{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5359995"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5359995","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Η χειραφέτηση της γυναίκας στον ελληνικό κινηματογράφο και στο νεοελληνικό θέατρο (1945 – 1967)»","abstract":"Εισαγωγή: Η κινηματογραφική και θεατρική μυθοπλασία δίνει μεγάλη έμφαση στη γυναικεία συμβολή στην πλοκή ενός έργου. Αρκετά είναι τα παραδείγματα, όπου η γυναίκα κατέχει τον τίτλο προσώπου της δραματουργίας. Στην αρχαιότητα πολλά δραματικά έργα φέρουν ονόματα γυναικών (Ηλέκτρα, Μήδεια, Αντιγόνη) και θηλυκών θεμάτων (Χοηφόροι, Τραχίνιαι, Φοίνισσαι). Το ίδιο συμβαίνει και στον ελληνικό κινηματογράφο. Από το 1945 έως το 1967 – περίοδος που εξετάζεται στην παρούσα εργασία - στις εμπορικότερες ταινίες ανήκουν η Φωτεινή Σάντρη, η Στέλλα, η Γκόλφω, η Μανταλένα, η Λόλα, η Τζένη - Τζένη. Τέλος, όσο αφορά το νεοελληνικό θέατρο, αυτό αρχίζει με ένα γυναικείο όνομα και μια γυναικεία επανάσταση: Ερωφίλη του Γεωργίου (ή Τζώρτζη) Χορτάτση. Κι ακολουθούν επί παραδείγματι η Μυριέλλα του Ταγκόπουλου, η Σίβυλλα του Σικελιανού, η Μαριτάνα του Ξενόπουλου και τόσες άλλες. Σκοπός: Η περιγραφή - ανάδειξη της θέσης της γυναίκας και της διεκδίκησης της χειραφέτησή της, όπως αυτά αποτυπώνονται στην κινηματογραφική και θεατρική παραγωγή της περιόδου 1945 – 1967. Η μελέτη θέτει στο κέντρο του ενδιαφέροντος ένα μεγάλο πλήθος ταινιών και θεατρικών έργων της εν λόγω περιόδου, καθώς ο Ελληνικός Κινηματογράφος και το Νεοελληνικό Θέατρο αποτελούν πολύτιμα αρχειακά υλικά κοινωνικής ιστορικής και πολιτισμικής σημασίας. Μέθοδος: Για την εκπόνηση της παρούσης εργασίας αξιοποιήθηκαν ελληνόγλωσση βιβλιογραφία, επιστημονικά άρθρα και οπτικοακουστικό υλικό.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η κινηματογραφική και θεατρική μυθοπλασία δίνει μεγάλη έμφαση στη γυναικεία συμβολή στην πλοκή ενός έργου. Αρκετά είναι τα παραδείγματα, όπου η γυναίκα κατέχει τον τίτλο προσώπου της δραματουργίας. Στην αρχαιότητα πολλά δραματικά έργα φέρουν ονόματα γυναικών (Ηλέκτρα, Μήδεια, Αντιγόνη) και θηλυκών θεμάτων (Χοηφόροι, Τραχίνιαι, Φοίνισσαι). Το ίδιο συμβαίνει και στον ελληνικό κινηματογράφο. Από το 1945 έως το 1967 – περίοδος που εξετάζεται στην παρούσα εργασία - στις εμπορικότερες ταινίες ανήκουν η Φωτεινή Σάντρη, η Στέλλα, η Γκόλφω, η Μανταλένα, η Λόλα, η Τζένη - Τζένη. Τέλος, όσο αφορά το νεοελληνικό θέατρο, αυτό αρχίζει με ένα γυναικείο όνομα και μια γυναικεία επανάσταση: Ερωφίλη του Γεωργίου (ή Τζώρτζη) Χορτάτση. Κι ακολουθούν επί παραδείγματι η Μυριέλλα του Ταγκόπουλου, η Σίβυλλα του Σικελιανού, η Μαριτάνα του Ξενόπουλου και τόσες άλλες. Σκοπός: Η περιγραφή - ανάδειξη της θέσης της γυναίκας και της διεκδίκησης της χειραφέτησή της, όπως αυτά αποτυπώνονται στην κινηματογραφική και θεατρική παραγωγή της περιόδου 1945 – 1967. Η μελέτη θέτει στο κέντρο του ενδιαφέροντος ένα μεγάλο πλήθος ταινιών και θεατρικών έργων της εν λόγω περιόδου, καθώς ο Ελληνικός Κινηματογράφος και το Νεοελληνικό Θέατρο αποτελούν πολύτιμα αρχειακά υλικά κοινωνικής ιστορικής και πολιτισμικής σημασίας. Μέθοδος: Για την εκπόνηση της παρούσης εργασίας αξιοποιήθηκαν ελληνόγλωσση βιβλιογραφία, επιστημονικά άρθρα και οπτικοακουστικό υλικό.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραπάτης Αντώνιος","Karapatis Antonios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:53Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5359995"],"render_values":[{"text":"uoadl:5359995","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5359995","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραπάτης Αντώνιος","Karapatis Antonios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5359995","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5359995"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η κινηματογραφική και θεατρική μυθοπλασία δίνει μεγάλη έμφαση στη γυναικεία συμβολή στην πλοκή ενός έργου. Αρκετά είναι τα παραδείγματα, όπου η γυναίκα κατέχει τον τίτλο προσώπου της δραματουργίας. Στην αρχαιότητα πολλά δραματικά έργα φέρουν ονόματα γυναικών (Ηλέκτρα, Μήδεια, Αντιγόνη) και θηλυκών θεμάτων (Χοηφόροι, Τραχίνιαι, Φοίνισσαι). Το ίδιο συμβαίνει και στον ελληνικό κινηματογράφο. Από το 1945 έως το 1967 – περίοδος που εξετάζεται στην παρούσα εργασία - στις εμπορικότερες ταινίες ανήκουν η Φωτεινή Σάντρη, η Στέλλα, η Γκόλφω, η Μανταλένα, η Λόλα, η Τζένη - Τζένη. Τέλος, όσο αφορά το νεοελληνικό θέατρο, αυτό αρχίζει με ένα γυναικείο όνομα και μια γυναικεία επανάσταση: Ερωφίλη του Γεωργίου (ή Τζώρτζη) Χορτάτση. Κι ακολουθούν επί παραδείγματι η Μυριέλλα του Ταγκόπουλου, η Σίβυλλα του Σικελιανού, η Μαριτάνα του Ξενόπουλου και τόσες άλλες. Σκοπός: Η περιγραφή - ανάδειξη της θέσης της γυναίκας και της διεκδίκησης της χειραφέτησή της, όπως αυτά αποτυπώνονται στην κινηματογραφική και θεατρική παραγωγή της περιόδου 1945 – 1967. Η μελέτη θέτει στο κέντρο του ενδιαφέροντος ένα μεγάλο πλήθος ταινιών και θεατρικών έργων της εν λόγω περιόδου, καθώς ο Ελληνικός Κινηματογράφος και το Νεοελληνικό Θέατρο αποτελούν πολύτιμα αρχειακά υλικά κοινωνικής ιστορικής και πολιτισμικής σημασίας. Μέθοδος: Για την εκπόνηση της παρούσης εργασίας αξιοποιήθηκαν ελληνόγλωσση βιβλιογραφία, επιστημονικά άρθρα και οπτικοακουστικό υλικό.","Introduction: Cinematic and theatrical fiction places great emphasis on the female contribution to the plot of a work. There are many examples where women hold the title of person of dramaturgy. In antiquity, many dramatic works bear the names of women (Electra, Medea, Antigone) and female themes (Choephoroi, Trachiniae, Phoinissai). The same occurs in Greek cinema. From 1945 to 1967 – the period examined in this paper – the most commercial films include Fotini Santri, Stella, Golfo, Mantalena, Lola, Jenny - Jenny. Finally, as far as modern Greek theater is concerned, it begins with a female name and a female revolution: Erofili by Georgios (or Tzortzis) Chortatsis. Then following, for example, Myriella by Tangopoulos, Sibylla by Sikelianos, Maritana by Xenopoulos and so many others. Purpose: The description - highlighting of the position of women as well as the claim of their emancipation, as reflected in film and theatrical production of the period 1945 - 1967. The study places at its central interest a large number of films and theatrical works of the period in question, as Greek Cinema and Modern Greek Theater comprises valuable archival materials of social, historical and cultural importance. Method: For the preparation of this work, Greek bibliography, scientific articles and audiovisual material were utilized."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Η χειραφέτηση της γυναίκας στον ελληνικό κινηματογράφο και στο νεοελληνικό θέατρο (1945 – 1967)»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραπάτης Αντώνιος","Karapatis Antonios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η κινηματογραφική και θεατρική μυθοπλασία δίνει μεγάλη έμφαση στη γυναικεία συμβολή στην πλοκή ενός έργου. Αρκετά είναι τα παραδείγματα, όπου η γυναίκα κατέχει τον τίτλο προσώπου της δραματουργίας. Στην αρχαιότητα πολλά δραματικά έργα φέρουν ονόματα γυναικών (Ηλέκτρα, Μήδεια, Αντιγόνη) και θηλυκών θεμάτων (Χοηφόροι, Τραχίνιαι, Φοίνισσαι). Το ίδιο συμβαίνει και στον ελληνικό κινηματογράφο. Από το 1945 έως το 1967 – περίοδος που εξετάζεται στην παρούσα εργασία - στις εμπορικότερες ταινίες ανήκουν η Φωτεινή Σάντρη, η Στέλλα, η Γκόλφω, η Μανταλένα, η Λόλα, η Τζένη - Τζένη. Τέλος, όσο αφορά το νεοελληνικό θέατρο, αυτό αρχίζει με ένα γυναικείο όνομα και μια γυναικεία επανάσταση: Ερωφίλη του Γεωργίου (ή Τζώρτζη) Χορτάτση. Κι ακολουθούν επί παραδείγματι η Μυριέλλα του Ταγκόπουλου, η Σίβυλλα του Σικελιανού, η Μαριτάνα του Ξενόπουλου και τόσες άλλες. Σκοπός: Η περιγραφή - ανάδειξη της θέσης της γυναίκας και της διεκδίκησης της χειραφέτησή της, όπως αυτά αποτυπώνονται στην κινηματογραφική και θεατρική παραγωγή της περιόδου 1945 – 1967. Η μελέτη θέτει στο κέντρο του ενδιαφέροντος ένα μεγάλο πλήθος ταινιών και θεατρικών έργων της εν λόγω περιόδου, καθώς ο Ελληνικός Κινηματογράφος και το Νεοελληνικό Θέατρο αποτελούν πολύτιμα αρχειακά υλικά κοινωνικής ιστορικής και πολιτισμικής σημασίας. Μέθοδος: Για την εκπόνηση της παρούσης εργασίας αξιοποιήθηκαν ελληνόγλωσση βιβλιογραφία, επιστημονικά άρθρα και οπτικοακουστικό υλικό.","Introduction: Cinematic and theatrical fiction places great emphasis on the female contribution to the plot of a work. There are many examples where women hold the title of person of dramaturgy. In antiquity, many dramatic works bear the names of women (Electra, Medea, Antigone) and female themes (Choephoroi, Trachiniae, Phoinissai). The same occurs in Greek cinema. From 1945 to 1967 – the period examined in this paper – the most commercial films include Fotini Santri, Stella, Golfo, Mantalena, Lola, Jenny - Jenny. Finally, as far as modern Greek theater is concerned, it begins with a female name and a female revolution: Erofili by Georgios (or Tzortzis) Chortatsis. Then following, for example, Myriella by Tangopoulos, Sibylla by Sikelianos, Maritana by Xenopoulos and so many others. Purpose: The description - highlighting of the position of women as well as the claim of their emancipation, as reflected in film and theatrical production of the period 1945 - 1967. The study places at its central interest a large number of films and theatrical works of the period in question, as Greek Cinema and Modern Greek Theater comprises valuable archival materials of social, historical and cultural importance. Method: For the preparation of this work, Greek bibliography, scientific articles and audiovisual material were utilized."],"dc:identifier":["uoadl:5359995","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5359995"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["«Η χειραφέτηση της γυναίκας στον ελληνικό κινηματογράφο και στο νεοελληνικό θέατρο (1945 – 1967)»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:53Z"}