα, ο συνδυασμός ενδιάμεσης περιεκτικότητας σε GDGT με κατάλληλα βελτιστοποιημένο ποσοστό ανιονικών λιπιδίων οδήγησε στον σχηματισμό σταθερών λιποσωμάτων με υψηλή ικανότητα συγκράτησης του πεπτιδίου. Επιπλέον, σε προσομοιωμένα γαστρεντερικά μέσα, η ανάκτηση της οκτρεοτίδης παρέμεινε υψηλή τόσο για την ελεύθερη όσο και για την ενθυλακωμένη μορφή του πεπτιδίου, γεγονός που υποδηλώνει ότι, υπό τις συγκεκριμένες πειραματικές συνθήκες, η αποδόμηση στον αυλό του γαστρεντερικού σωλήνα δεν αποτέλεσε τον κύριο περιοριστικό παράγοντα. Αντίθετα, σε ανακατασκευασμένο μοντέλο εντερικού ιστού, η ενθυλάκωση της οκτρεοτίδης συσχετίστηκε με χαμηλότερη φαινομενική διαπερατότητα σε σύγκριση με την ελεύθερη μορφή της, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι κύριες προκλήσεις ενδέχεται να εντοπίζονται στη μεταφορά διαμέσου του επιθηλίου και/ή στην απελευθέρωση του πεπτιδίου. Συνολικά, τα αρχαιοσώματα αναδεικνύονται ως σταθερή και ευέλικτη πλατφόρμα μεταφοράς για τη χορήγηση φαρμακευτικών ουσιών. Ωστόσο, για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητάς τους στην από του στόματος χορήγηση πεπτιδίων, απαιτείται περαιτέρω βελτιστοποίηση, πιθανώς σε συνδυασμό με στρατηγικές ενίσχυσης της εντερικής απορρόφησης.","Archaea are a distinct domain of life characterized by ether-linked isoprenoid chains in their membrane lipids, which can form highly robust vesicles called “archaeosomes”. On that basis, this thesis was carried out within the FFG Bridge project LIPIDOSA. The project focused on understanding the administration, distribution, metabolism and elimination (ADME) profile and metabolic fate of archaeal lipids after oral administration. To investigate their properties, in vitro, ex vivo, and in vivo models were to be used. To support this broader aim, octreotide encapsulated in archaeosomes was used as a formulation model, allowing for a coherent study of archaeal lipid behavior in relevant test systems as well as the challenges of oral peptide delivery. In this thesis, liposomes containing glycerol dialkyl glycerol tetraether lipids (GDGT) were prepared by microfluidic mixing and methodically optimized with respect to lipid composition. Vesicles were analyzed by dynamic light scattering (DLS) for size and polydispersity index (PdI) and quantified using a validated reversed phase high performance liquid chromatography (RP-HPLC) method for octreotide in lipid matrices. The observations made throughout this thesis suggest that encapsulation efficiency (EE%) depends primarily on membrane composition and electrostatic interactions. A combination of an intermediate GDGT content and an optimized anionic lipid fraction generated stable liposome formation with high peptide retention. Interestingly, in simulated gastrointestinal (GI) media, octreotide recovery remained high for both free and encapsulated peptide. This suggests that luminal degradation was not the dominant limitation under the tested conditions. On the other hand, in a reconstructed intestinal tissue model, encapsulation lowered the apparent permeability compared to free octreotide. Therefore, it indicates that transport and release across the epithelium and/or peptide release at the epithelial interface might be the main bottlenecks. Overall, archaeosomes offer a stable and versatile carrier platform for drug delivery. However, to improve oral uptake, they will likely need more optimization along with absorption-enhancing strategies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["GDGT liposomes for oral peptide delivery"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τομαρά Θεοτόκη","Tomara Theotoki"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Τα αρχαία αποτελούν διακριτή επικράτεια της ζωής και χαρακτηρίζονται από τη μοναδική δομή των μεμβρανικών τους λιπιδίων, τα οποία φέρουν ισοπρενοειδείς αλυσίδες συνδεδεμένες με αιθερικούς δεσμούς. Χάρη στα ιδιαίτερα αυτά χαρακτηριστικά, τα λιπίδιά τους μπορούν να σχηματίζουν εξαιρετικά σταθερά κυστιδιακά συστήματα, γνωστά ως αρχαιοσώματα. Η παρούσα διπλωματική εργασία εκπονήθηκε στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος LIPIDOSA - FFG Bridge, με στόχο τη διερεύνηση της απορρόφησης, κατανομής, μεταβολισμού και αποβολής (ADME) αρχαιοβακτηριακών λιπιδίων έπειτα από από του στόματος χορήγηση. Για την υποστήριξη αυτού του ευρύτερου στόχου, χρησιμοποιήθηκε ως πρότυπο σύστημα η οκτρεοτίδη ενθυλακωμένη σε αρχαιοσώματα, προκειμένου να μελετηθούν τόσο η συμπεριφορά των αρχαιοβακτηριακών λιπιδίων σε προσομοιωμένα βιολογικά συστήματα όσο και οι προκλήσεις που σχετίζονται με την από του στόματος χορήγηση πεπτιδίων. Στην παρούσα εργασία παρασκευάστηκαν λιποσώματα που περιείχαν λιπίδια glycerol dialkyl glycerol tetraether (GDGT) με τη μέθοδο της μικρορρευστικής ανάμιξης και βελτιστοποιήθηκαν συστηματικά ως προς τη λιπιδική τους σύσταση. Ο χαρακτηρισμός των κυστιδίων πραγματοποιήθηκε με δυναμική σκέδαση φωτός (DLS), με προσδιορισμό του μεγέθους και του δείκτη πολυδιασποράς (PdI), ενώ η ποσοτικοποίηση της οκτρεοτίδης πραγματοποιήθηκε με υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης αντίστροφης φάσης (RP-HPLC). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αποδοτικότητα ενθυλάκωσης της οκτρεοτίδης επηρεάζεται κυρίως από τη σύσταση της μεμβράνης και τις ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις στο σύστημα. Ειδικότερα, ο συνδυασμός ενδιάμεσης περιεκτικότητας σε GDGT με κατάλληλα βελτιστοποιημένο ποσοστό ανιονικών λιπιδίων οδήγησε στον σχηματισμό σταθερών λιποσωμάτων με υψηλή ικανότητα συγκράτησης του πεπτιδίου. Επιπλέον, σε προσομοιωμένα γαστρεντερικά μέσα, η ανάκτηση της οκτρεοτίδης παρέμεινε υψηλή τόσο για την ελεύθερη όσο και για την ενθυλακωμένη μορφή του πεπτιδίου, γεγονός που υποδηλώνει ότι, υπό τις συγκεκριμένες πειραματικές συνθήκες, η αποδόμηση στον αυλό του γαστρεντερικού σωλήνα δεν αποτέλεσε τον κύριο περιοριστικό παράγοντα. Αντίθετα, σε ανακατασκευασμένο μοντέλο εντερικού ιστού, η ενθυλάκωση της οκτρεοτίδης συσχετίστηκε με χαμηλότερη φαινομενική διαπερατότητα σε σύγκριση με την ελεύθερη μορφή της, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι κύριες προκλήσεις ενδέχεται να εντοπίζονται στη μεταφορά διαμέσου του επιθηλίου και/ή στην απελευθέρωση του πεπτιδίου. Συνολικά, τα αρχαιοσώματα αναδεικνύονται ως σταθερή και ευέλικτη πλατφόρμα μεταφοράς για τη χορήγηση φαρμακευτικών ουσιών. Ωστόσο, για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητάς τους στην από του στόματος χορήγηση πεπτιδίων, απαιτείται περαιτέρω βελτιστοποίηση, πιθανώς σε συνδυασμό με στρατηγικές ενίσχυσης της εντερικής απορρόφησης.","Archaea are a distinct domain of life characterized by ether-linked isoprenoid chains in their membrane lipids, which can form highly robust vesicles called “archaeosomes”. On that basis, this thesis was carried out within the FFG Bridge project LIPIDOSA. The project focused on understanding the administration, distribution, metabolism and elimination (ADME) profile and metabolic fate of archaeal lipids after oral administration. To investigate their properties, in vitro, ex vivo, and in vivo models were to be used. To support this broader aim, octreotide encapsulated in archaeosomes was used as a formulation model, allowing for a coherent study of archaeal lipid behavior in relevant test systems as well as the challenges of oral peptide delivery. In this thesis, liposomes containing glycerol dialkyl glycerol tetraether lipids (GDGT) were prepared by microfluidic mixing and methodically optimized with respect to lipid composition. Vesicles were analyzed by dynamic light scattering (DLS) for size and polydispersity index (PdI) and quantified using a validated reversed phase high performance liquid chromatography (RP-HPLC) method for octreotide in lipid matrices. The observations made throughout this thesis suggest that encapsulation efficiency (EE%) depends primarily on membrane composition and electrostatic interactions. A combination of an intermediate GDGT content and an optimized anionic lipid fraction generated stable liposome formation with high peptide retention. Interestingly, in simulated gastrointestinal (GI) media, octreotide recovery remained high for both free and encapsulated peptide. This suggests that luminal degradation was not the dominant limitation under the tested conditions. On the other hand, in a reconstructed intestinal tissue model, encapsulation lowered the apparent permeability compared to free octreotide. Therefore, it indicates that transport and release across the epithelium and/or peptide release at the epithelial interface might be the main bottlenecks. Overall, archaeosomes offer a stable and versatile carrier platform for drug delivery. However, to improve oral uptake, they will likely need more optimization along with absorption-enhancing strategies."],"dc:identifier":["uoadl:5360942","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360942"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["GDGT liposomes for oral peptide delivery"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:54Z"}