{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5360909"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5360909","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"International Commercial Arbitration in the Εra of Artificial Intelligence","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στην εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης στη διεθνή εμπορική διαιτησία, καθώς και στις νομικές και ηθικές προκλήσεις, στις ελλείψεις του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου και στους εγγενείς περιορισμούς της ίδιας της τεχνολογίας, οι οποίοι επί του παρόντος παρεμποδίζουν την πλήρη ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στο σύστημα της διαιτησίας. Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στην ανάδειξη της ορθής χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης στη διαιτησία, προκειμένου να καταστεί αποτελεσματικότερη προς όφελος των μερών, να ενισχυθεί ο μηχανισμός εναλλακτικής επίλυσης διαφορών, να ενισχυθεί η νομική ασφάλεια και να διευκολυνθούν οι διεθνείς εμπορικές συναλλαγές. Στο Μέρος Ι, οι θεματικές ενότητες: (i) επιδιώκουν να εξηγήσουν τη λειτουργία της τεχνητής νοημοσύνης και τους διάφορους τύπους της, (ii) αναλύουν τους δύο κύριους τομείς — το εφαρμοστέο δίκαιο και την υποχρεωτική διαιτησία — στους οποίους παρατηρούνται αδυναμίες στις διαιτητικές διαδικασίες, (iii) αξιολογούν πιθανές λύσεις βασισμένες στην τεχνητή νοημοσύνη που έχουν σχεδιαστεί για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας, της ακρίβειας και της λήψης αποφάσεων στη διαιτησία, με σκοπό την εξαγωγή βασικών συμπερασμάτων. Στο Μέρος ΙΙ εξετάζεται μία μελέτη περίπτωσης σχετικά με την υπέρβαση εξουσιών του διαιτητή λόγω της χρήσης τεχνητής νοημοσύνης σε τέτοιο βαθμό ώστε να υπονομεύεται η τελική εξουσία λήψης απόφασης του διαιτητή στην επίδικη καταναλωτική διαφορά. Με βάση αυτό, εξετάζονται τα επιχειρήματα του αιτούντος. Επιπλέον, προσδιορίζονται οι βασικοί κανόνες του Federal Arbitration Act και οι κανόνες καταναλωτικής διαιτησίας — οι οποίοι αποτελούν το εφαρμοστέο δίκαιο στην παρούσα υπόθεση — μαζί με πιθανές ελλείψεις που υπονομεύουν την κανονικότητα και την αποτελεσματικότητα της διαιτητικής διαδικασίας. Πραγματοποιείται επίσης συγκριτική εξέταση της λειτουργίας ενός σχεδόν αυτόνομου και ψηφιακού μη δικαστικού δικαστηρίου στην Κίνα. Η μελέτη εξετάζει περαιτέρω τις νομικές και ηθικές διαστάσεις που προκύπτουν από την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης στη διαιτησία, συμπεριλαμβανομένων της διαφάνειας, της δικαιοσύνης, της προστασίας δεδομένων και των πιθανών κινδύνων για τον ρόλο του διαιτητή. Τέλος, παρουσιάζονται τα συμπεράσματα, καθώς και ένας ευρύτερος προβληματισμός σχετικά με την ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στη διαιτησία. Από τη μία πλευρά, ο πρωταρχικός στόχος είναι ο εκσυγχρονισμός και η αναβάθμιση της διαιτησίας, προς όφελος όλων των συμμετεχόντων, του ίδιου του μηχανισμού διαιτησίας και, ευρύτερα, με σκοπό την επίτευξη της βέλτιστης αποτελεσματικότητας. Από την άλλη πλευρά, οι προκλήσεις της ενσωμάτωσης της τεχνητής νοημοσύνης είναι σημαντικές και απαιτούν προσεκτική διαχείριση, ενίσχυση του νομοθετικού πλαισίου και ενισχυμένη διεθνή συνεργασία μεταξύ των κρατών και των αρμόδιων θεσμών των Ηνωμένων Εθνών. Τέλος, τονίζεται ότι η διαχείριση αυτών των προκλήσεων μπορεί να επιτευχθεί μέσω μιας ανθρωποκεντρικής προσέγγισης που διασφαλίζει τη δικαιοσύνη, την ηθική και τα δικαιώματα όλων των συναλλασσομένων μερών.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στην εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης στη διεθνή εμπορική διαιτησία, καθώς και στις νομικές και ηθικές προκλήσεις, στις ελλείψεις του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου και στους εγγενείς περιορισμούς της ίδιας της τεχνολογίας, οι οποίοι επί του παρόντος παρεμποδίζουν την πλήρη ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στο σύστημα της διαιτησίας. Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στην ανάδειξη της ορθής χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης στη διαιτησία, προκειμένου να καταστεί αποτελεσματικότερη προς όφελος των μερών, να ενισχυθεί ο μηχανισμός εναλλακτικής επίλυσης διαφορών, να ενισχυθεί η νομική ασφάλεια και να διευκολυνθούν οι διεθνείς εμπορικές συναλλαγές. Στο Μέρος Ι, οι θεματικές ενότητες: (i) επιδιώκουν να εξηγήσουν τη λειτουργία της τεχνητής νοημοσύνης και τους διάφορους τύπους της, (ii) αναλύουν τους δύο κύριους τομείς — το εφαρμοστέο δίκαιο και την υποχρεωτική διαιτησία — στους οποίους παρατηρούνται αδυναμίες στις διαιτητικές διαδικασίες, (iii) αξιολογούν πιθανές λύσεις βασισμένες στην τεχνητή νοημοσύνη που έχουν σχεδιαστεί για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας, της ακρίβειας και της λήψης αποφάσεων στη διαιτησία, με σκοπό την εξαγωγή βασικών συμπερασμάτων. Στο Μέρος ΙΙ εξετάζεται μία μελέτη περίπτωσης σχετικά με την υπέρβαση εξουσιών του διαιτητή λόγω της χρήσης τεχνητής νοημοσύνης σε τέτοιο βαθμό ώστε να υπονομεύεται η τελική εξουσία λήψης απόφασης του διαιτητή στην επίδικη καταναλωτική διαφορά. Με βάση αυτό, εξετάζονται τα επιχειρήματα του αιτούντος. Επιπλέον, προσδιορίζονται οι βασικοί κανόνες του Federal Arbitration Act και οι κανόνες καταναλωτικής διαιτησίας — οι οποίοι αποτελούν το εφαρμοστέο δίκαιο στην παρούσα υπόθεση — μαζί με πιθανές ελλείψεις που υπονομεύουν την κανονικότητα και την αποτελεσματικότητα της διαιτητικής διαδικασίας. Πραγματοποιείται επίσης συγκριτική εξέταση της λειτουργίας ενός σχεδόν αυτόνομου και ψηφιακού μη δικαστικού δικαστηρίου στην Κίνα. Η μελέτη εξετάζει περαιτέρω τις νομικές και ηθικές διαστάσεις που προκύπτουν από την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης στη διαιτησία, συμπεριλαμβανομένων της διαφάνειας, της δικαιοσύνης, της προστασίας δεδομένων και των πιθανών κινδύνων για τον ρόλο του διαιτητή. Τέλος, παρουσιάζονται τα συμπεράσματα, καθώς και ένας ευρύτερος προβληματισμός σχετικά με την ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στη διαιτησία. Από τη μία πλευρά, ο πρωταρχικός στόχος είναι ο εκσυγχρονισμός και η αναβάθμιση της διαιτησίας, προς όφελος όλων των συμμετεχόντων, του ίδιου του μηχανισμού διαιτησίας και, ευρύτερα, με σκοπό την επίτευξη της βέλτιστης αποτελεσματικότητας. Από την άλλη πλευρά, οι προκλήσεις της ενσωμάτωσης της τεχνητής νοημοσύνης είναι σημαντικές και απαιτούν προσεκτική διαχείριση, ενίσχυση του νομοθετικού πλαισίου και ενισχυμένη διεθνή συνεργασία μεταξύ των κρατών και των αρμόδιων θεσμών των Ηνωμένων Εθνών. Τέλος, τονίζεται ότι η διαχείριση αυτών των προκλήσεων μπορεί να επιτευχθεί μέσω μιας ανθρωποκεντρικής προσέγγισης που διασφαλίζει τη δικαιοσύνη, την ηθική και τα δικαιώματα όλων των συναλλασσομένων μερών.","abstract_has_math":false,"creators":["ΓΚΙΝΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ-ΕΥΤΥΧΙΑ","GKINIKI EIRINI-EFTYCHIA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:53Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5360909"],"render_values":[{"text":"uoadl:5360909","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360909","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΓΚΙΝΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ-ΕΥΤΥΧΙΑ","GKINIKI EIRINI-EFTYCHIA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5360909","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360909"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στην εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης στη διεθνή εμπορική διαιτησία, καθώς και στις νομικές και ηθικές προκλήσεις, στις ελλείψεις του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου και στους εγγενείς περιορισμούς της ίδιας της τεχνολογίας, οι οποίοι επί του παρόντος παρεμποδίζουν την πλήρη ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στο σύστημα της διαιτησίας. Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στην ανάδειξη της ορθής χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης στη διαιτησία, προκειμένου να καταστεί αποτελεσματικότερη προς όφελος των μερών, να ενισχυθεί ο μηχανισμός εναλλακτικής επίλυσης διαφορών, να ενισχυθεί η νομική ασφάλεια και να διευκολυνθούν οι διεθνείς εμπορικές συναλλαγές. Στο Μέρος Ι, οι θεματικές ενότητες: (i) επιδιώκουν να εξηγήσουν τη λειτουργία της τεχνητής νοημοσύνης και τους διάφορους τύπους της, (ii) αναλύουν τους δύο κύριους τομείς — το εφαρμοστέο δίκαιο και την υποχρεωτική διαιτησία — στους οποίους παρατηρούνται αδυναμίες στις διαιτητικές διαδικασίες, (iii) αξιολογούν πιθανές λύσεις βασισμένες στην τεχνητή νοημοσύνη που έχουν σχεδιαστεί για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας, της ακρίβειας και της λήψης αποφάσεων στη διαιτησία, με σκοπό την εξαγωγή βασικών συμπερασμάτων. Στο Μέρος ΙΙ εξετάζεται μία μελέτη περίπτωσης σχετικά με την υπέρβαση εξουσιών του διαιτητή λόγω της χρήσης τεχνητής νοημοσύνης σε τέτοιο βαθμό ώστε να υπονομεύεται η τελική εξουσία λήψης απόφασης του διαιτητή στην επίδικη καταναλωτική διαφορά. Με βάση αυτό, εξετάζονται τα επιχειρήματα του αιτούντος. Επιπλέον, προσδιορίζονται οι βασικοί κανόνες του Federal Arbitration Act και οι κανόνες καταναλωτικής διαιτησίας — οι οποίοι αποτελούν το εφαρμοστέο δίκαιο στην παρούσα υπόθεση — μαζί με πιθανές ελλείψεις που υπονομεύουν την κανονικότητα και την αποτελεσματικότητα της διαιτητικής διαδικασίας. Πραγματοποιείται επίσης συγκριτική εξέταση της λειτουργίας ενός σχεδόν αυτόνομου και ψηφιακού μη δικαστικού δικαστηρίου στην Κίνα. Η μελέτη εξετάζει περαιτέρω τις νομικές και ηθικές διαστάσεις που προκύπτουν από την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης στη διαιτησία, συμπεριλαμβανομένων της διαφάνειας, της δικαιοσύνης, της προστασίας δεδομένων και των πιθανών κινδύνων για τον ρόλο του διαιτητή. Τέλος, παρουσιάζονται τα συμπεράσματα, καθώς και ένας ευρύτερος προβληματισμός σχετικά με την ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στη διαιτησία. Από τη μία πλευρά, ο πρωταρχικός στόχος είναι ο εκσυγχρονισμός και η αναβάθμιση της διαιτησίας, προς όφελος όλων των συμμετεχόντων, του ίδιου του μηχανισμού διαιτησίας και, ευρύτερα, με σκοπό την επίτευξη της βέλτιστης αποτελεσματικότητας. Από την άλλη πλευρά, οι προκλήσεις της ενσωμάτωσης της τεχνητής νοημοσύνης είναι σημαντικές και απαιτούν προσεκτική διαχείριση, ενίσχυση του νομοθετικού πλαισίου και ενισχυμένη διεθνή συνεργασία μεταξύ των κρατών και των αρμόδιων θεσμών των Ηνωμένων Εθνών. Τέλος, τονίζεται ότι η διαχείριση αυτών των προκλήσεων μπορεί να επιτευχθεί μέσω μιας ανθρωποκεντρικής προσέγγισης που διασφαλίζει τη δικαιοσύνη, την ηθική και τα δικαιώματα όλων των συναλλασσομένων μερών.","This dissertation focuses on the application of AI in commercial arbitration, as well as the legal and ethical challenges, the shortcomings in the current legislative framework, and the inherent limitations of the technology itself, which at present hinder the full integration of AI into the arbitration system. This study aims at demonstrating the appropriate use of AI in arbitration in order to make it more efficient for the benefit of the parties, to strengthen the alternative dispute resolution mechanism, to enhance legal certainty, and to facilitate international commercial transactions. In Part I, the thematic sections: (i) seek to explain the functioning of AI and its various types, (ii) analyze the two main areas—governing law, forced arbitration—in which weaknesses in arbitration proceedings are observed, (iii) evaluate AI-based potential solutions designed to enhance efficiency, accuracy, and decision-making in arbitration, with the aim of drawing key conclusions. In Part II, a case study analysis is addressed concerning the arbitrator’s excess of powers due to the use of AI to such an extent that it undermines the arbitrator’s ultimate decision-making authority in the consumer dispute at hand. On this basis, the petitioner’s arguments are examined. In addition, the core rules of the Federal Arbitration Act and consumer arbitration rules—being the applicable law in this case—are identified, together with possible deficiencies that undermine the regularity and effectiveness of the arbitral process. A comparative examination is also made of the operation of a nearly autonomous and digital non-judicial court in China. The study further considers the legal and ethical dimensions arising from AI deployment in arbitration, including transparency, fairness, data protection, and potential risks to the arbitrator’s role.. Finally, the conclusions are outlined, along with a broader reflection on the integration of AI in arbitration. On the one hand, the primary objective is the modernization and upgrading of arbitration, for the benefit of all participants, the arbitration mechanism itself, and, more broadly, with the aim of achieving optimal effectiveness. On the other hand, the challenges of AI integration are substantial and require careful management, strengthening of the legislative framework, and enhanced international cooperation among States and the competent UN institutions. Lastly, it is emphasized that the management of these challenges can be achieved through a human-centric approach that safeguards fairness, ethics, and the rights of all market participants."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["International Commercial Arbitration in the Εra of Artificial Intelligence"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΓΚΙΝΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ-ΕΥΤΥΧΙΑ","GKINIKI EIRINI-EFTYCHIA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στην εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης στη διεθνή εμπορική διαιτησία, καθώς και στις νομικές και ηθικές προκλήσεις, στις ελλείψεις του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου και στους εγγενείς περιορισμούς της ίδιας της τεχνολογίας, οι οποίοι επί του παρόντος παρεμποδίζουν την πλήρη ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στο σύστημα της διαιτησίας. Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στην ανάδειξη της ορθής χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης στη διαιτησία, προκειμένου να καταστεί αποτελεσματικότερη προς όφελος των μερών, να ενισχυθεί ο μηχανισμός εναλλακτικής επίλυσης διαφορών, να ενισχυθεί η νομική ασφάλεια και να διευκολυνθούν οι διεθνείς εμπορικές συναλλαγές. Στο Μέρος Ι, οι θεματικές ενότητες: (i) επιδιώκουν να εξηγήσουν τη λειτουργία της τεχνητής νοημοσύνης και τους διάφορους τύπους της, (ii) αναλύουν τους δύο κύριους τομείς — το εφαρμοστέο δίκαιο και την υποχρεωτική διαιτησία — στους οποίους παρατηρούνται αδυναμίες στις διαιτητικές διαδικασίες, (iii) αξιολογούν πιθανές λύσεις βασισμένες στην τεχνητή νοημοσύνη που έχουν σχεδιαστεί για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας, της ακρίβειας και της λήψης αποφάσεων στη διαιτησία, με σκοπό την εξαγωγή βασικών συμπερασμάτων. Στο Μέρος ΙΙ εξετάζεται μία μελέτη περίπτωσης σχετικά με την υπέρβαση εξουσιών του διαιτητή λόγω της χρήσης τεχνητής νοημοσύνης σε τέτοιο βαθμό ώστε να υπονομεύεται η τελική εξουσία λήψης απόφασης του διαιτητή στην επίδικη καταναλωτική διαφορά. Με βάση αυτό, εξετάζονται τα επιχειρήματα του αιτούντος. Επιπλέον, προσδιορίζονται οι βασικοί κανόνες του Federal Arbitration Act και οι κανόνες καταναλωτικής διαιτησίας — οι οποίοι αποτελούν το εφαρμοστέο δίκαιο στην παρούσα υπόθεση — μαζί με πιθανές ελλείψεις που υπονομεύουν την κανονικότητα και την αποτελεσματικότητα της διαιτητικής διαδικασίας. Πραγματοποιείται επίσης συγκριτική εξέταση της λειτουργίας ενός σχεδόν αυτόνομου και ψηφιακού μη δικαστικού δικαστηρίου στην Κίνα. Η μελέτη εξετάζει περαιτέρω τις νομικές και ηθικές διαστάσεις που προκύπτουν από την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης στη διαιτησία, συμπεριλαμβανομένων της διαφάνειας, της δικαιοσύνης, της προστασίας δεδομένων και των πιθανών κινδύνων για τον ρόλο του διαιτητή. Τέλος, παρουσιάζονται τα συμπεράσματα, καθώς και ένας ευρύτερος προβληματισμός σχετικά με την ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στη διαιτησία. Από τη μία πλευρά, ο πρωταρχικός στόχος είναι ο εκσυγχρονισμός και η αναβάθμιση της διαιτησίας, προς όφελος όλων των συμμετεχόντων, του ίδιου του μηχανισμού διαιτησίας και, ευρύτερα, με σκοπό την επίτευξη της βέλτιστης αποτελεσματικότητας. Από την άλλη πλευρά, οι προκλήσεις της ενσωμάτωσης της τεχνητής νοημοσύνης είναι σημαντικές και απαιτούν προσεκτική διαχείριση, ενίσχυση του νομοθετικού πλαισίου και ενισχυμένη διεθνή συνεργασία μεταξύ των κρατών και των αρμόδιων θεσμών των Ηνωμένων Εθνών. Τέλος, τονίζεται ότι η διαχείριση αυτών των προκλήσεων μπορεί να επιτευχθεί μέσω μιας ανθρωποκεντρικής προσέγγισης που διασφαλίζει τη δικαιοσύνη, την ηθική και τα δικαιώματα όλων των συναλλασσομένων μερών.","This dissertation focuses on the application of AI in commercial arbitration, as well as the legal and ethical challenges, the shortcomings in the current legislative framework, and the inherent limitations of the technology itself, which at present hinder the full integration of AI into the arbitration system. This study aims at demonstrating the appropriate use of AI in arbitration in order to make it more efficient for the benefit of the parties, to strengthen the alternative dispute resolution mechanism, to enhance legal certainty, and to facilitate international commercial transactions. In Part I, the thematic sections: (i) seek to explain the functioning of AI and its various types, (ii) analyze the two main areas—governing law, forced arbitration—in which weaknesses in arbitration proceedings are observed, (iii) evaluate AI-based potential solutions designed to enhance efficiency, accuracy, and decision-making in arbitration, with the aim of drawing key conclusions. In Part II, a case study analysis is addressed concerning the arbitrator’s excess of powers due to the use of AI to such an extent that it undermines the arbitrator’s ultimate decision-making authority in the consumer dispute at hand. On this basis, the petitioner’s arguments are examined. In addition, the core rules of the Federal Arbitration Act and consumer arbitration rules—being the applicable law in this case—are identified, together with possible deficiencies that undermine the regularity and effectiveness of the arbitral process. A comparative examination is also made of the operation of a nearly autonomous and digital non-judicial court in China. The study further considers the legal and ethical dimensions arising from AI deployment in arbitration, including transparency, fairness, data protection, and potential risks to the arbitrator’s role.. Finally, the conclusions are outlined, along with a broader reflection on the integration of AI in arbitration. On the one hand, the primary objective is the modernization and upgrading of arbitration, for the benefit of all participants, the arbitration mechanism itself, and, more broadly, with the aim of achieving optimal effectiveness. On the other hand, the challenges of AI integration are substantial and require careful management, strengthening of the legislative framework, and enhanced international cooperation among States and the competent UN institutions. Lastly, it is emphasized that the management of these challenges can be achieved through a human-centric approach that safeguards fairness, ethics, and the rights of all market participants."],"dc:identifier":["uoadl:5360909","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360909"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["International Commercial Arbitration in the Εra of Artificial Intelligence"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:53Z"}