{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5360082"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5360082","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ασφαλειοποίηση και Στρατηγική Επικοινωνία στην Κρίση του Έβρου το 2020. Ανάλυση Πλαισίωσης του Πρωθυπουργικού Λόγου","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον κυβερνητικό λόγο κατά τη διάρκεια της κρίσης του Έβρου τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2020, αναλύοντάς τον ως μια σύνθετη και στοχευμένη επικοινωνιακή στρατηγική ασφαλειοποίησης. Η έρευνα εστιάζει στον δημόσιο λόγο του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, για την διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο η αιφνίδια μαζική μετακίνηση πληθυσμών στα ελληνοτουρκικά σύνορα μετατοπίστηκε από ζήτημα μεταναστευτικής/προσφυγικής διαχείρισης, σε «ασύμμετρη απειλή» κατά της εθνικής και ευρωπαϊκής ασφάλειας. Το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης συνθέτει τις προσεγγίσεις ασφαλειοποίησης της Σχολής της Κοπεγχάγης, δίδοντας έμφαση στις «λεκτικές πράξεις» που κατασκευάζουν την απειλή, και της Σχολής του Παρισίου που δίνει έμφαση στις πρακτικές των επαγγελματιών της ασφάλειας και την τεχνολογία, ενσωματώνοντας παράλληλα εργαλεία της στρατηγικής επικοινωνίας, όπως η πλαισίωση και η θεωρία της κατά περίπτωση επικοινωνιακής διαχείρισης κρίσεων (SCCT). Μέσω της επαγωγικής ανάλυσης πλαισίου δώδεκα κειμένων υψηλής πολιτικής ορατότητας (διαγγέλματα, ομιλίες, συνεντεύξεις), αναδεικνύονται τέσσερα κυρίαρχα ερμηνευτικά πλαίσια, ήτοι (1) η «Ασύμμετρη απειλή», (2) η «Ασπίδα της Ευρώπης», (3) η «Εργαλειοποίηση των μεταναστών» και (4) η «Εθνικη ενότητα». Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι ο Πρωθυπουργός λειτούργησε ως ο κύριος «ασφαλειοποιητής», επιχειρώντας την κοινωνική νομιμοποίηση έκτακτων μέτρων όπως η αναστολή του ασύλου και η στρατιωτικοποίηση των συνόρων, μέσω της κατασκευής της Τουρκίας ως «επίσημου διακινητή» μεταναστών και των μεταναστών ως «γεωπολιτικών πιονιών». Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η διαχείριση της κρίσης του Έβρου αποτέλεσε το θεμέλιο για την αποκρυστάλλωση ενός νέου δόγματος στη μεταναστευτική πολιτική της Ελλάδας, μέσω της ασφαλειοποίησης, το οποίο επεκτάθηκε θεσμικά και επιχειρησιακά τα επόμενα έτη.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον κυβερνητικό λόγο κατά τη διάρκεια της κρίσης του Έβρου τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2020, αναλύοντάς τον ως μια σύνθετη και στοχευμένη επικοινωνιακή στρατηγική ασφαλειοποίησης. Η έρευνα εστιάζει στον δημόσιο λόγο του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, για την διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο η αιφνίδια μαζική μετακίνηση πληθυσμών στα ελληνοτουρκικά σύνορα μετατοπίστηκε από ζήτημα μεταναστευτικής/προσφυγικής διαχείρισης, σε «ασύμμετρη απειλή» κατά της εθνικής και ευρωπαϊκής ασφάλειας. Το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης συνθέτει τις προσεγγίσεις ασφαλειοποίησης της Σχολής της Κοπεγχάγης, δίδοντας έμφαση στις «λεκτικές πράξεις» που κατασκευάζουν την απειλή, και της Σχολής του Παρισίου που δίνει έμφαση στις πρακτικές των επαγγελματιών της ασφάλειας και την τεχνολογία, ενσωματώνοντας παράλληλα εργαλεία της στρατηγικής επικοινωνίας, όπως η πλαισίωση και η θεωρία της κατά περίπτωση επικοινωνιακής διαχείρισης κρίσεων (SCCT). Μέσω της επαγωγικής ανάλυσης πλαισίου δώδεκα κειμένων υψηλής πολιτικής ορατότητας (διαγγέλματα, ομιλίες, συνεντεύξεις), αναδεικνύονται τέσσερα κυρίαρχα ερμηνευτικά πλαίσια, ήτοι (1) η «Ασύμμετρη απειλή», (2) η «Ασπίδα της Ευρώπης», (3) η «Εργαλειοποίηση των μεταναστών» και (4) η «Εθνικη ενότητα». Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι ο Πρωθυπουργός λειτούργησε ως ο κύριος «ασφαλειοποιητής», επιχειρώντας την κοινωνική νομιμοποίηση έκτακτων μέτρων όπως η αναστολή του ασύλου και η στρατιωτικοποίηση των συνόρων, μέσω της κατασκευής της Τουρκίας ως «επίσημου διακινητή» μεταναστών και των μεταναστών ως «γεωπολιτικών πιονιών». Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η διαχείριση της κρίσης του Έβρου αποτέλεσε το θεμέλιο για την αποκρυστάλλωση ενός νέου δόγματος στη μεταναστευτική πολιτική της Ελλάδας, μέσω της ασφαλειοποίησης, το οποίο επεκτάθηκε θεσμικά και επιχειρησιακά τα επόμενα έτη.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλύβας Δημήτριος","Kalyvas Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:53Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5360082"],"render_values":[{"text":"uoadl:5360082","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360082","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλύβας Δημήτριος","Kalyvas Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5360082","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360082"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον κυβερνητικό λόγο κατά τη διάρκεια της κρίσης του Έβρου τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2020, αναλύοντάς τον ως μια σύνθετη και στοχευμένη επικοινωνιακή στρατηγική ασφαλειοποίησης. Η έρευνα εστιάζει στον δημόσιο λόγο του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, για την διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο η αιφνίδια μαζική μετακίνηση πληθυσμών στα ελληνοτουρκικά σύνορα μετατοπίστηκε από ζήτημα μεταναστευτικής/προσφυγικής διαχείρισης, σε «ασύμμετρη απειλή» κατά της εθνικής και ευρωπαϊκής ασφάλειας. Το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης συνθέτει τις προσεγγίσεις ασφαλειοποίησης της Σχολής της Κοπεγχάγης, δίδοντας έμφαση στις «λεκτικές πράξεις» που κατασκευάζουν την απειλή, και της Σχολής του Παρισίου που δίνει έμφαση στις πρακτικές των επαγγελματιών της ασφάλειας και την τεχνολογία, ενσωματώνοντας παράλληλα εργαλεία της στρατηγικής επικοινωνίας, όπως η πλαισίωση και η θεωρία της κατά περίπτωση επικοινωνιακής διαχείρισης κρίσεων (SCCT). Μέσω της επαγωγικής ανάλυσης πλαισίου δώδεκα κειμένων υψηλής πολιτικής ορατότητας (διαγγέλματα, ομιλίες, συνεντεύξεις), αναδεικνύονται τέσσερα κυρίαρχα ερμηνευτικά πλαίσια, ήτοι (1) η «Ασύμμετρη απειλή», (2) η «Ασπίδα της Ευρώπης», (3) η «Εργαλειοποίηση των μεταναστών» και (4) η «Εθνικη ενότητα». Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι ο Πρωθυπουργός λειτούργησε ως ο κύριος «ασφαλειοποιητής», επιχειρώντας την κοινωνική νομιμοποίηση έκτακτων μέτρων όπως η αναστολή του ασύλου και η στρατιωτικοποίηση των συνόρων, μέσω της κατασκευής της Τουρκίας ως «επίσημου διακινητή» μεταναστών και των μεταναστών ως «γεωπολιτικών πιονιών». Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η διαχείριση της κρίσης του Έβρου αποτέλεσε το θεμέλιο για την αποκρυστάλλωση ενός νέου δόγματος στη μεταναστευτική πολιτική της Ελλάδας, μέσω της ασφαλειοποίησης, το οποίο επεκτάθηκε θεσμικά και επιχειρησιακά τα επόμενα έτη.","This master’s thesis examines the governmental discourse during the Evros crisis of February and March 2020, analyzing it as a complex and targeted communication strategy of securitization. The research focuses on the public discourse of Prime Minister Kyriakos Mitsotakis, to explore how the sudden mass movement of populations at the Greek - Turkish border, was shifted from a migration/refugee management issue into an "asymmetric threat" against national and European security. The theoretical framework of the study synthesizes the securitization approaches of the Copenhagen School, emphasizing the "speech acts" that construct the threat, and the Paris School, which emphasizes the practices of security professionals and technology, while concurrently integrating tools from strategic communication, such as framing and the situational crisis communication theory. Through the inductive frame analysis of twelve high-visibility political texts (public addresses, speeches, interviews), four dominant interpretive frames emerge: (1) the "Asymmetric threat", (2) the "Shield of Europe", (3) the "Instrumentalization of migrants", and (4) "National unity". The findings demonstrate that the Prime Minister acted as the primary "securitizing actor", seeking the social legitimation of emergency measures, such as the suspension of asylum and the militarization of the borders, through the construction of Turkey as an "official smuggler" of migrants and the migrants as "geopolitical pawns". The thesis concludes that the management of the Evros crisis laid the foundation for the consolidation of a new doctrine in Greece's migration policy through securitization, which expanded institutionally and operationally in the subsequent years."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ασφαλειοποίηση και Στρατηγική Επικοινωνία στην Κρίση του Έβρου το 2020. Ανάλυση Πλαισίωσης του Πρωθυπουργικού Λόγου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλύβας Δημήτριος","Kalyvas Dimitrios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον κυβερνητικό λόγο κατά τη διάρκεια της κρίσης του Έβρου τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2020, αναλύοντάς τον ως μια σύνθετη και στοχευμένη επικοινωνιακή στρατηγική ασφαλειοποίησης. Η έρευνα εστιάζει στον δημόσιο λόγο του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, για την διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο η αιφνίδια μαζική μετακίνηση πληθυσμών στα ελληνοτουρκικά σύνορα μετατοπίστηκε από ζήτημα μεταναστευτικής/προσφυγικής διαχείρισης, σε «ασύμμετρη απειλή» κατά της εθνικής και ευρωπαϊκής ασφάλειας. Το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης συνθέτει τις προσεγγίσεις ασφαλειοποίησης της Σχολής της Κοπεγχάγης, δίδοντας έμφαση στις «λεκτικές πράξεις» που κατασκευάζουν την απειλή, και της Σχολής του Παρισίου που δίνει έμφαση στις πρακτικές των επαγγελματιών της ασφάλειας και την τεχνολογία, ενσωματώνοντας παράλληλα εργαλεία της στρατηγικής επικοινωνίας, όπως η πλαισίωση και η θεωρία της κατά περίπτωση επικοινωνιακής διαχείρισης κρίσεων (SCCT). Μέσω της επαγωγικής ανάλυσης πλαισίου δώδεκα κειμένων υψηλής πολιτικής ορατότητας (διαγγέλματα, ομιλίες, συνεντεύξεις), αναδεικνύονται τέσσερα κυρίαρχα ερμηνευτικά πλαίσια, ήτοι (1) η «Ασύμμετρη απειλή», (2) η «Ασπίδα της Ευρώπης», (3) η «Εργαλειοποίηση των μεταναστών» και (4) η «Εθνικη ενότητα». Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι ο Πρωθυπουργός λειτούργησε ως ο κύριος «ασφαλειοποιητής», επιχειρώντας την κοινωνική νομιμοποίηση έκτακτων μέτρων όπως η αναστολή του ασύλου και η στρατιωτικοποίηση των συνόρων, μέσω της κατασκευής της Τουρκίας ως «επίσημου διακινητή» μεταναστών και των μεταναστών ως «γεωπολιτικών πιονιών». Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η διαχείριση της κρίσης του Έβρου αποτέλεσε το θεμέλιο για την αποκρυστάλλωση ενός νέου δόγματος στη μεταναστευτική πολιτική της Ελλάδας, μέσω της ασφαλειοποίησης, το οποίο επεκτάθηκε θεσμικά και επιχειρησιακά τα επόμενα έτη.","This master’s thesis examines the governmental discourse during the Evros crisis of February and March 2020, analyzing it as a complex and targeted communication strategy of securitization. The research focuses on the public discourse of Prime Minister Kyriakos Mitsotakis, to explore how the sudden mass movement of populations at the Greek - Turkish border, was shifted from a migration/refugee management issue into an "asymmetric threat" against national and European security. The theoretical framework of the study synthesizes the securitization approaches of the Copenhagen School, emphasizing the "speech acts" that construct the threat, and the Paris School, which emphasizes the practices of security professionals and technology, while concurrently integrating tools from strategic communication, such as framing and the situational crisis communication theory. Through the inductive frame analysis of twelve high-visibility political texts (public addresses, speeches, interviews), four dominant interpretive frames emerge: (1) the "Asymmetric threat", (2) the "Shield of Europe", (3) the "Instrumentalization of migrants", and (4) "National unity". The findings demonstrate that the Prime Minister acted as the primary "securitizing actor", seeking the social legitimation of emergency measures, such as the suspension of asylum and the militarization of the borders, through the construction of Turkey as an "official smuggler" of migrants and the migrants as "geopolitical pawns". The thesis concludes that the management of the Evros crisis laid the foundation for the consolidation of a new doctrine in Greece's migration policy through securitization, which expanded institutionally and operationally in the subsequent years."],"dc:identifier":["uoadl:5360082","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5360082"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Ασφαλειοποίηση και Στρατηγική Επικοινωνία στην Κρίση του Έβρου το 2020. Ανάλυση Πλαισίωσης του Πρωθυπουργικού Λόγου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:53Z"}