{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5359490"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5359490","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προδιαθεσικοί παράγοντες και επιπωματικός/διεισδυτικός πλακούντας","abstract":"Εισαγωγή Ο επιπωματικός και ο διεισδυτικός αποτελούν από τις πιο σοβαρές και απειλητικές για τη ζωή της μητέρας και του εμβρύου παθολογίες της εγκυμοσύνης. Χαρακτηρίζονται από αυξημένο κίνδυνο για μαζική αιμορραγία, υστερεκτομή, εισαγωγή σε ΜΕΘ και αυξημένη μητρική θνησιμότητα. Η επίπτωσή τους αυξάνεται συνεχώς τις τελευταίες δεκαετίες, παράλληλα με την αύξηση του ποσοστού των καισαρικών τομών. Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι η παρουσίαση και ιεράρχηση των κύριων παραγόντων κινδύνου για επιπωματικό και διεισδυτικό πλακούντα. Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Google Scholar και Scopus με λέξεις-κλειδιά: «placenta accreta spectrum»,«placenta previa », «PAS risk factors», «invasive placenta», «placenta previa cesarean», «accreta epidemiology». Συμπεριλήφθηκαν μελέτες παρατήρησης, τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, μετα-αναλύσεις και συστηματικές ανασκοπήσεις, καθώς και σημαντικές παλαιότερες δημοσιεύσεις, έχοντας ως στόχο να καλυφθεί ευρύτερα η διεθνής βιβλιογραφία για τους προδιαθεσικούς παράγοντες του επιπωματικού και του διεισδυτικού πλακούντα. Συζήτηση / Αποτελέσματα Ο σημαντικότερος και πιο καλά τεκμηριωμένος προδιαθεσικός παράγοντας για την εμφάνιση επιπωματικού πλακούντα αποτελούν οι προηγούμενες καισαρικές τομές, με δοσοεξαρτώμενη αύξηση του σχετικού κινδύνου. Άλλοι σημαντικοί παράγοντες περιλαμβάνουν την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, το κάπνισμα, την πολυτοκία, την αυξημένη μητρική ηλικία, την ενδομητρίωση, τα ινομυώματα και το ιστορικό αποβολών. Επιπλέον φαίνεται πως η αύξηση του κινδύνου στις δίδυμες κυήσεις ενδεχομένως να αφορά μόνο τις διχοριακές και όχι τις μονοχοριακές κυήσεις. Για τον διεισδυτικό πλακούντα, ο σημαντικότερος προδιαθεσικός παράγοντας που αναφέρεται στην βιβλιογραφία είναι η παρουσία επιπωματικού πλακούντα. Και εδώ το ιστορικό προηγούμενων καισαρικών τομών έχει ενοχοποιηθεί για την αύξηση του κινδύνου, με τον κίνδυνο μάλιστα να είναι μεγαλύτερος όσο αυξάνει και ο αριθμός των προηγούμενων καισαρικών. Επίσης, λοιπά χειρουργεία στην μήτρα, όπως η ινομυωματεκτομή, η απόξεση της μήτρας και η επεμβατική υστεροσκόπηση αποτελούν παράγοντες κινδύνου για διεισδυτικό πλακούντα. Τέλος, η μεγάλη ηλικία της μητέρας, οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και η αδενομύωση, αναγνωρίζονται στην βιβλιογραφία ως ανεξάρτητοι προδιαθεσικοί παράγοντες. Σύνοψη Η αναγνώριση των παραπάνω παραγόντων κινδύνου από το ατομικό ιστορικό των εγκύων, η έγκαιρη διάγνωση μέσω προγεννητικού υπερηχογραφήματος/MRI και ο προγραμματισμός τοκετού σε εξειδικευμένα κέντρα μειώνουν δραστικά τη μητρική νοσηρότητα και θνησιμότητα. Τέλος, η ευαισθητοποίηση των Μαιευτήρων για την μείωση του ποσοστού των εκλεκτικών καισαρικών τομών όπου δεν υπάρχει απόλυτη ένδειξη, μπορεί να οδηγήσει έμμεσα σε μακροπρόθεσμη μείωση της συχνότητας εμφάνισης των συγκεκριμένων διαταραχών εμφύτευσης του πλακούντα.","abstract_html":"Εισαγωγή Ο επιπωματικός και ο διεισδυτικός αποτελούν από τις πιο σοβαρές και απειλητικές για τη ζωή της μητέρας και του εμβρύου παθολογίες της εγκυμοσύνης. Χαρακτηρίζονται από αυξημένο κίνδυνο για μαζική αιμορραγία, υστερεκτομή, εισαγωγή σε ΜΕΘ και αυξημένη μητρική θνησιμότητα. Η επίπτωσή τους αυξάνεται συνεχώς τις τελευταίες δεκαετίες, παράλληλα με την αύξηση του ποσοστού των καισαρικών τομών. Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι η παρουσίαση και ιεράρχηση των κύριων παραγόντων κινδύνου για επιπωματικό και διεισδυτικό πλακούντα. Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Google Scholar και Scopus με λέξεις-κλειδιά: «placenta accreta spectrum»,«placenta previa », «PAS risk factors», «invasive placenta», «placenta previa cesarean», «accreta epidemiology». Συμπεριλήφθηκαν μελέτες παρατήρησης, τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, μετα-αναλύσεις και συστηματικές ανασκοπήσεις, καθώς και σημαντικές παλαιότερες δημοσιεύσεις, έχοντας ως στόχο να καλυφθεί ευρύτερα η διεθνής βιβλιογραφία για τους προδιαθεσικούς παράγοντες του επιπωματικού και του διεισδυτικού πλακούντα. Συζήτηση / Αποτελέσματα Ο σημαντικότερος και πιο καλά τεκμηριωμένος προδιαθεσικός παράγοντας για την εμφάνιση επιπωματικού πλακούντα αποτελούν οι προηγούμενες καισαρικές τομές, με δοσοεξαρτώμενη αύξηση του σχετικού κινδύνου. Άλλοι σημαντικοί παράγοντες περιλαμβάνουν την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, το κάπνισμα, την πολυτοκία, την αυξημένη μητρική ηλικία, την ενδομητρίωση, τα ινομυώματα και το ιστορικό αποβολών. Επιπλέον φαίνεται πως η αύξηση του κινδύνου στις δίδυμες κυήσεις ενδεχομένως να αφορά μόνο τις διχοριακές και όχι τις μονοχοριακές κυήσεις. Για τον διεισδυτικό πλακούντα, ο σημαντικότερος προδιαθεσικός παράγοντας που αναφέρεται στην βιβλιογραφία είναι η παρουσία επιπωματικού πλακούντα. Και εδώ το ιστορικό προηγούμενων καισαρικών τομών έχει ενοχοποιηθεί για την αύξηση του κινδύνου, με τον κίνδυνο μάλιστα να είναι μεγαλύτερος όσο αυξάνει και ο αριθμός των προηγούμενων καισαρικών. Επίσης, λοιπά χειρουργεία στην μήτρα, όπως η ινομυωματεκτομή, η απόξεση της μήτρας και η επεμβατική υστεροσκόπηση αποτελούν παράγοντες κινδύνου για διεισδυτικό πλακούντα. Τέλος, η μεγάλη ηλικία της μητέρας, οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και η αδενομύωση, αναγνωρίζονται στην βιβλιογραφία ως ανεξάρτητοι προδιαθεσικοί παράγοντες. Σύνοψη Η αναγνώριση των παραπάνω παραγόντων κινδύνου από το ατομικό ιστορικό των εγκύων, η έγκαιρη διάγνωση μέσω προγεννητικού υπερηχογραφήματος/MRI και ο προγραμματισμός τοκετού σε εξειδικευμένα κέντρα μειώνουν δραστικά τη μητρική νοσηρότητα και θνησιμότητα. Τέλος, η ευαισθητοποίηση των Μαιευτήρων για την μείωση του ποσοστού των εκλεκτικών καισαρικών τομών όπου δεν υπάρχει απόλυτη ένδειξη, μπορεί να οδηγήσει έμμεσα σε μακροπρόθεσμη μείωση της συχνότητας εμφάνισης των συγκεκριμένων διαταραχών εμφύτευσης του πλακούντα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπούσιος Παναγιώτης","Bousios Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:01:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5359490"],"render_values":[{"text":"uoadl:5359490","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5359490","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπούσιος Παναγιώτης","Bousios Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5359490","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5359490"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Ο επιπωματικός και ο διεισδυτικός αποτελούν από τις πιο σοβαρές και απειλητικές για τη ζωή της μητέρας και του εμβρύου παθολογίες της εγκυμοσύνης. Χαρακτηρίζονται από αυξημένο κίνδυνο για μαζική αιμορραγία, υστερεκτομή, εισαγωγή σε ΜΕΘ και αυξημένη μητρική θνησιμότητα. Η επίπτωσή τους αυξάνεται συνεχώς τις τελευταίες δεκαετίες, παράλληλα με την αύξηση του ποσοστού των καισαρικών τομών. Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι η παρουσίαση και ιεράρχηση των κύριων παραγόντων κινδύνου για επιπωματικό και διεισδυτικό πλακούντα. Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Google Scholar και Scopus με λέξεις-κλειδιά: «placenta accreta spectrum»,«placenta previa », «PAS risk factors», «invasive placenta», «placenta previa cesarean», «accreta epidemiology». Συμπεριλήφθηκαν μελέτες παρατήρησης, τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, μετα-αναλύσεις και συστηματικές ανασκοπήσεις, καθώς και σημαντικές παλαιότερες δημοσιεύσεις, έχοντας ως στόχο να καλυφθεί ευρύτερα η διεθνής βιβλιογραφία για τους προδιαθεσικούς παράγοντες του επιπωματικού και του διεισδυτικού πλακούντα. Συζήτηση / Αποτελέσματα Ο σημαντικότερος και πιο καλά τεκμηριωμένος προδιαθεσικός παράγοντας για την εμφάνιση επιπωματικού πλακούντα αποτελούν οι προηγούμενες καισαρικές τομές, με δοσοεξαρτώμενη αύξηση του σχετικού κινδύνου. Άλλοι σημαντικοί παράγοντες περιλαμβάνουν την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, το κάπνισμα, την πολυτοκία, την αυξημένη μητρική ηλικία, την ενδομητρίωση, τα ινομυώματα και το ιστορικό αποβολών. Επιπλέον φαίνεται πως η αύξηση του κινδύνου στις δίδυμες κυήσεις ενδεχομένως να αφορά μόνο τις διχοριακές και όχι τις μονοχοριακές κυήσεις. Για τον διεισδυτικό πλακούντα, ο σημαντικότερος προδιαθεσικός παράγοντας που αναφέρεται στην βιβλιογραφία είναι η παρουσία επιπωματικού πλακούντα. Και εδώ το ιστορικό προηγούμενων καισαρικών τομών έχει ενοχοποιηθεί για την αύξηση του κινδύνου, με τον κίνδυνο μάλιστα να είναι μεγαλύτερος όσο αυξάνει και ο αριθμός των προηγούμενων καισαρικών. Επίσης, λοιπά χειρουργεία στην μήτρα, όπως η ινομυωματεκτομή, η απόξεση της μήτρας και η επεμβατική υστεροσκόπηση αποτελούν παράγοντες κινδύνου για διεισδυτικό πλακούντα. Τέλος, η μεγάλη ηλικία της μητέρας, οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και η αδενομύωση, αναγνωρίζονται στην βιβλιογραφία ως ανεξάρτητοι προδιαθεσικοί παράγοντες. Σύνοψη Η αναγνώριση των παραπάνω παραγόντων κινδύνου από το ατομικό ιστορικό των εγκύων, η έγκαιρη διάγνωση μέσω προγεννητικού υπερηχογραφήματος/MRI και ο προγραμματισμός τοκετού σε εξειδικευμένα κέντρα μειώνουν δραστικά τη μητρική νοσηρότητα και θνησιμότητα. Τέλος, η ευαισθητοποίηση των Μαιευτήρων για την μείωση του ποσοστού των εκλεκτικών καισαρικών τομών όπου δεν υπάρχει απόλυτη ένδειξη, μπορεί να οδηγήσει έμμεσα σε μακροπρόθεσμη μείωση της συχνότητας εμφάνισης των συγκεκριμένων διαταραχών εμφύτευσης του πλακούντα.","Introduction Placenta accreta and placenta previa are among the most serious and life-threatening pathologies of pregnancy for the mother and fetus. They are characterized by an increased risk of massive bleeding, hysterectomy, admission to the ICU and increased maternal mortality. Their incidence has been increasing continuously in recent decades, in parallel with the increase in the rate of cesarean sections. The purpose of this literature review is to present and prioritize the main risk factors for placenta accreta and placenta previa. Methodology A literature search was carried out in the PubMed, Google Scholar and Scopus databases with the following keywords: «placenta accreta spectrum», «placenta previa », «PAS risk factors», «invasive placenta», «placenta previa cesarean», «accreta epidemiology». Observational studies, randomized clinical trials, meta-analyses and systematic reviews, as well as important older publications, were included, aiming to cover the international literature on predisposing factors for placenta accreta and placenta intrusiva more broadly. Discussion / Results The most important and well-documented predisposing factor for the occurrence of placenta previa is previous cesarean sections, with a dose-dependent increase in the relative risk. Other important factors include assisted reproduction, smoking, multiple births, advanced maternal age, endometriosis, fibroids and a history of miscarriage. Furthermore, it seems that the increased risk in twin pregnancies may only concern dichorionic and not monochorionic pregnancies. For placenta accreta, the most important predisposing factor reported in the literature is the presence of placenta previa. Here too, a history of previous cesarean sections has been implicated in increasing the risk, with the risk being greater as the number of previous cesarean sections increases. In addition, other uterine surgeries, such as myomectomy, curettage of the uterus and invasive hysteroscopy, are risk factors for placenta accreta. Finally, advanced maternal age, assisted reproductive techniques and adenomyosis are recognized in the literature as independent predisposing factors. Summary The identification of the above risk factors from the medical history of pregnant women, early diagnosis through prenatal ultrasound/MRI and planning delivery in specialized centers drastically reduce maternal morbidity and mortality. Finally, raising awareness among obstetricians about reducing the rate of elective cesarean sections where there is no absolute indication may indirectly lead to a long-term reduction in the incidence of these specific placental implantation disorders."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προδιαθεσικοί παράγοντες και επιπωματικός/διεισδυτικός πλακούντας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπούσιος Παναγιώτης","Bousios Panagiotis"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή Ο επιπωματικός και ο διεισδυτικός αποτελούν από τις πιο σοβαρές και απειλητικές για τη ζωή της μητέρας και του εμβρύου παθολογίες της εγκυμοσύνης. Χαρακτηρίζονται από αυξημένο κίνδυνο για μαζική αιμορραγία, υστερεκτομή, εισαγωγή σε ΜΕΘ και αυξημένη μητρική θνησιμότητα. Η επίπτωσή τους αυξάνεται συνεχώς τις τελευταίες δεκαετίες, παράλληλα με την αύξηση του ποσοστού των καισαρικών τομών. Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης είναι η παρουσίαση και ιεράρχηση των κύριων παραγόντων κινδύνου για επιπωματικό και διεισδυτικό πλακούντα. Μεθοδολογία Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Google Scholar και Scopus με λέξεις-κλειδιά: «placenta accreta spectrum»,«placenta previa », «PAS risk factors», «invasive placenta», «placenta previa cesarean», «accreta epidemiology». Συμπεριλήφθηκαν μελέτες παρατήρησης, τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, μετα-αναλύσεις και συστηματικές ανασκοπήσεις, καθώς και σημαντικές παλαιότερες δημοσιεύσεις, έχοντας ως στόχο να καλυφθεί ευρύτερα η διεθνής βιβλιογραφία για τους προδιαθεσικούς παράγοντες του επιπωματικού και του διεισδυτικού πλακούντα. Συζήτηση / Αποτελέσματα Ο σημαντικότερος και πιο καλά τεκμηριωμένος προδιαθεσικός παράγοντας για την εμφάνιση επιπωματικού πλακούντα αποτελούν οι προηγούμενες καισαρικές τομές, με δοσοεξαρτώμενη αύξηση του σχετικού κινδύνου. Άλλοι σημαντικοί παράγοντες περιλαμβάνουν την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, το κάπνισμα, την πολυτοκία, την αυξημένη μητρική ηλικία, την ενδομητρίωση, τα ινομυώματα και το ιστορικό αποβολών. Επιπλέον φαίνεται πως η αύξηση του κινδύνου στις δίδυμες κυήσεις ενδεχομένως να αφορά μόνο τις διχοριακές και όχι τις μονοχοριακές κυήσεις. Για τον διεισδυτικό πλακούντα, ο σημαντικότερος προδιαθεσικός παράγοντας που αναφέρεται στην βιβλιογραφία είναι η παρουσία επιπωματικού πλακούντα. Και εδώ το ιστορικό προηγούμενων καισαρικών τομών έχει ενοχοποιηθεί για την αύξηση του κινδύνου, με τον κίνδυνο μάλιστα να είναι μεγαλύτερος όσο αυξάνει και ο αριθμός των προηγούμενων καισαρικών. Επίσης, λοιπά χειρουργεία στην μήτρα, όπως η ινομυωματεκτομή, η απόξεση της μήτρας και η επεμβατική υστεροσκόπηση αποτελούν παράγοντες κινδύνου για διεισδυτικό πλακούντα. Τέλος, η μεγάλη ηλικία της μητέρας, οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και η αδενομύωση, αναγνωρίζονται στην βιβλιογραφία ως ανεξάρτητοι προδιαθεσικοί παράγοντες. Σύνοψη Η αναγνώριση των παραπάνω παραγόντων κινδύνου από το ατομικό ιστορικό των εγκύων, η έγκαιρη διάγνωση μέσω προγεννητικού υπερηχογραφήματος/MRI και ο προγραμματισμός τοκετού σε εξειδικευμένα κέντρα μειώνουν δραστικά τη μητρική νοσηρότητα και θνησιμότητα. Τέλος, η ευαισθητοποίηση των Μαιευτήρων για την μείωση του ποσοστού των εκλεκτικών καισαρικών τομών όπου δεν υπάρχει απόλυτη ένδειξη, μπορεί να οδηγήσει έμμεσα σε μακροπρόθεσμη μείωση της συχνότητας εμφάνισης των συγκεκριμένων διαταραχών εμφύτευσης του πλακούντα.","Introduction Placenta accreta and placenta previa are among the most serious and life-threatening pathologies of pregnancy for the mother and fetus. They are characterized by an increased risk of massive bleeding, hysterectomy, admission to the ICU and increased maternal mortality. Their incidence has been increasing continuously in recent decades, in parallel with the increase in the rate of cesarean sections. The purpose of this literature review is to present and prioritize the main risk factors for placenta accreta and placenta previa. Methodology A literature search was carried out in the PubMed, Google Scholar and Scopus databases with the following keywords: «placenta accreta spectrum», «placenta previa », «PAS risk factors», «invasive placenta», «placenta previa cesarean», «accreta epidemiology». Observational studies, randomized clinical trials, meta-analyses and systematic reviews, as well as important older publications, were included, aiming to cover the international literature on predisposing factors for placenta accreta and placenta intrusiva more broadly. Discussion / Results The most important and well-documented predisposing factor for the occurrence of placenta previa is previous cesarean sections, with a dose-dependent increase in the relative risk. Other important factors include assisted reproduction, smoking, multiple births, advanced maternal age, endometriosis, fibroids and a history of miscarriage. Furthermore, it seems that the increased risk in twin pregnancies may only concern dichorionic and not monochorionic pregnancies. For placenta accreta, the most important predisposing factor reported in the literature is the presence of placenta previa. Here too, a history of previous cesarean sections has been implicated in increasing the risk, with the risk being greater as the number of previous cesarean sections increases. In addition, other uterine surgeries, such as myomectomy, curettage of the uterus and invasive hysteroscopy, are risk factors for placenta accreta. Finally, advanced maternal age, assisted reproductive techniques and adenomyosis are recognized in the literature as independent predisposing factors. Summary The identification of the above risk factors from the medical history of pregnant women, early diagnosis through prenatal ultrasound/MRI and planning delivery in specialized centers drastically reduce maternal morbidity and mortality. Finally, raising awareness among obstetricians about reducing the rate of elective cesarean sections where there is no absolute indication may indirectly lead to a long-term reduction in the incidence of these specific placental implantation disorders."],"dc:identifier":["uoadl:5359490","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5359490"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Προδιαθεσικοί παράγοντες και επιπωματικός/διεισδυτικός πλακούντας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:01:51Z"}