{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5360104"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5360104","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κλινικά χαρακτηριστικά και εργαστηριακά ευρήματα μετά τη νοσηλεία σε ΜΕΘ των ασθενών που αναπτύσσουν χρόνιο πόνο","abstract":"Υπόβαθρο: Ο χρόνιος πόνος αποτελεί συχνή εκδήλωση του συνδρόμου μετά από νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όμως τα χαρακτηριστικά του στους επιζώντες της ΜΕΘ δεν έχουν περιγραφεί επαρκώς. Σκοπός της μελέτης: Να εκτιμηθούν η συχνότητα, η ανατομική κατανομή και η ένταση του χρόνιου πόνου τρεις μήνες μετά την έξοδο από τη ΜΕΘ, καθώς και να διερευνηθούν κλινικοί και εργαστηριακοί παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνισή του. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε προοπτική, μονοκεντρική μελέτη κοόρτης σε ενήλικες ασθενείς με παραμονή στη ΜΕΘ ≥24 ώρες. Δεδομένα καταγράφηκαν κατά την εισαγωγή και την έξοδο από τη ΜΕΘ, με επανεκτίμηση στους 3 μήνες. Μετρήσεις: Καταγράφηκε η παρουσία χρόνιου πόνου στην παρακολούθηση. Η ένταση και τα χαρακτηριστικά του πόνου αξιολογήθηκαν με το Short Form McGill Pain Questionnaire και με αριθμητική κλίμακα αξιολόγησης (NRS). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 92 επιζώντες της ΜΕΘ. Στους 3 μήνες, χρόνιος πόνος αναφέρθηκε από το 40,2%, με μέση τιμή NRS 3,16. Οι συχνότερες εντοπίσεις ήταν η οσφυϊκή χώρα (31,9%), οι ώμοι (21,3%) και οι μετεγχειρητικές περιοχές (21,3%). Καμία εργαστηριακή παράμετρος δεν συσχετίστηκε στατιστικά σημαντικά με τον χρόνιο πόνο. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η χορήγηση αγγειοσυσπαστικών και η μεγαλύτερη διάρκεια μηχανικού αερισμού συσχετίστηκαν ανεξάρτητα με αυξημένη πιθανότητα χρόνιου πόνου (OR 3,58, 95% ΔΕ 2,61–26,68 και OR 3,07, 95% ΔΕ 1,12–8,39, αντίστοιχα), ενώ η συστηματική σωματική δραστηριότητα είχε προστατευτική συσχέτιση (OR 0,13, 95% ΔΕ 0,04–0,41). Στη μονοπαραγοντική ανάλυση, σημαντικοί δείκτες ήταν η παρατεταμένη μηχανική υποστήριξη αναπνοής, η σήψη, η μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ, υψηλότερες τιμές πόνου κατά την έξοδο από τη ΜΕΘ και οι συννοσηρότητες υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης και χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Συμπεράσματα: Ο χρόνιος πόνος αφορά σημαντικό ποσοστό επιζώντων της ΜΕΘ στους 3 μήνες, με συχνότερη εντόπιση σε αξονικές περιοχές και στους ώμους. Η έκθεση σε αγγειοσυσπαστικά, η παρατεταμένη μηχανική αναπνευστική υποστήριξη και η χαμηλή σωματική δραστηριότητα αποτελούν ανεξάρτητους προγνωστικούς παράγοντες, υποστηρίζοντας την ανάγκη πρώιμης αναγνώρισης ασθενών υψηλού κινδύνου και στοχευμένων παρεμβάσεων αποκατάστασης.","abstract_html":"Υπόβαθρο: Ο χρόνιος πόνος αποτελεί συχνή εκδήλωση του συνδρόμου μετά από νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όμως τα χαρακτηριστικά του στους επιζώντες της ΜΕΘ δεν έχουν περιγραφεί επαρκώς. Σκοπός της μελέτης: Να εκτιμηθούν η συχνότητα, η ανατομική κατανομή και η ένταση του χρόνιου πόνου τρεις μήνες μετά την έξοδο από τη ΜΕΘ, καθώς και να διερευνηθούν κλινικοί και εργαστηριακοί παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνισή του. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε προοπτική, μονοκεντρική μελέτη κοόρτης σε ενήλικες ασθενείς με παραμονή στη ΜΕΘ ≥24 ώρες. Δεδομένα καταγράφηκαν κατά την εισαγωγή και την έξοδο από τη ΜΕΘ, με επανεκτίμηση στους 3 μήνες. Μετρήσεις: Καταγράφηκε η παρουσία χρόνιου πόνου στην παρακολούθηση. Η ένταση και τα χαρακτηριστικά του πόνου αξιολογήθηκαν με το Short Form McGill Pain Questionnaire και με αριθμητική κλίμακα αξιολόγησης (NRS). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 92 επιζώντες της ΜΕΘ. Στους 3 μήνες, χρόνιος πόνος αναφέρθηκε από το 40,2%, με μέση τιμή NRS 3,16. Οι συχνότερες εντοπίσεις ήταν η οσφυϊκή χώρα (31,9%), οι ώμοι (21,3%) και οι μετεγχειρητικές περιοχές (21,3%). Καμία εργαστηριακή παράμετρος δεν συσχετίστηκε στατιστικά σημαντικά με τον χρόνιο πόνο. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η χορήγηση αγγειοσυσπαστικών και η μεγαλύτερη διάρκεια μηχανικού αερισμού συσχετίστηκαν ανεξάρτητα με αυξημένη πιθανότητα χρόνιου πόνου (OR 3,58, 95% ΔΕ 2,61–26,68 και OR 3,07, 95% ΔΕ 1,12–8,39, αντίστοιχα), ενώ η συστηματική σωματική δραστηριότητα είχε προστατευτική συσχέτιση (OR 0,13, 95% ΔΕ 0,04–0,41). Στη μονοπαραγοντική ανάλυση, σημαντικοί δείκτες ήταν η παρατεταμένη μηχανική υποστήριξη αναπνοής, η σήψη, η μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ, υψηλότερες τιμές πόνου κατά την έξοδο από τη ΜΕΘ και οι συννοσηρότητες υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης και χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Συμπεράσματα: Ο χρόνιος πόνος αφορά σημαντικό ποσοστό επιζώντων της ΜΕΘ στους 3 μήνες, με συχνότερη εντόπιση σε αξονικές περιοχές και στους ώμους. Η έκθεση σε αγγειοσυσπαστικά, η παρατεταμένη μηχανική αναπνευστική υποστήριξη και η χαμηλή σωματική δραστηριότητα αποτελούν ανεξάρτητους προγνωστικούς παράγοντες, υποστηρίζοντας την ανάγκη πρώιμης αναγνώρισης ασθενών υψηλού κινδύνου και στοχευμένων παρεμβάσεων αποκατάστασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μηλιώνης Ορέστης-Ιωάννης","Milionis Orestis-Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5360104"],"render_values":[{"text":"uoadl:5360104","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360104","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μηλιώνης Ορέστης-Ιωάννης","Milionis Orestis-Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5360104","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360104"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο: Ο χρόνιος πόνος αποτελεί συχνή εκδήλωση του συνδρόμου μετά από νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όμως τα χαρακτηριστικά του στους επιζώντες της ΜΕΘ δεν έχουν περιγραφεί επαρκώς. Σκοπός της μελέτης: Να εκτιμηθούν η συχνότητα, η ανατομική κατανομή και η ένταση του χρόνιου πόνου τρεις μήνες μετά την έξοδο από τη ΜΕΘ, καθώς και να διερευνηθούν κλινικοί και εργαστηριακοί παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνισή του. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε προοπτική, μονοκεντρική μελέτη κοόρτης σε ενήλικες ασθενείς με παραμονή στη ΜΕΘ ≥24 ώρες. Δεδομένα καταγράφηκαν κατά την εισαγωγή και την έξοδο από τη ΜΕΘ, με επανεκτίμηση στους 3 μήνες. Μετρήσεις: Καταγράφηκε η παρουσία χρόνιου πόνου στην παρακολούθηση. Η ένταση και τα χαρακτηριστικά του πόνου αξιολογήθηκαν με το Short Form McGill Pain Questionnaire και με αριθμητική κλίμακα αξιολόγησης (NRS). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 92 επιζώντες της ΜΕΘ. Στους 3 μήνες, χρόνιος πόνος αναφέρθηκε από το 40,2%, με μέση τιμή NRS 3,16. Οι συχνότερες εντοπίσεις ήταν η οσφυϊκή χώρα (31,9%), οι ώμοι (21,3%) και οι μετεγχειρητικές περιοχές (21,3%). Καμία εργαστηριακή παράμετρος δεν συσχετίστηκε στατιστικά σημαντικά με τον χρόνιο πόνο. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η χορήγηση αγγειοσυσπαστικών και η μεγαλύτερη διάρκεια μηχανικού αερισμού συσχετίστηκαν ανεξάρτητα με αυξημένη πιθανότητα χρόνιου πόνου (OR 3,58, 95% ΔΕ 2,61–26,68 και OR 3,07, 95% ΔΕ 1,12–8,39, αντίστοιχα), ενώ η συστηματική σωματική δραστηριότητα είχε προστατευτική συσχέτιση (OR 0,13, 95% ΔΕ 0,04–0,41). Στη μονοπαραγοντική ανάλυση, σημαντικοί δείκτες ήταν η παρατεταμένη μηχανική υποστήριξη αναπνοής, η σήψη, η μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ, υψηλότερες τιμές πόνου κατά την έξοδο από τη ΜΕΘ και οι συννοσηρότητες υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης και χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Συμπεράσματα: Ο χρόνιος πόνος αφορά σημαντικό ποσοστό επιζώντων της ΜΕΘ στους 3 μήνες, με συχνότερη εντόπιση σε αξονικές περιοχές και στους ώμους. Η έκθεση σε αγγειοσυσπαστικά, η παρατεταμένη μηχανική αναπνευστική υποστήριξη και η χαμηλή σωματική δραστηριότητα αποτελούν ανεξάρτητους προγνωστικούς παράγοντες, υποστηρίζοντας την ανάγκη πρώιμης αναγνώρισης ασθενών υψηλού κινδύνου και στοχευμένων παρεμβάσεων αποκατάστασης.","Background: Chronic pain is a frequent sequela of post intensive care syndrome, yet its characteristics among ICU survivors are not fully defined. Objectives: To determine the frequency, anatomical distribution, and intensity of chronic pain three months after ICU discharge, and to explore clinical and laboratory factors associated with its development. Methods: We conducted a prospective, single center cohort study including adults admitted to the ICU for at least 24 hours. Data were collected at ICU admission and discharge, with follow-up assessment at three months. Measurements: Chronic pain status was documented at follow-up. Pain intensity and characteristics were evaluated using the Short Form McGill Pain Questionnaire and a numeric rating scale (NRS). Results: A total of 92 ICU survivors were included. At three months, 40.2% reported chronic pain, with a mean NRS score of 3.16. The most commonly affected areas were the lower back (31.9%), shoulders (21.3%), and postsurgical sites (21.3%). No laboratory measure showed a statistically significant association with chronic pain. In multivariable analysis, vasopressor administration and longer duration of mechanical ventilation were independently linked to higher odds of chronic pain (OR 3.58, 95% CI 2.61–26.68; and OR 3.07, 95% CI 1.12–8.39), whereas regular physical activity was associated with lower odds (OR 0.13, 95% CI 0.04–0.41). Variables associated with chronic pain in univariate analyses included prolonged mechanical ventilation, sepsis, longer ICU length of stay, higher pain scores at ICU discharge, and comorbid hypertension, diabetes, and chronic obstructive pulmonary disease. Conclusions: Chronic pain affects a substantial proportion of ICU survivors at three months, most often involving axial and shoulder regions. Vasopressor exposure, extended mechanical ventilation, and low habitual physical activity independently predict chronic pain, supporting the need for early identification of high-risk patients and targeted rehabilitation strategies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κλινικά χαρακτηριστικά και εργαστηριακά ευρήματα μετά τη νοσηλεία σε ΜΕΘ των ασθενών που αναπτύσσουν χρόνιο πόνο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μηλιώνης Ορέστης-Ιωάννης","Milionis Orestis-Ioannis"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Υπόβαθρο: Ο χρόνιος πόνος αποτελεί συχνή εκδήλωση του συνδρόμου μετά από νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όμως τα χαρακτηριστικά του στους επιζώντες της ΜΕΘ δεν έχουν περιγραφεί επαρκώς. Σκοπός της μελέτης: Να εκτιμηθούν η συχνότητα, η ανατομική κατανομή και η ένταση του χρόνιου πόνου τρεις μήνες μετά την έξοδο από τη ΜΕΘ, καθώς και να διερευνηθούν κλινικοί και εργαστηριακοί παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνισή του. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε προοπτική, μονοκεντρική μελέτη κοόρτης σε ενήλικες ασθενείς με παραμονή στη ΜΕΘ ≥24 ώρες. Δεδομένα καταγράφηκαν κατά την εισαγωγή και την έξοδο από τη ΜΕΘ, με επανεκτίμηση στους 3 μήνες. Μετρήσεις: Καταγράφηκε η παρουσία χρόνιου πόνου στην παρακολούθηση. Η ένταση και τα χαρακτηριστικά του πόνου αξιολογήθηκαν με το Short Form McGill Pain Questionnaire και με αριθμητική κλίμακα αξιολόγησης (NRS). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 92 επιζώντες της ΜΕΘ. Στους 3 μήνες, χρόνιος πόνος αναφέρθηκε από το 40,2%, με μέση τιμή NRS 3,16. Οι συχνότερες εντοπίσεις ήταν η οσφυϊκή χώρα (31,9%), οι ώμοι (21,3%) και οι μετεγχειρητικές περιοχές (21,3%). Καμία εργαστηριακή παράμετρος δεν συσχετίστηκε στατιστικά σημαντικά με τον χρόνιο πόνο. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η χορήγηση αγγειοσυσπαστικών και η μεγαλύτερη διάρκεια μηχανικού αερισμού συσχετίστηκαν ανεξάρτητα με αυξημένη πιθανότητα χρόνιου πόνου (OR 3,58, 95% ΔΕ 2,61–26,68 και OR 3,07, 95% ΔΕ 1,12–8,39, αντίστοιχα), ενώ η συστηματική σωματική δραστηριότητα είχε προστατευτική συσχέτιση (OR 0,13, 95% ΔΕ 0,04–0,41). Στη μονοπαραγοντική ανάλυση, σημαντικοί δείκτες ήταν η παρατεταμένη μηχανική υποστήριξη αναπνοής, η σήψη, η μεγαλύτερη διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ, υψηλότερες τιμές πόνου κατά την έξοδο από τη ΜΕΘ και οι συννοσηρότητες υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης και χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Συμπεράσματα: Ο χρόνιος πόνος αφορά σημαντικό ποσοστό επιζώντων της ΜΕΘ στους 3 μήνες, με συχνότερη εντόπιση σε αξονικές περιοχές και στους ώμους. Η έκθεση σε αγγειοσυσπαστικά, η παρατεταμένη μηχανική αναπνευστική υποστήριξη και η χαμηλή σωματική δραστηριότητα αποτελούν ανεξάρτητους προγνωστικούς παράγοντες, υποστηρίζοντας την ανάγκη πρώιμης αναγνώρισης ασθενών υψηλού κινδύνου και στοχευμένων παρεμβάσεων αποκατάστασης.","Background: Chronic pain is a frequent sequela of post intensive care syndrome, yet its characteristics among ICU survivors are not fully defined. Objectives: To determine the frequency, anatomical distribution, and intensity of chronic pain three months after ICU discharge, and to explore clinical and laboratory factors associated with its development. Methods: We conducted a prospective, single center cohort study including adults admitted to the ICU for at least 24 hours. Data were collected at ICU admission and discharge, with follow-up assessment at three months. Measurements: Chronic pain status was documented at follow-up. Pain intensity and characteristics were evaluated using the Short Form McGill Pain Questionnaire and a numeric rating scale (NRS). Results: A total of 92 ICU survivors were included. At three months, 40.2% reported chronic pain, with a mean NRS score of 3.16. The most commonly affected areas were the lower back (31.9%), shoulders (21.3%), and postsurgical sites (21.3%). No laboratory measure showed a statistically significant association with chronic pain. In multivariable analysis, vasopressor administration and longer duration of mechanical ventilation were independently linked to higher odds of chronic pain (OR 3.58, 95% CI 2.61–26.68; and OR 3.07, 95% CI 1.12–8.39), whereas regular physical activity was associated with lower odds (OR 0.13, 95% CI 0.04–0.41). Variables associated with chronic pain in univariate analyses included prolonged mechanical ventilation, sepsis, longer ICU length of stay, higher pain scores at ICU discharge, and comorbid hypertension, diabetes, and chronic obstructive pulmonary disease. Conclusions: Chronic pain affects a substantial proportion of ICU survivors at three months, most often involving axial and shoulder regions. Vasopressor exposure, extended mechanical ventilation, and low habitual physical activity independently predict chronic pain, supporting the need for early identification of high-risk patients and targeted rehabilitation strategies."],"dc:identifier":["uoadl:5360104","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360104"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κλινικά χαρακτηριστικά και εργαστηριακά ευρήματα μετά τη νοσηλεία σε ΜΕΘ των ασθενών που αναπτύσσουν χρόνιο πόνο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:53Z"}